التَّحْذِيرُ مِنَ البِدَعِ
ການເຕືອນໄພຈາກບິດອະຮ໌
لِسَمَاحَةِ الشَّيْخِ العَلَّامَةِ
عَبْدِ العَزِيزِ بْنِ عَبْدِ اللهِ بْنِ بَازٍ
رَحِمَهُ اللهُ
ຂຽນໂດຍ ສາດສະດາຈານຜູ້ຊົງຄຸນນະວຸດ
ອັບດຸລອະຊິຊ ບິນ ອັບດຸລລໍຫ໌ ບິນ ບາຊ
بِسْمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِيمِ
ວາລະສານ ທີ່ຫ້າ:
ຂໍ້ຊີ້ຂາດກ່ຽວກັບການສະເລີມສະລອງວັນເກິດຂອງທ່ານນະບີ ແລະ ບັນດາວັນເກິດອື່ນໆ
ມວນການສັນລະເສິນເປັນສິດຂອງອັລລໍຫ໌, ຂໍອວຍພອນຄວາມສັນຕິສຸກແກ່ຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌, ຕະຫຼອດຈົນຄອບຄົວຂອງທ່ານ, ບັນດາສາວົກສະຫາຍຂອງທ່ານ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ເດີນຕາມທາງນຳຂອງທ່ານ.
ຕໍ່ໄປນີ້: ມີຄຳຖາມເຂົ້າມາຢ່າງຫລວງຫລາຍກ່ຽວຮູກົມກ່ຽວກັບການສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນເກີດຂອງທ່ານນະບີ ﷺ, ແລະ ການຢືນຂຶ້ນໃຫ້ກຽດແກ່ທ່ານໃນລະຫວ່າງນັ້ນ, ແລະ ການກ່າວສະລາມແດ່ທ່ານ, ແລະສິ່ງອື່ນໆ ທີ່ຖືກປະຕິບັດກັນໃນງານສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນເກີດ.
ຄຳຕອບກໍຄື: ບໍ່ເປັນທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ສະເລີມສະລອງວັນເກີດຂອງທ່ານສາດສະດາ ﷺ ຫຼື ຂອງບຸກຄົນອື່ນ; ເພາະສິ່ງດັ່ງກ່າວເປັນຫນຶ່ງໃນບັນດາບິດອະຫ໌ທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນມາໃຫມ່ໃນສາດສະຫນາ; ເພາະວ່າທ່ານສາດສະດາ ﷺ ບໍ່ໄດ້ກະທຳ, ທັ້ງບັນດາຄໍ່ລີຟະຫ໌ຜູ້ຊົງທຳ, ບັນດາຊໍຮາບະຫ໌ທ່ານອື່ນໆ, ແລະ ບັນດາຕາບີອີນທີ່ດຳເນີນຕາມພວກເຂົາຢ່າງດີງາມໃນຍຸກສະໄໝທີ່ປະເສີດກໍບໍ່ໄດ້ເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ, ເຊິ່ງພວກເຂົາເຫຼົ່ານີ້ເປັນຜູ້ທີ່ມີຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບຊຸນນະຫ໌ຫລາຍທີ່ສຸດ, ມີຄວາມຮັກຕໍ່ສາດສະດາຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ຢ່າງສົມບູນທີ່ສຸດ, ແລະ ປະຕິບັດຕາມບົດບັນຍັດຂອງເພິ່ນໄດ້ດີຍິ່ງກວ່າຄົນທີ່ມາລຸ້ນຫຼັງພວກເຂົາ. ແລະ ພຣະອົງຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ແລະ ສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດໄວ້ໃນຄຳພີຂອງພຣະອົງອັນແຈ່ມແຈ້ງວ່າ:
﴿...وَمَآ ءَاتَىٰكُمُ ٱلرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَىٰكُمۡ عَنۡهُ فَٱنتَهُواْ...﴾
(...ເເລະອັນໃດທີ່ຣໍຊູນໄດ້ນຳມາຍັງພວກເຈົ້າ ກໍ່ຈົ່ງຍຶດເອົາໄວ້ ເເລະ ອັນໃດທີ່ທ່ານໄດ້ຫ້າມ ກໍ່ຈົ່ງລະເວັ້ນເສຍ...)
[ອັລ-ຮັຊຣ໌: 7]. ແລະ ອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງກຽງໄກ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:
﴿...فَلۡيَحۡذَرِ ٱلَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنۡ أَمۡرِهِۦٓ أَن تُصِيبَهُمۡ فِتۡنَةٌ أَوۡ يُصِيبَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴾
(ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຜູ້ທີ່ຝ່າຝືນຕໍ່ຄຳສັ່ງຂອງເຂົາ (ມຸຮຳມັດ) ຈົ່ງລະວັງເຖີດວ່າ ໄພພິບັດຈະປະສົບແກ່ພວກເຂົາ ຫຼື ການລົງໂທດອັນເຈັບແສບຈະປະສົບແກ່ພວກເຂົາ) [ອັນ-ນູຣ: 63] ແລະ ອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດໄດ້ຕຣັດວ່າ:
﴿لَّقَدۡ كَانَ لَكُمۡ فِي رَسُولِ ٱللَّهِ أُسۡوَةٌ حَسَنَةٞ لِّمَن كَانَ يَرۡجُواْ ٱللَّهَ وَٱلۡيَوۡمَ ٱلۡأٓخِرَ وَذَكَرَ ٱللَّهَ كَثِيرٗا21﴾
( ໂດຍແນ່ນອນ ໃນຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ມີແບບຢ່າງອັນດີງາມສຳຫຼັບພວກເຈົ້າແລ້ວ ສຳຫຼັບຜູ້ທີ່ຫວັງຈະພົບອັລລໍຫ໌ ແລະ ວັນໂລກຫນ້າ ແລະ ລຳເລິກເຖິງອັລລໍຫ໌ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ )
[ອັລ-ອະຫ໌ຊາບ: 21] ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:
﴿وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلۡأَوَّلُونَ مِنَ ٱلۡمُهَٰجِرِينَ وَٱلۡأَنصَارِ وَٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُم بِإِحۡسَٰنٖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُ وَأَعَدَّ لَهُمۡ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي تَحۡتَهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ100﴾
(ພວກບັນພະຊົນຮຸ່ນກ່ອນໃນຫມູ່ຜູ້ອົບພະຍົບ (ຊາວມຸຮາຍິຣີນຈາກມັກກະຮ໌) ແລະໃນຫມູ່ຜູ້ໃຫ້ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ (ຊາວອັນສໍຣຈາກມາດີນະຮ໌) ແລະ ບັນດາຜູ້ດໍາເນີນຕາມພວກເຂົາດ້ວຍການເຮັດຄວາມດີນັ້ນ, ອັລລໍຮ໌ຊົງພໍໃຈໃນພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາກໍ່ພໍໃຈໃນພຣະອົງດ້ວຍ ແລະ ພຣະອົງຊົງກຽມໄວ້ໃຫ້ພວກເຂົາແລ້ວ ເຊິ່ງບັນດາສວນສະຫວັນທີ່ມີແມ່ນ້າຫລາຍສາຍໄຫລຜ່ານຢູ່ເບື້ອງລຸ່ມ ພວກເຂົາຈະພຳນັກຢູ່ໃນນັ້ນຕະຫຼອດການ ນັ້ນຄືຄວາມສໍາເລັດໄຊຊະນະອັນຍິ່ງໃຫຍ່) [ອັດ-ເຕົາບະຫ໌: 100] ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:
﴿...ٱلۡيَوۡمَ أَكۡمَلۡتُ لَكُمۡ دِينَكُمۡ وَأَتۡمَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ نِعۡمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ ٱلۡإِسۡلَٰمَ دِينٗا...﴾
(...ມື້ນີ້ເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານສົມບູນແລ້ວ ແລະ ເຮົາໄດ້ໃຫ້ຄວາມໂປດປານຂອງເຮົາສົມບູນ ເຮົາເລືອກໃຫ້ອິສລາມເປັນສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານ...) [ອັລ-ມາອິດະຫ໌: 3]. ແລະ ໂອງການອື່ນ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ຢັງມີອີກຫຼາຍ. ແລະ ໄດ້ມີການຢັ້ງຢືນຈາກ ທ່ານນະບີ ﷺ (ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ) ວ່າທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:
«مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنهُ فَهُوَ رَدٌّ».
<<ໃຜກໍ່ຕາມທີເຮັດສິ່ງອື່ນໃນກິດຈະການສາສະໜາຂອງເຮົາ ເຊິ່ງສິ່ງນັ້ນ ເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຊ້ໃຫ້ເຮັດ (ບໍ່ມີແບບຢ່າງ) ດັງນັ້ນສິ່ງທີ່ເຮັດຂຶ້ນມາໃໝ່ນັ້ນຍ່ອມຖືກປະຕິເສດ (ບໍ່ຖືກຕອບຮັບຈາກອັລລໍຫ໌)>> ຄື: ຖືກປະຕິເສດບໍ່ເປັນທີ່ຍອມຮັບ. ແລະ ທ່ານໄດ້ກ່າວໃນຫະດີດບົດອື່ນວ່າ:
«عَلَيكُم بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ المَهْدِيَّينَ مِنْ بَعدِي، تَمَسَّكُوا بِهَا، وَعَضُّوا عَلَيهَا بِالنَّوَاجِذِ، وَإِيَّاكُمْ وَمُحْدَثَاتِ الأُمُورِ، فَإِنَّ كُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالةٌ».
«ພວກເຈົ້າຈົ່ງປະຕິບັດຕາມແນວທາງຂອງຂ້ອຍ ແລະ ແນວທາງຂອງບັນດາຄໍລີຟະຫ໌ຜູ້ຊົງທຳທີ່ໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳຫຼັງຈາກຂ້ອຍ, ພວກເຈົ້າຈົ່ງຍຶດໝັ້ນໃນມັນ ແລະ ຢຶດມັນໄວ້ໃຫ້ແໜ້ນທີ່ສຸດດ້ວຍຟັນກ້າມ, ແລະ ພວກເຈົ້າຈົ່ງລະວັງຈາກບັນດາສິ່ງທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃໝ່, ເພາະແທ້ຈິງທຸກໆສິ່ງທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃໝ່ນັ້ນແມ່ນບິດອະຫ໌ ແລະ ທຸກໆ ບິດອະຫ໌ຄືການຫຼົງຜິດ». ສະນັ້ນ, ໃນຫະດີສທັ້ງສອງບົດນີ້ຈຶ່ງມີການຕັກເຕືອນຢ່າງເຂັ້ມງວດຈາກການປະດິດສິ່ງບິດອະຫ໌, ແລະ ການປະຕິບັດຕາມມັນ,
ແລະ ການປະດິດສິ່ງທີ່ເປັນອຸປະໂຫຼກກຳເຊັ່ນງານເຫຼົ່ານີ້ຂື້ນມາ ຍ່ອມສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ອັລລໍຫ໌ ບໍ່ໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ສາສະໜາສົມບູນແກ່ປະຊາຊາດນີ້, ແລະ ທ່ານສາດສະນະທູດ ຊັລລໍລຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ບໍ່ໄດ້ຊົງເຜີຍແຜ່ສິ່ງທີ່ປະຊາຊາດນີ້ສົມຄວນທີ່ຈະປະຕິບັດຕາມ, ຈົນກະທັ້ງ ຄົນລຸ່ນຫຼັງເຫລົ່ານີ້ໄດ້ເຂົ້າມາ, ແລ້ວພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ປະດິດສິ່ງໃໝ່ຂື້ນໃນກົດບັນຍັດຂອງອັລລໍຫ໌ໃນສິ່ງທີ່ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງອະນຸຍາດ; ໂດຍອ້າງວ່າສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເຂົ້າໃກ້ຊິດກັບອັລລໍຫ໌, ແລະ ແນ່ນອນວ່າສິ່ງນີ້ເປັນອັນຕະລາຍຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ, ແລະ ເປັນການຝ່າຝືນຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ສາດສະນະທູດຂອງພຣະອົງ (ຊລ), ແລະ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ສາສະໜາສົມບູນແລ້ວແກ່ປວງບ່າວຂອງພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ຊົງປະທານຄວາມໂປດປານຂອງພຣະອົງແກ່ພວກເຂົາຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ແລະ ສາດສະນະທູດ (ຊລ) ກໍໄດ້ນຳຂ່າວສານມາເຜີຍແຜ່ຢ່າງຊັດແຈ້ງແລ້ວ, ແລະ ບໍ່ມີເສັ້ນທາງໃດທີ່ນຳໄປສູ່ສວນສະຫວັນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຫ່າງໄກຈາກໄຟນະລົກ ເວັ້ນເສຍແຕ່ທ່ານໄດ້ຊີ້ແຈງມັນໃຫ້ແກ່ປະຊາຊາດແລ້ວ, ດັ່ງທີ່ມີລາຍງານຢືນຢັນໃນຫະດີທີ່ຊໍເຮັຍຫ໌ຈາກ ທ່ານ ອັບດຸລລໍຫ໌ ບິນ ອຳຣຸ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ເຊິ່ງທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ: ທ່ານສາດສະນະທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ (ຊລ) ໄດ້ກ່າວວ່າ:
«مَا بَعَثَ اللهُ مِن نَبِيٍ إِلَّا كَانَ حَقًّا عَلَيهِ أَن يَدُلَّ أُمَّتَهُ عَلَى خَيرِ مَا يَعْلَمُهُ لَهُم، وَيُنْذِرَهُمْ شَرَّ مَا يَعْلَمُهُ لَهُمْ».
«ບໍ່ມີນະບີທ່ານໃດທີ່ອັລລໍຫ໌ແຕ່ງຕັ້ງຂຶ້ນມາ ນອກຈາກຕ້ອງເຮັດໜ້າທີ່ຊີ້ນໍາພາແກ່ປະຊາຊາດຂອງຕົນໃຫ້ຮູ້ຈັກສິ່ງທີ່ດີທີ່ສຸດຕາມທີ່ລາວໄດ້ຮູ້ມາ ແລະ ຕ້ອງເຕືອນພວກເຂົາຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທີ່ຊົ່ວທີ່ສຸດຕາມທີ່ໄດ້ຮູ້ມາ» ລາຍງານໂດຍອິມາມມຸສລິມ.
ແລະ ເປັນທີ່ຮູ້ກັນດີວ່າ ສາດສະດາຂອງເຮົາ ﷺ ເປັນຜູ້ທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາສາດສະດາ ແລະ ເປັນທ່ານສຸດທ້າຍຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ເປັນຜູ້ທີ່ສົມບູນທີ່ສຸດໃນການເຜີຍແຜ່ສານ ແລະ ການໃຫ້ຄຳຕັກເຕືອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຫາກວ່າການສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນເກີດເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສາສະໜາທີ່ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ຊົງພໍພຣະໄທ, ສາດສະດາທູດ ﷺ ກໍຄົງຈະໄດ້ຊີ້ແຈງມັນ ໃຫ້ແກ່ປະຊາຊາດຂອງທ່ານ, ຫຼື ໄດ້ປະຕິບັດມັນໃນຊ່ວງທີ່ທ່ານຢັງມີຊີວິດຢູ່, ຫຼື ບັນດາສໍຫາບະຫ໌ຂອງທ່ານ ຂໍພຣະອົງອັລລໍຫ໌ຊົງພໍພຣະໄທຕໍ່ພວກເຂົາ ກໍ່ຄົງຈະໄດ້ປະຕິບັດມັນ. ເມື່ອບໍ່ມີສິ່ງໃດຈາກທີ່ກ່າວມານັ້ນເກີດຂຶ້ນເລີຍ, ຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າສິ່ງດັ່ງກ່າວບໍ່ແມ່ນມາຈາກສາສະໜາອິສລາມເລີຍ, ແຕ່ມັນເປັນສິ່ງທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນໃໝ່ ທີ່ສາດສະດາທູດ ﷺ ໄດ້ຕັກເຕືອນປະຊາຊາດຂອງທ່ານກ່ຽວກັບມັນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາແລ້ວໃນບັນດາຫະດີສ. ແລະ ໂອງການ ແລະ ຫະດິຊຕ່າງ ໆ ທີ່ມີເນື້ອໃນທຳນອງນີ້ ມີຢູ່ຫຼວງຫລາຍ.
ແລະ ບັນດານັກວິຊາການກຸ່ມໜຶ່ງໄດ້ຊີ້ແຈງຢ່າງຊັດເຈນກ່ຽວກັບການປະຕິເສດງານເມົາລິດ, ແລະ ໄດ້ຕັກເຕືອນບໍ່ໃຫ້ຈັດມັນ; ໂດຍປະຕິບັດຕາມຫຼັກຖານຕ່າງໆ ທີ່ກ່າວມາ ແລະ ຫຼັກຖານອື່ນໆ, ແລະ ມີນັກວິຊາການຍຸກຫຼັງບາງສ່ວນທີ່ມີຄວາມເຫັນຕ່າງອອກໄປ: ໂດຍໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ຈັດໄດ້ ຫາກມັນບໍ່ມີສິ່ງທີ່ສາສະໜາຫ້າມປາມ; ເຊັ່ນ: ການຍົກຍ້ອງທີ່ເກີນຂອບເຂດຕໍ່ຣໍຊູລຂອງອັລລໍຮ໌ ສໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ, ແລະ ການປົນເປກັນລະຫວ່າງຍິງຊາຍ, ການນຳໃຊ້ເຄື່ອງດົນຕີ, ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ ທີ່ສາສະນະບັນຍັດ ອັນບໍລິສຸດໄດ້ຫ້າມ, ແລະ ພວກເຂົາຄິດວ່າມັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງບິດອະຫ໌ທີ່ດີງາມ (ບິດອະຫ໌ຮາສານະຫ໌).
ແລະ ຫຼັກການຂອງສາສະໜາບັນຍັດແມ່ນ: ການນຳເອົາສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນຂັດແຍ້ງກັນກັບຄືນໄປຫາອັລກຸຣອານ ແລະ ຊຸນນະຫ໌ຂອງທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ﷺ, ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຕຣັດໄວ້ວ່າ:
﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَ وَأُوْلِي ٱلۡأَمۡرِ مِنكُمۡۖ فَإِن تَنَٰزَعۡتُمۡ فِي شَيۡءٖ فَرُدُّوهُ إِلَى ٱللَّهِ وَٱلرَّسُولِ إِن كُنتُمۡ تُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ ذَٰلِكَ خَيۡرٞ وَأَحۡسَنُ تَأۡوِيلًا59﴾
(ໂອ້ ບັນດາຜູ້ສັດທາທັງຫຼາຍ ຈົ່ງເຊື່ອຟັງອັລລໍຫ໌ ແລະ ເຊື່ອຟັງຣໍຊູລເຖິດ ແລະ ຜູ້ປົກຄອງໃນຫມູ່ພວກເຈົ້າດ້ວຍ ແຕ່ຖ້າພວກເຈົ້າຂັດແຍ້ງກັນໃນສິ່ງໃດ ກໍຈົ່ງນຳສິ່ງນັ້ນກັບຄືນໄປຫາອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລ ຫາກພວກເຈົ້າສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ວັນອາຄິເຣາະຫ໌, ນັ້ນແຫລະ ເປັນສິ່ງທີ່ດີຍິ່ງ ແລະ ເປັນການກັບໄປທີ່ສວຍງາມຍິ່ງ ) [ອັລ-ນິຊາ: 59] ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:
﴿وَمَا ٱخۡتَلَفۡتُمۡ فِيهِ مِن شَيۡءٖ فَحُكۡمُهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِ ...﴾
(ແລະ ບໍ່ວ່າສິ່ງໃດທີ່ພວກເຈົ້າຂັດແຍ້ງກັນ ການຕັດສິນໃນເລື່ອງນັ້ນກໍກັບຄືນໄປຫາອັລລໍຫ໌...) [ອັຊ-ຊູຣໍ: 10].
ເຮົາໄດ້ນຳເອົາປະເດັນບັນຫານີ້: ຄືການສະເຫລີມສະຫລອງວັນເກີດ, ກັບໄປກວດສອບກັບຄຳພີຂອງອັລລໍຫ໌, ເຮົາຈຶ່ງໄດ້ພົບວ່າພຣະອົງຊົງສັ່ງໃຫ້ເຮົາດຳເນີນຕາມທ່ານລໍຊູລ ﷺ ໃນສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ນຳມາ, ແລະ ໄດ້ເຕືອນເຮົາກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ຫ້າມ, ພ້ອມທັງໄດ້ບອກໃຫ້ເຮົາຮູ້ວ່າ ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ສາດສະໜາຂອງປະຊາຊາດນີ້ສົມບູນແລ້ວ. ແລະ ການສະເຫລີມສະຫລອງນີ້ກໍບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ທ່ານຣໍຊູລ ﷺ ໄດ້ນຳມາ; ສະນັ້ນ ມັນຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສາດສະໜາທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ສົມບູນແລ້ວສຳລັບພວກເຮົາ, ແລະ ໄດ້ສັ່ງໃຫ້ເຮົາດຳເນີນຕາມທ່ານຣໍຊູລໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ.
ແລະ ພວກເຮົາກໍ່ໄດ້ນຳເອົາເລື່ອງດັ່ງກ່າວກັບໄປກວດສອບກັບສຸນນະຫ໌ຂອງທ່ານລໍຊູລ ﷺ; ແລ້ວພວກເຮົາກໍ່ບໍ່ພົບວ່າ ທ່ານໄດ້ເຮັດມັນ, ຫຼື ໄດ້ສັ່ງໃຊ້, ແລະ ບັນດາຊໍຮາບະຫ໌ຂອງທ່ານ ຂໍພຣະອົງອັລລໍຫ໌ຊົງພໍພຣະໄທຕໍ່ພວກເຂົາ ກໍ່ບໍ່ໄດ້ກະທຳມັນ; ດ້ວຍເຫດນີ້, ພວກເຮົາຈຶ່ງຮູ້ໄດ້ວ່າ ສິ່ງດັ່ງກ່າວບໍ່ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສາສະໜາ, ແຕ່ມັນຄືບິດອະຫ໌ທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນມາໃໝ່, ແລະ ເປັນການຮຽນແບບຊາວຄຳພີ (ຊາວຢິວ ແລະ ຊາວຄຣິສຕຽນ) ໃນບັນດາວັນສະເລິມສະລອງຂອງພວກເຂົາ.
ແລະ ດ້ວຍເຫດນີ້ ຈຶ່ງເປັນທີ່ຊັດເຈນແກ່ທຸກໆ ຄົນທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ຄວາມປາຖະໜາໃນສັດຈະທຳ, ແລະ ມີຄວາມເປັນທັມໃນການສະແຫວງຫາມັນ ວ່າ ການສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນເກີດຕ່າງໆ ນັ້ນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຖືກບັນຍັດໃນສາສະໜາອິສລາມ, ແຕ່ມັນແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາບິດອະຫ໌ທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃໝ່, ທີ່ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ﷺ ໄດ້ສັ່ງໃຫ້ລະຖິ້ມ ແລະ ໃຫ້ລະວັງຈາກມັນ, ແລະ ຜູ້ມີສະຕິປັນຍາບໍ່ຄວນຫລົງເຊື່ອຕາມຄົນສ່ວນຫຼາຍທີ່ປະຕິບັດກັນໃນທຸກຫົນທຸກແຫ່ງ, ເພາະວ່າສັດຈະທຳນັ້ນບໍ່ໄດ້ວັດແທກກັນທີ່ຈຳນວນຄົນປະຕິບັດ, ແຕ່ຫາກວັດແທກກັນດ້ວຍຫລັກຖານທາງສາສະໜາ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຜູ້ສູງສົ່ງໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ຽວກັບຊາວຢິວ ແລະ ຊາວຄຣິສຕຽນວ່າ :
﴿وَقَالُواْ لَن يَدۡخُلَ ٱلۡجَنَّةَ إِلَّا مَن كَانَ هُودًا أَوۡ نَصَٰرَىٰۗ تِلۡكَ أَمَانِيُّهُمۡۗ قُلۡ هَاتُواْ بُرۡهَٰنَكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ111﴾
"ແລະ ພວກເຂົາກ່າວວ່າ ຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດໄດ້ເຂົ້າສວນສະຫວັນ ນອກຈາກຜູ້ທີ່ເປັນຊາວຢິວ ຫຼື ຄຣິດສະຕຽນ. ນັ້ນຄືຄວາມປາດຖະໜາຂອງພວກເຂົາ. ຈົ່ງກ່າວເຖີດ (ມຸຮຳມັດ): ຈົ່ງນຳຫຼັກຖານຂອງພວກເຈົ້າມາ ຫາກພວກເຈົ້າເປັນຜູ້ສັດຈິງ." [ອັລ-ບະກໍເຣາະຫ໌: 111], ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:
﴿وَإِنْ تُطِعْ أَكْثَرَ مَنْ فِي الْأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ...﴾
(ແລະ ຫາກເຈົ້າເຊື່ອຟັງຄົນສ່ວນຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນ ພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຫລົງທາງອອກຈາກຫົນທາງຂອງອັລລໍຫ໌...) [ອັລ-ອັນອາມ: 116]
ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ການສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນເກີດສ່ວນໃຫຍ່ເຫຼົ່ານີ້ ນອກຈາກທີ່ມັນຈະເປັນບິດອະຫ໌ແລ້ວ ກໍ່ຍັງບໍ່ປາດສະຈາກທີ່ຈະປະກອບດ້ວຍຄວາມຊົ່ວຮ້າຍອື່ນໆ ອີກ; ເຊັ່ນ: ການປົນເປກັນລະຫວ່າງຍິງ-ຊາຍ, ການນຳໃຊ້ບົດເພງ ແລະ ເຄື່ອງດົນຕີ, ການດື່ມສິ່ງມືນເມົາ ແລະ ຢາເສບຕິດ, ແລະ ບັນດາຄວາມຊົ່ວຮ້າຍອື່ນໆ, ແລະ ບາງທີກໍ່ອາດມີສິ່ງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່ານັ້ນເກີດຂຶ້ນ, ເຊິ່ງກໍຄື ຊິຣິກໃຫຍ່, ອັນເກີດຈາກການເຮັດເກີນຢ່າງຂອບເຂດຕໍ່ຣໍຊູລ ລຸລລໍຫ໌ ﷺ ຫຼື ຕໍ່ບຸກຄົນອື່ນໆ ທີ່ເປັນຄົນສໍລິຫ໌ ດ້ວຍການຂໍວິງວອນຕໍ່ພວກເພິ່ນ, ຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກພວກເພິ່ນ, ຂໍການສະໜັບສະໜູນຈາກພວກເພິ່ນ, ແລະ ການມີຄວາມເຊື່ອວ່າພວກເພິ່ນຮູ້ໃນສິ່ງທີ່ເລິກລັບ, ຕະຫຼອດຈົນບັນດາສິ່ງອື່ນໆ ໃນທຳນອງດຽວກັນທີ່ເປັນການປະຕິເສດສັດທາ ຊຶ່ງຄົນຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ປະຕິບັດກັນ ໃນເວລາທີ່ພວກເຂົາຈັດງານສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນເກີດຂອງນະບີ ﷺ ແລະ ຂອງຄົນອື່ນໆ ທີ່ພວກເຂົາເອີ້ນວ່າເປັນຄົນສໍລິຫ໌, ແລະ ມີລາຍງານທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ຈາກຣໍຊູລ ລຸລລໍຫ໌ ﷺ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:
«إِيَّاكُم وَالغُلُوُّ فِي الدِّينِ، فَإِنَّمَا أَهْلَكَ مَن كَانَ قَبْلَكُم الغُلُوَّ فِي الدِّينِ».
«ພວກເຈົ້າຈົ່ງລະວັງການເຄັ່ງຄັດເກີນຂອບເຂດໃນເລື່ອງສາສະໜາ, ເພາະແທ້ຈິງແລ້ວ ການເຄັ່ງຄັດເກີນຂອບເຂດໃນເລື່ອງສາສະໜາ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ບັນດາຊົນຊາດກ່ອນພວກເຈົ້າພິນາດ» ແລະ ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ຫຍັງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:
«لَا تُطْرُونِي كَمَا أَطْرَتِ النَّصَارَى ابْنَ مَرْيَمَ، إِنَّمَا أَنَا عَبدٌ، فَقُولُوا: عَبدُ اللهِ وَرَسُولُه».
«ຢ່າໄດ້ສັນລະເສີນຂ້ອຍ ຄືທີ່ຊາວຄຣິດສະຕຽນໄດ້ສັນລະເສີນບຸດຂອງພຣະນາງມັຣຍຳ, ແທ້ຈິງ ຂ້ອຍເປັນພຽງບ່າວ, ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກ່າວວ່າ: ຂ້ອຍເປັນບ່າວຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ເປັນສາສະນະທູດຂອງພຣະອົງ» ບັນທຶກໂດຍ ອັລບຸກຄໍຣີ ໃນຊໍຮິຫ໌ຂອງທ່ານ, ຈາກຫະດີສຂອງ ທ່ານ ອຸມັຣ (ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງພໍພຣະໄທຕໍ່ທ່ານ).
ແລະ ໜຶ່ງໃນເລື່ອງທີ່ໜ້າປະຫຼາດໃຈ ແລະ ແປກກໍຄື: ການທີ່ຄົນຈຳນວນຫຼາຍພັດມີຄວາມກະຕືລືລົ້ນ ແລະ ພາກພຽນໃນການເຂົ້າຮ່ວມງານສະເລີມສະລອງທີ່ເປັນບິດອະຫ໌ເຫຼົ່ານີ້, ທັ້ງຍັງປົກປ້ອງມັນ, ແຕ່ພັດລະເລີຍຕໍ່ສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກຳນົດເປັນພັນທະແກ່ພວກເຂົາ ໃນການເຂົ້າຮ່ວມກັນລະຫມາດຈຸມາອະຫ໌ (ວັນສຸກ) ແລະ ຈະມາອະຫ໌ (ເປັນໝູ່ຄະນະ), ໂດຍບໍ່ໄດ້ໃສ່ໃຈກັບເລື່ອງດັ່ງກ່າວເລີຍ, ແລະ ບໍ່ເຫັນວ່າຕົນເອງໄດ້ກະທຳສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ແລະ ບໍ່ຕ້ອງສົງໃສເລີຍວ່າສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນແມ່ນມາຈາກຄວາມອ່ອນແອຂອງອີ່ມານ (ຄວາມສັດທາ), ການຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ແລະ ການທີ່ຫົວໃຈຖືກປົກຄຸມໄປດ້ວຍບາບກຳ ແລະ ການຝ່າຝືນຊະນິດຕ່າງໆ. ເຮົາຂໍຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໃຫ້ປະທານຄວາມປອດໄພໃຫ້ພົ້ນໄພແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ແກ່ຊາວມຸສລິມທັງຫຼາຍ.
ແລະ ໜຶ່ງໃນນັ້ນກໍຄື: ການທີ່ບາງຄົນມີຄວາມເຊື່ອວ່າ ສາດສະດາທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ຈະມາຮ່ວມງານສະເຫລີມສະຫລອງວັນເກີດ; ດ້ວຍເຫດນີ້ພວກເຂົາຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນຢືນໃຫ້ກຽດເພິ່ນ ພ້ອມທັງກ່າວຄຳທັກທາຍ ແລະ ຕ້ອນຮັບ, ແລະນີ້ຄືຄວາມເຊື່ອທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງອັນໃຫຍ່ຫລວງທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນຄວາມໂງ່ຈ້າທີ່ຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດ, ເພາະແທ້ຈິງແລ້ວ ທ່ານສາດສະດາທູດ ﷺ ຈະບໍ່ອອກຈາກຫລຸມສົບຂອງທ່ານກ່ອນວັນກິຍາມະຫ໌, ແລະບໍ່ສາມາດຕິດຕໍ່ກັບບຸກຄົນໃດໄດ້, ແລະ ບໍ່ໄດ້ມາຮ່ວມໃນການຊຸມນຸມຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ທວ່າທ່ານຍັງຄົງຢູ່ໃນຫລຸມສົບຂອງທ່ານຈົນເຖິງວັນກິຍາມະຫ໌, ແລະດວງວິນຍານຂອງທ່ານກໍ່ຢູ່ໃນສະຖານທີ່ອັນສູງສົ່ງທີ່ສຸດ (ອິລລິຈິນ) ຢູ່ກັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງທ່ານ ໃນສະຖານທີ່ແຫ່ງກຽດຕິຍົດ, ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ຕາອາລາ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:
﴿ثُمَّ إِنَّكُمْ بَعْدَ ذَلِكَ لَمَيِّتُونَ15 ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ16﴾
(ຫຼັງຈາກນັ້ນ ແທ້ຈິງພວກເຈົ້າຕ້ອງຕາຍຢ່າງແນ່ນອນ)
(ແລ້ວແທ້ຈິງ ພວກເຈົ້າຈະຖືກໃຫ້ຟື້ນຄືນຊີບຂຶ້ນມາໃນວັນກິຍາມະຫ໌) [ອັລ-ມຸມິນູນ: 15, 16].
ທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ:
«أَنَا أَوَّلُ مَنْ يَنْشَقُّ عَنْهُ القَبْرُ يَومَ القِيَامَةِ، وَأَنَا أَوَّلُ شَافِعٍ، وَأَوَّلُ مُشَفَّعٍ».
«ຂ້ອຍຄືຄົນທຳອິດທີ່ຫຼຸມຝັງສົບຈະຖືກເປີດອອກໃຫ້ໃນວັນກິຢາມະຫ໌, ແລະ ຂ້ອຍຄືຜູ້ໃຫ້ການຊະຟາອະຫ໌ຄົນທຳອິດ, ແລະ ເປັນຄົນທຳອິດທີ່ການຊະຟາອະຫ໌ຈະຖືກຕອບຮັບ» ຂໍການສະດຸດີອັນປະເສີດຍິ່ງ ແລະ ຄວາມສັນຕິສຸກປອດໄພຈາກພຣະຜູ້ອະພິບານ ຈົ່ງມີແດ່ທ່ານດ້ວຍເຖີດ.
ໂອງການທັງສອງອັນຊົງກຽດນີ້ ແລະ ຫະດີຊອັນຊົງກຽດ, ຕະຫຼອດຈົນພຣະຄໍາພີ ແລະ ຫະດີຊອື່ນໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍໃນທຳນອງດຽວກັນ: ທັງໝົດນີ້ລ້ວນບົ່ງບອກວ່າ ທ່ານນະບີ ຊໍລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ແລະ ບັນດາຜູ້ຕາຍຄົນອື່ນໆ, ແທ້ຈິງແລ້ວພວກເຂົາຈະອອກມາຈາກຫຼຸມສົບຂອງພວກເຂົາໃນວັນກິຢາມະຫ໌, ແລະ ເລື່ອງນີ້ເປັນທີ່ເອກະພາບກັນໃນໝູ່ນັກວິຊາການຊາວມຸສລິມ; ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຂັດແຍ້ງໃດໆ ລະຫວ່າງພວກເຂົາ. ສະນັ້ນ, ຈຶ່ງສົມຄວນແກ່ມຸສລິມທຸກຄົນທີ່ຈະເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້, ແລະ ລະມັດລະວັງຕໍ່ສິ່ງທີ່ບັນດາຜູ້ໂງ່ເຂົາ ແລະ ຜູ້ທີ່ຄ້າຍຄືພວກເຂົາໄດ້ອຸປະໂຫລກຂຶ້ນ ຈາກບັນດາສິ່ງໃໝ່ໆ ໃນສາສະໜາ ແລະ ເລື່ອງງົມງາຍ; ເຊິ່ງອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງປະທານຫລັກຖານໃດໆ ໃຫ້ແກ່ມັນເລີຍ, ແລະ ອັລລໍຫ໌ຄືຜູ້ທີ່ຖືກຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອ, ແລະ ຕໍ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ເຮົາຂໍມອບໝາຍ, ແລະ ບໍ່ມີອຳນາດ ແລະ ພະລັງໃດໆ ເວັ້ນແຕ່ດ້ວຍພຣະອົງ.
ສຳລັບການຊໍລະວາດ ສັນລະເສີນ ແລະ ການຂໍຄວາມສັນຕິສຸກແດ່ທ່ານຣໍຊູລ ລຸລລໍຫ໌ ﷺ: ແມ່ນໜຶ່ງໃນການເຂົ້າໃກ້ຊິດ (ກັບພຣະເຈົ້າ) ທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດ, ແລະ ເປັນໜຶ່ງໃນການງານທີ່ມີຄຸນນະທຳ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ກ່າວວ່າ:
﴿إِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَٰٓئِكَتَهُۥ يُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِيِّۚ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ صَلُّواْ عَلَيۡهِ وَسَلِّمُواْ تَسۡلِيمًا56﴾
ຄວາມວ່າ: (ແທ້ຈິງ ອັລລໍຫ໌ ແລະ ບັນດາມະລາອິກະຫ໌ຂອງພຣະອົງ ຈະປະທານພອນໃຫ້ແກ່ທ່ານນະບີ, ໂອ້ ບັນດາຜູ້ສັດທາທັງຫລາຍ, ພວກເຈົ້າຈົ່ງປະທານພອນໃຫ້ແກ່ລາວ ແລະ ຈົ່ງໃຫ້ຄວາມສັນຕິສຸກແກ່ລາວຢ່າງສົມບູນ) [ອັລ-ອະຫ໌ຊາບ: 56] ທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ:
«مَنْ صَلَّى عَلَيَّ وَاحِدَةً؛ صَلَّى اللهُ عَلَيهِ بِهَا عَشْرًا».
«ຜູ້ໃດທີ່ຊໍລະວາດ ໃຫ້ຂ້ອຍໜຶ່ງຄັ້ງ, ພຣະອົງຈະຊໍລະວາດ ສັນລະເຊີນໃຫ້ລາວສິບຄັ້ງ» ແລະ ມັນຖືກບັນຍັດໄວ້ໃນທຸກຊ່ວງເວລາ, ແລະຖືກເນັ້ນຫນັກເປັນພິເສດໃນຕອນທ້າຍຂອງທຸກການລະຫມາດ, ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຍັງເປັນພາກບັງຄັບຕາມທັດສະນະຂອງນັກວິຊາການກຸ່ມຫນຶ່ງ ໃນການກ່າວຕັດຊະຮຸດຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງທຸກການລະຫມາດ. ແລະ ການເປັນສຸນນະຫ໌ຂອງມັນຍິ່ງຖືກເນັ້ນຫນັກໃນຫຼາຍໆກໍລະນີ; ເຊິ່ງໃນນັ້ນລວມມີ ຫຼັງຈາກການອະຊານ, ເມື່ອມີການກ່າວເຖິງທ່ານ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ, ແລະ ໃນວັນສຸກ ແລະ ຄືນຂອງມັນ, ດັ່ງທີ່ຮະດິຊຫຼວງຫຼາຍໄດ້ບົ່ງຊີ້ເອົາໄວ້.
ຂໍຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ຊົງໂປດປະທານຄວາມສຳເລັດແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ບັນດາຊາວມຸສລິມທັງຫຼາຍ ເພື່ອໃຫ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງຖ່ອງແທ້ໃນສາສະໜາຂອງພຣະອົງ ແລະ ໃຫ້ມີຄວາມໝັ້ນຄົງຢູ່ບົນສາສະໜານັ້ນ, ແລະ ຂໍຊົງໂປດໃຫ້ທຸກຄົນໄດ້ຍຶດໝັ້ນໃນຊຸນນະຫ໌ ແລະ ລະແວດລະວັງຈາກບິດອະຫ໌, ແທ້ພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ຊົງເມດຕາທີ່ດີເລິດ.
ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງປະທານການສະດຸດິ ຄວາມສັນຕິ ແລະ ຄວາມຈຳເລີນແດ່ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດຂອງເຮົາ ແດ່ຄອບຄົວຂອງທ່ານ ແລະ ມິດສະຫາຍຂອງທ່ານ.
***
بِسْمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِيمِ
ວະລາສານ ທີ່ຫົກ:
ຂໍ້ຊີ້ຂາດກ່ຽວກັບການສະເຫຼີມສະຫຼອງຄ່ຳຄືນແຫ່ງອິສຣໍອ໌ ແລະ ມຽະຣອຕ
ມວນການສັນລະເສິນເປັນສິດຂອງອັລລໍຫ໌, ຊໍລະວາດ ແລະ ສະລາມສັນຕິ ຂໍຈົ່ງປະສົບຕໍ່ຣໍຊູລຂອງອັລລໍຮ໌, ພ້ອມດ້ວຍວົງວານ ແລະ ມິດສະຫາຍຂອງທ່ານ.
ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສເລີຍວ່າ ເຫດການອິສຣໍ ແລະ ມຽະຣອຕ ແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາສິ່ງອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງອັລລໍຮ໌ ທີ່ເປັນການຢືນຢັນເຖິງຄວາມສັດຈິງຂອງສາສະນະທູດຂອງພຣະອົງ, ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ﷺ, ແລະ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຕຳແໜ່ງຂອງທ່ານຕໍ່ໜ້າອັລລໍຮ໌ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່, ເຊັ່ນດຽວກັນນັ້ນ ມັນຢັງເປັນຫລັກຖານທີ່ຊີ້ບອກເຖິງອານຸພາບອັນມະຫັດສະຈັນຂອງອັລລໍຮ໌, ແລະ ຄວາມສູງສົ່ງຂອງພຣະອົງ ຊຸບຮານະຮູ ວະຕະອາລາ ເໜືອບັນດາສິ່ງຖືກສ້າງທັງໝົດຂອງພຣະອົງ, ອັລລໍຫ໌ ຊຸບຮານະ ຮູວະຕະອາລາ ໄດ້ກ່າວວ່າ:
﴿سُبۡحَٰنَ ٱلَّذِيٓ أَسۡرَىٰ بِعَبۡدِهِۦ لَيۡلٗا مِّنَ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ إِلَى ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡأَقۡصَا ٱلَّذِي بَٰرَكۡنَا حَوۡلَهُۥ لِنُرِيَهُۥ مِنۡ ءَايَٰتِنَآۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ1﴾
(ມະຫາບໍຣິສຸດແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຊົງນຳບ່າວຂອງພຣະອົງເດີນທາງໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ຈາກມັສຍິດອັລ-ຮະຣອມ ໄປຍັງມັສຍິດອັລ-ອັກຊໍ, ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ໃຫ້ຄວາມຈຳເຣີນແກ່ບໍລິເວນອ້ອມຮອບມັນ, ເພື່ອທີ່ຈະໃຫ້ທ່ານໄດ້ເຫັນສ່ວນໜຶ່ງຈາກບັນດາສັນຍານຂອງເຮົາ, ແທ້ຈິງພຣະອົງເປັນຜູ້ຊົງໄດ້ຍິນ ຜູ້ຊົງເຫັນ.)
[ອັລ-ອິສຣໍ: 1].
ມີລາຍງານທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ລາຍງາຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເຖິງທ່ານສາສະນະທູດຂອງອັລລໍຮ໌ ﷺ ວ່າ ທ່ານໄດ້ຖືກນຳຂຶ້ນສູ່ຊັ້ນຟ້າທັ້ງຫຼາຍ, ແລະ ປະຕູຂອງຊັ້ນຟ້າກໍໄດ້ຖືກເປີດອອກໃຫ້ແກ່ທ່ານ ຈົນກະທັ່ງຜ່ານພົ້ນຊັ້ນຟ້າທີເຈັດໄປ. ຈາກນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງທ່ານ ກໍ່ໄດ້ສົນທະນາກັບທ່ານຕາມທີ່ພຣະອົງປະສົງ, ແລະ ໄດ້ບັນຍັດການລະຫມາດຫ້າເວລາໃຫ້ແກ່ທ່ານ. ເຊິ່ງເບື້ອງຕົ້ນ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ບັນຍັດມັນໄວ້ ຫ້າສິບເວລາ, ແຕ່ນະບີມຸຮຳມັດ ﷺ ຂອງພວກເຮົາກໍບໍ່ຢຸດຢັ້ງທີ່ຈະກັບໄປຂໍການຜ່ອນຜັນ, ຈົນກະທັ່ງພຣະອົງໄດ້ກຳໜົດໃຫ້ເຫຼືອພຽງຫ້າເວລາ. ສະນັ້ນ, ມັນຈຶ່ງເປັນຫ້າເວລາໃນການປະຕິບັດ, ແລະ ເປັນຫ້າສິບເທົ່າໃນຜົນບຸນ; ເພາະວ່າຄວາມດີໜຶ່ງຢ່າງນັ້ນຈະຖືກຕອບແທນເປັນສິບເທົ່າ. ດັ່ງນັ້ນ, ມວນການສັນລະເສີນ ແລະ ການຂອບພຣະຄຸນທັງຫລາຍຈຶ່ງເປັນກຳມະສິດຂອງອັລລໍຮ໌ ຕໍ່ຄວາມໂປດປານທັງໝົດຂອງພຣະອົງ.
ແລະ ສຳລັບຄ່ຳຄືນທີ່ເຫດການອິສຣໍມຽະຣອຕໄດ້ເກີດຂຶ້ນນັ້ນ, ບໍ່ມີລາຍງານໃນບັນດາຫະດີຊທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ທີ່ກຳນົດມັນໄວ້, ທັງໃນເດືອນຣໍຍັບ ແລະ ເດືອນອື່ນໆ, ແລະທຸກສິ່ງທີ່ຖືກລາຍງານມາກ່ຽວກັບການກຳນົດຄືນດັ່ງກ່າວ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນຈາກທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮ໌ຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ ຕາມທັດສະນະຂອງບັນດານັກວິຊາການດ້ານຫະດີຊ, ແລະ ອັລລໍຮ໌ຊົງມີວິທະຍາປັນຍາອັນສູງສົ່ງ ໃນການທີ່ພຣະອົງຊົງເຮັດໃຫ້ມະນຸດລືມມັນ, ແລະ ຫາກວ່າການກຳນົດຄືນດັ່ງກ່າວໄດ້ຮັບການຢືນຢັນ ກໍບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຊາວມຸສລິມກຳນົດເອົາມັນເປັນຄືນພິເສດເພື່ອປະກອບອິບາດະຫ໌ໃດໆ, ແລະ ກໍບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຂົາຈັດງານສະເຫຼີມສະຫຼອງ; ເພາະວ່າ ທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮ໌ຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ ແລະ ບັນດາສໍຫາບະຮ໌ຂອງທ່ານ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮູມ ກໍ່ບໍ່ໄດ້ຈັດງານສະເຫຼີມສະຫຼອງມັນ, ແລະ ບໍ່ໄດ້ກຳນົດສິ່ງໃດເປັນການພິເສດສຳລັບມັນ. ຫາກການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນຄ່ຳຄືນດັ່ງກ່າວເປັນສິ່ງທີ່ຖືກບັນຍັດໄວ້ໃນສາສະໜາ, ທ່ານຣໍຊູລ ﷺ ກໍ່ຄົງຈະຊີ້ແຈງມັນໃຫ້ແກ່ປະຊາຊາດຂອງທ່ານແລ້ວ; ບໍ່ວ່າຈະເປັນດ້ວຍຄຳເວົ້າ ຫຼື ດ້ວຍການກະທຳກໍ່ຕາມ. ແລະ ຫາກມີສິ່ງໃດຈາກເລື່ອງນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ກໍ່ຄົງຈະເປັນທີ່ຮັບຮູ້ ແລະ ເປັນທີ່ເລື່ອງລືກັນໄປແລ້ວ, ແລະ ບັນດາຊໍຮາບະຫ໌ກໍ່ຄົງຈະລາຍງານມັນມາເຖິງພວກເຮົາແລ້ວ. ເພາະພວກເຂົາໄດ້ລາຍງານຈາກນະບີຂອງພວກເຂົາ ﷺ ທຸກສິ່ງທີ່ປະຊາຊາດຕ້ອງການ, ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ລະເລີຍສິ່ງໃດຈາກສາສະໜາເລີຍ, ແຕ່ພວກເຂົາຄືຜູ້ທີ່ລ່ວງໜ້າໄປສູ່ທຸກຄວາມດີງາມ. ດັ່ງນັ້ນ, ຫາກການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນຄ່ຳຄືນນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ຖືກບັນຍັດໄວ້ໃນສາສະໜາ ພວກເຂົາກໍ່ຄົງຈະເປັນຜູ້ທຳອິດທີ່ປະຕິບັດມັນ. ແລະ ທ່ານນະບີ ﷺ ເປັນຜູ້ທີ່ປາດຖະຫນາດີຕໍ່ມວນມະນຸດທີ່ສຸດ, ທ່ານໄດ້ເຜີຍແຜ່ສານຢ່າງຄົບຖ້ວນສົມບູນ ແລະ ໄດ້ປະຕິບັດຫນ້າທີ່ທີ່ໄດ້ຮັບມອບຫມາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ດັ່ງນັ້ນ, ຖ້າຫາກວ່າການໃຫ້ຄວາມສຳຄັນ ແລະ ການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນຄ່ຳຄືນນີ້ເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຈາກສາສະໜາຂອງອັລລໍຫ໌ແລ້ວ, ທ່ານນະບີ ﷺ ກໍ່ຄົງຈະບໍ່ລະເລີຍ ແລະ ບໍ່ປິດບັງມັນໄວ້. ເມື່ອບໍ່ມີສິ່ງໃດຈາກທີ່ກ່າວມານັ້ນເກີດຂຶ້ນ; ຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າ ການສະເຫຼີມສະຫຼອງ ແລະ ການໃຫ້ຄວາມສຳຄັນຕໍ່ມັນນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນສ່ວນຫນຶ່ງຈາກອິສລາມເລີຍ. ອັລລໍຫ໌ໄດ້ເຮັດໃຫ້ສາສະໜາຂອງອຸມມະຫ໌ນີ້ສົມບູນແລ້ວ, ແລະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມໂປດປານຂອງພຣະອົງຄົບຖ້ວນສົມບູນແກ່ພວກເຂົາ, ແລະ ໄດ້ຕຳຫນິຜູ້ທີ່ບັນຍັດສິ່ງໃຫມ່ຂຶ້ນມາໃນສາສະໜາໃນສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ອະນຸຍາດ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຜູ້ສູງສົ່ງໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຄຳພີອັນຊັດແຈ້ງຂອງພຣະອົງວ່າ:
﴿...ٱلۡيَوۡمَ أَكۡمَلۡتُ لَكُمۡ دِينَكُمۡ وَأَتۡمَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ نِعۡمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ ٱلۡإِسۡلَٰمَ دِينٗا...﴾
(...ມື້ນີ້ເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານສົມບູນແລ້ວ ແລະ ເຮົາໄດ້ໃຫ້ຄວາມໂປດປານຂອງເຮົາສົມບູນ ເຮົາເລືອກໃຫ້ອິສລາມເປັນສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານ...)
[ອັລ-ມາອິດະຫ໌ : 3] ແລະ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຕຣັດວ່າ:
﴿أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَٰٓؤُاْ شَرَعُواْ لَهُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا لَمۡ يَأۡذَنۢ بِهِ ٱللَّهُۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةُ ٱلۡفَصۡلِ لَقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۗ وَإِنَّ ٱلظَّٰلِمِينَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ21﴾
(ຫຼື ວ່າພວກເຂົາມີບັນດາພາຄີທີ່ໄດ້ວາງບົດບັນຍັດທາງສາສະໜາໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ໃນສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງອະນຸຍາດ? ແລະ ຫາກບໍ່ແມ່ນພຣະດຳລັດແຫ່ງການຕັດສິນ (ທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ກ່ອນ) ແນ່ນອນກໍຄົງຈະຖືກຕັດສິນລະຫວ່າງພວກເຂົາໄປແລ້ວ. ແລະ ແທ້ຈິງບັນດາຜູ້ອະທຳນັ້ນ ສຳລັບພວກເຂົາຄືການລົງໂທດອັນເຈັບປວດ.) [ອັຊ-ຊູຣໍ: 21].
ແລະ ໄດ້ມີການຢືນຢັນໃນບັນດາຫະດີຊທີ່ຊໍເຮັຍຫ໌ຈາກທ່ານຣໍຊູລ ຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ເຖິງການຕັກເຕືອນຈາກສິ່ງທີ່ເປັນບິດອະຫ໌, ແລະ ການຊີ້ແຈ້ງຢ່າງເປີດເຜີຍວ່າສິ່ງດັ່ງກ່າວເປັນການຫຼົງຜິດ; ເພື່ອເປັນການເຕືອນສະຕິແກ່ອຸມມະຫ໌ເຖິງຄວາມອັນຕະລາຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງມັນ, ແລະ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາອອກຫ່າງຈາກການກະທຳມັນ, ແລະ ສ່ວນໜຶ່ງໃນນັ້ນຄື: ສິ່ງທີ່ຖືກຢືນຢັນໃນຊໍເຮັຍຫ໌ທັງສອງ ຈາກການລາຍງານຂອງທ່ານຍິງອາອີຊະຫ໌ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮາ, ຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:
«مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ؛ فَهُوَ رَدٌّ».
“ໃຜກໍ່ຕາມທີເຮັດສິ່ງອື່ນໃນກິດຈະການສາສະໜາຂອງເຮົາ ເຊິ່ງສິ່ງນັ້ນ ເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຊ້ໃຫ້ເຮັດ (ບໍ່ມີແບບຢ່າງ) ດັງນັ້ນສິ່ງທີ່ເຮັດຂຶ້ນມາໃໝ່ນັ້ນຍ່ອມຖືກປະຕິເສດ (ບໍ່ຖືກຕອບຮັບຈາກອັລລໍຫ໌)” ແລະ ໃນອີກລາຍງານໜຶ່ງຂອງອິ່ມາມມຸສລິມ:
«مَنْ عَمِلَ عَمَلًا لَيْسَ عَلَيهِ أَمْرَنَا؛ فَهُوَ رَدٌّ».
“ໃຜກໍ່ຕາມທີເຮັດສິ່ງອືນໃນກິດຈະການສາດສະໜາທີ່ເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຊ້ ດັງນັ້ນກິດຈະການນັ້ນຈະຖືກປະຕິເສດບໍ່ຕອບຮັບ” ແລະ ໃນສໍເຮັຍຫ໌ມຸສລິມ ຈາກທ່ານຈາບິຣ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ທ່ານຣໍຊຸລ ﷺ ເຄີຍກ່າວໃນຄຸດບະຫ໌ຂອງທ່ານໃນວັນສຸກວ່າ:
«أَمَا بَعْدَ، فَإِنَّ خَيرَ الحَدِيثِ كِتَابُ اللهِ، وَخَيرَ الهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ ﷺ، وَشَرَّ الأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا، وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ».
<<ຫຼັງຈາກນີ້، ແທ້ຈິງຄຳເວົ້າທີ່ດີທີ່ສຸດຄືຄຳພີຂອງອັລລໍຫ໌، ແລະ ແນວທາງທີ່ດີທີ່ສຸດຄືແນວທາງຂອງມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ، ແລະ ເລື່ອງລາວທີ່ຊົ່ວຮ້າຍທີ່ສຸດຄືບັນດາສິ່ງທີ່ຖືກອຸປະໂລກຂຶ້ນມາໃໝ່، ແລະທຸກ ໆ ບິດອະຫ໌ເປັນການຫລົງຜິດ>> ທ່ານ ອັນ-ນາຊາອີ ໄດ້ລາຍງານເພີ່ມດ້ວຍສາຍລາຍງານທີ່ດີ ດັ່ງນີ້:
«وَكُلَّ ضَلَالَةٍ فِي النَّارِ».
«ແລະທຸກ ໆ ການຫລົງຜິດແມ່ນຢູ່ໃນໄຟນະລົກ.» ໃນບັນທຶກຊຸນັນ ລາຍງານຈາກທ່ານ ອັລ-ອິຣບາດ ບິນ ຊາຣິຍະຫ໌ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ກ່າວວ່າ: ທ່ານຣໍຊູລລຸລລໍຫ໌ ﷺ ໄດ້ຕັກເຕືອນພວກເຮົາ ດ້ວຍຄຳຕັກເຕືອນອັນເລິກເຊິ່ງ, ທີ່ເຮັດໃຫ້ຫົວໃຈເກີດຄວາມຫວັ່ນເກງ, ແລະ ດວງຕາໄດ້ຫຼັ່ງນ້ຳຕາອອກມາ. ພວກເຮົາຈຶ່ງໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ້ ທ່ານຣໍຊູລລຸລລໍຫ໌! ຄືກັບວ່ານີ້ເປັນຄຳຕັກເຕືອນເພື່ອສັ່ງລາ, ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງສັ່ງສອນພວກເຮົາດ້ວຍເຖີດ, ທ່ານຈຶ່ງໄດ້ກ່າວວ່າ:
«أُوصِيكُم بِتَقْوَى اللهِ وَالسَّمعِ وَالطَّاعَةِ وَإِنْ تَأَمَّرَ عَلَيكُم عَبدٌ، فَإِنَّهُ مَنْ يَعِشْ مِنْكُم فَسَيَرَى اخْتِلَافًا كَثِيرًا، فَعَلَيكُم بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الخلُفَاءِ الرَّاشِدِينَ المَهْدِيِّينَ مِنْ بَعْدِي، تَمَسَّكُوا بِهَا وَعَضُّوا عَلَيْهَا بِالنَّوَاجِذِ، وَإِيَّاكُم وَمُحْدَثَاتِ الأُمُورِ، فَإِنَّ كُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٍ وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ».
"ຂ້ອຍຂໍສັ່ງເສຍພວກເຈົ້າໃຫ້ມີຄວາມຢຳເກງຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ແລະໃຫ້ຮັບຟັງ ແລະ ເຊື່ອຟັງ (ຜູ້ນຳ) ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຖືກປົກຄອງໂດຍຜູ້ເປັນທາດ ກໍ່ຕາມ, ເພາະແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດໃນຫມູ່ພວກເຈົ້າທີ່ມີຊີວິດຢູ່ຕໍ່ໄປ ລາວກໍຈະໄດ້ເຫັນກັບຄວາມຂັດແຍ້ງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈົ່ງຍຶດຫມັ້ນຕາມແນວທາງ (ສຸນນະຫ໌) ຂອງຂ້ອຍ ແລະ ແນວທາງຂອງບັນດາຄໍລີຟະຫ໌ຜູ້ຊົງຄຸນທຳ ທີ່ໄດ້ຮັບການຊີ້ແນະແນວທາງທີ່ຖືກຕ້ອງຫຼັງຈາກຂ້ອຍ, ຈົ່ງຍຶດຫມັ້ນໃນມັນ ແລະ ກັດມັນໄວ້ດ້ວຍແຂ້ວກົກ, ແລະ ພວກເຈົ້າຈົ່ງລະວັງບັນດາສິ່ງທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນມາໃຫມ່ (ໃນສາສະຫນາ), ເພາະແທ້ຈິງທຸກໆ ສິ່ງທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນມາໃຫມ່ນັ້ນຄືບິດອະຫ໌, ແລະ ທຸກໆ ບິດອະຫ໌ນັ້ນຄືການຫລົງທາງ." ແລະ ຫະດິຊຕ່າງ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ມີຢູ່ຫຼວງຫລາຍ.
ແລະ ມີຫຼັກຖານຢັ້ງຢືນຈາກບັນດາຊໍຮາບະຫ໌ຂອງທ່ານນະບີ ﷺ, ແລະ ຈາກບັນດາສະລັຟ ອັສ-ສໍລິຫ໌ (ບັນພະຊົນຜູ້ຊອບທຳ) ຫຼັງຈາກພວກທ່ານ; ເຖິງການຕັກເຕືອນໃຫ້ລະວັງ ແລະ ຫ່າງໄກຈາກບັນດາບິດອະຫ໌ (ສິ່ງແປກໃໝ່ໃນສາສະໜາ); ທັງນີ້ກໍເພາະວ່າມັນຄືການເພີ່ມເຕີມໃນສາສະໜາ, ແລະ ເປັນບົດບັນຍັດທີ່ອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງອະນຸຍາດ, ແລະ ເປັນການເອົາແບບຢ່າງສັດຕູຂອງອັລລໍຫ໌ ຄື ຊາວຢິວ ແລະ ຄຣິດສະຕຽນ ໃນການທີ່ພວກເຂົາເພີ່ມເຕີມໃນສາສະໜາຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ປະດິດສິ່ງໃໝ່ຂຶ້ນໃນສາສະໜານັ້ນ ເຊິ່ງອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງອະນຸຍາດ, ແລະ ເພາະວ່າຜົນທີ່ຕາມມາຂອງມັນກໍຄື ການຫຼຸດທອນຄຸນຄ່າຂອງສາສະໜາອິສລາມ, ແລະ ການກ່າວຫາວ່າມັນບໍ່ມີຄວາມສົມບູນ, ແລະ ເປັນທີ່ຊາບກັນດີວ່າໃນສິ່ງນີ້ມີຄວາມເສຍຫາຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍທີ່ໜ້າລັງກຽດ, ແລະ ເປັນການຂັດແຍ້ງກັບຄຳດຳຣັດຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່:
﴿...ٱلۡيَوۡمَ أَكۡمَلۡتُ لَكُمۡ دِينَكُمۡ...﴾
(...ມື້ນີ້ເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານສົມບູນແລ້ວ...) [ອັລ-ມາອິດະຫ໌ : 3], ການຝ່າຝືນຢ່າງຊັດເຈນຕໍ່ບັນດາຫະດີສຂອງສາດສະນະທູດ ﷺ ທີ່ກ່າວເຕືອນໃຫ້ອອກຫ່າງຈາກບັນດາບິດອະຫ໌.
ທັງນີ້, ແລະ ຫວັງວ່າຫຼັກຖານຕ່າງໆ ທີ່ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວມານັ້ນ ຈະພຽງພໍ ແລະ ເປັນທີ່ໜ້າເຊື່ອຖືສຳລັບຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາສັດຈະທຳ ໃນການປະຕິເສດບິດອະຫ໌ນີ້; ກ່າວຄື: ບິດອະຫ໌ຂອງການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນຄືນອິສຣໍອ໌ ແລະ ມຽະຣໍຈ, ແລະ ການຕັກເຕືອນໃຫ້ຫ່າງໄກຈາກມັນ, ແລະ ຢັ້ງຢືນວ່າມັນບໍ່ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຈາກສາສະໜາອິສລາມແຕ່ຢ່າງໃດ.
ແລະ ເນື່ອງຈາກພັນທະທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກຳໜົດໄວ້ໃນການຕັກເຕືອນຊາວມຸສລິມ, ການຊີ້ແຈງສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ບັນຍັດໄວ້ແກ່ພວກເຂົາໃນເລື່ອງສາສະໜາ, ແລະ ຫ້າມບໍ່ໃຫ້ມີການປິດບັງຄວາມຮູ້; ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເຫັນວ່າ ຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຕັກເຕືອນພີ່ນ້ອງມຸສລິມຂອງຂ້າພະເຈົ້າກ່ຽວກັບບິດອະຫ໌ນີ້, ເຊິ່ງໄດ້ແຜ່ລາມໄປໃນຫຼາຍໆພື້ນທີ່, ຈົນກະທັ້ງຄົນບາງກຸ່ມຄິດວ່າມັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສາສະໜາ.
ແລະ ອັລລໍຫ໌ຄືຜູ້ທີ່ຖືກວິງວອນຂໍ ໃຫ້ຊົງປັບປຸງແກ້ໄຂສະພາບການຕ່າງໆ ຂອງບັນດາມຸສລິມທັ້ງຫຼາຍ, ແລະ ປະທານແກ່ພວກເຂົາເຊິ່ງຄວາມເຂົ້າໃຈຖ່ອງເເທ້ໃນສາສະໜາ, ແລະ ຊົງປະທານຄວາມສຳເລັດແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ພວກເຂົາໃນການຍຶດໝັ້ນຕໍ່ສັດຈະທຳ ແລະ ດຳລົງໝັ້ນຄົງຢູ່ກັບມັນ, ພ້ອມທັງລະຖິ້ມສິ່ງທີ່ຂັດແຍ້ງກັບມັນ. ເເທ້ຈິງ ພຣະອົງນັ້ນຊົງເປັນຜູ້ມີສິດ ແລະ ເປັນຜູ້ຊົງອະນຸພາບໃນເລື່ອງດັງກ່າວ.
ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງປະທານການສະດຸດິ, ຄວາມສັນຕິ ແລະ ຄວາມຈຳເລີນ ແດ່ບ່າວຂອງພຣະອົງ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ, ນະບີມຸຮຳມັດຂອງເຮົາ, ຄອບຄົວຂອງທ່ານ ແລະ ບັນດາມິດສະຫາຍຂອງທ່ານ.
***
بِسْمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِيمِ
ວາລະສານ ທີ່ເຈັດ:
ຂໍ້ຕັດສິນກ່ຽວກັບການສະເຫລີມສະຫລອງໃນຄ່ຳຄືນເຄິ່ງເດືອນຊະອ໌ບານ
ມວນການສັນລະເສີນເປັນຂອງອັລລໍຫ໌ ພຣະຜູ້ຊົງເຮັດໃຫ້ສາສະໜາສົມບູນແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ໄດ້ຊົງໃຫ້ຄວາມໂປດປານຂອງພຣະອົງຄົບຖ້ວນເໜືອພວກເຮົາ, ຂໍອວຍພອນ ແລະ ຄວາມສັນຕິສຸກຈົ່ງມີແດ່ນະບີ ແລະ ສາສະນະທູດຂອງພຣະອົງ ທ່ານມຸຮຳມັດ, ນະບີແຫ່ງການກັບເນື້ອກັບຕົວ ແລະ ຄວາມເມດຕາ.
ຕໍ່ຈາກນີ້: ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ໄດ້ກ່າວວ່າ :
﴿...ٱلۡيَوۡمَ أَكۡمَلۡتُ لَكُمۡ دِينَكُمۡ وَأَتۡمَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ نِعۡمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ ٱلۡإِسۡلَٰمَ دِينٗا...﴾
(...ມື້ນີ້ເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານສົມບູນແລ້ວ ແລະ ເຮົາໄດ້ໃຫ້ຄວາມໂປດປານຂອງເຮົາສົມບູນ ເຮົາເລືອກໃຫ້ອິສລາມເປັນສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານ...) [ອັລ-ມາອິດະຫ໌: 3], ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:
﴿أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَٰٓؤُاْ شَرَعُواْ لَهُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا لَمۡ يَأۡذَنۢ بِهِ ٱللَّهُ...﴾
(ຫຼື ວ່າພວກເຂົາມີບັນດາພາຄີ ທີ່ໄດ້ກຳໜົດບັນຍັດໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາໃນເລື່ອງສາສະໜາ ໃນສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງອະນຸຍາດ...) [ອັຊ-ຊູຣໍ: 21] ແລະ ໃນບັນທຶກຂອງທ່ານອີຫມ່ຳທັ້ງສອງ ຈາກທ່ານນາງ ອາອີຊະຫ໌ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮາ ຈາກທ່ານນະບີ -ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລໍາ- ໄດ້ກ່າວວ່າ:
«مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ؛ فَهُوَ رَدٌّ».
“ໃຜກໍ່ຕາມທີ່ເຮັດສິ່ງອື່ນໃນກິດຈະການສາສະໜາຂອງເຮົາ ເຊິ່ງສິ່ງນັ້ນ ເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຊ້ໃຫ້ເຮັດ (ບໍ່ມີແບບຢ່າງ) ດັ່ງນັ້ນສິ່ງທີ່ເຮັດຂຶ້ນມາໃໝ່ນັ້ນຍ່ອມຖືກປະຕິເສດ (ບໍ່ຖືກຕອບຮັບຈາກອັລລໍຫ໌)” ແລະ ລາຍງານທີ່ຖືກຕ້ອງຈາກມຸສລິມ ຈາກທ່ານຈາບິຣ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ, ວ່າທ່ານນະບີ ﷺ ເຄີຍກ່າວໃນຄຸຕບະຫ໌ວັນສຸກ ວ່າ:
«أَمَّا بَعْدُ: فَإِنَّ خَيرَ الحَدِيثِ كِتَابُ اللهِ، وَخَيرَ الهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيهِ وَسَلَّمَ، وَشَرَّ الأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا، وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ».
<<ແທ້ຈິງແລ້ວ ຄຳເວົ້າທີ່ດີທີ່ສຸດແມ່ນຄຳພີຂອງອັລລໍຫ໌, ແລະ ແນວທາງທີ່ດີທີ່ສຸດແມ່ນແນວທາງຂອງທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ, ແລະ ບັນດາເລື່ອງລາວທີ່ຊົ່ວຮ້າຍທີ່ສຸດຄືສິ່ງທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃໝ່, ແລະ ທຸກໆການປະດິດສິ່ງໃໝ່ (ບິດອະຫ໌) ນັ້ນເປັນການຫຼົງຜິດ>> ແລະ ບັນດາໂອງການ ແລະ ຫະດີຊໃນຄວາມຫມາຍທຳນອງນີ້ມີຢູ່ຢ່າງຫລວງຫລາຍ, ເຊິ່ງເປັນການບົ່ງບອກຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ອັລລໍຫ໌ ຊຸບຮານະຮູ ວະຕະອາລາ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ສາສະຫນາຂອງປະຊາຊາດນີ້ສົມບູນແລ້ວ, ແລະ ໄດ້ໃຫ້ຄວາມໂປດປານຂອງພຣະອົງສົມບູນແກ່ພວກເຂົາ, ແລະ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ນະບີຂອງພຣະອົງເສຍຊີວິດ ຈົນກວ່າທ່ານຈະໄດ້ເຜີຍແຜ່ສານຢ່າງຊັດເຈນແຈ່ມແຈ້ງ, ແລະ ໄດ້ຊີ້ແຈງໃຫ້ແກ່ປະຊາຊາດເຖິງທຸກສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ບັນຍັດໄວ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ທັງທີ່ເປັນຄຳເວົ້າ ແລະ ການກະທຳ, ແລະ ທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ຊີ້ແຈງວ່າ ທຸກສິ່ງທີ່ມະນຸດປະດິດຂຶ້ນໃໝ່ຫຼັງຈາກທ່ານ ແລະ ອ້າງອີງໃສ່ສາສະໜາອິສລາມ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຄຳເວົ້າ ຫຼື ການກະທຳກໍ່ຕາມ; ທັງໝົດນັ້ນລ້ວນແຕ່ເປັນບິດອະຫ໌ທີ່ຈະຖືກປະຕິເສດຕໍ່ຜູ້ທີ່ປະດິດມັນຂຶ້ນມາ, ເຖິງແມ່ນວ່າເຈດຕະນາຂອງລາວຈະດີກໍ່ຕາມ. ເລື່ອງນີ້ເປັນທີ່ເຂົ້າໃຈດີຂອງບັນດາຊໍຫາບະຫ໌ຂອງທ່ານຣໍຊູລ ﷺ, ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບບັນດານັກວິຊາການອິສລາມໃນຍຸກຫຼັງຈາກພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ປະຕິເສດບັນດາບິດອະຫ໌ ແລະ ໄດ້ຕັກເຕືອນໃຫ້ລະວັງຈາກມັນ, ດັ່ງທີ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຂຽນຕຳລາໃນເລື່ອງການໃຫ້ຄວາມສຳຄັນຕໍ່ສຸນນະຫ໌ ແລະ ການປະຕິເສດບິດອະຫ໌ ຕົວຢ່າງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້; ເຊັ່ນ: ທ່ານ ອິບນຸ ວັດເດາະຫ໌, ອັຕ-ຕຸຣຕູຊີ, ອະບີ ຊາມະຫ໌ ແລະ ທ່ານອື່ນໆ.
ແລະ ສ່ວນໜຶ່ງຈາກບິດອະຫ໌ທີ່ບາງຄົນໄດ້ປະດິດຂຶ້ນມາຄື: ບິດອະຫ໌ການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນຄືນກາງເດືອນຊະບານ ແລະ ການເຈາະຈົງມື້ຂອງມັນດ້ວຍການຖືສິນອົດ, ແລະ ບໍ່ມີຫຼັກຖານໃດທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ນຳມາອ້າງອີງໄດ້ໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ. ແລະ ໄດ້ມີການລາຍງານກ່ຽວກັບຄວາມປະເສີດຂອງມັນໃນບັນດາຮະດິຊທີ່ອ່ອນແອ, ເຊິ່ງບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ນຳມາເປັນທີ່ອ້າງອີງໄດ້.
ສຳລັບສິ່ງທີ່ໄດ້ມີການລາຍງານກ່ຽວກັບຄວາມປະເສີດຂອງການລະຫມາດໃນມັນນັ້ນ, ທັງໝົດລ້ວນເປັນສິ່ງທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນ, ດັ່ງທີ່ນັກວິຊາການຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໄດ້ຊີ້ແຈງໄວ້, ແລະ ຈະມີການກ່າວເຖິງບາງຄຳເວົ້າຂອງພວກເພິ່ນຕໍ່ໄປ, ອິນຊາອັລລໍຮ໌.
ແລະ ຍັງໄດ້ມີການລາຍງານໃນນັ້ນອີກນຳ ເຖິງຮ່ອງຮອຍຕ່າງໆຈາກສະລັຟບາງທ່ານໃນໝູ່ຊາວຊາມ ແລະ ທ່ານອື່ນໆ.
ແລະ ສິ່ງທີ່ເປັນມະຕິເອກະພາບຂອງບັນດາອຸລະມາສ່ວນໃຫຍ່ກໍຄື ການສະເລີມສະລອງມັນເປັນບິດອະຫ໌, ແລະ ບັນດາຫະດິຊທີ່ກ່າວເຖິງຄວາມປະເສີດຂອງມັນນັ້ນທັງໝົດລ້ວນເປັນຫະດິຊທີ່ອ່ອນແອ (ດໍອິຟ), ແລະ ບາງສ່ວນກໍເປັນສິ່ງທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນ, ແລະ ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຊີ້ແຈງເຖິງເລື່ອງນີ້ກໍມີ: ທ່ານ ຫະຟີຊ ອິບນຸ ຣໍ່ຈັບ, ໃນຫນັງສືຂອງເພິ່ນຊື່ວ່າ (ລະຕໍອີຟ ອັລ-ມະອາຣິຟ), ແລະ ທ່ານອື່ນໆ, ແລະ ເປັນທີ່ຮູ້ກັນດີວ່າ ບັນດາຫະດິຊທີ່ອ່ອນແອນັ້ນ ຈະຖືກນຳມາປະຕິບັດໄດ້ສະເພາະໃນອີບາດະຫ໌ທີ່ພື້ນຖານເດີມຂອງມັນໄດ້ຖືກຢັ້ງຢືນດ້ວຍຫຼັກຖານທີ່ຊໍເຮັຍຫ໌ແລ້ວ, ສ່ວນວ່າການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນຄ່ຳຄືນກາງເດືອນຊະບານນັ້ນ, ບໍ່ມີຫຼັກຖານທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ໃດໆ ຈົນບໍ່ສາມາດນຳເອົາບັນດາຫະດີສທີ່ອ່ອນແອມາເປັນຫຼັກຖານອ້າງອີງໄດ້. ແລະ ທ່ານອິມາມ ອະບູ ອັບບາສ ໄຊຄຸນອິສລາມ ອິບນຸ ໄຕມິຍະຫ໌ ຣໍຫິມະ ຮຸລລໍຫ໌ ກໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງຫຼັກການອັນສູງສົ່ງນີ້ໄວ້.
ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຍົກມາໃຫ້ທ່ານຜູ້ອ່ານ ເຖິງສິ່ງທີ່ນັກວິຊາການບາງທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນປະເດັນນີ້, ເພື່ອທີ່ທ່ານຈະໄດ້ມີຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ.
ບັນດາອຸລາມາ -ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງເມດຕາພວກທ່ານ- ໄດ້ມີມະຕິເປັນເອກະພາບກັນວ່າ ສິ່ງທີ່ຈຳເປັນຄື: ການນຳເອົາບັນຫາຕ່າງໆ ທີ່ຜູ້ຄົນຂັດແຍ້ງກັນກັບຄືນໄປຫາພຣະຄຳພີຂອງອັລລໍຫ໌ (ອັລກຸຣອານ) ແລະ ແບບຢ່າງ (ອັສ-ຊຸນນະ) ຂອງສາສະດາທູດຂອງອັລລໍຫ໌, ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ, ດັ່ງນັ້ນ, ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ທັ້ງສອງ ຫຼື ໜຶ່ງໃນສອງໄດ້ຕັດສິນໄວ້, ສິ່ງນັ້ນຄືບົດບັນຍັດສາສະໜາທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງປະຕິບັດຕາມ, ແລະ ສິ່ງໃດທີ່ຂັດກັບທັງສອງກໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກປະຕິເສດ, ແລະ ການເຄົາລົບພັກດີ (ອິບາດະຫ໌) ໃດໆ ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໃນແຫຼ່ງຂໍ້ມູນທັງສອງນັ້ນ ຖືເປັນການບິດອະຫ໌ (ສິ່ງອຸປະໂຫຼກໃໝ່ໃນສາສະໜາ), ຊຶ່ງບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ປະຕິບັດ, ບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເຖິງການຮຽກຮ້ອງເຊີນຊວນ ແລະ ສົ່ງເສີມມັນເລີຍ, ອັລລໍຫ໌ ຊຸບຮານະຮູ ວະຕະອາລາ ໄດ້ກ່າວວ່າ:
﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَ وَأُوْلِي ٱلۡأَمۡرِ مِنكُمۡۖ فَإِن تَنَٰزَعۡتُمۡ فِي شَيۡءٖ فَرُدُّوهُ إِلَى ٱللَّهِ وَٱلرَّسُولِ إِن كُنتُمۡ تُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ ذَٰلِكَ خَيۡرٞ وَأَحۡسَنُ تَأۡوِيلًا59﴾
(ໂອ້ ບັນດາຜູ້ສັດທາທັງຫຼາຍ ຈົ່ງເຊື່ອຟັງອັລລໍຫ໌ ແລະ ເຊື່ອຟັງຣໍຊູລເຖິດ ແລະ ຜູ້ປົກຄອງໃນຫມູ່ພວກເຈົ້າດ້ວຍ ແຕ່ຖ້າພວກເຈົ້າຂັດແຍ້ງກັນໃນສິ່ງໃດ ກໍ່ຈົ່ງນຳສິ່ງນັ້ນກັບຄືນໄປຫາອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລ ຫາກພວກເຈົ້າສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ວັນອາຄິເຣາະຫ໌ ນັ້ນແຫລະ ເປັນສິ່ງທີ່ດີຍິ່ງ ແລະ ເປັນການກັບໄປທີ່ສວຍງາມຍິ່ງ 59) [ອັນ ນິຊາ: 59] ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:
﴿وَمَا ٱخۡتَلَفۡتُمۡ فِيهِ مِن شَيۡءٖ فَحُكۡمُهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِ...﴾
(ແລະສິ່ງໃດທີ່ພວກເຈົ້າຂັດແຍ້ງກັນໃນເລື່ອງນັ້ນ ການຕັດສິນຂອງມັນ ກໍ່ໃຫ້ກັບໄປຫາອັລລໍຫ໌...) [ອັຊ-ຊູຣໍ: 10] ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:
﴿قُلۡ إِن كُنتُمۡ تُحِبُّونَ ٱللَّهَ فَٱتَّبِعُونِي يُحۡبِبۡكُمُ ٱللَّهُ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡ ذُنُوبَكُمۡ...﴾
(ຈົ່ງກ່າວເຖິດ ມຸຮຳມັດ ວ່າຫາກພວກທ່ານຮັກອັລລໍຫ໌ ກໍ່ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມຂ້ອຍ ອັລລໍຫ໌ກໍ່ຈະຊົງຮັກພວກທ່ານ ແລະ ຈະຊົງອະໄພໃຫ້ແກ່ພວກທ່ານເຊິ່ງໂທດທັ້ງຫຼາຍຂອງພວກທ່ານ...) [ອາລາ ອິມຣອນ: 31] ແລະ ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:
﴿فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤۡمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيۡنَهُمۡ ثُمَّ لَا يَجِدُواْ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ حَرَجٗا مِّمَّا قَضَيۡتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسۡلِيمٗا65﴾
(ບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນດອກ ຂ້າຂໍສະບານດ້ວຍພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າວ່າ ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະຢັງບໍ່ສັດທາຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະໃຫ້ເຈົ້າຕັດສິນໃນສິ່ງທີ່ຂັດແຍ້ງກັນລະຫວ່າງພວກເຂົາ ແລ້ວພວກເຂົາບໍ່ພົບຄວາມຄັບໃຈໃດໆ ໃນຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາຈາກສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ຕັດສິນ ແລະ ພວກເຂົາຍອມຈຳນົນດ້ວຍດີ )
[ອັນນິຊາ: 65] ແລະ ໂອງການຕ່າງ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ມີຢູ່ຫຼວງຫຼາຍ, ເຊິ່ງເປັນຫຼັກຖານທີ່ຊັດແຈ້ງເຖິງການເປັນຂໍ້ບັງຄັບໃນການນຳບັນດາປະເດັນທີ່ຂັດແຍ້ງກັນ ໃຫ້ກັບຄືນໄປຫາຄຳພີ ແລະ ສຸນນະຫ໌, ແລະ ການເປັນຂໍ້ບັງຄັບໃນການພໍໃຈຕໍ່ຄຳຕັດສິນຂອງທັ້ງສອງ, ແລະ ແທ້ຈິງສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນຄືຂໍ້ກຳນົດຂອງການມີສັດທາ, ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ດີກວ່າສຳລັບປວງບ່າວທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ, ແລະ ມີບັ້ນປາຍທີ່ດີເລີດທີ່ສຸດ.
ທ່ານ ອັລ-ຮາຟິຊ ອິບນິ ຣໍ່ຈັບ ຂໍອັລລໍຫ໌ເມດຕາທ່ານ ໄດ້ກ່າວໃນປື້ມຂອງທ່ານ: (ລະຕໍອິຟ ອັລ-ມະອາຣິຟ) ກ່ຽວກັບປະເດັນນີ້ -ຫລັງຈາກຄຳກ່າວທີ່ຜ່ານມາ- ເຊິ່ງມີເນື້ອໃນດັ່ງນີ້:
«ແລະ ສຳລັບຄືນ ໃນກາງເດືອນຂອງຊະບານ, ບັນດາຕາບິອີນຈາກດິນແດນຊາມ; ເຊັ່ນ: ຄໍລິດ ບິນ ມະອ໌ດານ, ມັກຫູລ, ແລະ ລຸກມານ ບິນ ອາມິຣ ແລະ ທ່ານອື່ນໆ, ເຄີຍໃຫ້ຄວາມສຳຄັນຍິ່ງຕໍ່ຄືນດັ່ງກ່າວ ແລະ ພາກພຽນໃນການປະກອບອິບາດະຫ໌ໃນຄືນນັ້ນ, ແລະ ຈາກພວກເພິ່ນນີ້ເອງທີ່ຜູ້ຄົນໄດ້ຮັບເອົາຄວາມປະເສີດ ແລະ ການໃຫ້ຄວາມສຳຄັນແກ່ມັນ, ແລະ ໄດ້ມີການກ່າວກັນວ່າ: ໄດ້ມີບົດລາຍງານຕ່າງໆ ຂອງຊາວອິສຣໍເອລີຍະຫ໌ ມາເຖິງພວກເຂົາໃນເລື່ອງນັ້ນ, ເມື່ອເລື່ອງດັ່ງກ່າວໄດ້ແຜ່ຫຼາຍກ່ຽວກັບພວກເຂົາໃນບັນດາຫົວເມືອງຕ່າງ ໆ, ຜູ້ຄົນຈຶ່ງມີຄວາມເຫັນທີ່ແຕກຕ່າງກັນໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ; ເຊິ່ງມີບາງສ່ວນທີ່ຍອມຮັບເອົາຈາກພວກເຂົາ ແລະ ເຫັນພ້ອມກັບພວກເຂົາໃນການໃຫ້ຄວາມສຳຄັນຕໍ່ມັນ, ເຊິ່ງໃນນັ້ນກໍມີກຸ່ມຫນຶ່ງຈາກບັນດາຜູ້ທີ່ເຄັ່ງຄັດໃນການທຳອິບາດະຫ໌ຂອງຊາວເມືອງບັສຣໍຫ໌ ແລະ ຄົນອື່ນໆ. ແລະ ນັກວິຊາການສ່ວນຫລາຍຂອງເຂດຫິຈາຊໄດ້ປະຕິເສດສິ່ງດັ່ງກ່າວ, ໃນນັ້ນມີ: ທ່ານອະຕໍ, ແລະ ທ່ານອິບນຸ ອະບີ ມຸໄລກະຫ໌, ແລະ ທ່ານອັບດຸຣເຣາະຫ໌ມານ ບິນ ໄຊດ໌ ບິນ ອັສລັມ ໄດ້ລາຍງານມັນຈາກບັນດານັກນິຕິສາດອິສລາມຂອງຊາວມະດີນະຫ໌, ແລະ ມັນເປັນທັດສະນະຂອງບັນດາສານຸສິດຂອງທ່ານມາລິກ ແລະ ທ່ານອື່ນໆ, ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ: ສິ່ງທັງຫມົດນັ້ນເປັນບິດອະຫ໌.
ບັນດານັກວິຊາການຊາວຊາມມີຄວາມເຫັນທີ່ແຕກຕ່າງກັນໃນລັກສະນະການຟື້ນຟູມັນ, ເຊິ່ງມີສອງທັດສະນະຄື:
ທັດສະນະທີ່ໜຶ່ງຄື: ເປັນທີ່ສົ່ງເສີມໃຫ້ຟື້ນຟູຄ່ຳຄືນນັ້ນເປັນໝູ່ຄະນະໃນບັນດາມັສຍິດ, ທ່ານ ຄໍລິດ ບິນ ມະອ໌ດານ ແລະ ທ່ານ ລຸກມານ ບິນ ອາມິຣ ແລະ ທ່ານອື່ນໆ ເຄີຍນຸ່ງຖືເສື້ອຜ້າທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງພວກເຂົາ, ອົບໂຕດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ແລະ ທາຂອບຕາ, ແລະ ຢືນປະກອບອິບາດະຫ໌ໃນມັສຍິດຕະຫຼອດຄືນນັ້ນ, ແລະ ທ່ານ ອິສຫາກ ບິນ ຣໍຮະໄວຫ໌ ກໍ່ໄດ້ເຫັນດີນຳໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ. ແລະ ທ່ານໄດ້ກ່າວກ່ຽວກັບການປະຕິບັດມັນໃນບັນດາມັສຍິດເປັນຈະມາອະຫ໌ວ່າ: ສິ່ງນັ້ນບໍ່ແມ່ນບິດອະຫ໌, ເຊິ່ງ ຫັຣບະ ອັລ-ກັຣມານີ ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນຫນັງສື ມະຊາອິລ ຂອງເພິ່ນ.
ທັດສະນະທີ່ສອງ: ຖືເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າລັງກຽດໃນການເຕົ້າໂຮມກັນໃນບັນດາມັສຍິດເພື່ອການລະຫມາດ, ການເລົ່າເລື່ອງສາສະໜາ ແລະ ການດຸອາ, ແລະ ບໍ່ຖືເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າລັງກຽດທີ່ຜູ້ຊາຍຈະລະຫມາດໃນນັ້ນເພື່ອຕົວຂອງລາວເອງ. ແລະ ນີ້ແມ່ນທັດສະນະຂອງທ່ານ ອັນເອົາຊາອີ, ອິຫມ່ຳຂອງຊາວຊາມ, ນັກນິຕິສາດອິສລາມ ແລະ ນັກວິຊາການຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ນີ້ຄືທັດສະນະທີ່ໃກ້ຄຽງທີ່ສຸດ ອິນຊາອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ». ຈົນກະທັ້ງເພິ່ນໄດ້ກ່າວວ່າ: «ແລະ ບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າທ່ານອິ່ມາມ ອະຫມັດ ມີຄຳກ່າວໃດໆ ໃນຄືນກາງຂອງເດືອນຊະບານ, ແລະ ໄດ້ມີການຖອດຖອນທັດສະນະຈາກເພິ່ນກ່ຽວກັບການສົ່ງເສີມໃຫ້ຢືນລະຫມາດໃນຄືນນັ້ນອອກມາເປັນສອງລາຍງານ ໂດຍອີງຕາມສອງລາຍງານຈາກເພິ່ນໃນເລື່ອງການຢືນລະຫມາດໃນສອງຄືນຂອງວັນອີດ, ເພາະແທ້ຈິງເພິ່ນ (ໃນລາຍງານໜຶ່ງ) ບໍ່ໄດ້ສົ່ງເສີມໃຫ້ຢືນລະຫມາດໃນຄືນນັ້ນເປັນໝູ່ຄະນະ; ເພາະວ່າບໍ່ໄດ້ມີການລາຍງານຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ແລະ ບັນດາສໍຫາບະຫ໌ຂອງທ່ານ, ແລະ ມັນໄດ້ຖືກຖືວ່າເປັນສິ່ງທີ່ສົມຄວນກະທຳ (ໃນລາຍງານໜຶ່ງ), ເນື່ອງຈາກການປະຕິບັດຂອງທ່ານ ອັບດຸລເຣາະມານ ບິນ ຍະຊີດ ບິນ ອັນ-ອັສວັດ ໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ, ເຊິ່ງເພິ່ນເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາຕາບິອີນ, ການກິຢາມໃນຄ່ຳຄືນກາງເດືອນກໍ່ເຊັ່ນດຽວກັນ, ບໍ່ມີຫຼັກຖານຢືນຢັນໃດໆກ່ຽວກັບມັນຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ແລະ ຈາກບັນດາສໍຮາບະຫ໌ຂອງເພິ່ນ, ແຕ່ມີຫຼັກຖານຢືນຢັນກ່ຽວກັບມັນຈາກກຸ່ມໜຶ່ງຂອງບັນດາຕາບິອີນ ເຊິ່ງເປັນບັນດາຟຸກໍຮາ ທີ່ໂດດເດັ່ນຂອງຊາວຊາມ».
ຈົບເນື້ອຄວາມທີ່ຕ້ອງການຈາກຄຳກ່າວຂອງ ທ່ານ ອັລ-ຮາຟິຊ ອິບນິ ຣໍ່ຈັບ ຣໍຮິມະຮຸລລໍຮ໌, ເຊິ່ງໃນນັ້ນເພິ່ນໄດ້ຢືນຢັນຢ່າງຊັດເຈນວ່າ: ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຖືກຢືນຢັນຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ແລະ ຈາກບັນດາສໍຫາບະຫ໌ຂອງເພິ່ນ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸມ ກ່ຽວກັບຄ່ຳຄືນຂອງກາງເດືອນຊະບານ.
ສຳລັບທັດສະນະທີ່ທ່ານ ອັລ-ເອົາຊາຣີ (ຂໍອັລລໍຫ໌ເມດຕາທ່ານ) ໄດ້ເລືອກ ທີ່ວ່າສົ່ງເສີມໃຫ້ປະຕິບັດມັນໂດຍລຳພັງ, ແລະ ການທີ່ທ່ານ ອັລ-ຮາຟິຊ ອິບນິ ຣໍ່ຈັບ ໄດ້ເລືອກທັດສະນະນີ້, ມັນກໍເປັນສິ່ງທີ່ແປກ ແລະ ອ່ອນຫຼັກຖານ; ເພາະວ່າທຸກໆ ສິ່ງທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກຢັ້ງຢືນດ້ວຍຫຼັກຖານທາງບົດບັນຍັດສາສະໜາວ່າເປັນສິ່ງທີ່ຖືກບັນຍັດ, ມັນບໍ່ເປັນທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ມຸສລິມຄົນໃດທີ່ຈະປະດິດສິ່ງໃໝ່ຂຶ້ນມາໃນສາສະໜາຂອງອັລລໍຮ໌, ບໍ່ວ່າຈະປະຕິບັດມັນໂດຍລຳພັງ ຫຼື ເປັນໝູ່ຄະນະ, ແລະ ບໍ່ວ່າຈະເຮັດແບບລັບໆ ຫຼື ເປີດເຜີຍກໍ່ຕາມ; ເນື່ອງຈາກຄວາມໝາຍທີ່ຄອບຄຸມໃນຄຳກ່າວຂອງທ່ານນະບີ ﷺ:
«مَنْ عَمِلَ عَمَلًا لَيْسَ عَلَيهِ أَمْرُنَا؛ فَهُوَ رَدٌّ».
<< ໃຜກໍ່ຕາມທີເຮັດສິ່ງອືນໃນກິດຈະການສາດສະໜາທີ່ເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຊ້ ດັງນັ້ນກິດຈະການນັ້ນຈະຖືກປະຕິເສດບໍ່ຕອບຮັບ>> ແລະ ຫຼັກຖານອື່ນໆ ທີ່ຊີ້ເຖິງການປະນາມບິດອະຫ໌ ແລະ ການເຕືອນໄພຈາກມັນ.
ແລະ ທ່ານອີຫມ່ຳ ອະບູ ບັກຣ໌ ອັດຕັຣຕູຊີ -ຂໍອັລລໍຫ໌ເມດຕາທ່ານ- ໄດ້ກ່າວໃນຫນັງສືຂອງທ່ານ «ອັລ-ຮາວາດິສ ວັລ-ບິດະ» ເຊິ່ງມີເນື້ອໃນດັ່ງນີ້:
«ອິບນຸ ວະດໍຫ໌ ໄດ້ລາຍງານຈາກ ໄຊດ໌ ບິນ ອັສລັມ, ເພິ່ນໄດ້ກ່າວວ່າ: ພວກເຮົາບໍ່ພົບເຫັນບັນດາຄູອາຈານ ຫຼື ນັກວິຊາການຟິກຮ໌ຂອງພວກເຮົາເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ຄ່ຳຄືນຂອງກາງເດືອນຊະບານ, ທັ້ງບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ຫະດີສຂອງມັກຫູລ, ແລະ ບໍ່ຖືວ່າມັນມີຄວາມປະເສີດໃດໆ ເໜືອກວ່າຄືນອື່ນໆ»."
ແລະ ໄດ້ມີການກ່າວຕໍ່ ອິບນຸ ອະບີ ມຸໄລກະ ວ່າ: ຊິຍາດ ອັນ-ນຸໄມຣີ ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຜົນລະບຸນຂອງຄືນກາງເດືອນຊະບານ ທຽບເທົ່າກັບຜົນລະບຸນຂອງຄືນໄລລະຕຸລກັອດຣ໌», ທ່ານຈຶ່ງກ່າວວ່າ « ຖ້າຂ້ອຍໄດ້ຍິນລາວ ແລະ ໃນມືຂອງຂ້ອຍມີໄມ້ຄ້ອນ, ຂ້ອຍກໍຄົງຈະຕີລາວ » ແລະ ທ່ານ ຊິຢາດ ເປັນນັກບັນຍາຍ, ຈົບເນື້ອໃນທີ່ຕ້ອງການ.
ທ່ານ ອັລ-ອັລລາມະຫ໌ ອັຊ-ເຊົາການີ ຣໍຮິມະຮຸລລໍຮ໌ ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຫນັງສື: «ອັລ-ຟະວາອິດ ອັລ-ມັຈມູອະຫ໌» ດັ່ງມີເນື້ອໃນວ່າ:
«ເລົ່າຮະດິຊວ່າ: «ໂອ້ ອາລີເອີຍ ຜູ້ໃດທີ່ລະຫມາດ 100 ຣໍກະອັດ ໃນຄ່ຳຄືນຂອງກາງເດືອນຊະບານ ໂດຍອ່ານໃນທຸກໆ ຣໍກະອັດ ດ້ວຍບົດຟາຕິຫະຫ໌ ແລະ ກຸລ ຮຸວັລລໍຫຸ ອະຫັດ ສິບຄັ້ງ; ອັລລໍຫ໌ຈະຊົງຕອບສະໜອງທຸກໆ ຄວາມຕ້ອງການຂອງລາວ» ແລະອື່ນໆ.» ມັນເປັນສິ່ງທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນ, ແລະ ໃນສໍານວນທີ່ຊັດເຈນຂອງມັນກ່ຽວກັບຜົນຕອບແທນທີ່ຜູ້ກະທຳຈະໄດ້ຮັບນັ້ນ ບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ມີວິຈາລະນະຍານຈະສົງໄສໃນການທີ່ມັນຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນໄດ້ເລີຍ, ບັນດາຜູ້ລາຍງານຂອງມັນກໍ່ບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ, ແລະ ມັນຫຍັງໄດ້ຖືກລາຍງານຈາກສາຍລາຍງານທີສອງ ແລະ ທີສາມ ເຊິ່ງທັງໝົດກໍ່ລ້ວນແຕ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນ ແລະ ບັນດາຜູ້ລາຍງານກໍ່ເປັນທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກ. ແລະ ໄດ້ກ່າວໃນປື້ມ «ອັລ-ມຸຄຕໍຊໍຣ໌» ວ່າ: ຫະດີສເລື່ອງການລະຫມາດໃນຄ່ຳຄືນເຄິ່ງເດືອນຊະບານນັ້ນເປັນໂມຄະ, ແລະ ທ່ານ ອິບນຸ ຫິບບານ ໄດ້ລາຍງານຈາກຫະດີສຂອງທ່ານ ອາລີ ວ່າ: «ຖ້າຫາກເປັນຄ່ຳຄືນເຄິ່ງເດືອນຊະບານ ພວກທ່ານຈົ່ງດຳລົງຄືນນັ້ນດ້ວຍການລະຫມາດ ແລະ ຈົ່ງຖືສິນອົດໃນຕອນກາງເວັນຂອງມັນ», ເປັນຫະດີສທີ່ດໍອີຟ (ອ່ອນແອ ບໍ່ຖືກຕ້ອງ). ແລະ ເພິ່ນໄດ້ກ່າວໃນປື້ມ «ອັລ-ລາອາລິ» ວ່າ: (ຫະດີສ) “ໜຶ່ງຮ້ອຍຣໍກະອັດ ໃນເຄິ່ງຂອງເດືອນຊະບານ ດ້ວຍການອ່ານ (ສູເຣາະຫ໌) ອັລ-ອິຄລາດສ໌ ສິບຄັ້ງ” ເຖິງແມ່ນຈະມີການກ່າວເຖິງຄວາມປະເສີດອັນຍາວນານຂອງມັນ, ທີ່ລາຍງານໂດຍ ທ່ານ ອັດ-ໄດລະມີ ແລະ ທ່ານອື່ນໆ ນັ້ນ ແມ່ນເປັນສິ່ງທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນ ແລະ ບັນດາຜູ້ລາຍງານສ່ວນໃຫຍ່ໃນສາຍລາຍງານທັງສາມສາຍນັ້ນແມ່ນບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ (مجاهيل) ແລະ ອ່ອນແອ (ﺿُﻌَﻔَﺎﺀ). ເພິ່ນໄດ້ກ່າວວ່າ: «ແລະ 12 ຣໍກະອັດ ພ້ອມການອ່ານຊູເຣາະຫ໌ ອັລ-ອິກລາສ 30 ຄັ້ງ». ແມ່ນຫະດີດທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນ, «ແລະ 14 ຣໍກະອັດ» ກໍ່ແມ່ນຫະດີດທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນ.
ແລະ ບັນດານັກນິຕິສາດອິດສະລາມກຸ່ມໜຶ່ງໄດ້ຖືກຫຼອກລວງດ້ວຍຫະດີສບົດນີ້; ເຊັ່ນ: ເຈົ້າຂອງໜັງສື (ອັນ-ອິຫ໌ຍາ) ແລະ ທ່ານອື່ນໆ ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບບັນດານັກອະທິບາຍກຸຣອານ, ແລະ ມີການລາຍງານກ່ຽວກັບການລະຫມາດໃນຄ່ຳຄືນນີ້ — ຄື: ຄືນວັນທີສິບຫ້າຂອງເດືອນຊະບານ — ໃນຫຼາຍຮູບແບບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ເຊິ່ງທັງໝົດນັ້ນລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນໂມຄະ ແລະ ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນ, ແລະ ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ຂັດແຍ້ງກັບບົດລາຍງານຂອງອັດ-ຕິຣມີຊີ ຈາກຫະດີສຂອງທ່ານນາງ ອາອີຊະຫ໌ ຣໍດິຍັລລໍຫຸ ອັນຮາ ກ່ຽວກັບການທີ່ທ່ານນະບີ ﷺ ໄປຍັງສຸສານອັລ-ບະເກັຍອ໌, ແລະ ການທີ່ອົງອັລລໍຫ໌ຊົງລົງມາໃນຕອນເຄິ່ງຄືນຂອງເດືອນສູ່ຊັ້ນຟ້າຂອງດຸນຍາ, ແລະ ການທີ່ພຣະອົງຊົງອະໄພໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄົນເປັນຈຳນວນທີ່ຫຼາຍກວ່າຈຳນວນຂົນຂອງແກະຂອງເຜົ່າກັລບ໌, ເພາະແທ້ຈິງແລ້ວປະເດັນທີ່ກຳລັງກ່າວເຖິງຢູ່ນີ້ແມ່ນສະເພາະເລື່ອງການລະຫມາດທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃນຄືນດັ່ງກ່າວ. « ແຕ່ວ່າຫະດີສຂອງນາງອາອີຊະຫ໌ບົດນີ້ ມີຄວາມອ່ອນແອ ແລະ ຂາດສາຍລາຍງານ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຫະດີສຂອງອາລີທີ່ໄດ້ກ່າວມາກ່ອນໜ້ານີ້ກ່ຽວກັບການລະຫມາດໃນຍາມຄ່ຳຄືນ, ກໍບໍ່ໄດ້ຂັດແຍ້ງກັບການທີ່ການລະຫມາດນີ້ຖືກອຸປະໂຫລກຂຶ້ນ, ເຖິງວ່າໃນຫະດີສນັ້ນຈະມີຄວາມອ່ອນແອ ດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວມາກໍຕາມ» ຈົບເນື້ອໃນທີ່ຕ້ອງການ.
ທ່ານ ອັລ-ຮາຟິຊ ອັລ-ອີຣໍກີ ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຫະດີສກ່ຽວກັບການລະຫມາດໃນຄ່ຳຄືນ ກາງເດືອນຊະບານນັ້ນ ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນໃສ່ ທ່ານຣໍຊູລ ລຸລລໍຫ໌ ຊັລລັລລໍຫຸ ອະລັຍ ຮິ ວະສັລລັມ ແລະ ເປັນການຕົວະຕໍ່ທ່ານ», ທ່ານອິ່ມາມ ອັນ-ນະວາວີ ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນປຶ້ມ: (ອັລ-ມັຈມູອ໌) ວ່າ: «ການລະຫມາດທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນຊື່ ລະຫມາດ ອັຣ-ຣໍຄໍອິບ, ເຊິ່ງແມ່ນການລະຫມາດສິບສອງຣໍກະອັດ ລະຫວ່າງມັກຣິບ ແລະ ອີຊາ, ໃນຄືນວັນສຸກທຳອິດຂອງເດືອນຣໍຢັບ, ແລະ ການລະຫມາດໃນຄືນເຄິ່ງເດືອນ ຂອງຊະບານໜຶ່ງຮ້ອຍຣໍກະອັດ, ການລະຫມາດທັງສອງປະການນີ້ແມ່ນບິດອະຫ໌ທີ່ໜ້າຕຳໜິ ແລະ ຖືກປະຕິເສດ. ຢ່າໄດ້ຫຼົງເຊື່ອຕໍ່ການກ່າວເຖິງການລະຫມາດທັງສອງໃນປຶ້ມ: (ກູຕຸລ ກຸລູບ) ແລະ (ອິຫ໌ຍາອ໌ ອຸລູມິດດີນ), ແລະ ຢ່າໄດ້ຫຼົງເຊື່ອຕໍ່ຫະດີຊທີ່ຖືກກ່າວໄວ້ໃນນັ້ນ, ເພາະທັງໝົດນັ້ນລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນໂມຄະ. ແລະ ຢ່າໄດ້ຫຼົງເຊື່ອຕໍ່ອິ່ມາມບາງທ່ານທີ່ເກີດຄວາມສັບສົນໃນຂໍ້ກຳນົດຂອງການລະຫມາດທັງສອງນີ້ ຈຶ່ງໄດ້ຮຽບຮຽງເອກະສານໃນການສົ່ງເສີມໃຫ້ປະຕິບັດມັນ, ເພາະແທ້ຈິງແລ້ວ ເພິ່ນໄດ້ຜິດພາດໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ».
ແລະ ທ່ານເຊກ ອິຫມ່ຳ ອະບູ ມຸຮຳມັດ ອັບດຸຣເຣາະມານ ບິນ ອິສມາອີລ ອັລ-ມັກດິຊີ ໄດ້ແຕ່ງໜັງສືອັນລ້ຳຄ່າສະບັບໜຶ່ງ ເພື່ອຫັກລ້າງທັງສອງຢ່າງນັ້ນ, ເຊິ່ງທ່ານໄດ້ເຮັດອອກມາຢ່າງດີເລີດ, ແລະຄຳເວົ້າຂອງບັນດານັກວິຊາການໃນປະເດັນນີ້ກໍມີຢູ່ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ຫາກວ່າເຮົາຈະນຳເອົາທຸກຄຳເວົ້າທີ່ໄດ້ພົບເຫັນໃນປະເດັນນີ້ມາບັນທຶກ, ເນື້ອຫາກໍຄົງຈະຍືດຍາວ, ແລະຫວັງວ່າສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວມານັ້ນ ຈະພຽງພໍ ແລະ ເປັນທີ່ໜ້າເຊື່ອຖືສໍາລັບຜູ້ສະແຫວງຫາສັດຈະທຳ.
ແລະ ຈາກສິ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາກ່ອນໜ້ານີ້ ຈາກບັນດາໂອງການອັລ-ກຸຣອານ, ບັນດາຫະດີສ ແລະ ຄຳກ່າວຂອງບັນດານັກວິຊາການ: ຍ່ອມເປັນທີ່ຊັດເຈນແລ້ວສຳລັບຜູ້ສະແຫວງຫາສັດຈະທຳວ່າ ການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນຄ່ຳຄືນ ເຄິ່ງເດືອນຊະບານດ້ວຍການລະຫມາດ ຫຼື ຮູບແບບອື່ນໆ, ແລະ ການກຳນົດມື້ຂອງມັນໂດຍສະເພາະເພື່ອການຖືສິນອົດນັ້ນ; ຖືເປັນບິດອະຫ໌ທີ່ເປັນສິ່ງປະຕິເສດ ຕາມທັດສະນະຂອງນັກວິຊາການສ່ວນໃຫຍ່, ແລະ ບໍ່ມີຫຼັກຖານໃດໆ ໃນຫຼັກສາສະໜາອັນບໍລິສຸດ, ແຕ່ຫາກມັນເປັນສິ່ງທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃນອິສລາມ ພາຍຫຼັງຍຸກສະໄໝຂອງບັນດາສໍຫາບະຫ໌ (ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງພໍພຣະໄທຕໍ່ພວກເຂົາ), ແລະ ພຽງພໍແລ້ວສຳລັບຜູ້ສະແຫວງຫາສັດຈະທຳໃນປະເດັນນີ້ ແລະ ປະເດັນອື່ນໆ ຄືຄຳດຳລັດຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ທີ່ວ່າ:
﴿...ٱلۡيَوۡمَ أَكۡمَلۡتُ لَكُمۡ دِينَكُمۡ...﴾
(...ມື້ນີ້ເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານສົມບູນແລ້ວ...) [ອັລ-ມາອິດະຫ໌: 3]. ແລະ ບັນດາຫຼັກຖານໂອງການຕ່າງໆ ທີ່ກ່າວໄວ້ໃນຄວາມໝາຍດຽວກັນ, ແລະ ດັ່ງທີທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:
«مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ».
“ໃຜກໍ່ຕາມທີເຮັດສິ່ງອື່ນໃນກິດຈະການສາສະໜາຂອງເຮົາ ເຊິ່ງສິ່ງນັ້ນ ເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຊ້ໃຫ້ເຮັດ (ບໍ່ມີແບບຢ່າງ) ດັງນັ້ນສິ່ງທີ່ເຮັດຂຶ້ນມາໃໝ່ນັ້ນຍ່ອມຖືກປະຕິເສດ (ບໍ່ຖືກຕອບຮັບຈາກອັລລໍຫ໌)” ແລະ ບັນດາຫະດິຊ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້.
ແລະ ລາຍງານທີ່ຖືກຕ້ອງຈາກມຸສລິມ ຈາກທ່ານອາບູ ຮູຣອຍເຣາະຫ໌ ຣໍດີຢັລລໍອັນຮຸ ເລົ່າວ່າ: ທ່ານຣໍສູລຸລລໍຫ໌ ﷺ ກ່າວວ່າ:
«لَا تَخُصُّوا لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ بِقِيَامٍ مِنْ بَيْنِ اللَّيَالِي، وَلَا تَخُصُّوا يَوْمَهَا بِالصِّيَامِ مِنْ بَيْنِ الْأَيَّامِ، إِلَّا أَنْ يَكُونَ فِي صَوْمٍ يَصُومُهُ أَحَدُكُمْ».
«ພວກທ່ານຢ່າໄດ້ເຈາະຈົງຄືນວັນສຸກດ້ວຍການລະຫມາດຍາມຄ່ຳຄືນ ຈາກບັນດາຄືນທັງຫຼາຍ, ແລະ ຢ່າໄດ້ເຈາະຈົງວັນສຸກດ້ວຍການຖືສິນອົດ ຈາກບັນດາວັນທັງຫຼາຍ, ຍົກເວັ້ນວ່າມັນຈະກົງກັບການຖືສິນອົດທີ່ຄົນໜຶ່ງໃນພວກທ່ານຖືເປັນປະຈຳຢູ່ແລ້ວ.» ຖ້າຫາກວ່າການກຳນົດເອົາຄ່ຳຄືນໃດໜຶ່ງ ເພື່ອເຮັດອີບາດະຮ໌ຢ່າງໃດໜຶ່ງໂດຍສະເພາະ ເປັນສິ່ງທີ່ອະນຸຍາດ, ຄ່ຳຄືນຂອງວັນສຸກກໍຍ່ອມສົມຄວນກວ່າຄືນອື່ນໆ; ເພາະວ່າວັນຂອງມັນຄືວັນທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດທີ່ດວງຕາເວັນໄດ້ຂຶ້ນມາ, ຕາມທີ່ລະບຸໄວ້ໃນບັນດາຫະດີສທີ່ຊໍເຮັຍຫ໌ ຈາກທ່ານຣໍສູລຸລລໍຫ໌ ﷺ, ເມື່ອທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ຫ້າມຈາກການເຈາະຈົງຄືນໃດຄືນໜຶ່ງເພື່ອທຳການລະຫມາດໃນຍາມຄ່ຳຄືນ, ສິ່ງດັ່ງກ່າວຈຶ່ງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ສຳລັບຄືນອື່ນໆນັ້ນ ຍິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ເຈາະຈົງຄືນໃດໆມາທຳການອິບາດະຫ໌ປະການໃດປະການໜຶ່ງ, ນອກຈາກຈະມີຫຼັກຖານທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ທີ່ຊີ້ບອກເຖິງການເຈາະຈົງດັ່ງກ່າວ.
ແລະ ເມື່ອຄືນໄລລະຕຸລກ໊ອດຣ໌ ແລະ ບັນດາຄ່ຳຄືນຂອງເດືອນຣໍມະດອນ ເປັນທີ່ສົ່ງເສີມໃຫ້ດຳລົງການລະຫມາດ ແລະ ພາກພຽນ, ທ່ານ ນະບີ ຊັລລັລລໍຫຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ ຈຶ່ງໄດ້ຊີ້ແນະກ່ຽວກັບເລື່ອງດັ່ງກ່າວ, ແລະ ໄດ້ສົ່ງເສີມປະຊາຊາດຂອງທ່ານໃຫ້ປະຕິບັດ, ແລະ ໄດ້ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນດ້ວຍຕົວຂອງທ່ານເອງ, ດັ່ງທີ່ມີລາຍງານໃນຊໍເຮັຍຫ໌ຂອງທ່ານອິ່ມາມທັ້ງສອງຈາກທ່ານ ນະບີ ຊັລລັລລໍຫຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:
«مَنْ قَامَ رَمَضَانَ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا، غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ، وَمَنْ قَامَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا، غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ».
«ຜູ້ໃດທີ່ດຳລົງການລະຫມາດໃນຍາມຄ່ຳຄືນຂອງເດືອນຣໍມະດອນ ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ແລະ ມຸ່ງຫວັງຜົນລະບຸນຢ່າງແນ່ວແນ່, ອັລລໍຫ໌ຈະຊົງລົບລ້າງບາບຂອງລາວທີ່ຜ່ານມາທັ້ງໝົດ, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ດຳລົງການລະຫມາດໃນຄືນໄລລະຕຸລກັອດຣ໌ ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ແລະ ມຸ່ງຫວັງຜົນລະບຸນຢ່າງແນ່ວແນ່, ອັລລໍຫ໌ຈະຊົງລົບລ້າງບາບຂອງລາວທີ່ຜ່ານມາທັ້ງໝົດ». ຖ້າຫາກວ່າຄືນວັນທີສິບຫ້າ (ເຄິ່ງເດືອນ) ຂອງເດືອນຊະບານ, ຫຼື ຄືນວັນສຸກທຳອິດຂອງເດືອນຣໍຈັບ, ຫຼື ຄືນຂອງເຫດການອິສຣໍອ໌ ແລະ ມຽະຣໍຈ ເປັນສິ່ງທີ່ຖືກບັນຍັດໃຫ້ຈັດຂຶ້ນເປັນພິເສດດ້ວຍການສະເຫຼີມສະຫຼອງ ຫຼື ດ້ວຍການປະກອບອີບາດະຫ໌ຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ, ແນ່ນອນວ່າທ່ານນະບີ ﷺ ກໍຈະຊົງຊີ້ແນະປະຊາຊາດຂອງເພິ່ນໄປສູ່ສິ່ງນັ້ນ, ຫຼື ທ່ານເອງກໍຈະໄດ້ປະຕິບັດມັນ, ແລະ ຖ້າຫາກມີສິ່ງໃດຈາກເລື່ອງນັ້ນເກີດຂຶ້ນ, ບັນດາຊໍຮາບະຫ໌ (ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງພໍພຣະໄທຕໍ່ພວກເພິ່ນ) ກໍຈະລາຍງານມັນສູ່ປະຊາຊາດ, ແລະ ພວກເພິ່ນຈະບໍ່ປິດບັງມັນຈາກພວກເຂົາ, ເພາະພວກທ່ານຄືມະນຸດທີ່ດີເລີດທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນຜູ້ທີ່ຈິງໃຈທີ່ສຸດ ຮອງຈາກບັນດານະບີ (ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມເມດຕາຈົ່ງມີແດ່ພວກທ່ານ), ແລະ ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງພໍພຣະໄທຕໍ່ບັນດາຊໍຮາບະຫ໌ຂອງສາດສະດາຂອງພຣະອົງ ﷺ ແລະ ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານເປັນທີ່ພໍພຣະໄທດ້ວຍເຖີດ.
ແລະ ທ່ານກໍ່ໄດ້ຮັບຮູ້ມາກ່ອນແລ້ວຈາກຄຳກ່າວຂອງບັນດານັກວິຊາການ ວ່າບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ຮັບການຢັ້ງຢືນຈາກທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຫຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ, ແລະ ບໍ່ມີຈາກບັນດາສໍຫາບະຫ໌ຂອງທ່ານ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸມ, ໃນເລື່ອງຄວາມປະເສີດຂອງຄືນວັນສຸກທຳອິດຂອງເດືອນຣໍຈັບ, ແລະ ໃນຄ່ຳຄືນເຄິ່ງຂອງເດືອນຊະບານ, ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນທີ່ຮັບຮູ້ກັນວ່າ ການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນສອງຄືນດັ່ງກ່າວແມ່ນເປັນບິດອະຫ໌ທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃໝ່ໃນອິສລາມ, ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນນັ້ນ, ການກຳນົດໃຫ້ມັນເປັນການສະເພາະດ້ວຍການອິບາດະຫ໌ຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ ກໍ່ແມ່ນບິດອະຫ໌ທີ່ເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າຕຳໜິ. ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຄືນທີ 27 ຂອງເດືອນຣໍຈັບ, ທີ່ບາງຄົນເຊື່ອວ່າເປັນຄືນອິສຣໍ ແລະ ມຽະຣອຕ, ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ກຳນົດເປັນການສະເພາະເພື່ອປະກອບອິບາດະຫ໌ໃດໆ, ແລະ ກໍບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຈັດງານສະເຫຼີມສະຫຼອງ; ຕາມຫຼັກຖານຕ່າງໆ ທີ່ໄດ້ກ່າວມາຂ້າງຕົ້ນ, ນີ້ແມ່ນກໍລະນີຖ້າຫາກຮູ້ວັນເວລາທີ່ແນ່ນອນຂອງມັນ, ແລ້ວຈະເປັນແນວໃດໃນເມື່ອທັດສະນະທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງບັນດານັກວິຊາການນັ້ນແມ່ນ ມັນບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນ, ແລະ ຄຳກ່າວຂອງຜູ້ທີ່ກ່າວວ່າ: ມັນແມ່ນຄືນທີ່ຊາວເຈັດຂອງເດືອນຣໍຈັບ, ເປັນຄຳກ່າວທີ່ເປັນໂມຄະ ບໍ່ມີພື້ນຖານໃດໆ ໃນຫະດີສທີ່ຊໍເຮັຍຫ໌, ແລະ ມີຜູ້ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງດີເລີດວ່າ:
ແລະ ກິດຈະການທີ່ດີທີ່ສຸດຄື ບັນດາສິ່ງທີ່ສືບທອດມາຕາມແນວທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ... ແລະ ກິດຈະການທີ່ຊົ່ວທີ່ສຸດຄື ບັນດາການອຸຕະລິກຳທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃໝ່
ຂໍຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ຊົງໂປດປະທານຄວາມສຳເລັດແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ບັນດາມຸສລິມທັງໝົດ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຍຶດໝັ້ນໃນຊຸນນະຫ໌ ແລະ ດຳລົງໝັ້ນຢູ່ກັບມັນ, ແລະ ໃຫ້ມີຄວາມລະມັດລະວັງຈາກສິ່ງທີ່ຂັດແຍ້ງກັບມັນ, ແທ້ພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ຊົງເມດຕາທີ່ດີເລິດ.
ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງປະທານການສະດຸດິ ຄວາມສັນຕິ ແລະ ຄວາມຈຳເລີນແດ່ບ່າວຂອງພຣະອົງ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດຂອງເຮົາ, ແດ່ຄອບຄົວຂອງທ່ານ ແລະ ບັນດາມິດສະຫາຍຂອງທ່ານທັ້ງຫຼາຍ.
***
بِسْمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِيمِ
ວາລະສານ ທີ່ແປດ:
ຂໍ້ຕັກເຕືອນສຳຄັນກ່ຽວກັບຄວາມເທັດຂອງຄຳສັ່ງເສຍທີ່ຖືກກ່າວອ້າງ
ທ່ານອາຈານ ອະຫ໌ມັດ ຜູ້ຮັບໃຊ້ມັສຍິດອັນ-ນະບາວີ ອັນຊົງກຽດ
ຈາກ ອັບດຸລອະຊີຊ ບິນ ອັບດຸລລໍຫ໌ ບິນ ບາຊ ເຖິງບັນດາຊາວມຸສລິມທີ່ໄດ້ເຫັນສານສະບັບນີ້, ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງຮັກສາພວກເຂົາດ້ວຍອິສລາມ, ແລະ ຊົງຄຸ້ມຄອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງການອຸປະໂຫລກໂດຍບັນດາຜູ້ໂງ່ຈ້າທີ່ຫຼົງຜິດດ້ວຍເຖິດ, ອາມີນ.
ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກ, ຄວາມເມດຕາແຫ່ງອັລລໍຮ໌ ແລະ ຄວາມຈະເລີນແຫ່ງພຣະອົງ ຈົ່ງປະສົບແກ່ພວກທ່ານ.
ຕໍ່ໄປນີ້: ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສຶກສາເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງທີ່ຖືກອ້າງເຖິງ ທ່ານໄຊຄ໌ ອະຫ໌ມັດ ຜູ້ຮັບໃຊ້ສະຖານທີ່ສັກສິດຂອງທ່ານສາສະດາອັນຊົງກຽດ, ເຊິ່ງມີຫົວຂໍ້ວ່າ: «ນີ້ຄືຄໍາສັ່ງສຽຈາກເມືອງມະດີນະຫ໌ ອັລ-ມຸເນົາວະເຣາະຫ໌ ຈາກ ທ່ານໄຊຄ໌ ອະຫ໌ມັດ ຜູ້ຮັບໃຊ້ສະຖານທີ່ສັກສິດຂອງທ່ານສາສະດາອັນຊົງກຽດ», ເຊິ່ງເພິ່ນໄດ້ກ່າວໃນນັ້ນວ່າ:
«ໃນຄືນຂອງວັນສຸກຄືນໜຶ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕື່ນຢູ່ເພື່ອອ່ານອັລ-ກຸຣອານອັນຊົງກຽດ, ແລະ ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ອ່ານບັນດາພຣະນາມອັນສວຍງາມຂອງອັລລໍຫ໌, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດຈາກສິ່ງນັ້ນແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ກຽມຕົວເຂົ້ານອນ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ໄດ້ເຫັນຜູ້ທີ່ມີວົງໜ້າອັນສະຫງ່າງາມຄື ທ່ານຣໍສູລ ລຸລລໍຫ໌ ﷺ ຜູ້ທີ່ໄດ້ນຳມາເຊິ່ງບັນດາອາຍັດໃນອັນກຸຣອານ, ແລະ ບັນດາຂໍ້ບັນຍັດອັນຊົງກຽດ; ຜູ້ເປັນຄວາມເມດຕາແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ, ເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຮົາ ທ່ານມຸຮຳມັດ ﷺ, ແລ້ວທ່ານກໍ່ໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ້ ໄຊຄ໌ ອະຫ໌ມັດ, ຂ້າພະເຈົ້າຕອບວ່າ: ໂດຍ, ໂອ້ ທ່ານຣໍສູລຂອງອັລລໍຫ໌, ໂອ້ ຜູ້ທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ສ້າງ,» ທ່ານຈຶ່ງກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: «ຂ້ອຍລະອາຍໃຈຕໍ່ການກະທຳອັນຊົ່ວຊ້າຂອງບັນດາຜູ້ຄົນ, ແລະ ຂ້ອຍບໍ່ສາມາດທີ່ຈະພົບພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ອຍ ແລະ ບັນດາມະລາອິກະຫ໌ໄດ້; ເພາະວ່າຕັ້ງແຕ່ວັນສຸກ ຫາ ວັນສຸກ ມີຜູ້ເສຍຊີວິດໜຶ່ງແສນຫົກສິບພັນຄົນໃນສະພາບທີ່ບໍ່ແມ່ນມຸສລິມ» -ຫຼັງຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງບາງສ່ວນຂອງບາບຕ່າງໆ ທີ່ບັນດາຜູ້ຄົນໄດ້ກະທຳຂຶ້ນ, ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ: - ຄຳເວົ້າກຳຊັບນີ້ເປັນຄວາມເມດຕາແກ່ພວກເຂົາ ຈາກພຣະຜູ້ຊົງເດຊານຸພາບ ພຣະຜູ້ຊົງອຳນາດເດັດຂາດ. ຈາກນັ້ນ ທ່ານກໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງສັນຍານບາງປະການຂອງວັນກິຍາມະຫ໌, ຈົນກະທั่งໄດ້ກ່າວວ່າ: - ຈົ່ງບອກພວກເຂົາເຖີດ ໂອ້ ໄຊຄ໌ ອະຫ໌ມັດເອີຍ ກ່ຽວກັບຄຳສັ່ງເສຍນີ້; ເພາະມັນຖືກຄັດລອກມາດ້ວຍປາຍປາກກາແຫ່ງກົດກຳຫນົດ ຈາກແຜ່ນຈາລຶກທີ່ຖືກປົກປ້ອງ, ແລະ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຂຽນມັນ ແລະ ສົ່ງມັນອອກໄປຈາກເມືອງໜຶ່ງສູ່ອີກເມືອງໜຶ່ງ, ແລະ ຈາກສະຖານທີ່ໜຶ່ງສູ່ອີກສະຖານທີ່ໜຶ່ງ, ກໍຈະຖືກສ້າງປາສາດຫຼັງໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ລາວໃນສວນສະຫວັນ, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຂຽນມັນ ແລະ ສົ່ງມັນອອກໄປ ການຊະຟາອະຫ໌ຂອງຂ້ອຍກໍ່ຈະເປັນທີ່ຕ້ອງຫ້າມສໍາລັບລາວໃນວັນກິຍາມະຫ໌. ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ຂຽນມັນ ໃນຂະນະທີ່ເປັນຄົນຈົນ, ອັລລໍຫ໌ ຈະເຮັດໃຫ້ລາວເປັນຜູ້ທີ່ມີຊັບສົມບັດ, ຫຼື ຫາກເປັນຜູ້ມີໜີ້ສິນ, ອັລລໍຫ໌ ກໍຈະຊົງຊຳລະໜີ້ສິນຂອງລາວ, ຫຼື ຫາກມີບາບ, ອັລລໍຫ໌ ກໍຈະຊົງອະໄພໂທດໃຫ້ແກ່ລາວ ແລະ ພໍ່ແມ່ຂອງລາວ ດ້ວຍບະຣໍກັຕຂອງຄຳສັ່ງເສຍນີ້, ແລະ ບ່າວຂອງອັລລໍຮ໌ຄົນໃດທີ່ບໍ່ຂຽນມັນ, ໃບໜ້າຂອງລາວຈະດຳໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ, ແລະ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຂໍສາບານຕໍ່ອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ສາມຄັ້ງວ່າ ນີ້ຄືຄວາມຈິງ, ແລະ ຫາກຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ເວົ້າຕົວະ ກໍ່ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າອອກຈາກດຸນຍານີ້ໄປໃນສະພາບທີ່ບໍ່ແມ່ນອິສລາມ, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ເຊື່ອໃນເລື່ອງນີ້ ກໍຈະລອດພົ້ນຈາກການລົງໂທດແຫ່ງໄຟນະລົກ, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ປະຕິເສດມັນ ຜູ້ນັ້ນກໍ່ຕົກເປັນຜູ້ປະຕິເສດສັດທາ».
ນີ້ຄື ບົດສະຫຼຸບຂອງຄຳສັ່ງເສຍທີ່ເປັນເທັດ ເຊິ່ງອ້າງອີງເຖິງທ່ານສາດສະນະທູດຂອງອັລລໍຮ໌ ຊໍລລັລລໍຮ໌ຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ, ແລະ ພວກເຮົາກໍ່ໄດ້ຍິນຄຳສັ່ງເສຍທີ່ເປັນເທັດນີ້ມາຫຼາຍຄັ້ງຫຼາຍຄາວແລ້ວຕະຫຼອດຫຼາຍປີທີ່ຜ່ານມາ, ມັນຖືກເຜີຍແຜ່ໃນໝູ່ຜູ້ຄົນເປັນແຕ່ລະຊ່ວງໄລຍະ, ແລະ ຖືກສົ່ງເສີມໃນໝູ່ຄົນທົ່ວໄປຈຳນວນຫຼາຍ, ແລະ ໃນສຳນວນຄຳເວົ້າຂອງມັນກໍມີຄວາມແຕກຕ່າງກັນ, ຜູ້ທີ່ກ່າວເທັດນັ້ນ ກ່າວວ່າ: ລາວໄດ້ເຫັນທ່ານນະບີ ﷺ ໃນຄວາມຝັນ, ແລະ ທ່ານຈຶ່ງໄດ້ມອບໝາຍຄຳສັ່ງເສຍນີ້ໃຫ້ແກ່ລາວ, ແລະໃນໃບປິວສະບັບຫຼ້າສຸດທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວເຖິງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ອຸປະໂຫຼກໄດ້ອ້າງໃນນັ້ນວ່າ ລາວໄດ້ເຫັນທ່ານນະບີ ﷺ ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງຈະເຂົ້ານອນ, ໝາຍຄວາມວ່າ: ລາວໄດ້ເຫັນທ່ານໃນຍາມຕື່ນນັ້ນເອງ
ຜູ້ສ້າງເລື່ອງຂີ້ຕົວະນີ້ ໄດ້ອ້າງໃນຄຳສັ່ງເສຍນີ້ຫຼາຍໆ ສິ່ງຫຼາຍໆ ຢ່າງ; ເຊິ່ງມັນເປັນການຂີ້ຕົວະໂກຫົກທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດ, ແລະ ເປັນຄວາມຜິດທີ່ເປີດເຜີຍທີ່ສຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຕືອນທ່ານກ່ຽວກັບມັນໃນໄວໆ ນີ້ໃນຄຳເວົ້ານີ້, ອິນຊາອັລລໍຫ໌, ແລະ ແທ້ຈິງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຕືອນກ່ຽວກັບມັນໃນຫລາຍປີທີ່ຜ່ານມາ, ແລະ ໄດ້ຊີ້ແຈງໃຫ້ປະຊາຊົນຮູ້ວ່າມັນເປັນການຂີ້ຕົວະໂກຫົກທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດ, ແລະ ເປັນຄວາມຜິດທີ່ເປີດເຜີຍທີ່ສຸດ, ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອ່ານສິ່ງພິມສະບັບຫລ້າສຸດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ລັງເລໃຈທີ່ຈະຂຽນກ່ຽວກັບມັນ, ຍ້ອນຄວາມຊັດເຈນຂອງຄວາມຜິດຂອງມັນ, ແລະ ຄວາມກ້າຫານອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງຜູ້ສ້າງເລື່ອງຂີ້ຕົວະນັ້ນໃນການໂກຫົກ, ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຄິດວ່າຄວາມຜິດຂອງມັນຈະເປັນທີ່ຍອມຮັບຂອງຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈພຽງເລັກນ້ອຍ, ຫຼື ມີທຳມະຊາດທີ່ດີງາມ, ແຕ່ພີ່ນ້ອງຫຼາຍທ່ານ ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ຂ້ອຍຊາບວ່າ ສິ່ງດັ່ງກ່າວໄດ້ແຜ່ຫຼາຍໃນໝູ່ຜູ້ຄົນ, ພວກເຂົາໄດ້ສົ່ງຕໍ່ກັນ ແລະ ມີບາງສ່ວນທີ່ເຊື່ອມັນ; ດ້ວຍເຫດນີ້ ຂ້ອຍຈຶ່ງເຫັນວ່າເປັນໜ້າທີ່ຂອງຄົນເຊັ່ນຂ້ອຍທີ່ຕ້ອງໄດ້ຂຽນຊີ້ແຈງກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້, ເພື່ອຊີ້ແຈງເຖິງຄວາມບໍ່ຖືກຕ້ອງຂອງມັນ ແລະ ວ່າສິ່ງນັ້ນເປັນການອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນຕໍ່ທ່ານສາດສະດາທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ, ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີໃຜຫຼົງເຊື່ອໃນສິ່ງນັ້ນ. ແລະ ບັນດາຜູ້ມີຄວາມຮູ້ ແລະ ຄວາມສັດທາ, ຫຼື ບັນດາຜູ້ມີທຳມະຊາດອັນບໍລິສຸດ ແລະ ສະຕິປັນຍາທີ່ຖືກຕ້ອງ ທີ່ໄດ້ໄຕ່ຕອງພິຈາລະນາມັນ; ຍ່ອມຮູ້ວ່າມັນເປັນຄຳເວົ້າຕົວະ ແລະ ການອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນໃນຫຼາຍ ໆ ດ້ານ.
ແລະ ແທ້ຈິງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖາມຍາດຕິພີ່ນ້ອງບາງຄົນຂອງທ່ານໄຊຄ໌ ອະຫ໌ມັດ ກ່ຽວກັບຄໍາສັ່ງເສຍນີ້ທີ່ເປັນການສ້າງເລື່ອງຂຶ້ນເພື່ອໃສ່ຮ້າຍເພິ່ນ, ເພິ່ນຈຶ່ງຕອບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: ວ່າມັນເປັນການຕົວະໃສ່ທ່ານໄຊກ ອະຫ໌ມັດ, ແລະ ວ່າເພິ່ນບໍ່ໄດ້ກ່າວມັນເລີຍ. ແລະ ທ່ານໄຊຄ໌ ອະຫ໌ມັດທີ່ກ່າວມານັ້ນໄດ້ເສຍຊີວິດໄປດົນແລ້ວ, ແລະ ຖ້າຫາກເຮົາສົມມຸດວ່າ ທ່ານໄຊຄ໌ ອະຫ໌ມັດທີ່ກ່າວມານັ້ນ, ຫຼື ຜູ້ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າເພິ່ນ, ໄດ້ອ້າງວ່າຕົນໄດ້ເຫັນທ່ານນະບີ ﷺ ໃນຄວາມຝັນ ຫຼື ໃນຍາມຕື່ນ, ແລະ ເພິ່ນໄດ້ສັ່ງເສຍລາວດ້ວຍຄຳສັ່ງເສຍນີ້, ພວກເຮົາກໍ່ຈະຮູ້ໄດ້ຢ່າງແນ່ນອນວ່າລາວເປັນຜູ້ທີ່ເວົ້າຂີ້ຕົວະ, ຫຼື ຜູ້ທີ່ກ່າວກັບລາວນັ້ນຄືໄຊຕອນ, ບໍ່ແມ່ນທ່ານສາດສະດາທູດ ﷺ ດ້ວຍເຫດຜົນຫລາຍປະການດັ່ງນີ້:
ປະການທຳອິດ: ທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ບໍ່ສາມາດຖືກເຫັນໄດ້ໃນຍາມຕື່ນ ຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງທ່ານ, ແລະ ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມຈາກກຸ່ມຄົນໂງ່ຈ້າ ຂອງພວກຊູຟີທີ່ອ້າງວ່າຕົນໄດ້ເຫັນທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໃນຍາມຕື່ນ, ຫຼື ວ່າທ່ານໄດ້ມາຮ່ວມໃນງານເມົາລິດ, ຫຼື ສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືກັນນັ້ນ; ແນ່ນອນວ່າຜູ້ນັ້ນໄດ້ຫຼົງຜິດຢ່າງຮ້າຍແຮງ, ແລະ ໄດ້ຖືກປົກປິດຄວາມຈິງຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແລະ ໄດ້ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຜິດພາດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ແລະ ໄດ້ຝ່າຝືນຕໍ່ຄຳພີອັລກຸຣອານ ແລະ ສຸນນະຫ໌, ແລະ ມະຕິເອກະພາບຂອງບັນດາຜູ້ຮູ້; ເພາະວ່າບັນດາຄົນຕາຍນັ້ນຈະອອກຈາກກຸໂບຣຂອງພວກເຂົາໃນວັນກິຍາມະຫ໌ເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນໃນໂລກດຸນຍານີ້. ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ກ່າວສິ່ງທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບສິ່ງດັ່ງກ່າວ ຜູ້ນັ້ນກໍ່ເປັນຄົນຂີ້ຕົວະຢ່າງຊັດເຈນ, ຫຼື ເປັນຜູ້ທີ່ຜິດພາດທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ສັບສົນ, ຍ້ອນວ່າລາວບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກຄວາມຈິງທີ່ບັນດາຄົນລຸ້ນກ່ອນທີ່ຊອບທຳໄດ້ຮູ້ ແລະ ທີ່ບັນດາສໍຫາບະຫ໌ຂອງທ່ານຣໍຊູລ ລຸລລໍຫ໌ ﷺ ແລະ ຜູ້ທີ່ຕາມພວກເຂົາດ້ວຍຄຸນນະທຳໄດ້ດຳເນີນຕາມ, ດັງຄຳດຳລັດຂອງພຣະອົງອັລລໍຫ໌ທີ່ວ່າ:
﴿ثُمَّ إِنَّكُم بَعۡدَ ذَٰلِكَ لَمَيِّتُونَ15 ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ16﴾
{ຫຼັງຈາກນັ້ນ ແທ້ຈິງພວກເຈົ້າຕ້ອງຕາຍຢ່າງແນ່ນອນ}
(ແລ້ວແທ້ຈິງ ພວກເຈົ້າຈະຖືກໃຫ້ຟື້ນຄືນຊີບຂຶ້ນມາໃນວັນກິຍາມະຫ໌) [ອັລ-ມຸມິນູນ: 15, 16] ທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ:
«أَنَا أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَأَنَا أَوَّلُ شَافِعٍ وَأَوَّلُ مُشَفَّعٍ».
«ຂ້ອຍເປັນຄົນທຳອິດທີ່ແຜ່ນດິນຈະແຍກອອກຈາກ ໃນວັນກິຍາມະຫ໌, ແລະ ຂ້ອຍເປັນຜູ້ຊະຟາອະຫ໌ຄົນທຳອິດ ແລະ ເປັນຄົນທຳອິດທີ່ການຊະຟາອະຫ໌ຖືກຕອບຮັບ». ແລະ ໂອງການຕ່າງ ໆ ແລະ ຫະດິຊ ໃນຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ມີຢູ່ຫຼວງຫຼາຍ.
ປະການທີ່ສອງ: ທ່ານນະບີ ສໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ຈະບໍ່ກ່າວຄຳທີ່ຂັດກັບຄວາມຈິງ, ບໍ່ວ່າໃນຂະນະທີ່ທ່ານຫຍັງມີຊີວິດຢູ່ ຫຼື ຫລັງຈາກທີ່ທ່ານໄດ້ເສຍຊີວິດໄປແລ້ວ, ແລະ ຄຳສັ່ງເສຍບົດນີ້ກໍ່ຂັດກັບບົດບັນຍັດຂອງທ່ານຢ່າງຊັດເຈນ, ດ້ວຍເຫດຜົນຫລາຍປະການ -ດັ່ງທີ່ຈະກ່າວຕໍ່ໄປ-, ແລະ ທ່ານ ຣໍຊູລ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ນັ້ນອາດຈະຖືກເຫັນໃນຄວາມຝັນໄດ້, ໃຜກໍ່ຕາມທີ່ເຫັນທ່ານໃນຄວາມຝັນຕາມຮູບລັກສະນະອັນມີກຽດຂອງທ່ານ, ຜູ້ນັ້ນກໍ່ໄດ້ເຫັນທ່ານແທ້ແລ້ວ; ເພາະວ່າໄຊຕອນບໍ່ສາມາດຈຳແລງກາຍໃນຮູບຂອງທ່ານນະບີໄດ້, ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຫະດີຊທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ມີກຽດ. ແຕ່ທະວ່າ, ປະເດັນສຳຄັນທັງໝົດແມ່ນຂຶ້ນຢູ່ກັບການສັດທາຂອງຜູ້ທີ່ຝັນ, ຄວາມສັດຊື່ຂອງລາວ, ຄວາມຍຸດຕິທຳ, ຄວາມຈື່ຈຳທີ່ແມ່ນຍຳ, ການຢຶດໝັ້ນໃນສາສະໜາ ແລະ ຄວາມຊື່ສັດໄວ້ວາງໃຈຂອງລາວ, ແລະວ່າລາວໄດ້ເຫັນທ່ານນະບີ ﷺ ໃນຮູບລັກສະນະທີ່ແທ້ຈິງຂອງເພິ່ນ ຫຼື ໃນຮູບລັກສະນະອື່ນທີ່ບໍ່ແມ່ນ.
ແລະ ຫາກມີຫະດີສຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໃນຂະນະທີ່ເພິ່ນຍັງມີຊີວິດຢູ່, ໂດຍບໍ່ຜ່ານສາຍລາຍງານຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້, ທ່ຽງທຳ ແລະ ມີຄວາມຈື່ຈຳທີ່ແມ່ນຍຳ ກໍ່ຈະບໍ່ຖືກຮັບຮອງ ແລະ ຈະຖືກບໍ່ນຳມາເປັນຫຼັກຖານ, ຫຼື ຫາກມາຈາກສາຍລາຍງານຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ ແລະ ມີຄວາມຈື່ຈຳທີ່ແມ່ນຍຳ, ແຕ່ມັນຂັດແຍ້ງກັບບົດລາຍງານຂອງຜູ້ທີ່ມີຄວາມຈື່ຈຳດີກວ່າ ແລະ ເຊື່ອຖືໄດ້ຫຼາຍກວ່າ ໃນລັກສະນະທີ່ບໍ່ສາມາດລວມທັງສອງບົດລາຍງານເຂົ້າກັນໄດ້, ເມື່ອນັ້ນ ບົດລາຍງານໜຶ່ງກໍຈະຖືກຍົກເລີກ ແລະ ບໍ່ຖືກປະຕິບັດຕາມ, ແລະ ອີກບົດລາຍງານໜຶ່ງເປັນໂຕມາຍົກເລີກ ແລະ ຖືກປະຕິບັດຕາມ, ຫາກເປັນໄປໄດ້ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂຂອງມັນ, ແລະ ຖ້າຫາກບໍ່ສາມາດລວມ ຫຼື ຍົກເລີກໄດ້ ກໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງລະຖິ້ມບົດລາຍງານຂອງຜູ້ທີ່ມີຄວາມຈື່ຈຳດ້ອຍກວ່າ ແລະ ມີຄວາມທ່ຽງທຳນ້ອຍກວ່າ, ພ້ອມທັງຕັດສິນວ່າມັນເປັນບົດລາຍງານທີ່ຜິດປົກກະຕິ ແລະ ບໍ່ໃຫ້ນຳມາປະຕິບັດ.
ແລ້ວຈະເປັນເຊັ່ນໃດກັບຄຳສັ່ງເສຍທີ່ບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຜູ້ທີ່ໄດ້ຖ່າຍທອດມັນມາຈາກທ່ານຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ, ທັງບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມຫນ້າເຊື່ອຖື ແລະ ຄວາມຊື່ສັດຂອງລາວ. ໃນສະພາບເຊັ່ນນີ້, ມັນສົມຄວນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະຖືກປະຕິເສດ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຮັບການໃສ່ໃຈ, ເຖິງແມ່ນວ່າໃນຄຳສັ່ງເສຍນັ້ນຈະບໍ່ມີສິ່ງໃດຂັດກັບບົດບັນຍັດສາສະໜາກໍ່ຕາມ. ແລ້ວຈະຍິ່ງເປັນເຊັ່ນໃດອີກ ຖ້າຫາກຄຳສັ່ງເສຍນັ້ນປະກອບໄປດ້ວຍຫຼາຍສິ່ງຫຼາຍຢ່າງທີ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມເປັນໂມຄະຂອງມັນ, ແລະ ວ່າມັນເປັນການອຸປະໂລກຂຶ້ນມາໃສ່ຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ, ແລະ ຍັງປະກອບດ້ວຍການບັນຍັດສາສະໜາທີ່ອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງອະນຸຍາດອີກ?
ແລະ ທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:
«مَنْ قَالَ عَلَيَّ مَا لَمْ أَقُلْ؛ فَلْيَتَـبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ».
« ຜູ້ໃດທີ່ກ່າວອ້າງຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າໃນສິ່ງທີ່ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ກ່າວ, ກໍ່ຈົ່ງຈັບຈອງບ່ອນນັ່ງຂອງລາວໃນໄຟນະລົກເຖີດ » ແລະ ແທ້ຈິງ ຜູ້ທີ່ອຸປະໂຫຼກຄຳສັ່ງເສຍນີ້ ໄດ້ກ່າວອ້າງຕໍ່ທ່ານສາດສະດາທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ໃນສິ່ງທີ່ທ່ານບໍ່ໄດ້ກ່າວ, ແລະ ໄດ້ເວົ້າຕົວະຕໍ່ທ່ານດ້ວຍການຕົວະທີ່ຊັດເຈນ ແລະ ຮ້າຍແຮງ, ດັ່ງນັ້ນ, ເຂົາຈຶ່ງສົມຄວນຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ກັບຄຳຄາດໂທດອັນໃຫຍ່ຫຼວງນີ້, ແລະ ມັນເປັນສິ່ງທີ່ສົມຄວນແລ້ວສຳລັບເຂົາ ຖ້າຫາກບໍ່ຮີບຮ້ອນກັບໂຕ, ແລະ ບໍ່ປະກາດໃຫ້ຜູ້ຄົນໄດ້ຮັບຮູ້ເຖິງຄວາມຕົວະຂອງຄຳສັ່ງເສຍນີ້ທີ່ມີຕໍ່ທ່ານສາດສະດາທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ; ເພາະວ່າ ຜູ້ທີ່ເຜີຍແຜ່ຄວາມເທັດໃນໝູ່ມະນຸດ, ແລະ ໄດ້ອ້າງວ່າມັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສາສະໜາ; ການກັບໂຕຂອງເຂົາຈາກສິ່ງນັ້ນຈະບໍ່ເປັນທີ່ຍອມຮັບ ເວັ້ນເສຍແຕ່ດ້ວຍການປະກາດ ແລະ ເປີດເຜີຍມັນອອກມາ; ຈົນກວ່າຜູ້ຄົນຈະໄດ້ຮັບຮູ້ເຖິງການຖອນຕົວຈາກຄຳຕົວະຂອງເຂົາ, ແລະ ການປະຕິເສດຄຳເວົ້າຂອງຕົນເອງ; ດັ່ງຄຳດຳລັດຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ວ່າ:
﴿إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكۡتُمُونَ مَآ أَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡبَيِّنَٰتِ وَٱلۡهُدَىٰ مِنۢ بَعۡدِ مَا بَيَّنَّٰهُ لِلنَّاسِ فِي ٱلۡكِتَٰبِ أُوْلَٰٓئِكَ يَلۡعَنُهُمُ ٱللَّهُ وَيَلۡعَنُهُمُ ٱللَّٰعِنُونَ159 إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُواْ وَأَصۡلَحُواْ وَبَيَّنُواْ فَأُوْلَٰٓئِكَ أَتُوبُ عَلَيۡهِمۡ وَأَنَا ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ160﴾
(ແທ້ຈິງ ບັນດາຜູ້ທີ່ປິດບັງສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ປະທານລົງມາ ຈາກບັນດາຫຼັກຖານອັນຊັດແຈ້ງ ແລະ ທາງນຳ ຫຼັງຈາກທີ່ເຮົາໄດ້ຊີ້ແຈງມັນແກ່ມວນມະນຸດໃນຄຳພີແລ້ວ, ຊົນເຫຼົ່ານັ້ນ ອັລລໍຫ໌ຈະຊົງສາບແຊ່ງພວກເຂົາ ແລະ ບັນດາຜູ້ສາບແຊ່ງທັງຫຼາຍກໍຈະພາກັນສາບແຊ່ງພວກເຂົາ)
(ນອກຈາກບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ກັບເນື້ອກັບຕົວ ແລະ ປັບປຸງແກ້ໄຂ ແລະ ໄດ້ຊີ້ແຈງ, ຊົນເຫຼົ່ານັ້ນ ຂ້າຈະອະໄພໂທດໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ. ແລະ ຂ້າຄືຜູ້ຊົງຮັບການກັບໂຕ, ຜູ້ຊົງເມດຕາປານີສະເໝີ) [ອັລ-ບະກໍເຣາະຫ໌: 159, 160] ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຊົງຊີ້ແຈງໃນອົງການອັນມີກຽດນີ້ວ່າ: ຜູ້ໃດທີ່ປິດບັງສິ່ງໃດໜຶ່ງຈາກສັດຈະທຳ ການກັບຕົວຂອງລາວຈາກການກະທຳນັ້ນ ຈະບໍ່ຖືກຕອບຮັບ ຈົນກວ່າຈະມີການປັບປຸງແກ້ໄຂ ແລະ ການຊີ້ແຈງໃຫ້ເປັນທີ່ປະຈັກ, ແລະ ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ສາດສະໜາສົມບູນແລ້ວແກ່ປວງຂ້າຂອງພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ຊົງໃຫ້ຄວາມໂປດປານຂອງພຣະອົງສົມບູນແກ່ພວກເຂົາ ໂດຍການສົ່ງສາດສະດາທູດຂອງພຣະອົງ ທ່ານນະບີມູຮຳມັດ ﷺ, ພ້ອມກັບສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງປະທານລົງມາແກ່ທ່ານ ເຊິ່ງເປັນບົດບັນຍັດທີ່ສົມບູນ, ແລະ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງເອົາທ່ານກັບຄືນໄປ ຈົນກວ່າການເຮັດໃຫ້ສົມບູນ ແລະ ການຊີ້ແຈງຈະສຳເລັດລົງ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ດຳລັດໄວ້ວ່າ:
﴿...ٱلۡيَوۡمَ أَكۡمَلۡتُ لَكُمۡ دِينَكُمۡ وَأَتۡمَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ نِعۡمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ ٱلۡإِسۡلَٰمَ دِينٗا...﴾
(...ມື້ນີ້ເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານສົມບູນແລ້ວ ແລະ ເຮົາໄດ້ໃຫ້ຄວາມໂປດປານຂອງເຮົາສົມບູນ ເຮົາເລືອກໃຫ້ອິສລາມເປັນສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານ...)
[ອັລ-ມາອິດະຫ໌: 3]
ສ່ວນຜູ້ທີ່ອຸປະໂຫຼກຄຳສັ່ງເສຍນີ້ຂຶ້ນມາ ແມ່ນໄດ້ປາກົດຕົວໃນສະຕະວັດທີສິບສີ່, ໂດຍຕ້ອງການທີ່ຈະປອມແປງສາສະຫນາໃໝ່ຂຶ້ນມາເພື່ອຫຼອກລວງຜູ້ຄົນ, ເຊິ່ງກຳນົດວ່າຜູ້ໃດທີ່ປະຕິບັດຕາມກົດບັນຍັດຂອງລາວຈະໄດ້ເຂົ້າສະຫວັນ, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ປະຕິບັດຕາມກົດບັນຍັດຂອງລາວກໍຈະຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າສະຫວັນ ແລະ ຕ້ອງໄດ້ເຂົ້ານະລົກ, ແລະ ລາວຕ້ອງການທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຄຳສັ່ງເສຍນີ້ ທີ່ລາວໄດ້ອຸປະໂຫລກຂຶ້ນມາ ມີຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ປະເສີດກວ່າຄຳພີອັລກຸຣອານ, ໂດຍລາວໄດ້ອຸປະໂຫລກໃນນັ້ນວ່າ: ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມທີ່ຂຽນມັນ ແລະ ສົ່ງມັນຈາກເມືອງໜຶ່ງໄປສູ່ອີກເມືອງໜຶ່ງ, ຫຼື ຈາກບ່ອນໜຶ່ງໄປສູ່ອີກບ່ອນໜຶ່ງ; ຈະຖືກສ້າງວັງຫຼັງໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ລາວໃນສວນສະຫວັນ, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຂຽນມັນ ແລະ ບໍ່ສົ່ງມັນອອກໄປ ກໍຈະຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ໄດ້ຮັບການຊະຟາອະຫ໌ຂອງທ່ານນະບີ ﷺ ໃນວັນກິຍາມະຫ໌, ແລະ ນີ້ຄືການຕົວະທີ່ຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດ, ແລະ ເປັນຫຼັກຖານອັນຊັດເຈນທີ່ສຸດ ຕໍ່ຄວາມບໍ່ຈິງຂອງຄຳສັ່ງເສຍນີ້, ພ້ອມທັງສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການຂາດຄວາມລະອາຍ ແລະ ຄວາມກ້າຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງໃນການຕົວະຂອງຜູ້ທີ່ສ້າງມັນຂຶ້ນມາ; ເພາະວ່າ ຜູ້ທີ່ຄັດລອກພຣະຄຳພີອັລກຸຣອານ ແລະ ສົ່ງມັນຈາກເມືອງຫນຶ່ງໄປຍັງອີກເມືອງຫນຶ່ງ, ຫລື ຈາກສະຖານທີ່ຫນຶ່ງໄປຍັງອີກສະຖານທີ່ຫນຶ່ງ; ກໍຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນປະເສີດນີ້ ຖ້າຫາກລາວບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມພຣະຄຳພີອັລກຸຣອານ, ແລ້ວຜູ້ທີ່ຂຽນເລື່ອງຕົວະນີ້ຂຶ້ນມາ ແລະ ສົ່ງຕໍ່ມັນຈາກເມືອງຫນຶ່ງໄປຍັງອີກເມືອງຫນຶ່ງຈະໄດ້ຮັບມັນໄດ້ແນວໃດ?. ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ໄດ້ຂຽນຄຳພີອັລກຸຣອານ ແລະ ບໍ່ໄດ້ສົ່ງມັນຈາກເມືອງໜຶ່ງໄປສູ່ອີກເມືອງໜຶ່ງ, ກໍ່ຈະບໍ່ຖືກຕັດສິດອອກຈາກການຊະຟາອະຫ໌ຂອງນະບີ ﷺ ຖ້າຫາກວ່າລາວເປັນຜູ້ສັດທາຕໍ່ທ່ານ, ແລະ ປະຕິບັດຕາມບົດບັນຍັດຂອງທ່ານ. ການສ້າງເລື່ອງຕົວະພຽງຂໍ້ດຽວໃນຄຳສັ່ງເສຍນີ້ ກໍພຽງພໍແລ້ວທີ່ຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມບໍ່ຖືກຕ້ອງຂອງມັນ, ທັງຄວາມຕົວະໂກຫົກ, ຄວາມບໍ່ມີຢາງອາຍ, ຄວາມໂງ່ຈ້າ ແລະ ຄວາມຫ່າງເຫີນຂອງຜູ້ເຜີຍແຜ່ມັນ ຈາກການຮັບຮູ້ໃນແນວທາງອັນຖືກຕ້ອງທີ່ສາດສະດາທູດ ໄດ້ນຳມາ.
ໃນຄຳສັ່ງເສຍນີ້ - ນອກເໜືອຈາກສິ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາ - ຫຍັງມີເລື່ອງອື່ນໆ ອີກ, ເຊິ່ງທັງໝົດນີ້ລ້ວນແຕ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມບໍ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ການຕົວະຂອງມັນ, ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ທີ່ສ້າງເລື່ອງຂື້ນມາຈະສາບານເປັນຮ້ອຍເປັນພັນຄັ້ງ ຫຼື ຫຼາຍກວ່ານັ້ນກ່ຽວກັບຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງມັນ, ແລະ ຈະຂໍດຸອາໃຫ້ຕົນເອງປະສົບກັບການລົງໂທດທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ ແລະ ຕ່ຳຕ່ອຍທີ່ສຸດ ເພື່ອຢືນຢັນວ່າລາວເວົ້າຈິງກໍ່ຕາມ; ລາວກໍ່ບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ເວົ້າຈິງ, ແລະ ຄຳເວົ້ານັ້ນກໍ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ແຕ່ຂໍສາບານຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ແລ້ວຂໍສາບານຕໍ່ອັລລໍຫ໌ອີກຄັ້ງ, ວ່າມັນຄືຄວາມບໍ່ຖືກຕ້ອງທີ່ຮ້າຍແຮງ ແລະ ໜ້າລັງກຽດທີ່ສຸດ, ແລະ ພວກເຮົາຂໍໃຫ້ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ແລະ ບັນດາມະລາອີກະຫ໌ທີ່ສະຖິດຢູ່ກັບພວກເຮົາ ເປັນພະຍານ, ແລະ ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມໃນໝູ່ຊາວມຸສລິມທີ່ໄດ້ຮັບຮູ້ບົດຂຽນນີ້ – ນີ້ຄືການປະຈັກພະຍານທີ່ພວກເຮົາຈະນຳໄປພົບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຊົງກຽດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່– ວ່າຄຳສັ່ງເສຍນີ້ຄືການຕົວະ ແລະ ການອຸປະໂຫລກຂຶ້ນຕໍ່ທ່ານສາດສະນະທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ, ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ອຸປະໂຫລກມັນຂຶ້ນມາຈົ່ງໄດ້ຮັບຄວາມອັບອາຍ ແລະ ຂໍພຣະອົງຊົງຈັດການກັບລາວຕາມທີ່ລາວສົມຄວນຈະໄດ້ຮັບ.
ແລະ ສິ່ງທີ່ຊີ້ບົງບອກເຖິງຄວາມເປັນເທັດຂອງຄຳສັ່ງເສຍນີ້ ແລະ ຄວາມບໍ່ຖືກຕ້ອງຂອງມັນ ນອກເໜືອຈາກທີ່ກ່າວມາແລ້ວນັ້ນ, ກໍຄື ບັນດາເລື່ອງຕ່າງໆ ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຈາກເນື້ອໃນຂອງມັນທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້, ເຊິ່ງໃນນັ້ນກໍ່ມີ:
ເລື່ອງທີ່ໜຶ່ງ; ຄືຄຳກ່າວທີ່ວ່າ: (ເພາະວ່າໃນລະຫວ່າງວັນສຸກ ຫາ ວັນສຸກ ມີຜູ້ເສຍຊີວິດໜຶ່ງແສນຫົກໝື່ນຄົນ ໃນສະພາບທີ່ບໍ່ໄດ້ນັບຖືສາສະໜາອິສລາມ); ເພາະວ່າສິ່ງນີ້ເປັນຄວາມຮູ້ໃນສິ່ງທີ່ຊ້ອນເລັ້ນ, ແລະ ທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ນັ້ນ ການລົງວະຫ໌ຮີໄດ້ຢຸດຕິລົງແລ້ວຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງທ່ານ, ເຊິ່ງໃນຂະນະທີ່ທ່ານຍັງມີຊີວິດຢູ່ທ່ານກໍ່ບໍ່ຮູ້ເຖິງສິ່ງທີ່ຊ້ອນເລັ້ນ, ແລ້ວຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດຫຼັງຈາກທີ່ທ່ານໄດ້ເສຍຊີວິດໄປແລ້ວ; ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:
﴿قُل لَّآ أَقُولُ لَكُمۡ عِندِي خَزَآئِنُ ٱللَّهِ وَلَآ أَعۡلَمُ ٱلۡغَيۡبَ...﴾
(ຈົງກ່າວເຖີດ ມູຮຳມັດ ວ່າຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ກ່າວແກ່ພວກທ່ານວ່າ ຂ້ອຍມີຄັງສົມບັດຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ຂ້ອຍກໍ່ບໍ່ຮູ້ສິ່ງເລັນລັບ...) [ສູເຣາະຫ໌ ອັນອາມ : 50]. ແລະ ໃນໂອງການຂອງອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ:
﴿قُل لَّا يَعۡلَمُ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ ٱلۡغَيۡبَ إِلَّا ٱللَّهُ...﴾
(ຈົ່ງກ່າວເຖິດ ມູຮັມມັດ ບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນຊັ້ນຟ້າທັງຫລາຍ ແລະ ໃນແຜ່ນດິນ ທີ່ຈະຮູ້ໃນສິ່ງທີ່ຢູ່ເຫນືອຍານວິໄສນອກເໜືອຈາກພຣະອົງອັລລໍຫ໌...) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ນຳລຸ: 65], ໃນລາຍງານຫະດີຊທີ່ຊໍຮິຫ໌ຈາກທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:
«يُذَادُ رِجَالٌ عَنْ حَوْضِي يَوْمَ القِيَامَةِ، فَأَقُولُ: يَا رَبِّ! أَصْحَابِي أَصْحَابِي، فَيُقَالُ لِي: إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ، فَأَقُولُ كَمَا قَالَ العَبْدُ الصَّالِحُ: ﴿وَكُنتُ عَلَيۡهِمۡ شَهِيدٗا مَّا دُمۡتُ فِيهِمۡۖ فَلَمَّا تَوَفَّيۡتَنِي كُنتَ أَنتَ ٱلرَّقِيبَ عَلَيۡهِمۡۚ وَأَنتَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدٌ﴾ [المائدة: 117]».
«ຜູ້ຊາຍຈຳນວນໜຶ່ງຈະຖືກຂັບໄລ່ອອກໄປຈາກບໍ່ນໍ້າຂອງຂ້ອຍໃນວັນກິຍາມະຫ໌, ແລ້ວຂ້ອຍກໍ່ຈະກ່າວວ່າ: ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຂ້ອຍເອີຍ! ສະຫາຍຂອງຂ້ອຍ, ສະຫາຍຂອງຂ້ອຍ, ແລ້ວຈະຖືກກ່າວແກ່ຂ້ອຍວ່າ: ແທ້ຈິງເຈົ້າບໍ່ຮູ້ດອກວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ອຸປະໂຫຼກສິ່ງໃດຂຶ້ນມາໃໝ່ຫຼັງຈາກເຈົ້າ, ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງກ່າວເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ບ່າວຜູ້ຊອບທຳໄດ້ກ່າວວ່າ: (ແລະ ຂ້າພະອົງເປັນພະຍານເໜືອພວກເຂົາ ຕາບໃດທີ່ຂ້າພະອົງຍັງຢູ່ໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ, ຄັ້ນເມື່ອພຣະອົງໄດ້ເອົາຊີວິດຂ້ານ້ອຍໄປ ພຣະອົງກໍ່ເປັນຜູ້ຊົງເຝົ້າຕິດຕາມພວກເຂົາ ແລະ ພຣະອົງເປັນຜູ້ຊົງເປັນພະຍານເໜືອທຸກສັບພະສິ່ງ) [ອັລ-ມາອິດະຫ໌: 117]».
ເລື່ອງທີ່ສອງ: - ຈາກບັນດາສິ່ງທີ່ຊີ້ບອກເຖິງຄວາມບໍ່ຖືກຕ້ອງຂອງຄຳສັ່ງເສຍນີ້, ແລະ ຢືນຢັນວ່າມັນເປັນການຂີ້ຕົວະ -: ຄືຄຳກ່າວໃນນັ້ນທີ່ວ່າ: (ຜູ້ໃດທີ່ຂຽນມັນ ແລະ ລາວເປັນຄົນຍາກຈົນ ອັລລໍຫ໌ຈະຊົງເຮັດໃຫ້ລາວຮັ່ງມີ, ຫຼື ເປັນຄົນມີໜີ້ສິນ ອັລລໍຫ໌ຈະຊົງຊົດໃຊ້ໜີ້ສິນຂອງລາວໃຫ້, ຫຼື ມີບາບຕິດໂຕ ອັລລໍຫ໌ຈະຊົງອະໄພໂທດໃຫ້ແກ່ລາວ ແລະ ພໍ່ແມ່ຂອງລາວ ດ້ວຍຄວາມສິລິມຸງຄຸນຂອງຄຳສັ່ງເສຍນີ້) ແລະ ອື່ນໆ ຈົນຈົບ. ແລະ ນີ້ຄືການເວົ້າຕົວະທີ່ໃຫຍ່ຫລວງທີ່ສຸດ, ແລະ ເປັນຫຼັກຖານທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດຕໍ່ການຕົວະຂອງຜູ້ທີ່ສ້າງເລື່ອງຂຶ້ນມາ, ແລະ ການຂາດຄວາມລະອາຍຂອງລາວຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຕໍ່ປວງບ່າວຂອງພຣະອົງ; ເພາະວ່າປັນຫາ ສາມປະການນີ້ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນພຽງແຕ່ການຂຽນຄຳພີກຸຣອານອັນຊົງກຽດ, ແລ້ວມັນຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດສຳລັບຜູ້ທີ່ຂຽນຄຳສັ່ງສອນທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງນີ້? ແທ້ຈິງແລ້ວ ສິ່ງທີ່ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຜູ້ນີ້ຕ້ອງການກໍ່ຄື ການສ້າງຄວາມສັບສົນໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄົນ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຜູກພັນຢູ່ກັບຄຳສັ່ງເສຍນີ້; ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະຂຽນມັນໄວ້ ແລະ ຍຶດຕິດຢູ່ກັບຄວາມປະເສີດທີ່ຖືກອ້າງຂຶ້ນມານີ້, ແລະ ລະຖິ້ມບັນດາແນວທາງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ວາງເປັນບົດບັນຍັດໄວ້ໃຫ້ແກ່ປວງບ່າວຂອງພຣະອົງ, ເຊິ່ງພຣະອົງໄດ້ກຳນົດໃຫ້ມັນເປັນສິ່ງທີ່ນຳໄປສູ່ຄວາມຮັ່ງມີ, ການຊຳລະໜີ້ສິນ ແລະ ການອະໄພໂທດໃນບາບຕ່າງໆ, ສະນັ້ນ ພວກເຮົາຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໃຫ້ພົ້ນຈາກສາເຫດຕ່າງໆ ແຫ່ງຄວາມເສື່ອມເສຍ, ການເຊື່ອຟັງຕາມອາລົມໄຝ່ຕ່ຳ ແລະ ໄຊຕອນ.
ເລື່ອງທີ່ສາມ: -ຈາກບັນດາປະການທີ່ຊີ້ບອກເຖິງຄວາມເປັນໂມຄະຂອງຄຳສັ່ງເສຍນີ້-, ຄືຄຳກ່າວໃນນັ້ນທີ່ວ່າ: (ແລະຜູ້ໃດຈາກບ່າວຂອງອັລລໍຫ໌ທີ່ບໍ່ໄດ້ຂຽນມັນ; ໃບໜ້າຂອງລາວຈະມືດດຳທັ້ງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ). ແລະ ນີ້ກໍ່ເຊັ່ນກັນ, ຖືເປັນການຕົວະທີ່ຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນຫຼັກຖານທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດທີ່ສະແດງເຖິງຄວາມບໍ່ຖືກຕ້ອງຂອງຄຳສັ່ງເສຍນີ້ ແລະ ການຕົວະຂອງຜູ້ທີ່ສ້າງມັນຂຶ້ນມາ. ມັນຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດໃນສະຕິປັນຍາຂອງຄົນທີ່ມີເຫດຜົນ ທີ່ຈະຂຽນຄຳສັ່ງເສຍນີ້ ທີ່ຊາຍນິລະນາມຄົນໜຶ່ງໄດ້ນຳມາໃນສັດຕະວັດທີສິບສີ່, ໂດຍສ້າງເລື່ອງໃສ່ຮ້າຍຕໍ່ທ່ານສາດສະນະທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ແລະ ຮຽກຮ້ອງວ່າຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຂຽນມັນ ໃບໜ້າຂອງລາວຈະດຳໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ຂຽນມັນ ກໍຈະກາຍເປັນຄົນຮັ່ງມີຫຼັງຈາກທີ່ເຄີຍທຸກຍາກ, ແລະ ຈະປອດຈາກໜີ້ສິນຫຼັງຈາກທີ່ມັນໄດ້ສະສົມທັບຖົມ, ແລະ ຈະໄດ້ຮັບການອະໄພໃນບາບທີ່ລາວໄດ້ກະທຳ!
ມະຫາບະລິສຸດແດ່ພຣະອົງ! ນີ້ຄືການໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີອັນໃຫຍ່ຫຼວງ!!
ແລະ ແທ້ຈິງ ຫຼັກຖານ ແລະ ຄວາມເປັນຈິງຕ່າງກໍ່ເປັນພະຍານເຖິງການຕົວະຂອງຜູ້ກຸເລື່ອງນີ້ຂຶ້ນ, ແລະ ຄວາມອາດຫານອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງລາວຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ຕະຫຼອດຈົນຄວາມໄຮ້ຢາງອາຍຂອງລາວຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຕໍ່ເພື່ອນມະນຸດ. ເຫຼົ່ານີ້ຄືປະຊາຊາດຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍທີ່ບໍ່ໄດ້ຂຽນມັນ, ໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາກໍ່ບໍ່ໄດ້ດຳຄ້ຳລົງ, ແລະ ທີ່ນີ້ກໍ່ມີກຸ່ມຄົນຈຳນວນມະຫາສານທີ່ບໍ່ມີໃຜຮູ້ຈຳນວນໄດ້ນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ທີ່ໄດ້ຂຽນມັນຫຼາຍຄັ້ງຫຼາຍຄາວ, ແຕ່ໜີ້ສິນຂອງພວກເຂົາກໍ່ບໍ່ໄດ້ຖືກຊຳລະ, ແລະ ຄວາມທຸກຍາກຂອງພວກເຂົາກໍ່ບໍ່ໄດ້ໝົດໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໃຫ້ພົ້ນຈາກການອ່ຽງເອນຂອງຫົວໃຈ, ແລະ ຈາກມົນທິນຂອງບາບກຳທັງຫຼາຍ. ຄຸນລັກສະນະ ແລະ ຜົນຕອບແທນເຫຼົ່ານີ້ ແມ່ນສິ່ງທີ່ບົດບັນຍັດອັນຊົງກຽດບໍ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ສຳລັບຜູ້ທີ່ຂຽນຄຳພີທີ່ດີທີ່ສຸດ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ເຊິ່ງກໍຄື ພຣະຄຳພີອັລກູຣອານ, ແລ້ວມັນຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດກັບຜູ້ທີ່ຂຽນຄຳສັ່ງເສຍທີ່ຖືກກຸຂຶ້ນມາ ເຊິ່ງປະກອບດ້ວຍຄວາມບໍ່ຈິ່ງຫຼາຍຮູບແບບ ແລະ ປະໂຫຍກຈຳນວນຫຼາຍທີ່ເປັນການປະຕິເສດສັດທາ. ມະຫາບໍລິສຸດແດ່ອັລລໍຫ໌!! ພຣະອົງຊົງມີຄວາມອົດກັ້ນພຽງໃດຕໍ່ຜູ້ທີ່ບັງອາດກ່າວຕົວະຕໍ່ພຣະອົງ.
ເລື່ອງທີສີ່: -ຈາກບັນດາເລື່ອງທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ຄຳສັ່ງເສຍນີ້ເປັນໂມຄະທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນຄວາມເທັດທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດ-: ຄືຄຳກ່າວຂອງລາວໃນນັ້ນທີ່ວ່າ: (ແລະ ຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນມັນ ຈະລອດພົ້ນຈາກການລົງໂທດຂອງໄຟນະລົກ, ແລະ ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດມັນ ກໍ່ໄດ້ຕົກສາສະໜາແລ້ວ), ແລະ ອັນນີ້ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ເປັນຄວາມບັງອາດຕໍ່ການຂີ້ຕົວະໂກຫົກທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ, ແລະ ເປັນຄວາມໂມຄະທີ່ຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດ, ໂດຍທີ່ຜູ້ອຸປະໂຫລກຜູ້ນີ້ໄດ້ຮຽກຮ້ອງຜູ້ຄົນທັງໝົດ ໃຫ້ເຊື່ອຖືໃນການອຸປະໂຫລກຂອງລາວ, ແລະ ໄດ້ກ່າວອ້າງວ່າດ້ວຍສິ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈະລອດພົ້ນຈາກການລົງໂທດແຫ່ງໄຟນະລົກ, ແລະ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະຕິເສດມັນກໍ່ຈະກາຍເປັນຜູ້ປະຕິເສດສັດທາ, ຂໍສາບານຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ຄົນຂີ້ຕົວະຜູ້ນີ້ໄດ້ອຸປະໂຫລກຄວາມຕົວະອັນໃຫຍ່ຫລວງຂຶ້ນຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ແລະ ຂໍສາບານຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ລາວໄດ້ກ່າວສິ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງ, ແທ້ຈິງ ຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນສິ່ງນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນແຫລະຄືຜູ້ທີ່ສົມຄວນທີ່ຈະຕົກສາສະໜາ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ປະຕິເສດມັນ; ເພາະວ່າສິ່ງນັ້ນແມ່ນການອຸປະໂຫລກ, ເປັນສິ່ງທີ່ໂມຄະ ແລະ ເປັນການຂີ້ຕົວະທີ່ປາສະຈາກຮາກຖານຂອງຄວາມຈິງ, ແລະ ພວກຂ້າພະເຈົ້າຂໍເອົາອັລລໍຫ໌ເປັນພະຍານວ່າ ສິ່ງນັ້ນເປັນການຂີ້ຕົວະ, ແລະ ຜູ້ທີ່ອຸປະໂຫລກມັນຂຶ້ນມາກໍ່ເປັນຄົນຂີ້ຕົວະ ຫຼອກຫລວງ, ລາວຕ້ອງການທີ່ຈະວາງບົດບັນຍັດໃຫ້ແກ່ມະນຸດໃນສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງອະນຸຍາດ, ແລະ ນຳເອົາສິ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສາສະໜາເຂົ້າມາໃນສາສະໜາຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ອັລລໍຫ໌ນັ້ນໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ສາສະໜາມີຄວາມສົມບູນ ແລະ ຄົບຖ້ວນແລ້ວໃຫ້ແກ່ປະຊາຊາດນີ້ ກ່ອນການອຸປະໂຫລກຂີ້ຕົວະນີ້ເປັນເວລາສິບສີ່ສັດຕະວັດ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຕື່ນຕົວ: ໂອ້ ບັນດາທ່ານຜູ້ອ່ານ ແລະ ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍ, ແລະ ພວກທ່ານຈົ່ງລະວັງການເຊື່ອໃນຄຳເວົ້າທີ່ຖືກອຸປະໂຫລກຂຶ້ນມາເຊັ່ນນີ້, ແລະ ຢ່າໃຫ້ມັນແຜ່ຫຼາຍໃນທ່າມກາງພວກທ່ານ, ເພາະ ແທ້ຈິງສັດຈະທຳນັ້ນມີລັດສະໝີ ເຊິ່ງຈະບໍ່ສັບສົນແກ່ຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາມັນ, ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງສະແຫວງຫາສັດຈະທຳພ້ອມກັບຫຼັກຖານຂອງມັນ, ແລະ ຈົ່ງຖາມບັນດາຜູ້ມີຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເປັນຂໍ້ສົງໄສແກ່ພວກທ່ານ, ແລະ ຢ່າໄດ້ຫຼົງເຊື່ອໃນຄຳສາບານຂອງບັນດາຄົນຂີ້ຕົວະ, ເພາະແທ້ຈິງ ອິບລີສ ຜູ້ຖືກສາບແຊ່ງ ໄດ້ສາບານຕໍ່ບິດາມານດາຂອງພວກທ່ານ ຄື ອາດຳ ແລະ ຫະວາ, ວ່າແທ້ຈິງລາວເປັນຜູ້ໜຶ່ງໃນໝູ່ຜູ້ໃຫ້ຄຳຕັກເຕືອນດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈແກ່ທັງສອງ, ທັງໆ ທີ່ລາວຄືຜູ້ທໍລະຍົດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນຜູ້ຂີ້ຕົວະທີ່ສຸດໃນໝູ່ຄົນຂີ້ຕົວະທັງຫຼາຍ, ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງເລົ່າເລື່ອງຂອງລາວໄວ້ ໂດຍທີ່ພຣະອົງ ຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະ ສູງສົ່ງ ໄດ້ກ່າວວ່າ:
﴿وَقَاسَمَهُمَآ إِنِّي لَكُمَا لَمِنَ ٱلنَّٰصِحِينَ21﴾
(ແລະ ມັນໄດ້ສາບານຕໍ່ຄົນທັງສອງວ່າ “ແທ້ຈິງຂ້ອຍເປັນຜູ້ແນະນຳທີ່ຈິງໃຈຕໍ່ພວກທ່ານທັງສອງ” ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ອະຣໍຟ: 21]. ສະນັ້ນ, ຈົ່ງລະວັງລາວ ແລະ ບັນດາຜູ້ຕິດຕາມຂອງລາວທີ່ເປັນຜູ້ອຸປະໂຫຼກຄວາມເທັດ, ເພາະວ່າລາວ ແລະ ພວກເຂົາມີທັງການສາບານທີ່ເປັນເທັດ, ສັນຍາທີ່ທໍລະຍົດ, ແລະ ຖ້ອຍຄຳທີ່ປະດັບປະດາຂຶ້ນມາ ເພື່ອການລໍ້ລວງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ສ່ວນສິ່ງທີ່ຜູ້ໃສ່ຮ້າຍຜູ້ນີ້ໄດ້ກ່າວເຖິງການປາກົດຂຶ້ນຂອງບັນດາຄວາມຊົ່ວນັ້ນ; ມັນເປັນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ, ແລະ ອັລ-ກຸຣອານອັນຊົງກຽດ ແລະ ຊຸນນະຫ໌ອັນບໍລິສຸດ ກໍໄດ້ຕັກເຕືອນຈາກມັນຢ່າງທີ່ສຸດ, ແລະ ໃນທັງສອງສິ່ງນັ້ນກໍມີທາງນຳ ແລະ ຄວາມພຽງພໍ.
ສ່ວນສິ່ງທີ່ຖືກກ່າວເຖິງກ່ຽວກັບບັນດາສັນຍານຂອງວັນສິ້ນໂລກນັ້ນ, ບັນດາຫະດີສຂອງທ່ານສາດສະດາກໍ່ໄດ້ຊີ້ແຈງໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນແລ້ວ, ແລະ ຄຳພີອັລກຸຣອານກໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງບາງສ່ວນຂອງເລື່ອງດັ່ງກ່າວ, ສະນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ຕ້ອງການຢາກຮູ້ເລື່ອງນັ້ນ ກໍສາມາດຊອກຫາໄດ້ໃນຕຳລາຫະດິຊ ແລະ ບົດປະພັນຕ່າງໆ ຂອງບັນດາຜູ້ຊົງຄວາມຮູ້ ແລະ ຄວາມສັດທາ, ແລະ ຜູ້ຄົນກໍ່ບໍ່ມີຄວາມຈຳເປັນໃດໆ ຕໍ່ຄຳຊີ້ແຈງຂອງຜູ້ທີ່ສ້າງເລື່ອງຕົວະເຊັ່ນນີ້ ແລະ ການຫຼອກລວງຂອງລາວ, ພ້ອມທັງການປະປົນຄວາມຈິງເຂົ້າກັບຄວາມເທັດ. ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງຄຸ້ມຄອງຂ້າພະເຈົ້າ, ພວກທ່ານ ແລະ ບັນດາມຸສລິມທັງໝົດ ໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງບັນດາໄຊຕອນ, ການທົດສອບຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ນຳໄປສູ່ການຫລົງທາງ, ການຫັນເຫຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ອອກນອກທາງ, ແລະ ການຫຼອກລວງຂອງບັນດາສັດຕູຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ທີ່ນຳມາເຊິ່ງຄວາມເທັດ, ພວກເຂົາຄືຜູ້ທີ່ປາດຖະໜາທີ່ຈະດັບແສງສະຫວ່າງຂອງອັລລໍຫ໌ດ້ວຍປາກຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ສາສະໜາຂອງມະນຸດຊາດສັບສົນ, ແຕ່ອັລລໍຫ໌ນັ້ນ ຊົງເຮັດໃຫ້ແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະອົງສົມບູນ, ແລະ ຊົງຊ່ວຍເຫຼືອສາສະໜາຂອງພຣະອົງ, ເຖິງແມ່ນວ່າບັນດາສັດຕູຂອງອັລລໍຫ໌ ຈາກເຫຼົ່າໄຊຕອນ ແລະ ພັກພວກຂອງມັນ ໃນໝູ່ຜູ້ປະຕິເສດສັດທາ ແລະ ຜູ້ບໍ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ຈະກຽດຊັງກໍຕາມ. ແລະ ເຮົາຂໍຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໃຫ້ຊົງປັບປຸງແກ້ໄຂສະພາບການຕ່າງ ໆຂອງບັນດາມຸສລິມ, ແລະ ຂໍພຣະອົງໄດ້ໂປດປະທານແກ່ພວກເຂົາ ເຊິ່ງການປະຕິບັດຕາມສັດຈະທຳ, ການດຳລົງໝັ້ນຢູ່ບົນສັດຈະທຳນັ້ນ ແລະ ການກັບໂຕສູ່ອັລລໍຫ໌ ຈາກບາບກຳທັງປວງ, ແທ້ຈິງພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ຮັບການກັບໂຕ, ຜູ້ຊົງເມດຕາປານີຍິ່ງ, ຜູ້ຊົງອະນຸພາບເໜືອທຸກສັບພະສິ່ງ. ອັລລໍຫ໌ຊົງພໍພຽງສຳຫຼັບພວກເຮົາ ແລະ ພຣະອົງຄືຜູ້ຮັບມອບໝາຍທີ່ດີເລີດທີ່ສຸດ, ແລະ ບໍ່ມີພະລັງ ແລະ ອໍານາດໃດ ໆ ນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ ເທົ່ານັ້ນ.
ແລະ ມວນການສັນລະເສິນທັ້ງປວງເປັນສິດຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ອະພິບານແຫ່ງສາກົນລະໂລກ, ຂໍ ຊໍລະວາດ ແລະ ສະລາມສັນຕິ ຈົ່ງປະສົບຕໍ່ ບ່າວ ແລະ ສາສະນະທູດຂອງພຣະອົງ ຜູ້ສັດຈິງ ແລະ ເຊື່ອຖືໄດ້, ພ້ອມດ້ວຍວົງວານ, ມິດສະຫາຍ ແລະ ບັນດາຜູ້ຈະເລີນຮ້ອຍຕາມທ່ານ ດ້ວຍການປະຕິບັດຄວາມດີງາມ ຈົນເຖິງວັນແຫ່ງການຕອບແທນ.
***
lo397v4.0 - 12/04/2026
