كَيْفِيَّةُ صَلَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Sposób Modlitwy Proroka (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będzie z nim)

لِفَضِيلَةِ الشَّيْخِ العَلَّامَةِ

عَبْدِ العَزِيزِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَازٍ

غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَلِوَالِدَيْهِ وَلِلْمُسْلِمِينَ

Szanowny Szejk

Abd al-Aziz ibn Abdullah ibn Baz

W Imię Allaha Miłosiernego i Litościwego

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

Sposób Modlitwy Proroka (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będzie z nim)

Szanowny Szejk

Abd al-Aziz ibn Abdullah ibn Baz

W Imię Allaha Miłosiernego i Litościwego

Chwała niech będzie Bogu Jedynemu. Modlitwa i pokój niech będą z Jego sługą i wysłannikiem, naszym Prorokiem Muhammadem, jego rodziną i towarzyszami, a następnie:

Są to zwięzłe słowa wyjaśniające opis modlitwy Proroka (pokój z nim), które chciałem przedstawić każdemu muzułmaninowi i muzułmance, aby każdy, kto się z nimi zapozna, starał się naśladować go w tym; zgodnie ze słowami Proroka (pokój z nim):

(صَلُّوا كَمَا رَأَيْتُمُونِي أُصَلِّي) .

"Módlcie się tak, jak widzieliście mnie modlącego"¹ Oto wyjaśnienie tego dla czytelnika:

1. Dokładnie wykonuje ablucję, czyli robi to tak, jak nakazał mu Bóg, zgodnie ze słowami Najwyższego:

﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا قُمۡتُمۡ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ فَٱغۡسِلُواْ وُجُوهَكُمۡ وَأَيۡدِيَكُمۡ إِلَى ٱلۡمَرَافِقِ وَٱمۡسَحُواْ بِرُءُوسِكُمۡ وَأَرۡجُلَكُمۡ إِلَى ٱلۡكَعۡبَيۡنِ...﴾.

"O wy, którzy wierzycie! Kiedy przygotowujecie się do modlitwy, to obmyjcie wasze twarze i ręce do łokci, przetrzyjcie wasze głowy i umyjcie nogi do kostek..." (Sura Al-Maida, 5:6). Werset.

Ponadto, Prorok (pokój z nim) powiedział:

(لَا تُقْبَلُ صَلَاةٌ بِغَيْرِ طُهُورٍ) .

"Modlitwa nie jest przyjęta bez oczyszczenia".²

I powiedział (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będzie z nim, do tego, który źle odprawił swoją modlitwę:

(‌إِذَا ‌قُمْتَ ‌إِلَى ‌الصَّلَاةِ، ‌فَأَسْبِغِ ‌الْوُضُوءَ).

„Kiedy przystępujesz do modlitwy, dokonaj starannej ablucji.”³

2. Osoba modląca się zwraca się w kierunku qiblah, czyli Kaaby, gdziekolwiek się znajduje, całym swoim ciałem, mając w sercu intencję wykonania modlitwy, którą pragnie wykonać, czy to obowiązkowej, czy dodatkowej. Nie wypowiada intencji na głos, ponieważ wypowiadanie intencji nie jest przepisane, a wręcz jest innowacją, gdyż Prorok (pokój i błogosławieństwo z nim) nie wypowiadał intencji, ani też jego towarzysze (niech Allah będzie z nich zadowolony). Ustawia przed sobą przeszkodę (sutrah), w kierunku której będzie się modlić, jeśli jest imamem lub modli się indywidualnie. Zwracanie się w stronę Kaaby jest warunkiem modlitwy, z wyjątkiem pewnych znanych i wyjaśnionych przypadków, które zostały opisane w księgach uczonych.

3. Wypowiada takbirat al-ihram, mówiąc: „Allahu Akbar”, kierując wzrok na miejsce pokłonu (sudżud).

4. Podnosi ręce na wysokość ramion lub uszu podczas wypowiadania takbiru.

5. Kładzie ręce na klatce piersiowej, prawą na lewej dłoni, nadgarstku i przedramieniu, zgodnie z tym, co zostało ustalone od Proroka (pokój i błogosławieństwo Allaha niech będzie z nim).

6. Zaleca się wypowiedzenie ustalonej suplikacji otwierającej (du'a al-istiftah), która brzmi:

(اللَّهُمَّ بَاعِدْ بَيْنِي وبيْنَ خَطَايَايَ، كَمَا بَاعَدْتَ بيْنَ المَشْرِقِ وَالمَغْرِبِ، اللَّهُمَّ نَقِّنِي مِنَ الخَطَايَا كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الأبْيَضُ مِنَ الدَّنَسِ، اللَّهُمَّ اغْسِلْ خَطَايَايَ بالمَاءِ والثَّلْجِ والبَرَدِ).

„O Allahu! Oddal mnie od moich grzechów, jak oddaliłeś wschód od zachodu. O Allahu! Oczyść mnie z grzechów, jak oczyszcza się białą szatę z brudu. O Allahu! Obmyj moje grzechy wodą, śniegiem i gradem.”⁴

A jeśli zechce, powie zamiast tego:

(سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وبِحَمْدِكَ، وَتَبَارَكَ اسْمُكَ، وَتَعَالَى جَدُّكَ، ولَا إلَهَ غَيْرُكَ).

„Chwała Tobie, o Allahu, i Tobie należy się wszelka chwała.

Błogosławione jest Twoje imię, wywyższony jest Twój majestat,

i nie ma boga oprócz Ciebie”.⁵ Jeśli użyje innej ustalonej suplikacji otwierającej (du'a al-istiftah) przekazanej przez Proroka (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą z nim), to nie ma w tym nic złego. Najlepiej jest czasami postępować w ten sposób, a czasami w inny, ponieważ to jest bardziej doskonałe w naśladowaniu. Następnie mówi: "Authu Bi-llah min Asz-szajtani Ar-Radżim" ("Uciekam się do Allaha przed szatanem przeklętym, w imię Allaha Miłosiernego, Litościwego") i recytuje surę al-Fatiha, zgodnie z Jego słowami:

(لَا صَلَاةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بفَاتِحَةِ الكِتَابِ) .

„Nie ma modlitwy dla tego, kto nie recytuje Surę Otwierającą (Al-Fatiha. ”⁶ Po wypowiedzeniu "Amin" głośno w modlitwach, w których mówi się na głos, a cicho w cichych, recytuje dowolny fragment Koranu. Najlepiej, aby po Surze Al-Fatiha w modlitwie południowej (Dhuhr), popołudniowej (Asr) i nocnej (Isha) recytować fragmenty ze środkowych sur, w modlitwie porannej (Fajr) z długich sur, a w modlitwie wieczornej (Maghrib) czasem z długich, a czasem z krótkich sur, zgodnie z hadisami dotyczącymi tej kwestii.

Krok 7: Wykonuje skłon (ruku’) mówiąc „Allahu Akbar” ("Bóg jest Wielki"), podnosząc dłonie na wysokość barków lub uszu, następnie ustawia głowę w jednej lini z plecami (dokonuje skłonu), a dłonie kładzie z rozstawionymi palcami na kolanach. Wstaje ze skłonu i mówi: „Subhaana Rabbil A'dhim!” ("Chwała mojemu Wielkiemu Panu!"). Najlepiej powtórzyć to trzy razy lub więcej, a zaleca się również powiedzieć:

(‌سُبْحَانَكَ ‌اللَّهُمَّ ‌وَبِحَمْدِكَ، ‌اللَّهُمَّ ‌اغْفِرْ ‌لِي).

"Subhanaka Allahumma ła bihamdik, Allahumma ighfir li" ("Chwała i cześć Tobie, o Allah, i nasze podziękowania Tobie. O Allah, przebacz mi!")⁷

8. Podnosi głowę z ruku’, unosząc dłonie na wysokość barków lub uszu, mówiąc: "Sami'a Allahu li-man hamidah" ("Allah wysłuchuje tego, kto Go chwali.”) Jeżeli jest imamem albo gdy modli się indywidualnie, to mówi podczas wstawania:

(رَبَّنَا ولَكَ الحَمْدُ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ مِلْءَ السَّمَواتِ ومِلْءَ الأرضِ، ومِلْءَ ما شِئتَ مِن شَيءٍ بَعدُ) .

"Rabbana wa laka al-ḥamdu, ḥamdan kathiran ṭayyiban mubarakan fih, mil'a as-samawati wa mil'a al-arḍ, wa mil'a ma shi'ta min shay'in ba‘d." ("Panie nasz, Tobie nasze podziękowania, obfite, czyste i błogosławione, wypełniające niebiosa i ziemię, oraz wszystko, co zechcesz poza tym).⁸

Natomiast jeśli jest to osoba modląca się za imamem, to podczas podnoszenia się mówi: „Rabbana ła lakal hamd” aż do końca, jak wcześniej wspomniano. Jeśli każdy z nich - mając na myśli imama, osobę modlącą się za imamem i osobę modlącą się indywidualnie - doda coś więcej -

(أهْلَ الثَّنَاءِ والْمجْدِ، أحَقُّ مَا قَالَ العَبْدُ، وكُلُّنَا لَكَ عَبْدٌ: اللَّهُمَّ لَا مَانِعَ لِمَا أعْطَيْتَ، ولَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، ولَا يَنْفَعُ ذَا الجَدِّ مِنْكَ الجَدُّ) .

"Ahl ath-thana'i wal-madżdi, ahakku ma qala al-abdu, wa kulluna laka abd: Allahumma la mani'a lima a'tayta, wa la mu'tiya lima mana'ta, wa la yanfa'u dha al-dżaddi minka al-dżaddu." ("O Ty, który jesteś godzien chwały i majestatu! Najprawdziwsze, co może powiedzieć sługa - a wszyscy jesteśmy Twoimi sługami:

O Boże, nikt nie może powstrzymać tego, co Ty dajesz,

i nikt nie może dać tego, co Ty powstrzymasz,

i nie przyniesie żadnej korzyści człowiekowi posiadającemu bogactwo - wobec Ciebie - jego bogactwo.")⁹ Jest to hadis w kategorii "hasan" ("dobry"), ponieważ jest potwierdzony dowodami.

Zaleca się, aby każdy z nich - mam na myśli imama, osobę modlącą się za nim oraz osobę modlącą się indywidualnie - kładł ręce na klatce piersiowej, tak jak to robił podczas stania przed skłonem (ruku'). Potwierdzają to przepisy od Proroka (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będzie z nim) w hadisie Waila ibn Hudżra i Sahl ibn Sa'da (niech Bóg będzie z nich zadowolony).

9- Wykonuje pokłon (sudżud), mówiąc „Allahu Akbar”, ( „Allah jest Wielki”) kładąc najpierw kolana, a potem dłonie, jeśli jest to możliwe. Jeśli jest to trudne, najpierw kładzie dłonie, a potem kolana, kierując palce stóp i dłoni w stronę Al-Ka'by, złączając palce dłoni i wyciągając je. Opiera się na siedmiu częściach ciała: czole wraz z nosem, dłoniach, kolanach i palcach stóp. Mówi: „Subhana Rabbijal-A’la” („Chwała mojemu Najwyższemu Panu”). Zaleca się, aby powiedzieć to trzy razy lub więcej, a także zaleca się, aby powiedzieć:

(سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنا وبِحَمْدِكَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي).

„Subhanaka Allahumma Rabbana wa bi-hamdik, Allahumma ighfir li” („Chwała Tobie, o Allahu, nasz Panie, i nasze podziękowania Tobie, Allahumma, przebacz mi”) Powinien wypowiadać dużo modlitw, zgodnie z wypowiedzią Proroka (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim):

(‌أَمَّا ‌الرُّكُوعُ، ‌فَعَظِّمُوا ‌فِيهِ ‌الرَّبَّ، وَأَمَّا السُّجُودُ، فَاجْتَهِدُوا فِي الدُّعَاءِ، فَقَمِنٌ أَنْ يُسْتَجَابَ لَكُمْ).

„Podczas ‌ruku', ‌wielbijcie ‌Pana, a podczas sudżud, starajcie się gorliwie w modlitwie, gdyż jest bardziej prawdopodobne, że zostaniecie wysłuchani”.¹⁰

Prosi swojego Pana o dobro na tym świecie i w życiu przyszłym, niezależnie czy modlitwa jest obowiązkowa czy zalecana. Należy lekko oddalić ramiona od boków, brzuch od ud, a uda od łydek, oraz unieść przedramiona nad ziemię, zgodnie ze słowami Proroka (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim):

(اعْتَدِلُوا في السُّجُودِ، ولَا يَبْسُطْ أحَدُكُمْ ذِرَاعَيْهِ انْبِسَاطَ الكَلْبِ).

„Zachowajcie umiar w sudżud i niech żaden z was nie rozkłada ramion tak jak pies.”¹¹

10. Podnosi głowę, mówiąc „Allahu Akbar”, rozkłada lewą stopę i siada na niej, jednocześnie trzymając prawą stopę pionowo. Kładzie ręce na udach i kolanach, i mówi:

(رَبِّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي وَعَافِنِي وَاجْبُرْنِي).

„Rabbi ʾghfir li wa-rhamni wa-hdini wa-rzuqni wa-ʿafini wa-dżburni”

(„Panie mój, przebacz mi, zmiłuj się nade mną, poprowadź mnie, obdarz mnie zaopatrzeniem, daj mi zdrowie i napraw moje sprawy”).¹² Powinien zachować spokój w tej pozycji siedzącej.

11. Wykonuje drugi pokłon, mówiąc: „Allahu Akbar”, i postępuje w nim tak samo, jak w pierwszym pokłonie.

12. Podnosi głowę, wypowiadając "Allahu Akbar" i siada na chwilę, jak podczas siedzenia między dwoma pokłonami. Nazywa się to siedzeniem odpoczynku i jest zalecane, ale jeśli ktoś je opuści, nie ma w tym nic złego. Nie ma w nim żadnej recytacji ani modlitwy. Następnie wstaje do drugiego rakatu, opierając się na kolanach, jeśli jest to możliwe, a jeśli jest to trudne, opiera się na ziemi. Potem recytuje surę al-Fatiha i to, co jest dla niego łatwe z Koranu po al-Fatiha, a następnie postępuje tak samo, jak w pierwszym rakacie.

13. Jeśli modlitwa składa się z dwóch rak'atów, jak modlitwa poranna (Fadżr), piątkowa (Dżumu'a) i świąteczna (Eid), siedzi się po podniesieniu z drugiego sudżud, z prawą stopą ustawioną pionowo, a lewą stopą dotykającą ziemi górną jej częścią. Prawa ręka spoczywa na prawym udzie, wszystkie palce są zaciśnięte z wyjątkiem palca wskazującego, którym wskazuje się na jedność Boga. Jeśli zaciśnie się mały palec i serdeczny palec prawej ręki, a kciuk połączy z palcem środkowym, wskazując palcem wskazującym, to jest to dobre, ponieważ obie te formy są potwierdzone od Proroka (pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim). Najlepiej jest czasem robić jedną formę, a czasem drugą. Lewa ręka spoczywa na lewym udzie i kolanie, a następnie recytuje się taszahhud w tej pozycji, który brzmi:

(التَّحِيَّاتُ لله والصَّلَوَاتُ والطَّيِّبَاتُ، السَّلَامُ عَلَيْكَ أيُّها النَّبيُّ ورَحْمَةُ الله وبَرَكَاتُهُ، السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ الله الصَّالِحِينَ، أَشْهَدُ أنْ لَا إلَهَ إلَّا اللهُ وَأَشْهَدُ أنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ ورَسولُهُ).

„At-tahijjatu lil-lahi, łas-salałatu łat-tajjibat. As-salaamu alejka ajjuhan-nabij ła rahmatullahi ła barakatu. As-salamu alejna ła ala ibadil-lahis-salihiin. Aszhadu an la ilaha illal-lah, łaszhadu anna Muhammadan abduhu ła rasuluhu” („Wszelka chwała należy się Allahowi, jak i modlitwy i dobre czyny. Niech pokój będzie z Tobą, O Proroku i miłosierdzie Allaha i Jego błogosławieństwa. Niech pokój będzie z nami i z pobożnymi sługami Allaha. Zaświadczam, że nie ma boga oprócz Allaha, i zaświadczam, że Muhammad jest Jego sługą i posłańcem”) Następnie mówi się:

(اللَّهُمَّ صَلِّ علَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إبْرَاهِيمَ؛ إنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ، وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا بَارَكْتَ عَلَى إبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ؛ إنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ).

„Allahumma salli ala Muhammadin ła ala aali Muhammadin, kama sallajta ala Ibrahim ła ala aali Ibrahiim, innaka Hamidun Madżid. Wa baarik ala Muhammadin ła ala aali Muhammadin, kama barakta ala Ibrahiim ła ala aali Ibrahiim, innaka Hamidun Madżid.” („O Allahu, obdarz Muhammada i rodzinę Muhammada błogosławieństwem i pokojem, tak jak obdarzyłeś błogosławieństwem i pokojem Ibrahima i rodzinę Ibrahima. Zaprawdę, Tyś jest Godzien Chwały i Pełen Majestatu. I pobłogosław Muhammada i rodzinę Muhammada, tak jak pobłogosławiłeś Ibrahima i rodzinę Ibrahima. Zaprawdę, Tyś jest Godzien Chwały i Pełen Majestatu.”)¹³

Prosi o schronienie u Allaha przed czterema rzeczami, mówiąc:

( اللَّهُمَّ إنِّي أَعُوذُ بِكَ مِن عَذَابِ جَهَنَّمَ، وَمِنْ عَذَابِ القَبْرِ، وَمِنْ فِتْنَةِ المَحْيَا وَالْمَمَاتِ، وَمِنْ شَرِّ فِتْنَةِ المَسِيحِ الدَّجَّالِ) .

„O Allahu! Szukam schronienia u Ciebie przed karą Piekła, przed karą grobu, przed próbą życia i śmierci oraz przed złem próby fałszywego Mesjasza (Antychrysta)”,¹⁴.

Następnie modli się o to, co zechce z dóbr życia doczesnego i wiecznego, a jeśli modli się za swoich rodziców lub innych muzułmanów, nie ma w tym nic złego - niezależnie od tego, czy modlitwa jest obowiązkowa, czy dobrowolna - zgodnie z ogólnym stwierdzeniem Proroka (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) w hadisie przekazanym przez Ibn Mas'uda (niech Allah będzie z niego zadowolony) gdy nauczał go suplikacji taszahhud:

(ثُمَّ ‌لِيَتَخَيَّرْ ‌مِنَ ‌الدُّعَاءِ بَعْدُ أَعْجَبَهُ إِلَيْهِ فَيَدْعُو).

„Następnie niech wybierze z modlitw to, co najbardziej mu odpowiada, i niech się modli”,¹⁵. W innym sformułowaniu:

(‌ثُمَّ ‌لِيَخْتَرْ ‌مِنَ ‌الْمَسْأَلَةِ ‌مَا ‌شَاءَ).

„Następnie niech wybierze z próśb (duchowych) to, co zechce.”,¹⁶.

To obejmuje wszystko, co przynosi korzyść człowiekowi w tym życiu i w życiu przyszłym. Następnie zwraca się kierując twarz w prawo i w lewo, mówiąc: „As-salaamu alejkum ła rahmatullah” ("Pokój z wami i miłosierdzie Allaha"), „As-salaamu alejkum ła rahmatullah”.

14. Jeśli modlitwa jest trzyrakatowa jak Maghrib, lub czterorakatowa jak Dhuhr, Asr i Isza, recytuje się wspomniany wcześniej Taszahhud wraz z suplikacją za Proroka (pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim), a następnie wstaje się, opierając się na kolanach, podnosząc ręce na wysokość ramion lub uszu, mówiąc: „Allahu Akbar”, i kładzie się je - czyli ręce - na piersi, jak to zostało wcześniej opisane, i recytuje się tylko surę al-Fatiha. Jeśli w trzecim i czwartym rakacie Dhuhr doda się coś więcej niż al-Fatiha, to nie ma w tym nic złego, ponieważ istnieją dowody na to od Proroka (pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim) w hadisie od Abu Sa'ida (niech Allah będzie z niego zadowolony). Jeśli po pierwszym Taszahhud nie wypowie się suplikacji za Proroka (pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim), to nie ma w tym nic złego, ponieważ jest to zalecane, ale nie obowiązkowe w pierwszym Taszahhud. Następnie recytuje się Taszahhud po trzecim rakacie Maghrib i po czwartym rakacie Dhuhr, Asr i Isza, jak to zostało wcześniej opisane w modlitwie dwurakatowej, a następnie wypowiada się pozdrowienie na prawo i lewo, prosi się Boga o przebaczenie trzy razy, a następnie mówi:

(اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلَامُ وَمِنْكَ السَّلَامُ، تَبَارَكْتَ يا ذَا الجَلَالِ وَالإِكْرَامِ).

„Allahumma anta as-salaam ła minka as-salaam, tabarakta ja dza al-dżalali ła al-ikram” („O Allah, Ty jesteś Pokojem i od Ciebie pochodzi pokój, błogosławiony jesteś, o Pełen Majestatu i Chwały”)¹⁷ Zanim zwróci się do ludzi, jeśli jest imamem. Następnie mówi:

(لَا إلَهَ إلَّا الله وحْدَهُ لا شَرِيكَ لَه، لَهُ المُلْكُ، ولَهُ الحَمْدُ، وَهوَ عَلَى كُلِّ شيءٍ قَدِيرٌ، لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إلَّا بالله، اللَّهُمَّ لَا مَانِعَ لِمَا أعْطَيْتَ، ولَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، وَلَا يَنْفَعُ ذَا الجَدِّ مِنْكَ الجَدُّ، لَا إلَهَ إلَّا الله، وَلَا نَعْبُدُ إلَّا إيَّاهُ، لَهُ النِّعْمَةُ وَلَهُ الفَضْلُ، وَلَهُ الثَّنَاءُ الحَسَنُ، لَا إلَهَ إلَّا الله مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَو كَرِهَ الكَافِرُونَ) .

„La ilaha illa Allah, waḥdahu la sharika lah, lahu al-mulku, wa lahu al-hamdu, wa huwa ʿala kulli shay’in qadir, la hawla wa la quwwata illa billah. Allahumma la maniʿa lima aʿtayta, wa la muʿtiya lima manaʿta, wa la yanfaʿu dha al-jaddi minka al-jadd. La ilaha illa Allah, wa la naʿbudu illa iyyah, lahu an-niʿmah, wa lahu al-faḍl, wa lahu ath-thana’u al-hasan, la ilaha illa Allah, mukhliṣina lahu ad-din, wa law kariha al-kafirun.” („Nie ma Boga prócz Allaha, Jedynego, On nie ma żadnych współtowarzyszy. Do niego należy królestwo i chwała, On ma moc nad wszystkim. Nie ma mocy ani siły poza Bogiem. O Allahu, nikt nie może powstrzymać tego, co dałeś, i nikt nie może dać tego, co powstrzymałeś, a bogactwo nie przynosi korzyści przed Tobą. Nie ma Boga prócz Allaha i nie czcimy nikogo poza Nim. Do Niego należy wszelka łaska, wszelka chwała i wszelkie dobre słowo. Nie ma Boga prócz Allaha, szczerze poświęcamy Mu religię,

nawet jeśli niewierni tego nie znoszą.”)¹⁸

Wysławia Boga, wypowiadając "Subhanallah", trzydzieści trzy razy, chwali Go, wypowiadając "Alhamdulillah", tyle samo razy, wielbi Go, wypowiadając "Allahu Akbar" tyle samo razy, a na zakończenie setki tych wezwań mówi: „La ilaha illa Allah, waḥdahu la sharika lah, lahu al-mulku wa lahu al-ḥamdu, wa huwa ʿala kulli shayʾin qadir” ("Nie ma bóstwa prócz Boga Jedynego, który nie ma wspólników, do Niego należy królestwo i Jemu należy się chwała, a On jest Wszechmocny"). Następnie recytuje Ayat al-Kursi, Surę Al-Ikhlas, Surę Al-Falaq i Surę An-Nas po każdej modlitwie. Zaleca się powtarzanie tych trzech sur trzy razy po modlitwie Fajr i Maghrib, zgodnie z hadisami przekazanymi od Proroka (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą z nim). Wszystkie te wspomnienia są sunną, a nie obowiązkiem.

Każdemu muzułmaninowi i muzułmance zaleca się odprawienie czterech rakatów przed modlitwą południową (Dhuhr) i dwóch rakatów po niej, dwóch rakatów po modlitwie wieczornej (Maghrib), dwóch rakatów po modlitwie nocnej (Isza) oraz dwóch rakatów przed modlitwą poranną (Fadżr), co łącznie daje dwanaście rakatów. Te rakaty nazywane są "rawatib", ponieważ Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim) regularnie je odprawiał, gdy przebywał w domu. W podróży Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim) zwykle je pomijał, z wyjątkiem modlitwy porannej (Fadżr) i Witr, które odprawiał zarówno w podróży, jak i w domu. Najlepiej jest odprawiać te dodatkowe modlitwy i Witr w domu. Jeśli jednak ktoś odprawi je w meczecie, nie ma w tym nic złego; zgodnie ze słowami Proroka (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą z nim):

(أفْضَلُ صَلَاةِ المَرْءِ في بَيْتِهِ، إلَّا الصَّلَاةَ المَكْتُوبَةَ).

„Najlepsza modlitwa człowieka jest w jego domu, z wyjątkiem modlitwy obowiązkowej)”¹⁹.

Zachowanie tych modlitw jest jednym z powodów wejścia do Raju, zgodnie z wypowiedzią Proroka (niech pokój i błogosławieństwo Allaha będzie z nim):

(مَنْ صَلَّى اثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً فِي يَومٍ وَلَيْلَةٍ، بُنِيَ لَه بِهِنَّ بَيْتٌ فِي الجَنَّةِ).

„Kto odmawia dwanaście jednostek modlitwy (rakatów) w ciągu dnia i nocy, temu zostanie zbudowany dom w Raju.”²⁰

Jeżeli odprawi cztery rakaty przed modlitwą popołudniową (Asr), dwa przed modlitwą wieczorną (Maghrib) i dwa przed modlitwą nocną (Isha), to jest dobrze, ponieważ jest to potwierdzone od Proroka (pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim). Jeżeli odprawi cztery rakaty po modlitwie południowej (Dhuhr) i cztery przed nią, to jest dobrze, zgodnie ze słowami Proroka (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim):

(مَنْ ‌حَافَظَ ‌عَلَى ‌أَرْبَعِ ‌رَكَعَاتٍ ‌قَبْلَ ‌الظُّهْرِ، وَأَرْبَعٍ بَعْدَهَا حَرَّمَهُ اللَّهُ عَلَى النَّارِ).

„Kto zachowuje cztery rakaty przed modlitwą południową (Dhuhr) i cztery po niej, tego Allah uchroni przed Ogniem.”²¹ Znaczenie jest takie, że dodaje się do ustalonej sunny modlitwę dwurakatową po modlitwie południowej (Dhuhr), ponieważ ustalona sunna to cztery rakaty przed nią i dwie po niej. Jeśli doda się dwie po niej, osiąga się to, co wspomniano w hadisie Umm Habiby (niech Allah będzie z niej zadowolony).

A Allah jest Dawcą Sukcesu, i niech błogosławieństwa i pokój będą na naszym Proroku Muhammadzie, synu Abdullaha, oraz jego rodzinie, towarzyszach i tych, którzy podążają za nim w dobroci aż do Dnia Sądu.

***