حِرَاسَةُ التَّوحِيدِ

ການປົກປ້ອງຕະວິດ

لِسَمَاحَةِ الشَّيْخِ العَلَّامَةِ

عَبْدِ العَزِيزِ بْنِ عَبْدِ اللهِ بْنِ بَازٍ

رَحِمَهُ اللهُ

ຂຽນໂດຍ ສາດສະດາຈານຜູ້ຊົງຄຸນນະວຸດ

ອັບດຸລອະຊິຊ ບິນ ອັບດຸລລໍຫ໌ ບິນ ບາຊ

بِسْمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِيمِ

ວະລາສານ ທີ່ໜຶ່ງ

ຄວາມເຊື່ອທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ສິ່ງທີ່ກົງຂັນຂ້າມກັບມັນ

ມວນການສັນລະເສິນເປັນສິດພຽງພຣະອົງດຽວ, ແລະ ຂໍອວຍພອນຄວາມສັນຕິສຸກແກ່ທ່ານຜູ້ທີ່ເປັນນະບີສຸດທ້າຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະມາຕໍ່ຫຼັງຈາກທ່ານ ແລະ ຄອບຄົວຂອງທ່ານ ແລະ ບັນດາສາວົກສະຫາຍຂອງທ່ານ.

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ: ເນື່ອງຈາກວ່າຫຼັກຄວາມເຊື່ອທີ່ຖືກຕ້ອງຄືພື້ນຖານຂອງສາສະໜາອິສລາມ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເຫັນວ່າເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຈະຕ້ອງກ່າວເຖິງຫົວຂໍ້ນີ້, ແລະ ປະພັນ ແລະ ຮຽບຮຽງເພື່ອຊີ້ແຈງ ແລະ ອະທິບາຍ.

ແລະ ເປັນທີ່ຮູ້ກັນຈາກຫຼັກຖານທາງສາສະໜາໃນຄຳພີອັລ-ກຸຣອານ ແລະ ຫະດິຊວ່າ: ການກະທຳ ແລະ ຄຳເວົ້າຈະຖືກຕ້ອງ ແລະ ຖືກຕອບຮັບກໍ່ຕໍ່ເມື່ອມັນອອກມາຈາກຫຼັກຄວາມເຊື່ອທີ່ຖືກຕ້ອງ, ສ່ວນຫາກວ່າຫຼັກຄວາມເຊື່ອບໍ່ຖືກຕ້ອງ ການກະທຳ ແລະ ຄຳເວົ້າທີ່ເປັນຜົນສືບເນື່ອງມາຈາກມັນກໍ່ຍ່ອມເປັນໂມຂະໄປດ້ວຍ, ດັງທີ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງສູງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿...وَمَن يَكۡفُرۡ بِٱلۡإِيمَٰنِ فَقَدۡ حَبِطَ عَمَلُهُۥ وَهُوَ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ﴾

(...ແລະ ຜູ້ໃດປະຕິເສດການສັດທາ ການງານຂອງເຂົາກໍໄຮ້ປະໂຫຍດ ແລະ ໃນໂລກຫນ້າເຂົາຈະຢູ່ໃນກຸ່ມຜູ້ຂາດທຶນ)

[ອັລ-ມາອິດະຫ໌ : 5].

ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَلَقَدۡ أُوحِيَ إِلَيۡكَ وَإِلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكَ لَئِنۡ أَشۡرَكۡتَ لَيَحۡبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ 65﴾

(ແລະ ໂດຍແນ່ນອນໄດ້ມີວະຫ໌ຮີມາຍັງເຈົ້າ (ມູຮຳມັດ) ແລະ ມາຍັງບັນດານະບີກ່ອນຫນ້າເຈົ້າ ຫາກເຈົ້າຕັ້ງພາຄີຮ່ວມ (ກັບອັລລໍຫ໌), ແນ່ນອນການກະທໍາຂອງເຈົ້າກໍ່ບໍ່ມີຜົນ ແລະ ແນ່ນອນເຈົ້າຈະຢູ່ໃນກຸ່ມຜູ້ຂາດທຶນ) [ອັຊ-ຊຸມັຣ: 65].

ແລະ ໂອງການອື່ນ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ຢັງມີອີກຫຼາຍ. ທັ້ງໃນຄໍາພີອັລ-ກຸຣອານ ແລະ ແບບຢ່າງ (ອັລ-ຫະດີສ) ຂອງທ່ານສາດສະດາທູດຜູ້ຊື່ສັດຂອງພຣະອົງ, ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ, ໄດ້ບົ່ງຊີ້ວ່າ ຫຼັກຄວາມເຊື່ອທີ່ຖືກຕ້ອງນັ້ນ ສະຫຼຸບໄດ້ເປັນຫົກປະການ, ຄື: ການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ຕໍ່ບັນດາມະລາອີກະຫ໌ຂອງພຣະອົງ, ຕໍ່ບັນດາຄຳພີຂອງພຣະອົງ, ຕໍ່ບັນດາສາດສະດາທູດຂອງພຣະອົງ, ຕໍ່ວັນສິ້ນໂລກ, ແລະ ຕໍ່ກຳນົດພາວະ ທັງຄວາມດີ ແລະ ຄວາມຊົ່ວ. ທັ້ງຫົກຢ່າງນີ້ ເປັນຮາກຖານຂອງຄວາມເຊື່ອທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມທີ່ມີມາ ໃນຄຳພີອັລ-ກຸຣອານຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ,

ແລະ ບັນດາຫຼັກຖານຕໍ່ຫຼັກການທັ້ງຫົກປະການນີ້ ໄດ້ມີມາຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນຄຳພີອັລ-ກຸຣອານ ແລະ ອັລ-ຫະດິຊທີ່ຊໍເຮັຍຫ໌, ຕົວຢ່າງດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:

ໜຶ່ງ: ຫຼັກຖານຈາກຄຳພີອັລກຸຣອານຄື: ຄຳຕຣັດຂອງອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງກຽງໄກ:

﴿لَّيۡسَ ٱلۡبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمۡ قِبَلَ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَلَٰكِنَّ ٱلۡبِرَّ مَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ وَٱلۡكِتَٰبِ وَٱلنَّبِيِّـۧنَ...﴾

(ບໍ່ໄດ້ແມ່ນຄຸນນະທຳຄວາມດີ ການທີ່ພວກເຈົ້າຫັນໜ້າຂອງພວກເຈົ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລະ ທິດຕາເວັນຕົກ ແຕ່ຄຸນນະທຳຄວາມດີຄື ຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນອັລລໍຫ໌  ແລະ ວັນສຸດທ້າຍ (ວັນສິ້ນໂລກ), ແລະ ສັດທາຕໍ່ບັນດາເທວະທູດ, ບັນດາຄໍາພີ, ແລະ ບັນດາສາສະນະທູດທັງຫມົດ) [ອັລ-ບະກໍເຣາະຫ໌: 177].

ແລະ ຄຳດຳລັດຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງທີ່ວ່າ:

﴿ءَامَنَ ٱلرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِ مِن رَّبِّهِۦ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَۚ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ لَا نُفَرِّقُ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّن رُّسُلِهِ...﴾

 (ຣໍຊູລນັ້ນ (ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ) ໄດ້ສັດທາໃນສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກປະທານລົງມາແກ່ລາວ ຈາກພຣະເຈົ້າຂອງລາວ ແລະ ມຸມິນຜູ້ສັດທາທັງຫມົດກໍ່ສັດທາດ້ວຍ ທຸກຄົນເຊື່ອໃນອັລລໍຫ໌ ແລະ ມະລາອິກະຫ໌ຂອງພຣະອົງ ແລະ ສັດທາຕໍ່ບັນດາພຣະຄໍາພີຂອງພຣະອົງ  ແລະ ບັນດາຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ)

[ອັລ-ບະກໍເຣາະຫ໌: 285]

ແລະ ໃນໂອງການຂອງອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ ءَامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلَّذِي نَزَّلَ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلَّذِيٓ أَنزَلَ مِن قَبۡلُۚ وَمَن يَكۡفُرۡ بِٱللَّهِ وَمَلَٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ فَقَدۡ ضَلَّ ضَلَٰلَۢا بَعِيدًا 136﴾

 (ໂອ້ ບັນດາຜູ້ສັດທາທັ່ງຫລາຍ ຈົ່ງສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ແລະ ພຣະຄໍາພີທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານລົງມາຍັງຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ແລະ ພຣະຄໍາພີທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານມາກ່ອນນັ້ນ ແລະ ຜູ້ໃດປະຕິເສດສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ມາລາອິກະຫ໌ຂອງພຣະອົງ ແລະ ບັນດາຄຳພີຂອງພຣະອົງ ແລະ ບັນດາຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ແລະ ວັນໂລກຫນ້າແລ້ວນັ້ນ ແນ່ນອນເຂົາກໍໄດ້ຫລົງທາງໄປແລ້ວໄກເຕິບ) [ອັນນິຊາ: 136],

ແລະ ໃນໂອງການຂອງອັລລໍຫ໌ ຊຸບຮານະ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿أَلَمۡ تَعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۚ إِنَّ ذَٰلِكَ فِي كِتَٰبٍۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٞ 70﴾

 (ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ບໍ່? ແທ້ຈິງ ອັລລໍຫ໌ຊົງຮອບຮູ້ສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນຊັ້ນຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ ແທ້ຈິງສິ່ງນັ້ນຢູ່ໃນບັນທຶກແລ້ວ ແທ້ຈິງໃນການນັ້ນເປັນການງ່າຍດາຍສໍາລັບອັລລໍຫ໌) [ອັລ-ຮັຈ: 70].

ສອງ: ຫຼັກຖານຈາກຊຸນນະຫ໌; ເຊັ່ນຫະດິຊຊໍເຮັຍຫ໌ອັນໂດ່ງດັງ ທີ່ລາຍງານໂດຍທ່ານອິຫມ່າມມຸສລິມໃນບັນທຶກຂອງທ່ານວ່າ: ທ່ານຜູ້ນຳແຫ່ງສັດທາຊົນ ກໍ່ຄືທ່ານ ອູມັຣ ບິນ ຄອດຕ໋ອບ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ໄດ້ເລົ່າວ່າ: ເທວະທູດຈິບຣີລໄດ້ຖາມທ່ານນະບີ ﷺ ເຖິງຫຼັກສັດທາ, ທ່ານຈຶ່ງຕອບວ່າ:

«الإِيمَانُ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ، وَمَلَائِكَتِهِ، وَكُتُبِهِ، وَرُسُلِهِ، وَاليَوْمِ الآخِرِ، وَتُؤْمِنَ بِالقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ».

«ການອີມານ (ສັດທາ) ໝາຍເຖິງການເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າກໍ່ຄືອັລລໍຫ໌, ບັນດາມະລາອີກະຫ໌ (ເທວະດາທູດສະຫວັນ), ບັນດາຄຳພີ, ບັນດາສະສານະທູດ (ບັນດາສາດສະດາ), ແລະ ວັນສິ້ນໂລກ, ແລະ ການກຳໜົດທັ້ງຄວາມດີ ແລະ ຄວາມຊົ່ວ»¹. ອັລ-ຫະດິຊ, ຈາກການບັນທຶກຂອງທ່ານອີ່ມ່ຳທັ້ງສອງ ຄືທ່ານອີ່ຫມ່ຳບຸກຄໍຣີ ແລະ ທ່ານອີຫມ່ຳມຸສລິມ ດ້ວຍຄວາມແຕກຕ່າງເລັກໜ້ອຍ ຈາກການລາຍງານຂອງທ່ານອະບີຮຸຣອຍເຣາະຫ໌ ຂໍອັລລໍຮ໌ຊົງພໍພຣະໄທຕໍ່ເພິ່ນ.

ຈາກຫຼັກການທັ້ງຫົກປະການນີ້ ໄດ້ແຕກແຍກອອກເປັນທຸກສິ່ງທີ່ເປັນສິ່ງຈຳເປັນເໜື່ອມຸສລິມທີ່ຈະຕ້ອງເຊື່ອສັດທາ, ໃນສິດທິຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ, ໃນເລື່ອງການຟື້ນຄືນຊີບ, ແລະ ບັນດາເລື່ອງລີ້ລັບອື່ນໆ; ຕາມທີ່ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ສາດສະດາທູດຂອງພຣະອົງ, ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ, ໄດ້ແຈ້ງບອກໄວ້.

ແລະ ຄຳອະທິບາຍຂອງຫຼັກການທັ້ງ ຫົກ ປະການນີ້ ມີດັ່ງນີ້:

ຫຼັກການທຳອິດ : ການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ.

ແລະ ມັນປະກອບດ້ວຍຫຼາຍປະການ, ສ່ວນໜຶ່ງໃນນັ້ນແມ່ນ: ການສັດທາວ່າພຣະອົງນັ້ນເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ແທ້ຈິງ ທີ່ສົມຄວນທີ່ຮັບການເຄົາລົບພັກດີ ທຸກສິ່ງທຸກປະການອື່ນນອກຈາກພຣະອົງແລ້ວ ບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະໄດ້ຮັບການເຄົາລົບກາບໄຫວ້, ທັ້ງນີ້ກໍ່ເນື່ອງຈາກພຣະອົງເປັນຜູ້ຊົງບັງເກີດປວງບ່າວ, ຜູ້ຊົງປະທານຄວາມດີງາມຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ຜູ້ຊົງປະທານປັດໃຈຢັງຊີບ, ຊົງຮອບຮູ້ທັ້ງໃນທີ່ລັບ ແລະ ເປີດເຜີຍ, ຜູ້ທີ່ສາມາດປະທານຜົນລະບຸນແກ່ຜູ້ທີ່ເຊື່ອຟັງແລະ ປະຕິບັດຕາມ ແລະ ຊົງລົງໂທດແກ່ຜູ້ທີ່ຝ່າຝືນ.

ແລະ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງສ້າງຈິນ ແລະ ມະນຸດຂຶ້ນມາກໍ່ເພື່ອການເຄົາລົບພັກດີ, ແລະ ໄດ້ຊົງບັນຊາໃຫ້ພວກເຂົາປະຕິບັດມັນ, ດັງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿وَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ 56 مَآ أُرِيدُ مِنۡهُم مِّن رِّزۡقٖ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطۡعِمُونِ 57 إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلۡقُوَّةِ ٱلۡمَتِينُ 58﴾

 (ແລະ ຂ້າບໍ່ໄດ້ສ້າງຈິນ(ຜີ) ແລະ ມະນຸດ ມາເພື່ອຈຸດປະສົງອື່ນໃດ ເວັ້ນແຕ່ການກາບໄຫວ້ເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຂ້າ)

(ຂ້າບໍ່ຕ້ອງການປັດໃຈຍັງຊີບນຳພວກເຂົາ ແລະ ຂ້າກໍ່ບໍ່ຕ້ອງການໃຫ້ພວກເຂົາໃຫ້ອາຫານແກ່ຂ້າ)

(ແທ້ຈິງ ອັລລໍຫ໌ ຄືຜູ້ປະທານປັດໃຈຍັງຊີບອັນຫລາກຫຼາຍ ຜູ້ຊົງມີພະລັງທີ່ເຂັມແຂງຍິ່ງ) [ອັຊ-ຊາຣິຍາດ: 56-58].

ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱعۡبُدُواْ رَبَّكُمُ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ21 ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ فِرَٰشٗا وَٱلسَّمَآءَ بِنَآءٗ وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَخۡرَجَ بِهِۦ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ رِزۡقٗا لَّكُمۡۖ فَلَا تَجۡعَلُواْ لِلَّهِ أَندَادٗا وَأَنتُمۡ تَعۡلَمُونَ 22﴾

 (ມະນຸດເອີ່ຍ ຈົ່ງເຄົາລົບອີບາດະຮ໌ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຜູ້ຊົງສ້າງພວກເຈົ້າ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ມາກ່ອນພວກທ່ານເຖິດ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະຍຳເກຼງ (ຢ້ານຕໍ່ອັລລໍຫ໌)

(ຄືຜູ້ຊົງໃຫ້ແຜ່ນດິນເປັນບ່ອນນອນ ແລະ ຟາກຟ້າເປັນອາຄານແກ່ພວກເຈົ້າ ແລະ ຊົງໃຫ້ນ້ຳຫລັ່ງລົງມາຈາກທ້ອງຟ້າ ແລະ ໄດ້ຊົງໃຫ້ບັນດາໝາກໄມ້ອອກມາ ເນື່ອງດ້ວຍນໍ້ານັ້ນ ທັ້ງນີ້ເພື່ອເປັນປັດໃຈຍັງຊີບແກ່ພວກເຈົ້າ ດັງນັ້ນພວກເຈົ້າຈົງຢ່າໃຫ້ມີຜູ້ເທົ່າທຽມໃດ ໆ ຂຶ້ນ ສໍາລັບອັລລໍຫ໌ ໂດຍທີ່ພວກເຈົ້າຮູ້ກັນຢູ່) [ອັລ-ບະກໍເຣາະຫ໌ 22-21].

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງບັນດາຣໍຊູລ ແລະ ປະທານບັນດາຄຳພີລົງມາ: ກໍ່ເພື່ອມາອະທິບາຍຊີ້ແຈ້ງສັດຈະທັມອັນນີ້, ແລະ ເຊີນຊວນໄປສູ່ມັນ, ແລະ ຕັກເຕືອນໃຫ້ຮູ້ເຖິງສິ່ງທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບມັນ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງສູງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَلَقَدۡ بَعَثۡنَا فِي كُلِّ أُمَّةٖ رَّسُولًا أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱجۡتَنِبُواْ ٱلطَّٰغُوتَ...﴾

 (ແລະໂດຍແນ່ນອນ ເຮົາໄດ້ສົ່ງຣໍຊູລມາໃນທຸກປະຊາຊາດ (ໂດຍໃຫ້ເຂົາປະກາດວ່າ) ພວກທ່ານຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອົລລໍຫ໌ ແລະ ຈົງຫຼີກຫນີອອກຫ່າງ (ການສັກກາລະ) ຈາກພວກຕໍກູດ (ໄຊຕອນ ຫຼື ຈະເວັດຮູບປັ້ນ) ...) [ອັນ-ນະຫ໌ລຸ: 36].

ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِيٓ إِلَيۡهِ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعۡبُدُونِ25﴾

 (ແລະ ເຮົາບໍ່ໄດ້ສົ່ງຣໍຊູລຄົນໃດມາກ່ອນຫນ້າເຈົ້າ (ໝາຍເຖິງທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ) ຍົກເວັ້ນແຕ່ເຮົາໄດ້ວະຫ໌ຍູໃຫ້ເແກ່ເຂົາວ່າ  ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດທີ່ແທ້ຈິງນອກຈາກຂ້າ ດ້ວຍເຫດນີ້ພວກເຈົ້າຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຂ້າ)

[ ອັລ-ອຳບີຍາ: 25]

ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງເດສານຸພາບໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿الر كِتَابٌ أُحْكِمَتْ آيَاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ1 أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنَّنِي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ2﴾

("ອະລີຟ ລາມ ຣໍ" ນີ້ຄືຄຳພີທີ່ໂອງການຕ່າງ ໆ ຂອງຄຳພີນັ້ນໄດ້ຖືກວ່າງໄວ້ຢ່າງຮັດກຸມມີລະບຽບ ແລະ ຖືກຈຳແນກເລື່ອງຕ່າງ ໆ ຢ່າງຊັດແຈ້ງ ຈາກພຣະຜູ້ຊົງສະຫຼາດຫຼັກແຫລມ ແລະ ຜູ້ຊົງຮອບຮູ້ຊ່ຽວຊານ)

 (ໂດຍໄດ້ສອນໄວ້ໃນຄຳພີວ່າ) ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄປເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຜູ້ໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ແທ້ຈິງຂ້ອຍ(ມຸຮຳມັດ) ໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງຈາກພຣະອົງ ມາຍັງພວກທ່ານເພື່ອເປັນຜູ້ຕັກເຕືອນ ແລະ ຜູ້ແຈ້ງຂ່າວດີ) [ສຸເຣາະຫ໌ ຮູດ: 1-2].

ແລະ ຄວາມໝາຍທີ່ແທ້ຈິງຂອງການອີບາດະຫ໌ນີ້ຄື: ການສະແດງເຖິງເອກະພາບຂອງອັລລໍຫ໌ ຊຸບະຮານະຮຸ ວະຕະອາລາ ໃນທຸກເລື່ອງທີ່ປວງບ່າວຖະວາຍຄວາມພັກດີ; ເປັນຕົ້ນກໍ່ຄື ການວິງວອນຂໍ, ຄວາມຢ້ານກົວ, ຄວາມຫວັງ, ການລະຫມາດ, ການຖືສິນອົດ, ການເຊືອດສັດ, ການບົນບານ, ແລະ ການອີບາດະຫ໌ປະເພດອື່ນໆ, ໃນຮູບແບບຂອງການນອບນ້ອມຖ່ອມຕົນຕໍ່ພຣະອົງ, ໂດຍມີຄວາມປາດຖະຫນາໃນລາງວັນຕອບແທນຈາກພຣະອົງ ແລະ ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ການລົງໂທດຂອງພຣະອົງ, ຄວບຄູ່ກັບຄວາມຮັກຢ່າງສົມບູນຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ຄວາມນອບນ້ອມຖ່ອມຕົນຕໍ່ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ.

ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ໄຕ່ຕອງໃນຄຳພີອັລກຸຣອານອັນປະເສິດ: ກໍຈະພົບວ່າສ່ວນໃຫຍ່ຂອງມັນຖືກປະທານລົງມາໃນຫຼັກການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້; ດັ່ງດຳລັດຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ທີ່ວ່າ:

﴿إِنَّآ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ 2 أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ مَا نَعۡبُدُهُمۡ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلۡفَىٰٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡ فِي مَا هُمۡ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَنۡ هُوَ كَٰذِبٞ كَفَّارٞ3﴾

(ແທ້ຈິງເຮົາໄດ້ປະທານຄຳພີແກ່ເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຈິງ, ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໂດຍເປັນຜູ້ຖະວາຍການເຄົາລົບຢ່າງບໍລິສຸດແດ່ພຣະອົງ)

(ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ເຖີດວ່າ ສຳຫຼັບອັລລໍຫ໌ແລ້ວ (ບໍ່ມີພາຄີໃດ ໆ ອີກນອກຈາກ) ການເຄົາລົບພັກດີທີ່ຜ່ອງແຜ້ວບໍລິສຸດ, ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຍຶດຖືສິ່ງອື່ນຈາກອັລລໍຫ໌ໃຫ້ເປັນວະລີຍ໌ (ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ) ເພື່ອເຄົາລົບພັກດີ (ພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ) ເຮົາບໍ່ໄດ້ເຄົາລົບພັກດີພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນ ເວັ້ນເເຕ່ເພື່ອເຂົາເຫລົ່ານັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາໃກ້ຊິດຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ ຈະຊົງຈະຕັດສິນພວກເຂົາໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຂັດເເຍ້ງກັນໃນເລື່ອງນັ້ນ, ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຈະບໍ່ຊົງຊີ້ນຳທາງເເກ່ຜູ້ກ່າວເທັດ (ຄົນຂີ້ຕົວະ) ຜູ້ບໍ່ສຳນຶກບຸນຄຸນປະຕິເສດ) [ອັຊ-ຊຸມັຣ: 2-3].

ແລະ ໃນໂອງການຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّآ إِيَّاهُ...﴾

(ແລະ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າໄດ້ມີບັນຊາວ່າ ພວກເຈົ້າຢ່າໄດ້ເຄົາລົບພັກດີຜູ້ໃດນອກຈາກພຣະອົງເທ່ານັ້ນ....)

[ອັລ-ອິສຣໍ: 23].

ແລະ ດຳລັດຂອງພຣະອົງທີ່ວ່າ :

﴿فَٱدۡعُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡكَٰفِرُونَ14﴾

 (ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈົງວິງວອນຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໂດຍເປັນຜູ້ຖະວາຍການເຄົາລົບພັກດີຢ່າງບໍລີສຸດໃຈແດ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ເຖິງແມ້ວ່າພວກປະຕິເສດສັດທາຈະກຽດຊັງກໍຕາມ)

[ກໍຟີຣ: 14].

ເຊັ່ນດຽວກັນນີ້ ຜູ້ທີ່ພິຈາລະນາໃນຊຸນນະຫ໌ຂອງທ່ານນະບີ ກໍ່ຈະພົບເຫັນການໃຫ້ຄວາມສຳຄັນຕໍ່ຫລັກການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ເຊັ່ນກັນ, ແລະສ່ວນຫນຶ່ງຈາກສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນຄື: ສິ່ງທີ່ຖືກລາຍງານໃນບັນທຶກຂອງທ່ານອີຫມ່ຳທັ້ງສອງ ຈາກລາຍງານຂອງທ່ານມຸອາຊ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ແທ້ຈິງທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

«حَقُّ اللهِ عَلَى العِبَادِ أَن يَعْبُدُوهُ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا».

''ສິດທິຂອງອັລລໍຫ໌ອັນພຶ່ງມີຕໍ່ປວງບ່າວກໍ່ຄື ການທີ່ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນຕ້ອງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ບໍ່ນຳສິ່ງໃດຂຶ້ນມາເປັນພາຄີ (ກາບໄຫວ້) ຮ່ວມກັບພຣະອົງ"².

ແລະ ການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ຄືການສັດທາຕໍ່ທຸກສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງມີໂອງການບັງຄັບໃຫ້ປວງບ່າວປະພຶດປະຕິບັດ ຫຼັກອິສລາມທັ້ງຫ້າປະການ ທີ່ປະກົດຊັດເຈນ.

ຄື: ການປະຕິຍານວ່າ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ແລະ ມຸຮຳມັດເປັນສາສະນະທູດຂອງອັລລໍຫ໌, ດຳລົງໄວ້ເຊິ່ງການລະຫມາດ, ການຈ່າຍຊະກາດ, ການຖືສິນອົດໃນເດືອນຣໍມະດອນ, ແລະ ການປະກອບພິທີຮັຈທີ່ບ້ານອັນສັກສິດຂອງອັລລໍຫ໌ ສຳລັບຜູ້ທີ່ມີຄວາມສາມາດ, ພ້ອມທັ້ງບັນດາຂໍ້ບັງຄັບອື່ນໆ ທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນບົດບັນຍັດສາສະໜາອັນບໍລິສຸດ.

ຫຼັກການທີ່ສຳຄັນ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຄື: ການປະຕິຍານວ່າ ບໍ່ມີຜູ້ທີ່ຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບພັກດີອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ແລະ ມຸຮຳມັດ ຄືສາດສະດາທູດຂອງພຣະອົງ, ແລະ ການປະຕິຍານນີ້ຈຳເປັນຕ້ອງມີ: ການອິກລາສ (ບໍລິສຸດໃຈ) ມອບການອິບາດະຫ໌ຕໍ່ອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວ ແລະ ປະຕິເສດການອິບາດະຫ໌ຕໍ່ສິ່ງອື່ນນອກຈາກພຣະອົງ, ເຊິ່ງນີ້ກໍ່ຄື ຄວາມໝາຍຂອງຄຳວ່າ: ລາອິລາຫະ ອິລລັລລໍຫ໌.

ເຊິ່ງຄວາມໝາຍຂອງມັນ - ດັ່ງທີ່ບັນດານັກວິຊາການ (ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງໂປດເມດຕາພວກເພິ່ນ) ໄດ້ກ່າວໄວ້ຄື: ບໍ່ມີຜູ້ໃດສົມຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບພັກດີຢ່າງແທ້ຈິງນອກຈາກອັລລໍຫ໌.

ດ້ວຍເຫດນີ້: ທຸກສິ່ງທີ່ຖືກເຄົາລົບພັກດີນອກຈາກອັລລໍຫ໌ - ບໍ່ວ່າຈະເປັນມະນຸດ, ມະລາອີກະຫ໌, ຈິນ ຫຼື ອື່ນຈາກນັ້ນ - ທັງໝົດນັ້ນຈຶ່ງເປັນການເຄົາລົບພັກດີທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ (ເປັນໂມຄະ), ແລະ ຜູ້ທີ່ສົມຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບພັກດີຢ່າງແທ້ຈິງນັ້ນຄືອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວ ໂດຍບໍ່ມີພາຄີໃດໆ ຕໍ່ພຣະອົງ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດໄວ້ວ່າ:

﴿ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ هُوَ ٱلۡبَٰطِلُ...﴾

 (ນັ້ນກໍ່ເພາະວ່າ ອັລລໍຫ໌ຄືຜູ້ຊົງສັດຈະ ແລະ ແທ້ຈິ່ງ ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນວິງວອນອື່ນຈາກພຣະອົງນັ້ນມັນເປັນເລື່ອງເທັດ.) [ອັລ-ຮັຈ: 62].

ໄດ້ເຄີຍຊີ້ແຈ້ງມາກ່ອນແລ້ວວ່າອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງສ້າງມະນຸດ ແລະ ຈິນ ມາເພື່ອຫຼັກພື້ນຖານອັນເດິມອັນນີ້ ນັ່ນກໍ່ຄືເພື່ອອິບາດະຫ໌ຕໍ່ພຣະອົງ, ຊົງແຕ່ຕັ້ງຣໍຊູລມາ ແລະ ປະທານຄຳພີຂອງພຣະອົງມາກໍ່ເພື່ອການນີ້; ສະນັ້ນບ່າວຂອງພຣະອົງຈຶ່ງຄວນພິຈາລະນາຢ່າງຖ່ອງແທ້ ແລະ ຄິດທົບທວນໃຫ້ຫຼາຍໆ ເພື່ອທີ່ຈະໄດ້ປະຈັກຊັດແກ່ລາວໃນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ມຸສລິມເປັນຈຳນວນຫຼາຍ ທີ່ບໍ່ຮູ້ບໍ່ເຂົ້າໃຈໃນຫຼັກພື້ນຖານອັນນີ້, ຈົນໄດ້ໄປສັກກາລະສິ່ງອື່ນຄວບຄູ່ກັບອັລລໍຫ໌, ຫັນເຫ ຫຼື ແບ່ງປັນສິດ ເຊິ່ງເປັນຂອງພຣະອົງພຽງອົງດຽວໄປໃຫ້ແກ່ຜູ້ອື່ນ, (ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງຊ່ວຍເຫຼືອດ້ວຍເຖີດ).

ສ່ວນໜຶ່ງຂອງການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ແກ່ການສັດທາວ່າພຣະອົງຄືຜູ້ຊົງສ້າງໂລກ ຜູ້ບໍລິຫານກິດຈະການຕ່າງ ໆ ຂອງມະນຸດ ຊົງຄວບຄຸມມະນຸດດ້ວຍຄວາມສາມາດ ດ້ວຍເດສານຸພາບຂອງພຣະອົງ ມະຫາບໍລິສຸດ ພຣະອົງຊົງຄອບຄອງໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ ຊົງເປັນຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ບໍ່ມີຜູ້ສ້າງອື່ນນອກຈາກພຣະອົງ, ຊົງໄດ້ສົ່ງຣໍຊູລມາ ຊົງປະທານຄຳພີລົງມາ ກໍ່ເພື່ອຟື້ນຟູປັບປຸງສະພາບວິຖີຊີວິດຂອງປວງບ່າວ ເຊີນຊວນຄົນເຫຼົ່ານັ້ນໄປສູ່ຄວາມປອດໄພ ສູ່ການເຮັດຄວາມດີທີ່ຢັ້ງຍືນໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ, ພຣະອົງນັ້ນບໍ່ມີຫຸ້ນສ່ວນ ບໍ່ມີພາຄີໃດ ໆ ຮ່ວມກັບພຣະອົງ ໃນເລື່ອງທີ່ກ່າວມາທັ້ງໝົດ ພຣະອົງຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿ٱللَّهُ خَٰلِقُ كُلِّ شَيۡءٖۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ وَكِيلٞ 62﴾

(ອັລລໍຫ໌ ຄືຜູ້ຊົງສ້າງທຸກສິ່ງ ແລະ ພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ຄຸ້ມຄອງ ຮັກສາທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ)

[ອັຊ-ຊຸມັຣ: 62].

ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿إِنَّ رَبَّكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ يُغۡشِي ٱلَّيۡلَ ٱلنَّهَارَ يَطۡلُبُهُۥ حَثِيثٗا وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ وَٱلنُّجُومَ مُسَخَّرَٰتِۭ بِأَمۡرِهِۦٓۗ أَلَا لَهُ ٱلۡخَلۡقُ وَٱلۡأَمۡرُۗ تَبَارَكَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ54﴾

(ແທ້ຈິງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້ານັ້ນ ຄື ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສ້າງບັນດາຊັ້ນຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ ພາຍໃນຫົກມື້ ແລະ ສະຖິດຢູ່ເທິງບັນລັງ ພຣະອົງຊົງໃຫ້ກາງຄືນຄອງຄຸມກາງເວັນໃນສະພາບທີ່ກາງຄືນໄລ່ຕາມກາງເວັນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງດອງອາທິດ ແລະ ດວງຈັນ ແລະ ບັນດາດວງດາວຂຶ້ນຖືກກໍຳໜົດໃຫ້ກຳໜົດເຮັດໜ້າທີ່ບໍລິການ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ຈົ່ງຮັບຮູ້ວ່າ ການສ້າງ ແລະ ກິດຈະການທັ່ງຫຼາຍເປັນສິດທິຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ມະຫາບໍລິສຸດແດ່ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນລະໂລກ) [ອັລ-ອະຣໍຟ: 54]

ແລະ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ນັ້ນ ໄດ້ແກ່ການສັດທາຕໍ່ພຣະນາມອັນປະເສິດ ແລະ ຄຸນນະລັກສະນະອັນສູງສົ່ງຂອງພຣະອົງ ທີ່ປະກົດໃນຄຳພີອັນຊົງກຽດຂອງພຣະອົງ, ແລະ ທີ່ລະບຸແນ່ຊັດຈາກທ່ານຣໍຊູລຜູ້ຊື່ສັດຂອງພຣະອົງ, ໂດຍບໍ່ມີການບິດເບືອນ, ບໍ່ມີການສ້າງຖ້ອຍຄຳໃຫ້ເຫັນວ່າເປັນແນວໃດ, ແລະ ບໍ່ມີການປຽບເປີຍວ່າຄືກັບສິ່ງໃດ,

﴿...لَيۡسَ كَمِثۡلِهِۦ شَيۡءٞۖ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ﴾

(ບໍ່ມີສິ່ງໃດສະເໝີເຫມືອນພຣະອົງ ແລະ ພຣະອົງຜູ້ຊົງໄດ້ຍິນ ຜູ້ຊົງເຫັນ) [ອັຊ-ຊູຣໍ: 11].

ດັ່ງນັ້ນ ຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ມັນຜ່ານໄປດັ່ງທີ່ມັນຖືກກ່າວມາໂດຍບໍ່ຕ້ອງຖາມວ່າເປັນແນວໃດ, ພ້ອມທັງສັດທາໃນຄວາມໝາຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ມັນຊີ້ບອກ ເຊິ່ງເປັນຄຸນລັກສະນະຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງກຽງໄກ, ແລະ ຈຳເປັນຕ້ອງບັນຍາຍຄຸນລັກສະນະຂອງພຣະອົງຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໃຫ້ເຫມາະສົມກັບພຣະອົງ ໂດຍບໍ່ມີການປຽບເປີຍຄຸນລັກສະນະຂອງພຣະອົງໃຫ້ສະເໝີເຫມືອນກັບສິ່ງຖືກສ້າງໃດ ໆ ຂອງພຣະອົງ, ດັງທີ່ຊົງມີດຳລັດໄວ້ວ່າ: ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງເດສານຸພາບໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿فَلَا تَضۡرِبُواْ لِلَّهِ ٱلۡأَمۡثَالَۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ وَأَنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ74﴾

(ດັງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຢ່າໄດ້ຢົກອຸທາຫອນທັ້ງຫລາຍກັບອັລລໍຫ໌ ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ນັ້ນ ຊົງຮອບຮູ້ ແລະ ພວກເຈົ້າຕ່າງຫາກທີ່ບໍ່ຮູ້) [ອັລ-ນະຫ໌ລຸ: 74].

ນີ້ຄືຫຼັກການເຊື່ອມັ່ນຂອງອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌ ວັລຈະມາອະຫ໌ ທີ່ເປັນສາວົກຂອງທ່ານຣໍຊູລ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ແລະ ຜູ້ດຳເນິນຕາມເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍດີຕະຫຼອດມາ ໃນເລື່ອງບັນດາພຣະນາມ ແລະ ຄຸນລັກສະນະຕ່າງໆ ຂອງອັລລໍຫ໌; ເປັນຫຼັກການເຊື່ອມັ່ນທີ່ອິຫມ່ຳ ອະບຸລ ຮາຊັນ ອັລ-ອັຊອາຣີ (ຂໍອັລລໍຫ໌ໂປດເມດຕາທ່ານດ້ວຍ) ໄດ້ຖ່າຍທອດມາໄວ້ໃນໜັງສື "ອັລ-ມະກໍລາຕ" ຈາກເຫຼົ່າບັນດານັກບັນທຶກຫະດິຊ ແລະ ກຸ່ມອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌, ແລະ ຄົນອື່ນ ໆ ໃນບັນດາອຸລະມຼາ (ນັກປຣາດ) ອິສລາມ ເຊັ່ນດຽວກັບຜູ້ສັດທາທີ່ເຊື່ອມັ່ນກໍ່ໄດ້ຄັດລອກ ແລະ ຖ່າຍທອດຫຼັກການເຊື່ອມັ່ນນີ້ເຊັ່ນກັນ.

ອິມ່ຳ ອັລເອົາຊາອີ ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງເມດຕາເພິ່ນ ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ອັຊ-ຊູຫ໌ຣີ ແລະ ມັກຫູລ ໄດ້ຖືກຖາມເຖິງໂອງການຕ່າງ ໆ ທີ່ກ່ຽວກັບສິຟາຕ, ທ່ານທັ້ງສອງຕອບວ່າ: "ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຜ່ານໄປຕາມທີ່ມີປະກົດໃນຕົວບົດ")³.

ແລະ ອັລ-ເອົາຊາຣີຍ໌ (ຂໍອັລລໍຫ໌ໂປດເມດຕາທ່ານດ້ວຍ) ຢັງໄດ້ກ່າວໄວ້ອີກວ່າ: (ເຮົາ ແລະ ກຸ່ມຕາບິອີນຈຳນວນຫຼາຍກ່າວວ່າ ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຊົງສະຖິດຢູ່ບົນບັນລັງຂອງພຣະອົງ ແລະ ເຮົາສັດທາເລື່ອງສິຟາຕທີ່ມີມາໃນສຸນນະຫ໌)⁴.

ທ່ານອັລວະລີດ ບິນ ມຸສລິມ ຂໍອັລລໍຫ໌ເມດຕາທ່ານ ຢັງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ: (ທ່ານອິຫມ່ຳມາລິກ, ອັລ-ເອົາຊາອີຍ໌, ອັລ-ໄລສ ອິບນຸ ສະອັດ ແລະ ຊຸຟຢານ ອັສ-ເສົາຣີຍ໌ (ຂໍອັລລໍຫ໌ໂປດເມດຕາພວກທ່ານດ້ວຍ) ໄດ້ຖືກຖາມເຖິງຫະດິຊຕ່າງ ໆ ທີ່ມີປະກົດກ່ຽວກັບເລື່ອງສິຟາຕ, ບຸກຄົນທັ້ງໝົດນັ້ນຕອບເປັນສຽງດຽວກັນວ່າ "ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ມັນຜ່ານໄປ ຢ່າງທີ່ມັນມີມາໂດຍບໍ່ມີການລະບຸວິທີການວ່າເປັນແນວໃດ")⁵

ເມື່ອທ່ານຣໍບີອະຫ໌ ອິບນຸ ອັບດຸຣເຣາະມານ ອາຈານຂອງທ່ານອີຫມ່ຳມາລິກ (ຂໍອັລລໍຫ໌ໂປດເມດຕາທ່ານດ້ວຍ) ຖືກຖາມກ່ຽງກັບຄຸນນະລັກສະນະ ອັລ-ອິສຕິວຼາ (ການສະຖິດຢູ່) ທ່ານກ່າວວ່າ "(ຄວາມໝາຍຂອງ) ອັລ-ອິສຕິວາ ບໍ່ໄດ້ຢູ່ນອກເໜືອຄວາມເຂົ້າໃຈ ຫາກແຕ່ວິທີການນັ້ນບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນການເຂົ້າເຖິງຂອງສະຕິປັນຍາເຮົາ ອັລລໍຫ໌ເປັນຜູ້ສົ່ງສານນີ້ ທ່ານຣໍຊູລມີໜ້າທີ່ຊີ້ແຈງເຜີຍແຜ່ ແລະ ເຮົາມີໜ້າທີ່ຕ້ອງເຊື່ອ"⁶, ແລະ ເມື່ອທ່ານອິຫມ່ຳມາລິກຖືກຖາມກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ ທ່ານຕອບວ່າ: "(ຄວາມໝາຍຂອງ) ອັລ-ອິສຕິວາ ນັ້ນເປັນເລື່ອງທີ່ຮູ້ກັນດີ ແຕ່ທະວ່າ (ຂໍ້ເທັດຈິງ) ເປັນແນວໃດນັ້ນ ເປັນເລື່ອງທີ່ບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ ແລະ ການສັດທາຕໍ່ເລື່ອງນີ້ເປັນສິ່ງຈຳເປັນ (ດ້ວຍເຫດນີ້) ການຖາມເຖິງເລື່ອງນີ້ (ວ່າເປັນແນວໃດ) ຈຶ່ງເປັນບິດອະຫ໌" ແລ້ວທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຜູ້ຖາມອີກວ່າ "ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນທ່ານເປັນຫຍັງ ນອກເສຍຈາກຕ້ອງເປັນຄົນທີ່ຊົ່ວຊ້າ!" ແລະ ທ່ານກໍ່ສັ່ງໃຫ້ລາວອອກໄປ.⁷ ແລະ ຄວາມໝາຍນີ້ກໍມີລາຍງານເຊັ່ນກັນ ຈາກແມ່ຂອງບັນດາຜູ້ສັດທາ ທ່ານຍິງ ອຸມມຸ ສະລາມະຫ໌ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮາ⁸.

ທ່ານ ອິມາມ ອະບູ ອັບດຸລເຣາະຫ໌ມານ ອິບນຸລ ມຸບາຣັອກ ໄດ້ກ່າວວ່າ: (ເຮົາຮູ້ຈັກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຮົາວ່າ ພຣະອົງຊົງປະທັບຢູ່ບົນຊັ້ນຟ້າທັ້ງຫຼາຍຂອງພຣະອົງ ບົນບັນລັງຂອງພຣະອົງ ໂດຍແຍກໄປຈາກສິ່ງຖືກສ້າງຂອງພຣະອົງ)⁹.

ຄຳເວົ້າຂອງບັນດາອິຫມ່ຳໃນບົດນີ້ມີຢູ່ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ເຮົາບໍ່ສາມາດຈະຄັດລອກມາໄວ້ໃນການບັນຍາຍຄັ້ງນີ້ໄດ້ໝົດ ຜູ້ໃດຕ້ອງການຈະຮູ້ໃຫ້ຫຼາຍກວ່ານີ້ ກໍ່ຂໍໃຫ້ທົບທວນຂໍ້ຂຽນທີ່ອຸລະມາ ຂຽນໄວ້ໃນບົດນີ້ ເຊັ່ນໃນ ໜັງສື "ອັສ-ສຸນນະຫ໌" ຂອງທ່ານອັບດຸລລໍຫ໌ ລູກຂອງທ່ານອິຫມ່ຳອະຫ໌ມັດ, ໜັງສື "ອັດ-ເຕົາຮີດ" ຂອງທ່ານອິຫມ່ຳມຸຮຳມັດ ອິບນຸ ຄຸໄຊມະຫ໌, ໜັງສື "ອັສ-ສຸນນະຫ໌" ຂອງທ່ານອະບຸກໍຊີມ ອັລ-ລາລະກາອີຍ໌ ອັດ-ຕໍບາຣີ, ໜັງສື "ອັສ-ສູນນະຫ໌" ຂອງອະບຸ ບັກຣ ອິບນຸ ອະບີ ອາສີມ ແລະ ຄຳຕອບຂອງທ່ານເຊກຄຸລ ອິສລາມ ອິບນຸ ໄຕມິຍະຫ໌ ແກ່ຊາວເມືອງຫຸມາຫ໌ ເຊິ່ງເປັນຄຳຕອບທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ມີປະໂຫຍດລ້ຳຄ່າ ທ່ານໄດ້ໃຫ້ຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງໃນຄຳຕອບນັ້ນ ກ່ຽວກັບຫຼັກການເຊື່ອມັ່ນ (ອາກີດະຫ໌) ຂອງອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌ ພ້ອມຫຼັກຖານຈາກບັນຍັດສາສະໜາ ແລະ ຈາກສະຕິປັນຍາ ທີ່ຊີ້ເເຈງເຖິງຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງຄຳເວົ້າຂອງອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌ ແລະ ຄວາມເທັດໃນວາຈາຂອງຝ່າຍກົງກັນຂ້າມ.

ໃນທຳນອງດຽວກັນ ສານຂອງທ່ານທີ່ມີຊື່ວ່າ "ອັດ-ຕັດມູຣີຍະຫ໌" ກໍ່ໄດ້ຂະຍາຍຄວາມເລື່ອງນີ້ໄວ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງ ໄດ້ຊີ້ແຈງເຖິງຫຼັກການເຊື່ອມັ່ນຂອງອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌ ດ້ວຍຫຼັກຖານຕາມທີ່ຖ່າຍທອດກັນມາ ແລະ ຫຼັກຖານທາງສະຕິປັນຍາ, ທ່ານໄດ້ຕອບຜູ້ທີ່ໂຕ້ແຍ້ງ ດ້ວຍສິ່ງທີ່ສະແດງເຖິງສັດຈະທຳ ແລະ ທຳລາຍລ້າງສິ່ງທີ່ເປັນເທັດ ເພື່ອໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ເປັນນັກວິຊາການທີ່ມີວັດຖຸປະສົງດີ ແລະ ມີຄວາມປາດຖະນາທີ່ຈະຮູ້ຈັກສັດຈະທຳໄດ້ພິຈາລະນາໃນເລື່ອງນີ້. ໂດຍສະຫຼຸບ: ຫຼັກຄວາມເຊື່ອຂອງອະຫ໌ລຸສສຸນນະຫ໌ ວັລຈະມາອະຫ໌ ໃນເລື່ອງພຣະນາມ ແລະ ຄຸນລັກສະນະນັ້ນ; ຄືພວກເຂົາຢືນຍັນໃຫ້ກັບອັລລໍຫ໌ ໃນສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງຢືນຢັນແກ່ຕົວຂອງພຣະອົງເອງໃນຄຳພີຂອງພຣະອົງ, ຫຼື ທີ່ທ່ານຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ມຸຮຳມັດ ﷺ ໄດ້ຢືນຢັນໃຫ້ກັບພຣະອົງໄວ້ໃນສຸນນະຫ໌ຂອງທ່ານ, ອັນເປັນການຢືນຢັນທີ່ບໍ່ມີການລະບຸຕົວຢ່າງ (ຫຼື ປຽບທຽບ), ແລະ ໄດ້ຖືວ່າພຣະອົງຊົງບໍລິສຸດ ປາດສະຈາກຄວາມຄ້າຍຄືກັບສິ່ງຖືກສ້າງຂອງພຣະອົງ ເປັນການໃຫ້ຄວາມບໍລິສຸດທີ່ປອດຈາກການປະຕິເສດຄຸນລັກສະນະ; ດັງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ ໂດຍປອດໄພຈາກຄວາມຂັດແຍ້ງ, ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິບັດຕາມຫຼັກຖານທັງໝົດ; ອັນເປັນການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກອັລລໍຫ໌; ເພາະວ່າກົດຂອງອັລລໍຫ໌ນັ້ນ, ສຳລັບຜູ້ທີ່ຍຶດໝັ້ນຕໍ່ສັດຈະທຳເຊິ່ງພຣະອົງໄດ້ສົ່ງບັນດາຣໍຊູລຂອງພຣະອົງມາ, ແລະ ໄດ້ໃຊ້ຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງເຕັມທີ່ໃນເລື່ອງນັ້ນ, ແລະ ມີຄວາມບໍລິສຸດໃຈຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໃນການສະແຫວງຫາມັນ; ຄືພຣະອົງຈະຊົງຊ່ວຍເຫຼືອປະຄັບປະຄອງເຂົາສູ່ສັດຈະທຳ ແລະ ຈະຊົງສະແດງຂໍ້ພິສູດຂອງເຂົາໃຫ້ເປັນທີ່ເດັ່ນແຈ້ງ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ມີດຳລັດວ່າ:

﴿بَلۡ نَقۡذِفُ بِٱلۡحَقِّ عَلَى ٱلۡبَٰطِلِ فَيَدۡمَغُهُۥ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٞ...﴾

(ແຕ່ທະວ່າ ເຮົາຈະຂວ້າງສັດຈະທຳລົງບົນຄວາມເທັດ ແລ້ວມັນກໍ່ຈະລົບລ້າງຄວາມເທັດ ເຊີ່ງເມື່ອນັ້ນແຫລະ ມັນຈະສູນສະລາຍໄປ...) [ອັລ-ອຳບິຍາ: 18].

ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَلَا يَأۡتُونَكَ بِمَثَلٍ إِلَّا جِئۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ وَأَحۡسَنَ تَفۡسِيرًا33﴾

 (ແລະ ພວກເຂົາຈະບໍ່ນຳຂໍ້ປຽບທຽບ (ໃນເຊິງຄັດຄ້ານທີ່ເຫລວໄຫລໃດ ໆ) ມາສະເໜີຕໍ່ເຈົ້າ(ມຸຮຳມັດ) ເວັ້ນແຕ່ເຮົາຈະໄດ້ນຳຄວາມຈິງມາໃຫ້ເຈົ່າ ແລະ ການອະທິບາຍຢ່າງດີຍິ່ງແກ່ເຈົ້າ ເພື່ອຕອບໂຕ້) [ອັລ-ຟຸຣກອນ: 33].

ສ່ວນຜູ້ທີ່ຂັດແຍ້ງກັບອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌ ໃນເລື່ອງທີ່ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນເຊື່ອມັ່ນກ່ຽວກັບບົດວ່າດ້ວຍພຣະນາມ ແລະ ຄຸນນະລັກສະນະຂອງອັລລໍຫ໌; ແນ່ນອນເຂົາຜູ້ນັ້ນຈະຕົກຢູ່ໃນຄວາມຂັດແຍ້ງກັບຫຼັກຖານທີ່ຮັບມາໂດຍການຖ່າຍທອດ ແລະ ຫຼັກຖານທາງສະຕິປັນຍາ; ອີກທັ້ງຍັງຂັດແຍ້ງຢ່າງຊັດແຈ້ງກັບທຸກສິ່ງທີ່ເຂົາຢືນຍັນ ແລະ ປະຕິເສດ. ອັລ-ຫາຟິຊ ອິບນຸ ກະຊີຣ -ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງເມດຕາເພິ່ນ- ໄດ້ກ່າວຄຳກ່າວທີ່ດີງາມໃນຫົວຂໍ້ນີ້ໄວ້ ໃນໜັງສືຕັຟຊີຣຂອງທ່ານທີ່ເປັນທີ່ແຜ່ຫຼາຍ, ເມື່ອທ່ານອະທິບາຍພຣະດຳລັດຂອງອັລລໍຫ໌ຕະອາລາທີ່ວ່າ:

﴿إِنَّ رَبَّكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِ...﴾

(ແທ້ຈິງ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້ານັ້ນຄື ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສ້າງບັນດາຊັ້ນຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ ພາຍໃນຫົກມື້ ແລ້ວຊົງສະຖິດຢູ່ເທິງບັນລັງ...) [ອັລ-ອະຣໍຟ: 54].

ແລະ ສົມຄວນທີ່ຈະຄັດລອກມາກ່າວໄວ້ ນະ ທີ່ນີ້ ເນື່ອງຈາກຜົນປະໂຫຍດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງມັນ, ທ່ານ ຣໍຫິມະ ຮຸລລໍຮ໌ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້:

"ກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ ຄົນທັ້ງຫຼາຍເວົ້າກັນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍເຫລືອເກິນ, ນະ ທີ່ນີ້ ບໍ່ແມ່ນບ່ອນທີ່ຈະມາຕີແຜ່ຄວາມເຫັນເຫຼົ່ານັ້ນ, ຫາກແຕ່ໃນເລື່ອງນີ້ ເຮົາຂໍດຳເນິນຕາມແນວທາງສະລັຟຊໍລິຫ໌: ທ່ານອິຫມ່ຳມາລິກ, ອັລ-ເອົາຊາຣີ, ອັຊ-ເຊົາຣີ, ອັລ-ໄລສ໌ ອິບນຸ ສະອັດ, ອິຫມ່ຳ ອັຊ-ຊາຟີອີ, ອິຫມ່ຳ ອະຫ໌ມັດ ອິບນຸ ຫັນບັລ, ອິສຮາກ ອິບນຸ ຣໍຮາໄວ, ແລະ ອື່ນ​ໆ ທີ່ເປັນຜູ້ນຳຂອງມຸສລິມໃນອະດີດ ແລະ ປັດຈຸບັນ. ແລະ ການດຳເນິນຕາມແນວທາງນີ້ກໍ່ຄື: ການເຮັດໃຫ້ເລື່ອງນີ້ຜ່ານໄປຕາມທີ່ປະກົດໃນຕົວບົດໂດຍບໍ່ມີການຕັ້ງຄຳຖາມວ່າເປັນຢ່າງໃດ ບໍ່ມີການປຽບທຽບວ່າເຫມືອນກັບສິ່ງໃດ ແລະ ບໍ່ປະຕິເສດຄຸນນະລັກສະນະແຫ່ງການເປັນພຣະເຈົ້າ, ແລະ ສິ່ງທີ່ແຜ້ວຜ່ານເຂົ້າມາໃນສະມອງຂອງຜູ້ປຽບທຽບນັ້ນຖືກປະຕິເສດຈາກອັລລໍຫ໌, ເພາະແທ້ຈິງແລ້ວ ອັລລໍຫ໌ບໍ່ຊົງເຫມືອນກັບສິ່ງໃດຈາກສິ່ງທີ່ພຣະອົງສ້າງ ແລະ

﴿...لَيۡسَ كَمِثۡلِهِۦ شَيۡءٞۖ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ﴾

ບໍ່ມີສິ່ງໃດສະເໝີເຫມືອນພຣະອົງ ແລະ ພຣະອົງເປັນຜູ້ຊົງໄດ້ຍິນ ຜູ້ຊົງເຫັນ), [ອັໍຊ-ຊູຣໍ: 11]. ເລື່ອງຕ່າງ​ ໆ ເປັນເຫມືອນເຊັ່ນບັນດາອິຫມ່ຳຕ່າງ ໆ ເຊັ່ນ ທ່ານອິຫມ່ຳນະອີມ ອິບນຸ ຫັມມາດ ອັລ-ຄຸຊາອີ ອາຈານຂອງອີຫມ່ຳອັລ-ບຸກຄໍຣີ ໄດ້ກ່າວຍ້ຳໄວ້ວ່າ: "ຜູ້ໃດທີ່ປຽບທຽບອັລລໍຫ໌ກັບສິ່ງຖືກສ້າງຂອງພຣະອົງ ເຂົາຜູ້ນັ້ນໄດ້ຕົກສາສະໜາແລ້ວ (ເປັນກາຟິຣ) ແລະຜູ້ໃດທີ່ປະຕິເສດສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ຊົງແຈ້ງຄຸນນະລັກສະນະຂອງພຣະອົງເອງແລ້ວ ເຂົາຜູ້ນັ້ນກໍ່ເປັນຜູ້ປະເສດການສັດທາ"¹⁰, ໃນສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລໄດ້ບັນຍາຍຄຸນນະລັກສະນະຂອງພຣະອົງນັ້ນບໍ່ມີການປຽບທຽບໄດ້ວ່າຄືກັບສິ່ງໃດ ຜູ້ໃດຢືນຍັນເຫມາະສົມກັບຄວາມກຽງໄກຂອງພຣະອົງແລ້ວ ແລະ ໄດ້ປະຕິເສດຕໍ່ຄຸນນະລັກສະນະແຫ່ງຄວາມບົກພ່ອງຕ່າງ ໆ ຈາກພຣະອົງ ເຂົາຜູ້ນັ້ນກໍ່ໄດ້ດຳເນິນຢູ່ໃນແນວທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ¹¹. ຈົບຄຳກ່າວຂອງ ທ່ານອິບນຸ ກະຊີຣ (ຂໍອັລລໍຫ໌ເມດຕາທ່ານ).

ໃນຈຳນວນສິ່ງທີ່ລວມຢູ່ໃນການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ເຊັ່ນກັນ ຄືການເຊື່ອວ່າອີມານ (ການສັດທາ) ເປັນທັ້ງຄຳເວົ້າ ແລະ ການກະທຳ, ຈະເພິ່ມຂຶ້ນດ້ວຍການເຊື່ອຟັງ ແລະ ຈະລົດລົງດ້ວຍການເຮັດມະຊີຍັດ (ສິ່ງບໍ່ດີ ຫຼື ຝ່າຝືນ), ແລະ ບໍ່ເປັນທີ່ອະນຸມັດໃຫ້ບຸກຄົນໃດກ່າວກັບມຸສລິມໃດມຸສລິມໜຶ່ງວ່າເປັນກາຟິຣ ດ້ວຍເຫດທີ່ລາວເຮັດມະຊີຍັດຄວາມຊົ່ວແຕ່ຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນການເຮັດຊິຣິກ (ການຕັ້ງພາຄີ) ແລະ ການປະຕິເສດສັດທາ (ກຸຟຣ); ເປັນຕົ້ນວ່າ ການຊິນາ (ລວມປະເວນີກັບຜູ້ທີ່ບໍ່ແມ່ນສາມີພັນລະຍາ), ການລັກຂະໂມຍ, ການກິນດອກເບ່ຍ, ດື່ມສິ່ງຂອງມຶນເມົາ, ການອັກກະຕັນຍູຕໍ່ບິດາມານດາ ແລະ ອື່ນ ໆ ອີກຢັງເປັນບາບໃຫຍ່ ຕາບໃດທີ່ລາວຜູ້ກະທຳນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຖືວ່າເລື່ອງດັງກ່າວເປັນການອະນຸມັດ, ທັ້ງນີ້ເນື່ອງຈາກພຣະດຳລັດຂອງອັລລໍຫ໌ ຊຸບຫະນະຮູ ວະຕະອາລາ ວ່າ:

﴿إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَغۡفِرُ أَن يُشۡرَكَ بِهِۦ وَيَغۡفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَآءُ...﴾

(ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ ຈະບໍ່ຊົງອະໄພໂທດໃຫ້ແກ່ການທີ່ສິ່ງໜຶ່ງຈະຖືກໃຫ້ມີພາຄີ ຂຶ້ນແກ່ພຣະອົງ ແລະ ພຣະອົງຈະຊົງອະໄພໃຫ້ແກ່ສິ່ງອື່ນຈາກນັ້ນ ສຳຫຼັບຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງ...) [ອັນ-ນິຊາ: 48]. ແລະ ຍັງມີການຢັ້ງຢືນໃນບັນດາຫະດິຊທີ່ມຸຕະວາຕິຣະ ຈາກທ່ານຣໍຊຸລ ຣຸລລໍຫ໌ ﷺ ເຊິ່ງຫນຶ່ງໃນນັ້ນກໍຄືຄຳກ່າວຂອງເພິ່ນວ່າ:

«إِنَّ اللهَ يُخْرِجُ مِنَ النَّارِ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ إِيْمَانٍ».

«ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຈະນຳຜູ້ທີ່ມີສັດທາຢູ່ໃນຈິດໃຈຂອງລາວ ແມ້ພຽງເທົ່າແກ່ນພຶດຜັກກາດໃຫ້ອອກຈາກໄຟນະຣົກ»¹².

ຫຼັກການທີ່ສອງ : ສັດທາຕໍ່ມະລາອີກະຫ໌ (ເທວະທູດ),

ເຊິ່ງປະກອບມີສອງປະການດັ່ງນີ້: ປະການທີໜຶ່ງ: ການສັດທາຕໍ່ບັນດາມະລາອີກະຫ໌ໂດຍລວມ; ນັ້ນຄືການທີ່ເຮົາຕ້ອງສັດທາວ່າ ອັລລໍຫ໌ຊົງບັງເກິດມະລາອິກະຫ໌ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ພຣະອົງຊົງພັນລະນາພວກເຂົາວ່າ:

﴿وَقَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَلَدٗاۗ سُبۡحَٰنَهُۥۚ بَلۡ عِبَادٞ مُّكۡرَمُونَ 26 لَا يَسۡبِقُونَهُۥ بِٱلۡقَوۡلِ وَهُم بِأَمۡرِهِۦ يَعۡمَلُونَ27 يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡ وَلَا يَشۡفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ٱرۡتَضَىٰ وَهُم مِّنۡ خَشۡيَتِهِۦ مُشۡفِقُونَ28﴾

(ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ ພຣະຜູ້ຊົງເມດຕາປານີໄດ້ຊົງຖືເອົາພຣະບຸດ, ມະຫາບໍຣິສຸດແດ່ພຣະອົງ, ແຕ່ວ່າພວກເຂົາ (ມະລາອິກະຫ໌) ເປັນບ່າວຜູ້ມີກຽດ)

(ພວກເຂົາຈະບໍ່ເວົ້າກາຍໜ້າກ່ອນພຣະອົງ ພວກເຂົາມີມະລາຍາດດີຍີ່ງ ແລະ ພວກເຂົາປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ)

 (ພຣະອົງຊົງຮອບຮູ້ ສິ່ງທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫນ້າພວກເຂົາ ແລະ ສິ່ງທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫລັງພວກເຂົາ (ມະລາອີກະຫ໌) ແລະ ພວກເຂົາຈະບໍ່ໃຫ້ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອແກ່ຜູ້ໃດ ນອກຈາກຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງພໍໃຈ (ອະນຸຍາດໃຫ້ຂໍ) ແລະ ຍ້ອນຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພຣະອົງ ພວກເຂົາຈຶ່ງເນື້ອຕົວສັ່ນ) [ອັລ-ອຳບິຍາ: 26-28].

ມະລາອິກະຫ໌ນັ້ນ ແບ່ງອອກເປັນຫຼາຍພວກ ບາງພວກໄດ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ແບກຫາມບັນລັງ ບາງພວກເປັນຜູ້ດູແລຮັກສາສວນສະຫວັນ ແລະ ຂຸມນະລົກ ບາງພວກໄດ້ຮັບມອບໃຫ້ທຳໜ້າທີ່ເກັບຮັກສາບັນຊີກຳ (ດີແລະ ຊົ່ວ) ຂອງປວງມະນຸດ. ປະການທີສອງ: ການສັດທາຕໍ່ບັນດາມະລາອິກະຫ໌ໂດຍລະອຽດ; ນັ້ນຄືການທີ່ເຮົາຕ້ອງສັດທາຕໍ່ຜູ້ທີ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍ່ຊູລຂອງພຣະອົງໄດ້ລະບຸຊື່ໄວ້; ເຊັ່ນ: ທ່ານຈິບຣີລ ຜູ້ໄດ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ເຮັດໜ້າທີ່ນຳວະຫ໌ຍູ, ທ່ານມີກາອີລ ຜູ້ໄດ້ຮັບມອບໝາຍດູແລຝົນ, ທ່ານມາລິກ ຜູ້ດູແລໄຟນະລົກ, ແລະ ທ່ານອິສຣໍຟີລ ຜູ້ໄດ້ຮັບມອບໝາຍເປົ່າສັງ. ດັ່ງທີ່ໄດ້ມີການກ່າວເຖິງພວກເຂົາໃນບັນດາຫະດິຊທີ່ຊໍເຮັຍຫ໌, ເຊິ່ງໃນນັ້ນແມ່ນ: ສິ່ງທີ່ຖືກຢັ້ງຢືນໃນປື້ມຊໍເຮັຍຫ໌ຈາກທ່ານນາງ ອາອີຊະຫ໌ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮາ ວ່າ ທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

«خُلِقَتِ الـمَلَائِكَةُ مِن نُورٍ، وَخُلِقَ الجَانُّ مِنْ مَارِجٍ مِنْ نَارٍ، وَخُلِقَ آدَمُ مِمَّا وُصِفَ لَكُم».

ຄວາມວ່າ: "ມະລາອິກະຫ໌ນັ້ນ ຖືກບັງເກິດມາຈາກລັດສະໝີ ແລະ ຈິນນັ້ນຖືກບັງເກິດມາຈາກເປວໄຟ ສ່ວນອາດຳນັ້ນໄດ້ຖືກບັງເກິດຈາກສິ່ງທີ່ໄດ້ບັນຍາຍໃຫ້ແກ່ພວກທ່ານໄດ້ຮັບຮູ້ແລ້ວ"¹³ ບັນທຶກໂດຍທ່ານມຸສລິມໃນຊໍຮິຫ໌ຂອງທ່ານ.

ຫຼັກການທີ່ສາມ: ການສັດທາຕໍ່ບັນດາຄຳພີ,

ເຊິ່ງກໍປະກອບດ້ວຍ 2 ປະການຄື:

ປະການທີໜຶ່ງ: ການສັດທາຕໍ່ບັນດາຄຳພີໂດຍສັງເຂບ ຄືການສັດທາວ່າ ອັລລໍຫ໌ຕະອາລາ ໄດ້ປະທານຄຳພີໃຫ້ແກ່ບັນດານະບີ ແລະ ຣໍຊູລ ເພື່ອມາຊີ້ແຈ້ງເຖິງສິດຂອງພຣະອົງ ແລະ ເຊີນຊວນສູ່ພຣະອົງ, ດັງທີ່ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿لَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلَنَا بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَأَنزَلۡنَا مَعَهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمِيزَانَ لِيَقُومَ ٱلنَّاسُ بِٱلۡقِسۡطِ...﴾

 (ໂດຍແນ່ນອນ ເຮົາໄດ້ສົ່ງບັນດາຣໍຊູລຂອງເຮົາພ້ອມດ້ວຍຫລັກຖານທັ່ງຫລາຍອັນຊັດແຈ້ງ ແລະ ເຮົາໄດ້ປະທານລົງມາພ້ອມກັບພວກເຂົາເຊິ່ງຄຳພີ ແລະ ເຄື່ອງໝາຍ  ເພື່ອມະນຸດຈະໄດ້ດຳລົງຢູ່ບົນຄວາມທຽງທຳ) (ອັລ-ຮະດີດ : 25). ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿كَانَ ٱلنَّاسُ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ فَبَعَثَ ٱللَّهُ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَ ٱلنَّاسِ فِيمَا ٱخۡتَلَفُواْ فِيهِ...﴾

(ມະນຸດນັ້ນເຄີຍເປັນປະຊາຊາດດຽວກັນ ພາຍຫລັງອັລລໍຫ໌ໄດ້ສົ່ງບັນດານະບີມາໃນຖານະເປັນຜູ້ແຈ້ງຂ່າວດີ ແລະ ຜູ້ຕັກເຕືອນ ແລະ ໄດ້ຊົງປະທານຄຳພີອັນປະກອບໄປດ້ວຍຄວາມຈິງລົງມາກັບພວກເຂົາດ້ວຍ ເພື່ອວ່າຄໍາພີນັ້ນຈະໄດ້ຕັດສິນລະຫວ່າງມະນຸດໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຂັດແຍ້ງກັນ ແລະ ບໍ່ມີໃຜຂັດແຍ້ງໃນຄຳພີນັ້ນ)

(ອັລ-ບະກໍເຣາະຫ໌ : 213).

ປະການທີສອງ: ການສັດທາຕໍ່ບັນດາຄຳພີຢ່າງລະອຽດ; ຄືການທີ່ເຮົາສັດທາຕໍ່ຄຳພີຕ່າງ ໆ ທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງຂະນານນາມໄວ້; ເຊັ່ນ ຄຳພີເຕົາຣອຕ, ອິນຈີລ, ອັຊ-ຊະບູຣ ແລະ ອັລ-ກຸຣອານ, ແລະ ເຮົາເຊື່ອໝັ້ນວ່າ ອັລ-ກຸຣອານນັ້ນເປັນຄຳພີທີ່ສົມບູນແບບທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນຄຳພີເລັ່ມສຸດທ້າຍ, ທີ່ມີໃຈຄວາມຄອບຄຸມ ແລະ ຢັ້ງຢືນຄຳພີກ່ອນ ໆ, ແລະ ເປັນຄຳພີທີ່ທຸກປະຊາຊາດຈຳເປັນຕ້ອງດຳເນີນຕາມ ແລະ ຍຶດຖືເປັນຂໍ້ຕັດສິນ; ພ້ອມກັບຫະດິຊທີ່ຖືກຕ້ອງຈາກທ່ານລໍຊູລຂອງອັລລໍຮ໌ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ; ເພາະວ່າອັລລໍຫ໌ ຊຸບຫານະຮູ ໄດ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງລໍຊູລຂອງພຣະອົງ ມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ມາສູ່ມວນມະນຸດ ແລະ ຈິນທັງມວນ, ແລະ ໄດ້ຊົງປະທານອັລກຸຣອານນີ້ລົງມາໃຫ້ແກ່ທ່ານ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານໃຊ້ຕັດສິນລະຫວ່າງພວກເຂົາ, ແລະ ໄດ້ຊົງບັນດານໃຫ້ມັນເປັນການບຳບັດສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນຫົວເອິກ, ເປັນການຊີ້ແຈງໃຫ້ກະຈ່າງແຈ້ງໃນທຸກສິ່ງ, ແລະ ເປັນທາງນຳ ແລະ ຄວາມເມດຕາແກ່ບັນດາຜູ້ສັດທາ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿وَهَٰذَا كِتَٰبٌ أَنزَلۡنَٰهُ مُبَارَكٞ فَٱتَّبِعُوهُ وَٱتَّقُواْ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ155﴾

 (ແລະນີ້ແມ່ນຄໍາພີທີ່ເຮົາປະທານລົງມາ ເປັນຄຳພີທີ່ມີຄວາມຈຳເລີນປະເສິດ ດັງນັ້ນຈົ່ງປະຕິບັດຕາມຄຳພີນີ້ເຖີດ ແລະ ຈົ່ງຢຳເກຼງ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມເມດຕາ) (ອັລ-ອັນອາມ : 155). ແລະ ອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿...وَنَزَّلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ تِبۡيَٰنٗا لِّكُلِّ شَيۡءٖ وَهُدٗى وَرَحۡمَةٗ وَبُشۡرَىٰ لِلۡمُسۡلِمِينَ﴾

 (ແລະ ເຮົາໄດ້ປະທານຄຳພີແກ່ເຈົ້າ ເພື່ອຊີ້ແຈງແກ່ທຸກສິ່ງ ແລະ ເພື່ອເປັນຂໍ້ຊີ້ນຳສູ່ທາງຖືກຕ້ອງ ແລະ ຄວາມເມດຕາ ແລະ ເປັນຂ່າວດີແກ່ບັນດາມຸສລິມ) (ອັນ-ນະຫ໌ລຸ : 89). ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿قُلۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنِّي رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيۡكُمۡ جَمِيعًا ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ فَـَٔامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِ ٱلنَّبِيِّ ٱلۡأُمِّيِّ ٱلَّذِي يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَكَلِمَٰتِهِۦ وَٱتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ158﴾

(ຈົ່ງກ່າວເຖີດ (ມູຮໍາມັດ) ວ່າ ໂອ້ມະນຸດທັ່ງຫລາຍ ແທ້ຈິງຂ້ອຍຄືຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ ມາຍັງພວກທ່ານທັ່ງມວນ ຊຶ່ງພຣະອົງນັ້ນມີອຳນາດກຳມະສິດເໜືອບັນດາຊັ້ນຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບສັກກະລະຍົກເວັ້ນພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ຊົງໃຫ້ຊີວິດ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຕາຍ ດັງນັ້ນພວກທ່ານຈົ່ງສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ແລະ ພວກເຈົ້າຈົ່ງປະຕິບັດຕາມເຂົາເທິດ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄຳຊີ້ນຳ ສູ່ທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ) [ຊູເຣາະຫ໌ ອັລ-ອະຣໍຟ: 158].

ແລະ ໂອງການອື່ນ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ຢັງມີອີກຫຼາຍ.

ຫຼັກການທີ່ສີ່ : ການສັດທາຕໍ່ບັນດານະບີ

ເຊິ່ງກໍ່ປະກອບມີສອງປະການເຊັ່ນດຽວກັນຄື: ປະການທີຫນຶ່ງ: ການສັດທາຕໍ່ບັນດາຣໍຊູລໂດຍສັງເຂບ; ຄືການທີ່ເຮົາຕ້ອງສັດທາວ່າ ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ ຊຸບຮານະຮູ ວະຕະອາລາ ໄດ້ຊົງບັນດາຣໍຊູລມາຍັງປວງບ່າວຂອງພຣະອົງ ໃນຖານະເປັນຜູ້ບອກຂ່າວດີ, ຜູ້ຕັກເຕືອນ ແລະ ຜູ້ເຊີນຊວນໄປສູ່ສັດຈະທຳ; ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ຕອບຮັບພວກທ່ານ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມຜາສຸກ, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ຝ່າຝືນພວກທ່ານ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມຜິດຫວັງ ແລະ ຄວາມເສົ້າໂສກເສຍໃຈ, ແລະ ຜູ້ເປັນຣໍຊູລຄົນສູດທ້າຍ ແລະ ເປັນຣໍຊູລທີ່ປະເສິດທີ່ສຸດ ກໍ່ຄືນະບີຂອງເຮົາ ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ, ດັງໂອງການຂອງອັລລໍຫ໌ທີ່ວ່າ:

﴿وَلَقَدۡ بَعَثۡنَا فِي كُلِّ أُمَّةٖ رَّسُولًا أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱجۡتَنِبُواْ ٱلطَّٰغُوتَ...﴾

 (ໂດຍແນ່ນອນ ເຮົາໄດ້ສົ່ງບັນດາຣໍຊູລຂອງເຮົາພ້ອມດ້ວຍຫລັກຖານທັ່ງຫລາຍອັນຊັດແຈ້ງ ແລະ ເຮົາໄດ້ປະທານລົງມາພ້ອມກັບພວກເຂົາເຊິ່ງຄຳພີ ແລະ ເຄື່ອງໝາຍ  ເພື່ອມະນຸດຈະໄດ້ດຳລົງຢູ່ບົນຄວາມທຽງທຳ) [ສຸເຣາະຫ໌ ອັນນະຫ໌ລຸ : 36]. ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿رُّسُلٗا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى ٱللَّهِ حُجَّةُۢ بَعۡدَ ٱلرُّسُلِ...﴾

(ຄືບັນດາຣໍຊູລໃນຖານະຜູ້ແຈ້ງຂ່າວດີ ແລະ ໃນຖານະຜູ້ຕັກເຕືອນ ເພື່ອວ່າມະນຸດຈະບໍ່ໄດ້ມີຂໍ້ອ້າງໃດ ໆ ທີ່ຈະແກ້ຕົວກັບອັລລໍຫ໌ໄດ້ອີກ ຫລັງຈາກບັນດາຣໍຊູລເຫຼົ່ານັ້ນ...) (ອັນນິສາ : 165). ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَآ أَحَدٖ مِّن رِّجَالِكُمۡ وَلَٰكِن رَّسُولَ ٱللَّهِ وَخَاتَمَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ...﴾

(ມູຮຳມັດ ບໍ່ໄດ້ເປັນພໍ່ຂອງຜູ້ໃດຈາກບັນດາບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ ແຕ່ເປັນຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ເປັນນະບີຄົນສຸດທ້າຍ) [ຊູເຣາະຫ໌ ອັລ-ອະຫ໌ຊາບ : 40].

ປະການທີສອງ: ການສັດທາຕໍ່ບັນດາຣໍສູລໃນລາຍລະອຽດ; ຄືການທີ່ພວກເຮົາສັດທາໃນລາຍລະອຽດ ແລະ ໂດຍເຈາະຈົງຕໍ່ບັນດາທ່ານທີ່ອົງອັລລໍຮ໌ໄດ້ລະບຸຊື່ຂອງພວກທ່ານໄວ້ ຫຼື ທີ່ມີການຢືນຢັນການລະບຸຊື່ຈາກຣໍຊູລຂອງພະອົງ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ; ເຊັ່ນ: ນຸຫ໌, ຮູດ, ຊໍລິຫ໌, ອິບຣໍຮີມ ແລະ ທ່ານອື່ນໆ, ຂໍສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມເມດຕາຈາກອັລລໍຮ໌ຈົ່ງມີແດ່ພວກທ່ານ, ຄອບຄົວຂອງພວກທ່ານ ແລະ ບັນດາຜູ້ຕາມຂອງພວກທ່ານ.

ຫຼັກການທີ່ຫ້າ : ການສັດທາຕໍ່ວັນສິ້ນໂລກ (ວັນສຸດທ້າຍ)

ແລະ ປະກອບດ້ວຍ:

ການສັດທາຕໍ່ທຸກສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລໄດ້ບອກໄວ້ ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກການຕາຍ; ເຊັ່ນ ການຖືກທໍລະມານ ຫຼື ໄດ້ຮັບຄວາມສຸກໃນລະຫວ່າງຢູ່ໃນຫລຸມຝັງສົບ, ແລະ ສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນວັນກີຍາມະຫ໌ ອັນໄດ້ແກ່ ຄວາມໂກລາຫົນ, ຄວາມຄັບຂັນ, ຂົ່ວຂ້າມ(ສິຣອດ), ຊິງຊັ່ງນ້ຳໜັກ (ມິຊານ), ການສອບສວນ, ການຕອບແທນ, ແລະ ການປະກາດກຳຄວາມດີ ແລະ ຊົ່ວຂອງມວນມະນຸດ; ໂດຍມີຜູ້ຮັບສະມຸດບັນທຶກຄວາມກຳຂອງຕົນດ້ວຍມືຂວາ, ບ້າງຄົນກໍ່ຮັບດ້ວຍມືຊ້າຍ, ຫຼື ຮັບທາງຂ້າງຫຼັງ.

ການສັດທາໃນເລື່ອງບໍນ້ຳຂອງທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ເຊິ່ງຈະມີຜູ້ຄົນມາດື່ມນ້ຳທີ່ບໍນ້ຳນີ້, ການສັດທາຕໍ່ສະຫວັນ ແລະ ນະລົກ, ການພົບກັບອັລລໍຫ໌ຂອງບັນດາຜູ້ສັດທາ, ການໂອລົມຂອງພຣະອົງກັບພວກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະ ອື່ນໆ ອີກນອກເໜືອຈາກນີ້ທີ່ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ໃນອັລກຸຣອານ ແລະ ຊຸນນະຫ໌ທີ່ຖືກຕ້ອງຈາກຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ; ສະນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນການຈຳເປັນແກ່ບ່າວທີ່ຈະຕ້ອງສັດທາຕໍ່ເລື່ອງດັ່ງກ່າວທັງໝົດ ແລະ ເຊື່ອໝັ້ນຕາມແນວທາງທີ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໄດ້ຊີ້ແຈງໄວ້.

ຫຼັກການທີ່ຫົກ: ການສັດທາຕໍ່ກົດກຳໜົດສະພາວະ (ກໍດັຣ)

ປະກອບດ້ວຍການເຊື່ອຕໍ່ສີ່ປະການ:

ປະການທຳອິດ: ການສັດທາວ່າອັລລໍຫ໌ ຊຸບຮານະ ຮຸວະຕະອາ ໄດ້ຊົງຮັບຮູ້ເຖິງສິ່ງທີ່ມີມາໃນອາດີດ ແລະ ທີ່ຈະເກິດຂຶ້ນໃນອະນາຄົດ, ແລະ ຊົງຮູ້ເຖິງສະພາບການຂອງປວງບ່າວຂອງພຣະອົງ, ປັດໄຈຢັງຊີບຂອງພວກເຂົາ, ອາຍຸໄຂກຳໜົດຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ການງານຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ເລື່ອງລາວອື່ນໆ ຂອງພວກເຂົາ, ໂດຍບໍ່ມີສິ່ງໃດຈາກເລື່ອງດັ່ງກ່າວເປັນທີ່ຊ້ອນເລັ້ນແກ່ພຣະອົງ ຊຸບຮານະ ຮຸວະຕະອາ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:

﴿...وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ﴾

 (ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ເຖີດວ່າ ແທ້ຈິງ ອັລລໍຫ໌ນັ້ນຊົງຮອບຮູ້ໃນທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ) (ອັລ-ບະກໍເຣາະຫ໌ : 231). ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງເດສານຸພາບໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿...لِتَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ وَأَنَّ ٱللَّهَ قَدۡ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عِلۡمَۢا﴾

 (ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮູ້ວ່າ ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ນັ້ນເປັນຜູ້ຊົງອານຸພາບຫລາຍກວ່າທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ ແລະ ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ນັ້ນຊົງຫ້ອມລ້ອມທຸກສິ່ງຢ່າງໄວ້ດ້ວຍຄວາມຮອບຮູ້ (ຂອງພຣະອົງ) (ອັດ ຕໍລາກ : 12).

ປະການທີ່ສອງ: ສັດທາວ່າອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງບັນທຶກທຸກສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກຳຫນົດ ແລະ ຕັດສິນໄວ້; ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:

﴿قَدۡ عَلِمۡنَا مَا تَنقُصُ ٱلۡأَرۡضُ مِنۡهُمۡۖ وَعِندَنَا كِتَٰبٌ حَفِيظُۢ 4﴾

 (ແນ່ນອນ ເຮົາຮູ້ດີເຖີງສິ່ງທີ່ແຜ່ນດິນກັດກິນຈາກ(ຮ່າງຂອງ) ພວກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ (ຈົນສະລາຍ) ແລະ ນະ ທີ່ເຮົານັ້ນມີບັນທຶກທີ່ຖືກຮັກສາໄວ້) (ກໍຟ : 4). ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿...وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ فِيٓ إِمَامٖ مُّبِينٖ﴾

 (ແລະ ຮ່ອງຮ່ອຍຂອງພວກເຂົາ ແລະ ທຸກສິ່ງນັ້ນ ເຮົາໄດ້ລວບລວມໄວ້ຢ່າງຄົບຖວ້ນໃນບັນທຶກອັນຊັດແຈ້ງ)

(ຍາຊີນ : 12). ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿أَلَمۡ تَعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۚ إِنَّ ذَٰلِكَ فِي كِتَٰبٍۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٞ70﴾

(ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ບໍວ່າ ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຊົງຮອບຮູ້ສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນຊັ້ນຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ (ຖືກເກັບຮັກສາ) ຢູ່ໃນບັນທຶກ ແທ້ຈິງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເປັນເລື່ອງງ່າຍດາຍສໍາລັບອັລລໍຫ໌)

(ອັລ-ຮັຈ : 70).

ປະການທີ່ສາມ: ສັດທາຕໍ່ພຣະປະສົງຂອງອັລລໍຫ໌ ສະນັ້ນສິ່ງໃດທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງກໍ່ຈະໃຫ້ບັງເກິດຂຶ້ນ ແລະ ສິ່ງໃດທີ່ພຣະອົງບໍ່ຊົງປະສົງ ສິ່ງນັ້ນກໍ່ຈະບໍ່ເກິດຂຶ້ນ ພຣະອົງຊົງກ່າວວ່າ:

﴿...إِنَّ ٱللَّهَ يَفۡعَلُ مَا يَشَآءُ﴾

(...ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຊົງກະທຳໃນສິງທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງ)

(ອັລ-ຮັຈ : 18). ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງເດສານຸພາບໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿إِنَّمَآ أَمۡرُهُۥٓ إِذَآ أَرَادَ شَيۡـًٔا أَن يَقُولَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ82﴾

 (ອັນແທ້ຈິງ ພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງນັ້ນເມື່ອພຣະອົງຊົງຕ້ອງການສິ່ງໃດ ພຣະອົງກໍຈະເວົ້າກັບມັນວ່າ ຈົງເປັນ ແລ້ວມັນກໍຈະເປັນຂື້ນມາ) (ຍາຊີນ : 82). ແລະ ອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ29﴾

(ແລະ ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ສົມດັງປະສົງສິ່ງໃດ ເວົ້ນແຕ່ອັລລໍຫ໌ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນລະໂລກຈະຊົງປະສົງ)

[ສູເຣາະຫ໌ ຕັກວີຣ : 29].

ປະການທີ່ສີ່ : ສັດທາວ່າການສ້າງສັນທຸກສັບພະສິ່ງເປັນຂອງອັລລໍຫ໌ ບໍ່ມີຜູ້ໃດເປັນຜູ້ສ້າງນອກຈາກພຣະອົງ ແລະ ບໍ່ມີຜູ້ຄຸ້ມຄອງທີ່ດີຍິ່ງນອກຈາກພຣະອົງ ດັງທີ່ມີພຣະດຳລັດວ່າ:

﴿ٱللَّهُ خَٰلِقُ كُلِّ شَيۡءٖۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ وَكِيلٞ62﴾

(ອັລລໍຫ໌ ຄືຜູ້ຊົງສ້າງທຸກສິ່ງ ແລະ ພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ຊົງດູແລ ແລະ ຄຸ້ມຄອງທຸກສັບພະສິ່ງ) (ອັຊ-ຊຸມັຣ : 62). ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡۚ هَلۡ مِنۡ خَٰلِقٍ غَيۡرُ ٱللَّهِ يَرۡزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۚ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ فَأَنَّىٰ تُؤۡفَكُونَ3﴾

(ໂອ້ມະນຸດທັງຫລາຍເອີ່ຍ! ພວກເຈົ້າຈົງລຳລຶກເຖິງຄວາມໂປດປານຂອງອັລລໍຫ໌ທີ່ມີຕໍ່ພວກເຈົ້າ ຈະມີຜູ້ສ້າງອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ແນວນັ້ນບໍ ທີ່ປະທານປັດໃຈຍັງຊີບຈາກຟາກຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກພຣະອົງ ດັ່ງນັ້ນເປັນຫຍັງລະ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງຖືກຫລອກລວງໃຫ້ຫັນຫນີຫ່າງອອກໄປ (ຈາກຄວາມເປັນຈິງ) (ຟາຕິຣ : 3).

ສະນັ້ນ ການສັດທາຕໍ່ກົດກຳໜົດສະພາວະ: ຈຶ່ງຄອບຄຸມການສັດທາຕໍ່ສີ່ປະການນີ້ທັງໝົດ, ດັ່ງທີ່ເປັນຫຼັກຄວາມເຊື່ອຂອງອະຫ໌ລຸສສຸນນະຫ໌ ວັລຈະມາອະຫ໌; ເຊິ່ງແຕກຕ່າງໄປຈາກຜູ້ບໍ່ຍອມຮັບໃນບາງປະການຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈາກກຸ່ມພວກອະຫ໌ລຸລບິດອະຫ໌.

ແລະ ສ່ວນໜຶ່ງຈາກບັນດາເລື່ອງທີ່ສຳຄັນໃນຫຼັກຄວາມເຊື່ອທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງຊາວອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌ ກໍ່ຄື: ການມີຄວາມຮັກຄວາມມັກເພື່ອອັລລໍຫ໌ ແລະ ມີຄວາມກຽດຊັງເພື່ອອັລລໍຫ໌, ມີການມຸວາລາຫ໌ (ການຜູກສຳພັນ) ແລະ ມຸອາດະຫ໌ (ການອອກຫ່າງ) ບົນພື້ນຖານຂອງບົດບັນຍັດແຫ່ງອັລລໍຫ໌, ເຊິ່ງນີ້ກໍ່ຄື ຄວາມເຊື່ອໃນເລື່ອງ ອັລ-ວະລາ ວັລ-ບະຣໍ, ແລະ ມັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຈາກການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌.

ສະນັ້ນ ມຸມິນຈຶ່ງຮັກບັນດາມຸມິນຜູ້ສັດທາດ້ວຍກັນ ແລະ ມອບການສະນັນສະນູນແກ່ພວກເຂົາ, ແລະ ຈະກຽດຊັງບັນດາຜູ້ປະຕິເສດ ແລະ ອອກຫ່າງຈາກພວກເຂົາ, ແລະ ບຸກຄົນລະດັບທຳອິດໃນກຸ່ມມຸມິນຈາກປະຊາຊາດນີ້ ກໍ່ໄດ້ແກ່ບັນດາສາວົກຂອງທ່ານນະບີ ﷺ, ແລະ ຕາມຫຼັກການຂອງຊາວອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌ ວັນຈະມາອະຫ໌ແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງຮັກບັນດາສາວົກເຫຼົ່ານີ້ ມອບການສະນັນສະນູນແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ເຊື່ອມັ່ນວ່າພວກເຂົາຄືບຸກຄົນທີ່ເປັນກຸ່ມຊົນທີ່ດີທີ່ສຸດຫຼັງຈາກບັນດາສາສະນະທູດ, ທັ້ງນີ້ອະໄສຫຼັກຖານຈາກຄຳເວົ້າຂອງທ່ານນະບີ ﷺ ທີ່ວ່າ:

«خَيْرُ القُرُونِ قَرْنِي ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُم».

«ສັດຕະວັດທີ່ດີທີ່ສຸດນັ້ນ ຄືສັດຕະວັດຂອງຂ້ອຍ ຈາກນັ້ນກໍ່ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ມາຕໍ່ຈາກພວກເຂົານັ້ນ ແລ້ວຈາກນັ້ນກໍ່ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ມາຫຼັງຈາກພວກເຂົາ»¹⁴ ລາຍງານໂດຍທ່ານບຸກຄໍຣີ ແລະ ທ່ານມຸສລິມ.

ແລະ ພວກເຂົາເຊື່ອວ່າ ຜູ້ທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດຄື: ທ່ານອະບູບັກຣ ອັສ-ສິດດີກ, ຖັດມາກໍ່ຄືທ່ານ ອຸມັຣ ອັລ-ຟາຣູກ, ຖັດມາກໍ່ຄືທ່ານ ອຸສມານ ຊຸນນູຣອນ, ຖັດມາກໍ່ຄືທ່ານ ອະລີ ອັລ-ມຸຣຕະດໍ -ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮູມ-, ຖັດຈາກທ່ານເຫລົ່ານັ້ນ ກໍ່ເປັນບຸກຄົນທີ່ເຫລືອໃນສໍຮາບະຫ໌ທັ້ງສິບທ່ານ, ຖັດມາກໍ່ເປັນບັນດາສາວົກອື່ນ ໆ ທັ້ງໝົດ, ແລະ ພວກເຂົາຈະບໍ່ເຂົ້າໄປກ່ຽວຂ້ອງ ຫຼື ວິຈານການໂຕ້ແຍ້ງກັນລະຫວ່າງບັນດາສໍຮາບະຫ໌, ແລະ ພວກເຂົາເຊື່ອວ່າສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງບັນດາສາວົກນັ້ນ ໄດ້ຜ່ານການກັ່ນກອງ ວິນິດໄສ ແລະ ຜ່ານຄວາມຄິດເຫັນຈາກພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນແລ້ວ, ຜູ້ໃດທີ່ວິນິດໄສໄດ້ກົງກັບຂໍ້ເທັດຈິງອັນຖືກຕ້ອງ ເຂົາຜູ້ນັ້ນກໍ່ໄດ້ຮັບຜົນລະບຸນເປັນສອງເທົ່າ ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ວິນິດໄສຜິດພາດ ເຂົາຜູ້ນັ້ນກໍ່ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຕອບແທນພຽງສ່ວນດຽວ.

ບັນດາມຸມິນຜູ້ສັດທາມີຄວາມຮັກຕໍ່ຄອບຄົວວົງຕະກູນ (ອະຫ໌ລຸລໄບຕ) ຂອງທ່ານນະບີ ﷺ ມອບຄວາມຮັກຂອງພວກເຂົາຕໍ່ບັນດາພັນລະຍາຂອງທ່ານນະບີ ﷺ ເຊິ່ງປຽບສະເຫມືອນເປັນເເມ່ຂອງບັນດາຜູ້ສັດທາ ພວກເຂົາຈະກ່າວຂໍພອນໃຫ້ອັລລໍຫ໌ໂປດປານພວກນາງທຸກຄົນ. ພວກເຂົາຈະອອກຫ່າງຈາກແນວທາງຂອງພວກຣໍຟີເດາະ ທີ່ບໍ່ມັກ ດ່າວ່າ ແລະ ປະນາມເຫລົ່າສາວົກຂອງທ່ານນະບີ ﷺ ແຕ່ກັບເກິນເລີຍຕໍ່ອະລຸລໄບຕ ໂດຍຢົກຖານະຂອງອະລຸລໄບຕເກິນກວ່າເຫດ ເກີນກວ່າຕຳແຫນ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ຈັດໃຫ້ພວກເຂົາ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍຍັງອອກຫ່າງຈາກແນວທາງຂອງພວກນະວາຊິບ ເຊິ່ງພວກນີ້ໄດ້ກໍ່ຄວາມເສຍຫາຍແກ່ອະລຸລໄບຕ ທັ້ງດ້ວຍວ່າຈາ ແລະ ການກະທຳ.

ທັ້ງໝົດ ທີ່ໄດ້ກ່າວມານີ້ລ້ວນແລ້ວແຕ່ເຂົ້າຢູ່ພາຍໃຕ້ຫຼັກການເຊື່ອມັ່ນທີ່ຖືກຕ້ອງ ເຊິ່ງເປັນຫຼັກການທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ມາເພື່ອເຜີຍແຜ່, ແລະ ເປັນຫຼັກການເຊື່ອໝັ່ນທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງສັດທາ, ຍຶດໝັ່ນ, ດຳເນິນຕາມຕະຫຼອດໄປ, ແລະ ລະມັດລະວັງຈາກສິ່ງທີ່ຂັດກັບຫຼັກການນີ້. ທັ້ງຍັງເປັນຫຼັກການເຊື່ອໝັ່ນຂອງກຸ່ມຊົນທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມປອດໄພ ນັ້ນຄືອະຫ໌ລຸຊສຸນນະຫ໌ ວະຈາມາອະຫ໌, ທີ່ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນເລື່ອງຂອງກຸ່ມຊົນນີ້ວ່າ:

«لَا تَـزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ‌ظَاهِرِينَ ‌عَلَى ‌الحَقِّ، لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَذَلَهُمْ، حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللهِ وَهُمْ كَذَلِكَ».

«ຊົນກຸ່ມໜຶ່ງຈາກປະຊາຊາດຂອງຂ້ອຍ ຈະຍັງຄົງປະກົດເດັ່ນຢູ່ເທິງສັດຈະທຳ, ຜູ້ທີ່ຫຍຽດຍາມພວກເຂົາບໍ່ສາມາດສ້າງຄວາມເສຍຫາຍແກ່ພວກເຂົາໄດ້, ຈົນກວ່າຄຳບັນຊາຂອງອັລລໍຫ໌ຈະມາເຖິງ ແລະ ພວກເຂົາກໍຍັງຄົງເປັນເຊັ່ນນັ້ນຢູ່»¹⁵, ແລະ ໃນອີກລາຍງານໜຶ່ງ:

«لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الحَقِّ مَنْصُورَةٌ».

ຄວາມໝາຍຄື "ຊົນກຸ່ມໜຶ່ງຈາກປະຊາຊາດຂອງຂ້ອຍ ຢັງຄົງຍືນຫຍັດຢູ່ບົນຄວາມທ່ຽງທຳ ເປັນກຸ່ມຊົນທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ"¹⁶, ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ຢັງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:

«افْتَرَقَتِ اليَهُودُ عَلَى إِحْدَى وَسَبْعِينَ فِرْقَةً، وَافْتَرَقَتِ النَّصَارَى عَلَى اثْنَتَيْنِ وَسَبْعِينَ فِرْقَةً، وَسَتَفْتَرِقُ هَذِهِ الأُمَّةُ عَلَى ثَلَاثِ وَسَبْعِينَ فِرْقَةً كُلُّهَا فِي النَّارِ إِلَّا وَاحِدَةً فَقَالَ الصَّحَابَةُ: مَنْ هِيَ يَا رَسُولَ اللهِ؟ قَالَ: مَنْ كَانَ عَلَى مِثْلِ مَا أَنَا عَلَيْهِ وَأَصْحَابِي».

ຄວາມໝາຍວ່າ "ພວກຍະຮຸດີ (ຍິວ) ໄດ້ແຕກແຍກອອກເປັນ 71 ກຸ່ມ ແລະ ຊາວນະສໍຣໍ (ຄຣິສ) ໄດ້ແຕກແຍກເປັນ 72 ກຸ່ມ ແລະ ປະຊາຊາດນີ້ (ມຸສລິມ) ຈະແຕກແຍກເປັນ 73 ກຸ່ມ ທັ້ງໝົດນັ້ນລົງນະຣົກ ນອກຈາກກຸ່ມດຽວເທົ່ານັ້ນ". ບັນດາຊໍຮາບະຫ໌ໄດ້ຖາມວ່າ "ໂອ້ທ່ານຣໍຊຸລແຫ່ງອັລລໍຫ໌ ກຸ່ມນັ້ນເປັນໃຜນໍ່?" ທ່ານຕອບວ່າ " ກຸ່ມນັ້ນຄືຜູ້ທີ່ມີການດຳເນິນບົນເສັ້ນທາງທີ່ຄືກັບເສັ້ນທາງຂອງຂ້ອຍ ແລະ ສາວົກຂອງຂ້ອຍ"¹⁷

ບັນດາຄວາມເຊື່ອທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບຄວາມເຊື່ອທີ່ຖືກຕ້ອງ

ບັນດາຜູ້ທີ່ຫັນເຫອອກນອກທາງຂອງຫຼັກການນີ້ ແລະ ດຳເນິນໄປຕາມສິ່ງທີ່ກົງກັນຂ້າມນັ້ນ ມີຢູ່ຫຼາຍກຸ່ມຫຼາຍປະເພດດ້ວຍກັນ ອະທິເຊັ່ນ: ກຸ່ມເຄົາລົບບູຊາທັ້ງຫຼາຍ ຈະເວັດ, ມະລາອິກະຫ໌, ບັນດາວະລີຍ໌, ຈິນ, ກົກໄມ້, ຫິນ, ແລະ ອື່ນໆ. ກຸ່ມຄົນເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ໄດ້ຕອບສະນອງການເຊີນຊວນຂອງບັນດາຣໍຊູລ, ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນຢັງຂັດແຍ້ງ ແລະ ດື້ດຶງຕໍ່ບັນດາຣໍຊູລ, ເຊັ່ນດັງກັບພວກກຸເຣຊ ແລະ ອາຣັບກົກອື່ນ ໆ ທີ່ເຮັດກັບນະບີມຸຮຳມັດ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ຂອງເຮົາ; ພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນເຄີຍຂໍຕໍ່ສິ່ງທີ່ຖືກເຄົາລົບສັກກາລະ ໃຫ້ເຮັດທຸລະໃຫ້, ຂໍໃຫ້ຫາຍປ່ວຍ, ແລະ ຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອເພື່ອເອົາຊະນະສັດຕູ, ພວກເຂົາເຄີຍຂ້າສັດບູຊາ ແລະ ບົນບານຕໍ່ສິ່ງທີ່ຖືກເຄົາລົບສັກກາລະດັງກ່າວ, ແລະ ເມື່ອທ່ານຣໍຊູລ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ຄັດຄ້ານການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ, ແລະ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກເຂົາຖະວາຍການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ແຕ່ພຽງອົງດຽວດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດໃຈ, ພວກເຂົາກັບເຫັນວ່າເປັນສິ່ງແປກປະຫລາດ ແລະ ບໍ່ຍອມປະຕິບັດຕາມທ່ານຣໍຊູລ, ແລະ ພວກເຂົາກ່າວວ່າ:

﴿أَجَعَلَ ٱلۡأٓلِهَةَ إِلَٰهٗا وَٰحِدًاۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيۡءٌ عُجَابٞ5﴾

(ຄົນປະຕິເສດເຫລົ່ານັ້ນກ່າວວ່າ) ເຂົາ (ມຸຮຳມັດ) ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າຫຼາຍອົງເປັນພຣະເຈົ້າອົງດຽວແນວນັ້ນບໍ່? ແທ້ຈິງນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ແປກປະຫຼາດແທ້ ໆ ) (ສອດ : 5).

ທ່ານຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ ກໍ່ຢັງຄົງດຳເນິນການຮຽກຮ້ອງ ເຊີນຊວນພວກເຂົາສູ່ອັລລໍຫ໌ຕໍ່ໄປ ທ່ານໄດ້ເຕືອນພວກເຂົາບໍ່ໃຫ້ຕັ້ງພາຄີ ອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ຮູ້ເຖິງຂໍ້ເທັດຈິງຂອງສິ່ງທີ່ທ່ານຮຽກຮ້ອງເຊີນຊວນໄປສູ່ ຈົນກະທັ່ງອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງຊີ້ທາງແກ່ບາງຄົນໃນຫມູ່ພວກເຂົາ ຈົນຕໍ່ມາກໍ່ໄດ້ມີການຍອມຮັບ ແລະ ເຂົ້າຮັບສາສະໜາຂອງອັລລໍຫ໌ຢ່າງຫຼວງຫລາຍ ສາສະໜາຂອງພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ປະກົດເດັ່ນຊັດຂຶ້ນເຫນືອສາສະໜາອື່ນ ທັ້ງນີ້ຫຼັງຈາກການເຊີນຊວນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ການຕໍ່ສູ້ຢ່າງອົດທົນເປັນເວລາຍາວນານຂອງທ່ານນະບີ ແລະ ບັນດາສາວົກຂອງທ່ານ ຮວມທັ້ງຜູ້ດຳເນິນຕາມທ່ານເຫລົ່ານັ້ນດ້ວຍດີ. ຕໍ່ມາສະພາບສະຖານະການໄດ້ປ່ຽນແປງໄປ ຄວາມບໍ່ຮູ້ໄດ້ແຜ່ກະຈາຍໃນຫມູ່ຊົນສ່ວນໃຫຍ່ ຈົນກະທັ່ງຄົນສ່ວນຫຼາຍກັບໄປສູ່ສາສະໜາຂອງພວກຈາຮີລິຍະຫ໌ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ທັ້ງນີ້ກໍ່ດ້ວຍການນັບຖືຢ່າງບໍ່ມີຂອບເຂດຕໍ່ບັນດານະບີ ແລະ ວະລິຍ໌ ໂດຍການຂໍດຸອາ ວອນຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຕໍ່ທ່ານເຫລົ່ານັ້ນ ຮວມທັ້ງການກະທຳຊີຣິກອື່ນ ໆ ອີກ, ຄົນເຫລົ່ານີ້ບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມໝາຍຂອງຄຳວ່າ "ລາອີລາຮະ ອິລລັລລໍຫ໌" ຢ່າງທີ່ພວກກຸຟຟາຣຊາວອາຣັບຮູ້ຈັກຄວາມໝາຍຂໍ້ຄວາມນີ້ (ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງຊ່ວຍເຫລືອດ້ວຍເຖິດ).

ການຊີຣິກເຊັ່ນນີ້ ຢັງຄົງມີລະບາດຢູ່ຈົນກະທັ່ງເຖິງຍຸກປັດຈຸບັນຂອງເຮົາ ເນື່ອງຈາກການແຜ່ກະຈາຍຂອງຄວາມບໍ່ຮູ້ ແລະ ຍຸກທີ່ຫ່າງໄກຈາກຍຸກຂອງທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ.

ຂໍ້ສົງໄສຄຸມເຄືອຂອງຄົນລຸ່ນຫຼັງເຫລົ່ານີ້ກໍ່ເຊັ່ນດຽວກັບຂໍ່ສົງໄສຄຸມເຄືອຂອງຄົນລຸ່ນທຳອິດ ໃນອະດີດ, ນັ້ນກໍ່ຄືຄຳເວົ້າຂອງພວກເຂົາທີ່ວ່າ:

﴿...هَٰٓؤُلَآءِ شُفَعَٰٓؤُنَا عِندَ ٱللَّهِ...﴾

(...ພວກເຫຼົ່ານີ້ແຫລະ ຄືຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອເຮົາ ນະ ທີ່ອັລລໍຫ໌...) [ສູເຣາະຫ໌ ຍູນຸສ: 18], ແລະ ຄຳກ່າວຂອງພວກເຂົາທີ່ວ່າ:

﴿...مَا نَعۡبُدُهُمۡ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلۡفَىٰٓ...﴾

(...ເຮົາບໍ່ໄດ້ເຄົາລົບພັກດີພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນ ເວັ້ນເເຕ່ເພື່ອເຂົາເຫລົ່ານັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາໃກ້ຊິດຕໍ່ອັລລໍຫ໌...) (ອັຊ-ຊຸມັຣ : 3). ແລະ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ຂໍ້ສົງໄສນີ້ເປັນໂມຄະ, ແລະ ໄດ້ຊີ້ແຈງວ່າ ຜູ້ໃດທີ່ບູຊາສິ່ງອື່ນນອກເໜືອຈາກພຣະອົງ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຜູ້ໃດກໍຕາມ, ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຕັ້ງພາຄີຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ໄດ້ປະຕິເສດສັດທາ, ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿وَيَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمۡ وَلَا يَنفَعُهُمۡ وَيَقُولُونَ هَٰٓؤُلَآءِ شُفَعَٰٓؤُنَا عِندَ ٱللَّهِ...﴾

(ແລະ ເຂົາເຫລົ່ານັ້ນໄດ້ເຄົາລົບພັກດີສິ່ງອື່ນຈາກອັລລໍຫ໌ ເຊິ່ງບໍ່ໄດ້ໃຫ້ໂທດແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ປະໂຫຍດແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ ພວກເຫຼົ່ານີ້ແຫລະ ຄືຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອເຮົາ ນະ ທີ່ອັລລໍຫ໌...) (ຍູນຸສ : 18). ອັລລໍຫ໌ ຈຶ່ງໄດ້ຕອບໂຕ້ພວກເຂົາ ດ້ວຍພຣະດຳລັດວ່າ:

﴿قُلۡ أَتُنَبِّـُٔونَ ٱللَّهَ بِمَا لَا يَعۡلَمُ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَلَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ سُبۡحَٰنَهُۥ وَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يُشۡرِكُونَ18﴾

(ຈົ່ງກ່າວເຖິດ (ມຸຮຳມັດ) ພວກເຈົ້າຈະບອກອັລລລໍຫ໌ເຖິງສິ່ງທີ່ (ພວກເຂົ້າໃຈວ່າ) ພຣະອົງບໍ່ຊົງຮັບຮູ້ໃນບັນດາຊັ້ນຟ້າ ເເລະ ເເຜ່ນດິນເເນວນັ້ນບໍ່? ພຣະອົງຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ເເລະ ຊົງສູງສົ່ງ ເໜື່ອສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຕັ້ງພາຄີຂື້ນ) (ຍູນຸສ : 18).

ດັງນັ້ນ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງຊີ້ແຈ້ງໄວ້ໃນອາຍະຫ໌ນີ້ວ່າ ການເຄົາລົບພັກດີອື່ນຈາກພຣະອົງບໍ່ວ່າຈະເປັນນະບີ ບັນດາວະລີຍ໌ ຫຼື ຄົນອື່ນ ໆ ກໍ່ຕາມ ຍ່ອມຖືວ່າການເຄົາລົບພັກດີນັ້ນ ເປັນຊີຣິກຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ກະທຳຈະຕັ້ງຊື່ເປັນອື່ນຈາກນັ້ນກໍ່ຕາມ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿...وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ مَا نَعۡبُدُهُمۡ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلۡفَىٰٓ...﴾

(ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຍຶດຖືສິ່ງອື່ນຈາກອັລລໍຫ໌ໃຫ້ເປັນວະລີ (ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ) ເພື່ອເຄົາລົບພັກດີ (ພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ) ເຮົາບໍ່ໄດ້ເຄົາລົບພັກດີພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນ ເວັ້ນເເຕ່ເພື່ອເຂົາເຫລົ່ານັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາໃກ້ຊິດຕໍ່ອັລລໍຫ໌) [ສູເຣາະຫ໌ ອັຊຊຸມັຣ: 3]. ອັລລໍຫ໌ ຈຶ່ງໄດ້ຕອບໂຕ້ພວກເຂົາ ດ້ວຍພຣະດຳລັດວ່າ:

﴿...إِنَّ ٱللَّهَ يَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡ فِي مَا هُمۡ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَنۡ هُوَ كَٰذِبٞ كَفَّارٞ﴾

(...ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ ຈະຊົງຈະຕັດສິນພວກເຂົາໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຂັດເເຍ້ງກັນໃນເລື່ອງນັ້ນ ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຈະບໍ່ຊົງຊີ້ນຳທາງເເກ່ຜູ້ກ່າວເທັດ (ຄົນຂີ້ຕົວະ) ຜູ້ບໍ່ສຳນຶກບຸນຄຸນປະຕິເສດ) (ອັຊ-ຊຸມັຣ : 3).

ພຣະອົງ ໄດ້ຊີ້ແຈ້ງໃຫ້ເຮົາໄດ້ຊາບໃນອາຍະຫ໌ນີ້ວ່າ ການເຄົາລົບພັກດີຂອງພວກເຂົາ ທີ່ມີຕໍ່ສິ່ງອື່ນຈາກພຣະອົງ ບໍ່ວ່າຈະດ້ວຍການວອນຂໍ ຄວາມຢ້ານກົວ ຄວາມຫວັງ ແລະ ສິ່ງອື່ນ ໆ ນັ້ນ ຍ່ອມຖືວ່າເປັນການກຸຟັຣຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ພຣະອົງປະກາດວ່າຄຳເວົ້າຂອງພວກເຂົາທີ່ວ່າພຣະເຈົ້າຫຼາຍອົງຂອງພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາໃກ້ຊິດກັບອັລລໍຫ໌ຫຼາຍຍິ່ງຂຶ້ນນັ້ນເປັນຄຳກ່າວທີ່ຂີ້ຕົວະໂກຫົກມົດເທັດ.

ສ່ວນໜຶ່ງຈາກການເຊື່ອໝັ່ນທີ່ເຮັດໃຫ້ຕົກເປັນກາຟິຣ (ຕົກສາສະໜາ) ອັນເປັນການເຊື່ອໝັ່ນທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບຫຼັກການເຊື່ອໝັ່ນທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ຂັດແຍ້ງກັບສິ່ງທີ່ບັນດາຣໍຊູລໄດ້ນຳມານັ້ນ ກໍ່ໄດ້ແກ່ການເຊື່ອໝັ່ນຂອງກຸ່ມຜູ້ປະຕິເສດພຣະເຈົ້າໃນຍຸກປັດຈຸບັນນີ້ ເຊິ່ງນັ່ນກໍ່ຄື ກຸ່ມຜູ້ດຳເນີນຕາມຄຳສອນຂອງມາຣກຊ໌ ເລນິນ ແລະ ບຸກຄົນອື່ນ ໆ ບໍ່ວ່າເຂົາເຫລົ່ານັ້ນຈະເອິ້ນຊື່ວ່າສັງຄົມນິຍົມ ຄອມມິວນິສ ຫຼື ອີ່ຫຍັງກໍ່ຕາມ ແຕ່ທະວ່າຮາກຖານລ່ວມຂອງຄົນເຫລົ່ານີ້ຈຳນວນໜຶ່ງກໍ່ຄືການປະຕິເສດພຣະເຈົ້າ ແລະ ຊີວິດເປັນພຽງວັດຖຸ,

ອີກທັ່ງຢັງລວມເຖິງການປະຕິເສດວັນສິ້ນໂລກ ປະຕິເສດນະຣົກ ສະຫວັນ ແລະ ປະຕິເສດສາສະໜາທັ້ງໝົດ ຜູ້ທີ່ພິຈາລະນາເບິ່ງຕຳລາ ແລະ ສຶກສາສະພາບຂອງຄົນເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ຈະຮູ້ຢ່າງແນ່ນອນໂດຍບໍ່ຕ້ອງສົງໄສເລີຍວ່າ ການເຊື່ອໝັ່ນຢ່າງນີ້ເປັນການເຊື່ອທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບສາສະໜາແຫ່ງຟາກຟ້າ ແລະ ເປັນການເຊື່ອໝັ່ນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ເຊື່ອເຊັ່ນນັ້ນເດິນໄປສູ່ບັ້ນປາຍທີ່ເລວຮ້າຍທີ່ສຸດໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ.

ແລະ ສ່ວນໜຶ່ງຈາກການເຊື່ອມັ່ນທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບຫຼັກສັດຈະທຳ: ນັ້ນກໍ່ໄດ້ແກ່ການເຊື່ອມັ່ນຂອງບາງຄົນໃນກຸ່ມຊູຟີ ເວົ້າວ່າ ຄົນບາງກຸ່ມທີ່ພວກເຂົາເອິ້ນວ່າ "ວະລີຍ໌" ນັ້ນ ໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມກັບອັລລໍຫ໌ໃນການຈັດການ, ແລະ ບໍລິຫານກິດຈະການໂລກ, ພວກເຂົາໄດ້ໃຫ້ຊື່ຄົນເຫລົ່ານັ້ນວ່າ ອັລ-ອັກຕອບ, ອັລ-ອັກຕ໋າດ, ອັລ-ອັກວາສ, ແລະ ຊື່ອື່ນ ໆ ອີກ. ລ້ວນຄືຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການຮ້ອງຂໍຄວາມເຊື່ອເຫລືອ ແລ້ວແຕ່ຜູ້ເຊື່ອຖືຈະປະດິດຄິດຂຶ້ນມາຕັ້ງໃຫ້ແກ່ພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາ, ແລະ ນີ້ຄືການຕັ້ງພາຄີໃນດ້ານຣູບູບີຍະຫ໌, ເຊິ່ງເປັນການຕັ້ງພາຄີປະເພດທີ່ນ່າລັງກຽດທີ່ສຸດຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ.

ແລະ ເມື່ອພິຈາລະນາເຖິງການຕັ້ງພາຄີຂອງຄົນຍຸກກ່ອນໃນສະໄໝຈາຮິລີຍະຫ໌ ແລະ ປຽບທຽບມັນກັບການຕັ້ງພາຄີທີ່ແຜ່ຫຼາຍໃນໝູ່ຄົນສະໄໝຫຼັງ ໆ; ກໍ່ຈະພົບວ່າການຕັ້ງພາຄີຂອງຄົນສະໄໝຫຼັງ ໆ ນັ້ນ ມັນໃຫຍ່ຫຼວງກວ່າ ແລະ ຮ້າຍແຮງກວ່າ, ເຊິ່ງມີຄຳອະທິບາຍດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: ບັນດາຜູ້ປະຕິເສດຊາວອາຣັບໃນສະໄຫມຍາຮິລີຍະຫ໌ ມີລັກສະນະພິເສດຢູ່ສອງປະການຄື: ປະການທີໜຶ່ງ: ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຕັ້ງສິ່ງໃດເປັນພາຄີໃນການເປັນພຣະຜູ້ອະພິບານ, ຫາກແຕ່ການຕັ້ງພາຄີຂອງພວກເຂົາແມ່ນຢູ່ໃນການເຄົາລົບບູຊາ; ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຍອມຮັບໃນການເປັນພຣະຜູ້ອະພິບານຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ພຽງອົງດຽວເທົ່ານັ້ນ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَهُمۡ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُ...﴾

(ແລະ ຖ້າເຈົ້າຖາມພວກເຂົາວ່າ ໃຜເປັນຜູ້ສ້າງພວກເຂົາ ແນ່ນອນພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ ອັລລໍຫ໌...)

[ຊູເຣາະຫ໌ ອັລຊຸຄຣຸຟ : 87]. ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ໄດ້ກ່າວຕຶ່ມອີກວ່າ:

﴿قُلۡ مَن يَرۡزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ أَمَّن يَمۡلِكُ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡأَبۡصَٰرَ وَمَن يُخۡرِجُ ٱلۡحَيَّ مِنَ ٱلۡمَيِّتِ وَيُخۡرِجُ ٱلۡمَيِّتَ مِنَ ٱلۡحَيِّ وَمَن يُدَبِّرُ ٱلۡأَمۡرَۚ فَسَيَقُولُونَ ٱللَّهُۚ فَقُلۡ أَفَلَا تَتَّقُونَ31﴾

(ຈົ່ງກ່າວເຖິດ (ມຸຮຳມັດ) ໃຜເປັນຜູ້ປະທານປັດໄຈຍັງຊີບທີ່ມາຈາກຟາກຟ້າເເລະເເຜ່ນດິນເເກ່ພວກທ່ານ ຫຼື ໃຜເປັນເຈົ້າຂອງການໄດ້ຍິນ ການເບິ່ງເຫັນ ເເລະ ໃຜເປັນຜູ້ໃຫ້ມີຊີວິດຫຼັງຈາກການຕາຍ ແລະ ໃຜເປັນຜູ້ໃຫ້ຕາຍຫຼັງຈາກມີຊີວິດມາ ແລະ ໃຜເປັນຜູ້ບໍລິຫານກິດຈະການ ເເລ້ວພວກເຈົ້າຈະກ່າວກັນວ່າ “ອັລລໍຫ໌” ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງກ່າວເຖິດ (ມຸຮຳມັດ) ພວກທ່ານບໍ່ຢຳເກຼງບໍ່!) ( ຍູນຸສ : 31). ແລະ ໂອງການຕ່າງ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ຢັງມີອີກຫຼວງຫຼາຍ.

ປະການທີ່ສອງ: ການຕັ້ງພາຄີໃນການອິບາດະຫ໌ຂອງພວກເຂົານັ້ນບໍ່ໄດ້ເກີດຂື້ນຕະຫຼອດເວລາ, ຫາກແຕ່ມັນເກີດຂື້ນໃນຍາມປົກຕິສຸກ, ສ່ວນໃນພາວະຄັບຂັນແລ້ວ ພວກເຂົາຈະຖະວາຍການອີບາດະຫ໌ແກ່ອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວ, ດັງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿فَإِذَا رَكِبُواْ فِي ٱلۡفُلۡكِ دَعَوُاْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ فَلَمَّا نَجَّىٰهُمۡ إِلَى ٱلۡبَرِّ إِذَا هُمۡ يُشۡرِكُونَ65﴾

(ດັງນັ້ນ ເມື່ອພວກເຂົາໂດຍສານເຮືອ ພວກເຂົາຈະຂໍວິງວອນຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໃນຖານະຜູ້ບໍລິສຸດໃຈ ມອບການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ຂື້ນເທິງບົກປອດໄພເເລ້ວ ເມື່ອນັ້ນພວກເຂົາກໍ່ຕັ້ງພາຄີຕໍ່ພຣະອົງ)

(ອັລ-ອັນກະບູດ 65).

ສ່ວນພວກມຸຊຣີກີນ (ຜູ້ຕັ້ງພາຄີ) ໃນສະໄໝຫຼັງ ໆ ນີ້ໄດ້ເພິ່ມຕືມໄປຈາກມຸຊຣີກີນຍຸກຕົ້ນ ໆ ອີກສອງດ້ານຄື : ດ້ານທີ່ໜຶ່ງ: ບາງສ່ວນຂອງພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງພາກີໃນດ້ານການເປັນພຣະຜູ້ອະພິບານ. ດ້ານທີສອງ: ພວກເຂົາຕັ້ງພາຄີທັ້ງໃນຍາມປົກຕິສຸກ ແລະ ໃນຍາມຄັບຂັບ, ດັງທີ່ຜູ້ຄົບຄ້າສະມາຄົມກັບພວກເຂົາເຫລົ່ານີ້ຍ່ອມຈະເຫັນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາກະທຳກັນ ນະ ຫລຸມຝັງສົບຂອງທ່ານຮຸເຊັນ ແລະ ອັລ-ບັດວີຍ໌ ແລະ ຄົນອື່ນ ໆ ໃນປະເທດອີຍິບ, ແລະ ນະ ຫລຸມຝັງສົບຂອງອັລ-ໄອດະລຸສ ໃນເອເດນ, ອັລ-ຮາດີໃນປະເທດເຍເມນ, ອິບນຸ ອະເຣາະບີຍ໌ ທີ່ປະເທດຊີເຣຍ, ເຊັກ ອັບດຸລກໍເດຣ ອັລ-ຈິລານີຍ໌ປະເທດອິຣັກ, ແລະ ຫລຸມຝັງສົບຂອງຄົນທີ່ມີຊື່ສຽງໂດ່ງດັງອື່ນ ໆ ອີກ ເຊິ່ງສາມັນຊົນທົ່ວໄປໃຫ້ຄວາມນັບຖືຢ່າງລົ້ນເຫລືອ, ອີກທັ້ງຫັນເຫສິດທິສະເພາະຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ຫຼາຍ ໆ ຢ່າງໄປໃຫ້ແກ່ຫລຸມຝັງສົບເຫລົ່ານັ້ນ, ແລະ ມີນ້ອຍຄົນທີ່ຄັດຄ້ານການກະທຳຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ຮູ້ເຖິງຄວາມຈິງຂອງເຕົາຮີດ ທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊັລລໍລຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ, ແລະ ບັນດາຣໍຊູລກ່ອນຫນ້າທ່ານໃຫ້ມາເຜີຍແຜ່, ດັ່ງນັ້ນ, ແທ້ຈິງເຮົາເປັນກຳມະສິດຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ແທ້ຈິງເຮົານັ້ນຕ້ອງກັບໄປສູ່ພຣະອົງ.

ແລະ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງການເຊື່ອມັ່ນທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບຫຼັກການເຊື່ອມັ່ນທີ່ຖືກຕ້ອງ ໃນເລື່ອງຂອງບັນດາພຣະນາມ ແລະ ຄຸນນະລັກສະນະຂອງອັລລໍຫ໌ນັ້ນ ກໍ່ໄດ້ແກ່ຫຼັກການເຊື່ອມັ່ນຂອງອະຫ໌ລຸລບິດອະຫ໌ ເຊັ່ນ ພວກຈະຫ໌ມີຍະຫ໌ ພວກມຸອ໌ຕະຊີລະຫ໌ ແລະ ຜູ້ດຳເນິນຕາມແນວທາງຂອງພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນ ໃນການປະຕິເສດຄຸນລັກສະນະຂອງພຣະອົງ ແລະ ລົບລ້າງຄຸນລັກສະນະທີ່ສົມບູນຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ໄດ້ໃຫ້ຄຸນລັກສະນະແກ່ພຣະອົງດ້ວຍຄຸນລັກສະນະຂອງສິ່ງທີ່ບໍ່ມີ ຫຼື ສິ່ງທີ່ເປັນວັດຖຸ ຫຼື ສິ່ງທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ , ມະຫາບໍລິສຸດແດ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຊົງສູງສົ່ງເຫນືອຄຳກ່າວຫາໃດ ໆ ທັ້ງສິ້ນ.

ລວມຢູ່ໃນນັ້ນຄື: ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດບາງຢ່າງໃນຄຸນລັກສະນະ ແລະ ຍືນຍັນໃນບາງຄຸນລັກສະນະ; ດັ່ງທີ່ເປັນແນວຄວາມເຊື່ອຂອງພວກອາຊາອີເຣາະຫ໌, ແລະ ພວກເຂົາເຫຼົ່ານີ້ ໃນການທີ່ພວກເຂົາຍືນຍັນໃນບາງຄຸນລັກສະນະ ກໍຈຳຕ້ອງເຮັດຄືກັບທີ່ພວກເຂົາພະຍາຍາມຫຼີກຫນີໃນເລື່ອງຄຸນລັກສະນະທີ່ພວກເຂົາປະຕິເສດ ແລະ ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຕີຄວາມຫຼັກຖານຕ່າງ ໆ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ, ໂດຍທີ່ພວກເຂົາຂັດແຍ້ງກັບຫຼັກຖານທີ່ຮັບມາໂດຍການຖ່າຍທອດ ແລະ ຫຼັກຖານທາງສະຕິປັນຍາ, ແລະ ພວກເຂົາຂັດແຍ້ງຢ່າງຊັດເຈນໃນເລື່ອງເຊັ່ນນີ້.

ສ່ວນອະຫ໌ລຸສສຸນນະຫ໌ ວັລຈະມາອະຫ໌ນັ້ນ ພວກເຂົາຍືນຍັນໃຫ້ກັບ ອັລລໍຫ໌ໃນສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງຍືນຍັນໃຫ້ແກ່ຕົວຂອງພຣະອົງເອງ, ຫຼື ທີ່ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ﷺ ຂອງພຣະອົງໄດ້ຢືນຢັນໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ ຈາກບັນດາພຣະນາມ ແລະ ຄຸນລັກສະນະຕ່າງໆ ໃນຮູບແບບທີ່ສົມບູນ, ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ຖືວ່າພຣະອົງຊົງບໍລິສຸດ ປາດສະຈາກຄວາມຄ້າຍຄືກັບສິ່ງຖືກສ້າງຂອງພຣະອົງ, ດ້ວຍການເຊື່ອມັ່ນທີ່ປອດຈາກວິທີທາງການປະຕິເສດ, ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິບັດຕາມຫຼັກຖານທັ້ງໝົດ, ພວກເຂົາບໍ່ບິດເບືອນ ແລະ ບໍ່ຖືຕາມທີ່ບາງກຸ່ມຖືວ່າພຣະອົງບໍ່ມີຄຸນລັກສະນະ, ແລະ ພວກເຂົາກໍ່ປອດຈາກການຂັດແຍ້ງ ເຊຶ່ງຄົນອື່ນ ໆ ຕົກຢູ່ໃນການຂັດແຍ້ງນີ້ (ດັງທີ່ໄດ້ເຄີຍຊີ້ແຈງໄວ້ແລ້ວ),

ນີ້ຄືຫົນທາງແຫ່ງຄວາມປອດໄພ ແລະ ຄວາມສັນຕິສຸກໃນດຸນຍາ ແລະ ອາຄິເຣາະຫ໌ ເປັນຫົນທາງທີ່ທ່ຽງກົງຕາມຊາວສະລັຟ (ບັນພະຊົນອິສລາມຍຸກເຮິ່ມຕົ້ນ) ຂອງປະຊາຊາດນີ້ ແລະ ບັນດາຜູ້ນຳຂອງພວກເຂົາໄດ້ດຳເນິນໄປແລ້ວ ແລະ ຊົນລຸ່ນຫຼັງຂອງປະຊາຊາດຈະບໍ່ຢູ່ໃນຄວາມຖືກຕ້ອງ ເວັ້ນແຕ່ດ້ວຍສິ່ງທີ່ຊົນລຸ່ນທຳອິດໄດ້ດຳເນິນຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງມາກ່ອນແລ້ວ ນັ່ນກໍ່ຄືການດຳເນິນຕາມອັລກຸຣອານ ແລະ ສຸນນະຫ໌ ແລະ ລະຖິ້ມສິ່ງທີ່ຂັດແຍ້ງກັບສອງສິ່ງທີ່ກ່າວມານີ້. ເຮົາຂໍຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ໂປດໃຫ້ປະຊາຊາດນີ້ໄດ້ກັບໄປສູ່ທາງອັນທຽ່ງກົງ, ແລະ ຂໍໃຫ້ມີຜູ້ຮຽກຮ້ອງໃນໝູ່ປະຊາຊາດນີ້ໄປສູ່ທາງທີ່ຖືກຕ້ອງເພິ່ມທະວີຫຼາຍຂຶ້ນ, ແລະ ຂໍພຣະອົງໄດ້ໂປດອຳນວຍຄວາມສຳເລັດໃຫ້ແກ່ບັນດາຜູ້ນຳ ແລະ ນັກວິຊາການຂອງພວກເຮົາໃນການຕໍ່ຕ້ານການຊີຣິກ, ຂະຈັດມັນ, ແລະ ການເຕືອນໄພຈາກບັນດາຫົນທາງຂອງມັນ... ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ນັ້ນ ຊົງໄດ້ຍິນ ແລະ ໃກ້ຊິດຍິ່ງ. ອັລລໍຫ໌ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດ, ພຣະອົງຊົງພຽງພໍແລ້ວສຳລັບພວກເຮົາ ແລະ ເປັນຜູ້ຊົງຄຸ້ມຄອງທີ່ດີເລີດຍິ່ງ, ແລະ ບໍ່ມີພະລັງ ແລະ ອຳນາດໃດໆ ເວັ້ນແຕ່ດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງພຣະອົງ. ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງປະທານຄວາມສັນຕິຈຳເລີນແດ່ບ່າວຂອງພຣະອົງ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ, ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດຂອງເຮົາ, ຄອບຄົວຂອງທ່ານ ແລະ ບັນດາມິດສະຫາຍຂອງທ່ານ.

***

بِسْمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِيمِ

ສານສະບັບ ທີ່ສອງ: ວ່າດ້ວຍຫຸກົ່ມຂອງການວິງວອນຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຕໍ່ທ່ານນະບີ ﷺ

ມວນການສັນລະເສິນເປັນສິດຂອງອັລລໍຫ໌, ແລະ ຂໍສໍລະວາດ ແລະ ສະລາມຈົ່ງປະສົບແດ່ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ, ຕະຫຼອດຈົນວົງວານ, ບັນດາຊໍຮາບະຫ໌ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຈະເລີນຮ່ອຍຕາມແນວທາງຂອງທ່ານ.

ສ່ວນຕໍ່ໄປນີ້: ໜັງສືພິມ ອັນ-ມຸຈຕະມະອ໌ ຂອງຄູເວດ ໄດ້ລົງພິມບົດກອນຫຼາຍບົດໃນສະບັບທີ 15, ລົງວັນທີ 19/4/1390 ຮຈ. ພາຍໃຕ້ຫົວຂໍ້: (ໃນການລະນຶກເຖິງວັນເກີດອັນຊົງກຽດຂອງນະບີ), ເຊິ່ງບົດກອນເຫຼົ່ານີ້ມີເນື້ອໃນກ່ຽວກັບການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະ ການຂໍໄຊຊະນະຈາກທ່ານນະບີ ﷺ; ເພື່ອໃຫ້ເພິ່ນຊ່ວຍເຫຼືອ, ປະທານໄຊຊະນະ ແລະ ປົດປ່ອຍປະຊາຊາດ (ອຸມມະຫ໌) ອອກຈາກຄວາມແຕກແຍກ ແລະ ຄວາມຂັດແຍ້ງທີ່ກຳລັງປະເຊີນຢູ່, ລົງນາມໂດຍຜູ້ທີ່ໃສ່ນາມຕົນເອງວ່າ: (ອາມີນະຫ໌), ແລະ ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນເນື້ອໃນບາງສ່ວນຂອງບົດກອນທີ່ໄດ້ກ່າວເຖິງ:

(ໂອ້ ທ່ານຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌, ໂປດຊ່ວຍໂລກທີ່ກຳລັງກໍ່ສົງຄາມ ແລະ ຖືກເຜົາຜານຈາກແປວໄຟຂອງມັນດ້ວຍເຖີດ).

(ໂອ້ ທ່ານສາສະນະທູດຂອງອັລລໍຫ໌ເອີຍ ໂປດຊ່ວຍເຫຼືອປະຊາຊາດ... ທີ່ຫຼົງທາງໃນຄວາມມືດມົນແຫ່ງຄວາມສົງໄສມາເປັນເວລາຍາວນານ).

(ໂອ້ ສາສະນະທູດຂອງອັລລໍຫ໌, ຈົ່ງຊ່ວຍກູ້ປະຊາຊາດ... ທີ່ໃນຄວາມສັບສົນຂອງຄວາມໂສກເສົ້າ ວິໄສທັດຂອງພວກເຂົາໄດ້ສູນຫາຍໄປ).

ແລະ ກ່າວຕໍ່ອີກວ່າ:

(ຂໍໂປດເລັ່ງໄຊຊະນະ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລັ່ງມັນ... ໃນວັນບະດັຣ ເມື່ອທ່ານໄດ້ວິງວອນຕໍ່ອັລລໍຫ໌).

(ຄວາມຕ່ຳຕ້ອຍຈຶ່ງໄດ້ຫັນປ່ຽນເປັນໄຊຊະນະອັນສະຫງ່າງາມ... ແທ້ຈິງ ອັລລໍຫ໌ຊົງມີກອງທັບທີ່ສາຍຕາບໍ່ສາມາດເຫັນໄດ້).

ໃນລັກສະນະນີ້ ນັກຂຽນຍິງຜູ້ນີ້ໄດ້ມຸ້ງການຮຽກຮ້ອງ ແລະ ການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຂອງນາງໄປຍັງທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ, ໂດຍຂໍຈາກທ່ານໃຫ້ເລັ່ງນຳເອົາໄຊຊະນະມາຊ່ວຍເຫຼືອປະຊາຊາດ, ໂດຍທີ່ນາງລືມ - ຫຼື ບໍ່ຮູ້ - ວ່າໄຊຊະນະນັ້ນຢູ່ໃນອຳນາດຂອງອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວ, ບໍ່ແມ່ນຢູ່ໃນກຳມືຂອງທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ແລະ ບໍ່ແມ່ນຂອງບັນດາສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງອື່ນໆ ເລີຍ, ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດໄວ້ໃນຄຳພີອັນຊັດເຈນຂອງພຣະອົງວ່າ:

﴿...وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ﴾

(...ແລະບໍ່ມີການຊ່ວຍເຫຼືອໃດໆ ນອກຈາກທີ່ມາຈາກອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງເດສານຸພາບ ຜູ້ຊົງປຣີຊາຍານ) [ສູເຣາະຫ໌ ອະລາອີມຣອນ: 126], ແລະ ອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງກຽງໄກ ໄດ້ຕຣັດອີກວ່າ:

﴿إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ وَإِنْ يَخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِي يَنْصُرُكُمْ مِنْ بَعْدِهِ...﴾

(ຫາກອັລລໍຫ໌ຊົງຊ່ວຍເຫລືອພວກເຈົ້າ ກໍ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະຊະນະພວກເຈົ້າໄດ້ ແລະ ຫາກພຣະອົງຊົງທອດຖິ້ມພວກເຈົ້າ ແລ້ວໃຜເລົ່າທີ່ຈະຊ່ວຍເຫລືອພວກເຈົ້າໄດ້ ນອກເໜືອຈາກພຣະອົງ..) [ສູເຣາະຫ໌ ອະລາອີມຣອນ: 160].

ການກະທຳໃນການວອນຂໍ ແລະ ການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອນີ້ ແມ່ນການອຸທິດການອິບາດະຫ໌ປະເພດຫນຶ່ງໃຫ້ກັບສິ່ງອື່ນນອກເໜືອຈາກພຣະເຈົ້າອັລລໍຫ໌; ເປັນທີ່ຢືນຢັນຢ່າງຈະແຈ້ງຕາມຫຼັກຖານ ແລະ ມະຕິເອກະພາບແລ້ວວ່າ: ສິ່ງດັ່ງກ່າວບໍ່ເປັນທີ່ອະນຸຍາດ, ແລະ ແທ້ຈິງ ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຊົງສ້າງສັບພະສິ່ງທັງຫຼາຍ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ສົ່ງບັນດາຣໍຊູລ ແລະ ປະທານບັນດາຄຳພີລົງມາ ເພື່ອອະທິບາຍຊີ້ແຈ້ງ ແລະ ເຊີນຊວນໄປສູ່ການເຄົາລົບພັກດີນັ້ນ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງສູງສົງໄດ້ຕຣັດໄວ້:

﴿وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ56﴾

(ແລະ ຂ້າບໍ່ໄດ້ສ້າງຈິນ (ຜີ) ແລະ ມະນຸດ ມາເພື່ອຈຸດປະສົງອື່ນໃດ ເວັ້ນແຕ່ການກາບໄຫວ້ເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຂ້າ) [ອັຊ-ຊາຣີຍາຕ : 56], ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ...﴾

(ແລະ ໂດຍແນ່ນອນ ເຮົາໄດ້ແຕ່ຕັ້ງຣໍຊູລມາຍັງແຕ່ລະປະຊາຊາດ (ໂດຍຣໍຊູລຈະກ່າວແກ່ປະຊາຊາດນັ້ນໆ ວ່າ) ພວກທ່ານຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຈົງຫຼີກຫນີ ອອກຫ່າງຈາກພວກຕໍກຼູດຮູບປັ້ນຈະເວັດ...) [ອັນ-ນະຫ໌ລຸ: 36] ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ25﴾

(ແລະ ເຮົາບໍ່ໄດ້ສົ່ງຣໍຊູລຄົນໃດມາກ່ອນຫນ້າເຈົ້າ ຍົກເວັ້ນແຕ່ເຮົາໄດ້ວະຫ໌ຮີໃຫ້ເແກ່ເຂົາວ່າ ແທ້ຈິງ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດທີ່ແທ້ຈິງນອກຈາກຂ້າ ດັງນັ້ນພວກເຈົ້າຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຂ້າ) [ອັລ-ອຳບີຢາ: 25] ແລະ ອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງກຽງໄກ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿الر كِتَابٌ أُحْكِمَتْ آيَاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ1 أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنَّنِي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ2﴾

(ອະລີຟ ລາມ ຣໍ (ນີ້ຄື) ຄຳພີທີ່ໂອງການທັ້ງຫລາຍຂອງມັນຖືກວາງໄວ້ຢ່າງຮັດກຸມຊັດແຈ້ງ ແລະ ຖືກຈັດຈຳແນກແຍກ (ຂໍ້ບັນຊາຕ່າງ ໆ) ຢ່າງຊັດແຈ້ງ ຈາກພຣະຜູ້ຊົງສະຫຼາດຫຼັກແຫລມ ແລະ ຜູ້ຊົງຮອບຮູ້ຊ່ຽວຊານ)

ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄປເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຜູ້ອື່ນນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ແທ້ຈິງຂ້ອຍໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງຈາກພຣະອົງ ມາຍັງພວກທ່ານເພື່ອເປັນຜູ້ຕັກເຕືອນ ແລະ ຜູ້ແຈ້ງຂ່າວດີ)

[ຮູດ: 1-2].

ໃນບັນດາອາຍາຕທີ່ຊັດເຈນເຫຼົ່ານີ້ ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງຊີ້ແຈ້ງວ່າ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງສ້າງຈິນ ແລະ ມະນຸດຂຶ້ນມາ ເວັ້ນເສຍແຕ່ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ ທີ່ບໍ່ມີສິ່ງໃດທຽບຄຽງໄດ້, ແລະ ໄດ້ຊົງຊີ້ແຈ້ງວ່າ ພຣະອົງໄດ້ຊົງສົ່ງບັນດາຣໍຊູລມາເພື່ອສັ່ງໃຊ້ ໃນການອິບາດະຫ໌ນີ້ ແລະ ຫ້າມປາມຈາກສິ່ງທີ່ກົງກັນຂ້າມ, ພ້ອມດຽວກັນນີ້ ພຣະອົງກໍ່ໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ບັນດາອາຍາຕໃນຄຳພີຂອງພຣະອົງຊົງຄວາມຊັດເຈນ ແລະ ລະອຽດ ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີການເຄົາລົບສັກກາລະສິ່ງອື່ນໃດນອກຈາກພຣະອົງ.

ແລະ ເປັນທີ່ຮູ້ກັນດີວ່າ ການອີບາດະຫ໌ນັ້ນໝາຍເຖິງ: ການໃຫ້ເອກະພາບຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ການເຊື່ອຟັງພຣະອົງ, ໂດຍການປະຕິບັດຕາມບັນດາພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ແລະ ລະຖິ້ມບັນດາຂໍ້ຫ້າມຂອງພຣະອົງ, ແລະ ອັລລໍຫ໌ກໍໄດ້ຊົງບັນຊາ ແລະ ໄດ້ຊົງແຈ້ງກ່ຽວກັບເລື່ອງດັ່ງກ່າວໄວ້ໃນຫລາຍໆ ອາຍະຫ໌, ເຊິ່ງຫນຶ່ງໃນນັ້ນກໍຄື ພຣະດຳລັດຂອງພຣະອົງທີ່ວ່າ:

﴿وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ...﴾

(ເເລະ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຖືກບັນຊາໃຫ້ກະທຳອື່ນໃດ ນອກຈາກເພື່ອເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ເປັນຜູ້ມີເຈດຕະນາບໍລິສຸດໃນການພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ ເປັນຜູ້ຢູ່ໃນເເນວທາງທີ່ທ່ຽງກົງ...) [ອັລ-ໄບຍິນະ: 5] ແລະ ດຳລັດຂອງພຣະອົງທີ່ວ່າ :

﴿وَقَضَى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ...﴾

(ເເລະ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າບັນຊາວ່າ ພວກເຈົ້າຢ່າເຄົາລົບພັກດີຜູ້ໃດນອກຈາກພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ...) [ອັລ-ອິສຣໍ: 23] ແລະ ໃນໂອງການຂອງອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿إِنَّآ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ فَٱعۡبُدِ ٱللَّهَ مُخۡلِصٗا لَّهُ ٱلدِّينَ2 أَلَا لِلَّهِ ٱلدِّينُ ٱلۡخَالِصُۚ وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ مَا نَعۡبُدُهُمۡ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلۡفَىٰٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡ فِي مَا هُمۡ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَنۡ هُوَ كَٰذِبٞ كَفَّارٞ3﴾

(ແທ້ຈິງ ເຮົາໄດ້ປະທານຄຳພີລົງມາແກ່ເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຈິງ, ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໂດຍເປັນຜູ້ຖະວາຍການເຄົາລົບຢ່າງບໍລິສຸດແດ່ພຣະອົງ (ພຽງອົງດຽວເທົ່ານັ້ນ)

ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ເຖີດວ່າ ສຳຫຼັບອັລລໍຫ໌ແລ້ວ (ບໍ່ມີພາຄີໃດ ໆ ອີກນອກຈາກ) ການເຄົາລົບພັກດີທີ່ຜ່ອງແຜ້ວບໍລິສຸດ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຍຶດຖືສິ່ງອື່ນຈາກອັລລໍຫ໌ໃຫ້ເປັນວະລີຍ໌ (ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ) ເພື່ອເຄົາລົບພັກດີ (ພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ) ເຮົາບໍ່ໄດ້ເຄົາລົບພັກດີພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນ ເວັ້ນເເຕ່ເພື່ອເຂົາເຫລົ່ານັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາໃກ້ຊິດຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ ຈະຊົງຈະຕັດສິນພວກເຂົາໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຂັດເເຍ້ງກັນໃນເລື່ອງນັ້ນ ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຈະບໍ່ຊົງຊີ້ນຳທາງເເກ່ຜູ້ກ່າວເທັດ (ຄົນຂີ້ຕົວະ) ຜູ້ບໍ່ສຳນຶກບຸນຄຸນປະຕິເສດ) [ອັຊ-ຊຸມັຣ : 2-3].

ໂອງການຕ່າງ ໆ ໃນຄວາມໝາຍເຊັ່ນນີ້ມີຢູ່ຫຼວງຫລາຍ, ແລະ ທັງໝົດນັ້ນລ້ວນແລ້ວແຕ່ບົ່ງຊີ້ເຖິງຄວາມຈຳເປັນທີ່ຕ້ອງມອບການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວເທົ່ານັ້ນ, ແລະ ໃຫ້ລະຖິ້ມການເຄົາລົບສິ່ງອື່ນນອກເໜືອຈາກພຣະອົງ ຈາກບັນດານະບີ ແລະ ຜູ້ອື່ນໆ.

ເປັນທີ່ແນ່ນອນວ່າ ການດຸອາ ແມ່ນການອີບາດະຫ໌ປະເພດໜຶ່ງທີ່ສຳຄັນ ແລະ ຄອບຄຸມທີ່ສຸດ, ຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງອຸທິດການດຸອານັ້ນໃຫ້ແດ່ອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວ, ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ14﴾

(ດັ່ງນັ້ນພວກເຈົ້າຈົງວິງວອນຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໂດຍເປັນຜູ້ຖະວາຍການເຄົາລົບພັກດີຢ່າງບໍລີສຸດໃຈແດ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ເຖິງແມ້ວ່າພວກປະຕິເສດສັດທາຈະກຽດຊັງກໍຕາມ) [ກໍຟິຣ : 14], ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງເດສານຸພາບໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا18﴾

(ແລະ ເເທ້ຈິງບັນດາມັສຍິດນັ້ນເປັນຂອງອັລລໍຫ໌ ດັງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຢ່າໄດ້ວິງວອນຂໍຜູ້ໃດຄຽງຄູ່ກັບອັລລໍຫ໌)

[ອັລຈິນ : 18] ແລະ ຄຳຊີ້ແນະນີ້ ທີ່ໃຫ້ວິ​ງ​ວອນ​ຂໍ​ຕໍ່​ອັລລໍຫ໌​ພຽງ​ພຣະ​ອົງ​ດຽວ​ນັ້ນ ຄອບຄຸມສັບພະສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງທັງໝົດ ນັບຕັ້ງແຕ່ບັນດາສາດສະດາທູດ ແລະ ຜູ້ອື່ນໆ; ແລະ ຄຳດຳລັດຂອງພຣະອົງທີ່ວ່າ:

﴿وَلَا تَدْعُ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنْفَعُكَ وَلَا يَضُرُّكَ فَإِن فَعَلۡتَ فَإِنَّكَ إِذٗا مِّنَ ٱلظَّٰلِمِينَ106﴾

(ແລະ ເຈົ້າຢ່າໄດ້ວິງວອນສິ່ງອື່ນໃດນອກເໜືອຈາກອັລລໍຫ໌, ສິ່ງທີ່ບໍ່ໃຫ້ຄຸນປະໂຫຍດແກ່ເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ໃຫ້ໂທດແກ່ເຈົ້າ, ຫາກເຈົ້າກະທຳ (ເຊັ່ນນັ້ນ) ແນ່ນອນເມື່ອນັ້ນເຈົ້າກໍ່ຈະຢູ່ໃນກຸ່ມຂອງບັນດາຜູ້ອະທຳ) [ຢູນຸສ : 106], ແລະ ນີ້ຄືຄຳຕຣັດທີ່ກ່າວຕໍ່ທ່ານນະບີ ﷺ, ແລະເປັນທີ່ຊາບກັນດີວ່າ ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົງ ໄດ້ປົກປ້ອງທ່ານຈາກການຕັ້ງພາຄີ, ແທ້ຈິງແລ້ວຈຸດປະສົງຂອງສິ່ງນັ້ນກໍເພື່ອຕັກເຕືອນຜູ້ອື່ນໆ, ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَلَا تَدۡعُ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُكَ وَلَا يَضُرُّكَ فَإِنْ فَعَلْتَ فَإِنَّكَ إِذًا مِنَ الظَّالِمِينَ106﴾

(ແລະ ເຈົ້າຢ່າໄດ້ວິງວອນຂໍສິ່ງອື່ນນອກເໜືອຈາກອັລລໍຫ໌, ສິ່ງທີ່ບໍ່ໃຫ້ຄຸນປະໂຫຍດແກ່ເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ໃຫ້ໂທດແກ່ເຈົ້າ, ຫາກເຈົ້າໄດ້ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ, ແນ່ນອນເຈົ້າກໍ່ຈະຢູ່ໃນກຸ່ມຜູ້ອະທຳ) [ຢູນຸສ : 106], ແລະ ນີ້ແມ່ນຄຳຊີ້ແນະຕໍ່ທ່ານນະບີ ﷺ, ເຊິ່ງຈຸດປະສົງຂອງມັນຄື: ເພື່ອຕັກເຕືອນຜູ້ອື່ນທີ່ນອກເໜືອຈາກທ່ານ; ເພາະເປັນທີ່ຮູ້ກັນດີວ່າ ພຣະອົງອັລລໍຮ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົງ ໄດ້ຊົງປົກປ້ອງຣໍຊູລຂອງພຣະອົງຈາກການຕັ້ງພາຄີ, ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະອົງອັລລໍຮ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົງ ກໍ່ໄດ້ຊົງເນັ້ນຢ້ຳຢ່າງເຂັ້ມງວດໃນການຫ້າມປາມ ແລະ ການຕັກເຕືອນ; ໂດຍໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿...فَإِنْ فَعَلْتَ فَإِنَّكَ إِذًا مِنَ الظَّالِمِينَ﴾

(...ຫາກເຈົ້າກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ແນ່ນອນເຈົ້າກໍ່ຈະເປັນຜູ້ໜຶ່ງໃນໝູ່ຜູ້ອະທຳ) ແລະ ການອະທຳ ເມື່ອກ່າວເຖິງໂດຍລວມແລ້ວ ຄື: ຊິຣິກ-ອັກບັຣ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:

﴿...وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ﴾

(...ແລະບັນດາຜູ້ປະຕິເສດສັດທາ, ພວກເຂົາຄືຜູ້ອະທຳ). [ອັລ-ບະກໍເຣາະຫ໌: 254] ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿...إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ﴾

(...ແທ້ຈິງ ການຕັ້ງພາຄີ ແນ່ນອນເປັນຄວາມອະທຳອັນໃຫຍ່ຫຼວງ). [ລຸກມານ: 13]. ໃນເມື່ອແມ້ແຕ່ ທ່ານຜູ້ເປັນນາຍຂອງລູກຫຼານອາດຳ ອະໄລຮິສ ສໍລາຕຸ ວັສສະລາມ ຫາກໄດ້ວິງວອນຂໍຕໍ່ສິ່ງອື່ນນອກເຫນືອຈາກອັລລໍຫ໌ ກໍຈະຖືກນັບເປັນຜູ້ຫນຶ່ງໃນຫມູ່ຜູ້ອະທຳ, ແລ້ວຈະນັບປະສາຫຍັງກັບຄົນອື່ນໆ ອີກ?

ຈາກບັນດາອາຍາຕເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ຂໍ້ຄວາມອື່ນໆ ຈຶ່ງເປັນທີ່ເຂົ້າໃຈໄດ້ວ່າ ການວິວອນຂໍຕໍ່ສິ່ງອື່ນນອກເໜືອຈາກອັລລໍຫ໌ — ເຊັ່ນ ຈາກຜູ້ທີ່ຕາຍໄປແລ້ວ, ຕົ້ນໄມ້, ຮູບປັ້ນ ແລະ ອື່ນໆ — ນັ້ນຖືເປັນການຕັ້ງພາຄີ (ຊິຣິກ) ຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ເປັນສິ່ງທີ່ຂັດກັບການໃຫ້ເອກະພາບຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໃນການເຄົາລົບບູຊາ ເຊິ່ງເປັນຈຸດປະສົງຂອງການສ້າງຍິນແລະມະນຸດ, ການປະທານບັນດາຣໍຊູລ ແລະ ການປະທານຄຳພີຕ່າງໆ, ທັງຍັງຂັດກັບຄວາມໝາຍຂອງຄຳວ່າ "ລາອິລາຮະ ອິລລັລລໍຫ໌" ເຊິ່ງປະຕິເສດການເຄົາລົບບູຊາຕໍ່ສິ່ງອື່ນນອກເໜືອຈາກອັລລໍຫ໌ ແລະ ຢັ້ງຢືນການເຄົາລົບບູຊານັ້ນໃຫ້ແກ່ອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວ, ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ هُوَ ٱلۡبَٰطِلُ وَأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡعَلِيُّ ٱلۡكَبِيرُ62﴾

(ເຊັ່ນນັ້ນແຫລະ ເພາະວ່າອັລລໍຫ໌ຄືຜູ້ຊົງສັດຈະ, ແລະ ແທ້ຈິງສິ່ງທີ່ພວກເຂົາວິງວອນຂໍອື່ນຈາກພຣະອົງນັ້ນເປັນເທັດ ແລະ ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ເປັນຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ )

[ອັລ-ຮັຈ: 62].

ແລະ ນີ້ຄືຮາກເຫງົ້າ ແລະ ພື້ນຖານຂອງສາສະໜາ, ແລະ ການປະຕິບັດສາສະນະກິດຈະບໍ່ຖືກຕ້ອງ ນອກຈາກວ່າຮາກເຫງົ້ານີ້ຈະຖືກຕ້ອງເສຍກ່ອນ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງສູງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ65﴾

(ແລະ ໂດຍແນ່ນອນໄດ້ມີວະຫ໌ຮີມາຍັງເຈົ້າ (ມູຮຳມັດ) ແລະ ມາຍັງບັນດານະບີກ່ອນຫນ້າເຈົ້າ ຫາກເຈົ້າຕັ້ງພາຄີຮ່ວມ (ກັບອັລລໍຫ໌), ແນ່ນອນການກະທໍາຂອງເຈົ້າກໍ່ບໍ່ມີຜົນ ແລະ ແນ່ນອນເຈົ້າຈະຢູ່ໃນກຸ່ມຜູ້ຂາດທຶນ) [ອັຊ-ຊຸມັຣ: 65] ແລະ ອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ແລະ ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿...وَلَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ﴾

ຄວາມໝາຍວ່າ : (...ແລະ ຖ້າຫາກພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງພາຄີຂື້ນ ແນ່ນອນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ກະທຳກັນ ກໍ່ຈະສູນເສຍໄປຈາກພວກເຂົາ) [ອັລ-ອັນອາມ: 88].

ຈາກສິ່ງທີ່ກ່າວມານັ້ນ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ສາສະໜາອິສລາມ ແລະ ການປະຕິຍານຕົນວ່າ: (ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌) ມີສອງຫຼັກການທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຄື:

ປະການທີໜຶ່ງ: ຄືຈະຕ້ອງບໍ່ມີການເຄົາລົບບູຊາສິ່ງໃດ ນອກຈາກອັລລໍຫ໌ພຽງຜູ້ດຽວ ໂດຍບໍ່ມີພາຄີໃດໆທຽບຄຽງພຣະອົງ; ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ວິງວອນຕໍ່ຜູ້ທີ່ລ່ວງລັບໄປແລ້ວ ຈາກບັນດານະບີ ແລະ ບຸກຄົນອື່ນໆ, ຫຼື ວິງວອນຕໍ່ຮູບປັ້ນ, ຕົ້ນໄມ້, ກ້ອນຫີນ, ຫຼື ສິ່ງຖືກສ້າງອື່ນໆ, ຫຼື ຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກພວກເຂົາ, ຫຼື ສະແຫວງຫາຄວາມໃກ້ຊິດກັບພວກເຂົາດ້ວຍການເຊືອດສັດຖະວາຍ ແລະ ການບົນບານ, ຫຼື ລະຫມາດໃຫ້ພວກເຂົາ, ຫຼື ກາບໄຫວ້ພວກເຂົາ; ຜູ້ນັ້ນກໍເທົ່າກັບໄດ້ຍຶດຖືເອົາພວກເຂົາເປັນພຣະເຈົ້າອື່ນນອກເໜືອຈາກອັລລໍຫ໌, ແລະ ໄດ້ຕັ້ງພວກເຂົາເປັນພາຄີທຽບຄຽງພຣະອົງ, ແລະ ເປັນການຂັດແຍ້ງ ແລະ ປະຕິເສດຕໍ່ຄວາມໝາຍຂອງຄຳວ່າ ລາອິລາຫະ ອິລລັລລໍຫ໌.

ປະການທີສອງ: ຈະບໍ່ມີການເຄົາລົບກາບໄຫວ້ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ນອກຈາກຕາມຊາຣີອະຫ໌ຂອງສາສະນະທູດຂອງພຣະອົງ ﷺ, ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ປະດິດສິ່ງໃໝ່ໃນສາສະໜາທີ່ອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງອະນຸມັດ; ຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມໝາຍຂອງຄຳປະຕິຍານທີ່ວ່າ ມຸຮຳມັດເປັນສາສະນະທູດຂອງອັລລໍຫ໌ຢ່າງບໍ່ສົມບູນ, ແລະ ການງານຂອງລາວກໍຈະບໍ່ເກີດປະໂຫຍດ ແລະ ຈະບໍ່ຖືກຕອບຮັບ, ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຊົງດຳລັດວ່າ:

﴿وَقَدِمْنَا إِلَى مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاءً مَنْثُورًا23﴾

(ແລະ ເຮົາໄດ້ມຸ່ງໄປຍັງການງານຕ່າງໆ ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິບັດໄວ້, ແລ້ວເຮົາກໍບັນດານໃຫ້ມັນເປັນດັ່ງລະອອງຝຸ່ນທີ່ປິວສະບັດໄປ) [ອັລ-ຟຸຣກອນ: 23], ເຈດຕະນາຂອງການງານທີ່ກ່າວໄວ້ໃນອາຍະຫ໌ນີ້ແມ່ນ: ການງານຂອງຜູ້ທີ່ຕາຍໃນສະພາບທີ່ຕັ້ງພາຄີຕໍ່ພຣະເຈົ້າອັລລໍຫ໌,

ແລະ ຍັງລວມເຖິງ: ບັນດາການງານທີ່ເປັນບິດອະຫ໌ (ການອุຕະລິກຳໃນສາສະໜາ) ທີ່ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງອະນຸຍາດ, ເພາະແທ້ຈິງມັນຈະກາຍເປັນລະອອງຜົງທີ່ກະຈັດກະຈາຍໃນວັນປໍລະໂລກ (ກີຍາມະຫ໌), ເນື່ອງຈາກວ່າມັນບໍ່ສອດຄ່ອງກັບບົດບັນຍັດຂອງພຣະອົງທີ່ບໍລິສຸດ, ດັ່ງທີ່ທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

«مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ».

“ໃຜກໍ່ຕາມທີເຮັດສິ່ງອືນໃນກິດຈະການສາສະໜາຂອງເຮົາ ເຊິ່ງສິ່ງນັ້ນ ເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຊ້ໃຫ້ເຮັດ (ບໍ່ມີແບບຢ່າງ) ດັງນັ້ນສິ່ງທີ່ເຮັດຂຶ້ນມາໃໝ່ນັ້ນຍ່ອມຖືກປະຕິເສດ (ບໍ່ຖືກຕອບຮັບຈາກອັລລໍຫ໌)” ມຸດຕະຟາ ກຸລອະໄລ : ລາຍງານໂດຍທ່ານບຸກຄໍຣີ ແລະ ທ່ານມຸສລິມ.

ສະຫຼຸບຄວາມວ່າ: ນັກຂຽນຍິງຜູ້ນີ້ ໄດ້ມຸ່ງການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະ ການດຸອາຂອງນາງ ໄປຍັງທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮ໌ຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ, ແລະ ໄດ້ຫັນຫຼັງໃຫ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາກົນລະໂລກ, ຜູ້ຊຶ່ງການຊ່ວຍເຫຼືອໃຫ້ມີໄຊຊະນະ, ການໃຫ້ໂທດ ແລະ ການໃຫ້ຄຸນ ຢູ່ໃນກຳມືຂອງພຣະອົງ, ແລະສິ່ງດັ່ງກ່າວທັ້ງໝົດນັ້ນບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນກຳມືຂອງຜູ້ໃດນອກຈາກພຣະອົງ.

ແລະ ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສເລີຍວ່າ ສິ່ງນີ້ຄືການອະທຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ຮ້າຍແຮງ, ແລະ ແທ້ຈິງ ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ສັ່ງໃຊ້ໃຫ້ວິງວອນຂໍຕໍ່ພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ຊົງສັນຍາວ່າຈະຕອບຮັບແກ່ຜູ້ທີ່ວິງວອນຂໍຕໍ່ພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ຊົງຄາດໂທດຜູ້ທີ່ໂອຫັງຕໍ່ສິ່ງດັ່ງກ່າວວ່າຈະໄດ້ເຂົ້າໄປຢູ່ໃນນະລົກ, ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ 60﴾

(ແລະ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຕຣັດວ່າ ຈົ່ງວິງວອນຂໍຕໍ່ຂ້າ ຂ້າຈະຕອບຮັບແກ່ພວກເຈົ້າ ສ່ວນບັນດາຜູ້ໂອຫັງຕໍ່ການເຄົາລົບພັກດີແກ່ຂ້ານັ້ນ ຈະເຂົ້າໄປຢູ່ໃນນະລົກຢ່າງຕ່ຳຕ້ອຍ)

[ກໍຟີຣ: 60] ຄື: ຕໍ່າຕ້ອຍ ແລະ ຖືກດູຖູກ, ອາຍະຫ໌ ອັນມີກຽດນີ້ຈຶ່ງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການດຸອາເປັນການອີບາດະຫ໌, ແລະ ຜູ້ທີ່ໂອຫັງຕໍ່ມັນ ທີ່ພຳນັກຂອງລາວກໍຄືນະລົກ. ຫາກນີ້ຄືສະພາບຂອງຜູ້ທີ່ໂອຫັງຕໍ່ການດຸອາຂໍຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ແລ້ວສະພາບຂອງຜູ້ທີ່ວິງວອນຂໍຕໍ່ສິ່ງອື່ນນອກເໜືອຈາກພຣະອົງ ແລະ ຜິນຫຼັງໃຫ້ພຣະອົງນັ້ນຈະເປັນເຊັ່ນໃດ, ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງ ຜູ້ຊົງມະຫາສູງສົ່ງ ເປັນຜູ້ຊົງໃກ້ຊິດ, ເປັນຜູ້ຊົງກຳມະສິດເໜືອທຸກສິ່ງ, ແລະ ເປັນຜູ້ຊົງອານຸພາບເໜືອທຸກສິ່ງ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງ ຜູ້ຊົງມະຫາສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ 186﴾

ຄວາມວ່າ: (ແລະ ເມື່ອບ່າວຂອງຂ້າຖາມເຈົ້າຮອດຂ້ອຍແລ້ວ (ຈົ່ງຕອບເຖີດວ່າ) ແທ້ຈິງຂ້ານັ້ນຢູ່ໃກ້ ຂ້າຈະຕອບຮັບຄຳວິງວອນຂອງຜູ້ທີ່ວິງວອນ ເມື່ອເຂົາວິງວອນຕໍ່ຂ້າ ດັງນັ້ນ ພວກເຂົາຈົ່ງຕອບຮັບຂ້າເຖີດ ແລະ ຈົ່ງສັດທາຕໍ່ຂ້າ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ຢູ່ໃນຫົນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ) [ອັລ-ບະກໍເຣາະຫ໌ : 186] ແລະ ທ່ານ​ຣໍ່​ຊູ​ລ ຊໍລລັລລໍຮ໌ຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ ໄດ້​ກ່າວ​ໃນ​ຫະ​ດີສ​ທີ່​ຊໍ​ເຮັຍຫ໌​ວ່າ ການດຸອາ ເປັນ ການອີບາດະຫ໌, ແລະ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ຫຼານຂອງທ່ານຄື ທ່ານ ອັບດຸລລໍຫ໌ ບິນ ອັບບາສ ວ່າ:

«احْفَظِ اللهَ يَحْفَظْكَ، احْفَظِ اللهَ تَجِدْهُ تُجَاهَكَ، إِذَا سَأَلْتَ فَاسْأَلِ اللهَ، وَإِذَا اسْتَعْنَتَ فَاسْتَعِنْ بِاللهِ».

«ເຈົ້າຈົ່ງພິທັກຮັກສາອັລລໍຫ໌ ແລ້ວອັລລໍຫ໌ຈະພິທັກຮັກສາເຈົ້າ, ເຈົ້າຈົ່ງພິທັກອັລລໍຫ໌ ແລ້ວເຈົ້າຈະພົບພຣະອົງຢູ່ເບື້ອງໜ້າ, ເມື່ອເຈົ້າວິງວອນຂໍ ກໍ່ຈົ່ງວິງວອນຂໍຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ແລະ ເມື່ອເຈົ້າຈະຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ ກໍ່ຈົ່ງຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກອັລລໍຫ໌». ບັນທຶກໂດຍຕິຣມີຊີ ແລະ ທ່ານອື່ນນອກຈາກລາວ.

ແລະ ທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

«مَنْ مَاتَ وَهُوَ يَدْعُو لِلَّهِ نِدًّا؛ دَخَلَ النَّارَ».

ຄວາມວ່າ "ຜູ້ໃດຕາຍໃນສະພາບທີ່ເຂົາວິງວອນຕໍ່ຜູ້ອື່ນເທົ່າທຽມກັບອັລລໍຫ໌ ເຂົາຕ້ອງຕົກນະຣົກ" ບັນທຶກໂດຍ ອັລ-ບຸກຄໍຣີ, ແລະ ໃນບັນທຶກຂອງທ່ານອີຫມ່ຳທັ້ງສອງ ແທ້ຈິງທ່ານນະບີ ﷺ ຖືກຖາມວ່າ: ບາບໃດທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ? ທ່ານຕອບວ່າ:

«أَنْ تَجْعَلَ لِلَّهِ نِدًّا وَهُوَ خَلَقَكَ».

"ການທີ່ເຈົ້າຕັ້ງພາກີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ທັ້ງໆ ທີ່ພຣະອົງເປັນຜູ້ຊົງສ້າງເຈົ້າ" ແລະ ພາຄີ (ອັນ-ນິດ): ໝາຍເຖິງຜູ້ທີ່ເທົ່າທຽມ ແລະ ຄ້າຍຄືກັນ, ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມທີ່ວິງວອນຂໍຕໍ່ສິ່ງອື່ນໃດນອກເໜືອຈາກອັລລໍຫ໌, ຫຼື ຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກສິ່ງນັ້ນ, ຫຼື ບົນບານຕໍ່ສິ່ງນັ້ນ, ຫຼື ຂ້າສັດບູຊາໃຫ້ແກ່ສິ່ງນັ້ນ, ຫຼື ໄດ້ຖະຫວາຍສິ່ງໃດໜຶ່ງຈາກການເຄົາລົບພັກດີໃຫ້ແກ່ສິ່ງນັ້ນ; ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຍຶດຖືເອົາສິ່ງນັ້ນເປັນພາຄີແລ້ວ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນ ນະບີ, ຫຼື ວະລີຍ໌, ຫຼື ມະລັກ, ຫຼື ຈິນ, ຫຼື ຮູບປັ້ນ, ຫຼື ສິ່ງຖືກສ້າງອື່ນໆ ກໍຕາມ.

ແລະ ໃນທີ່ນີ້ ອາດຈະມີຜູ້ຖາມວ່າ: ມີຄຳຕັດສິນວ່າແນວໃດກ່ຽວກັບການຂໍຕໍ່ຜູ້ທີ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່ ແລະ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ໃນສິ່ງທີ່ລາວສາມາດເຮັດໄດ້, ແລະ ການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກລາວໃນເລື່ອງຕ່າງໆ ທີ່ເປັນຮູບປະທຳເຊິ່ງລາວມີຄວາມສາມາດຊ່ວຍເຫຼືອໄດ້; ຄຳຕອບ: ສິ່ງນີ້ບໍ່ແມ່ນການຕັ້ງພາກີ, ຫາກແຕ່ເປັນເລື່ອງປົກກະຕິທຳມະດາທີ່ອະນຸຍາດລະຫວ່າງຊາວມຸສລິມ, ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວໃນເລື່ອງລາວຂອງທ່ານນະບີມູຊາ ວ່າ:

﴿...فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِي مِنْ شِيعَتِهِ عَلَى الَّذِي مِنْ عَدُوِّهِ...﴾

(...ແລ້ວຜູ້ທີ່ຢູ່ຝ່າຍຂອງລາວກໍ່ໄດ້ຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຍາມຄັບຂັນຕໍ່ລາວ ເພື່ອຕໍ່ສູ້ກັບຜູ້ທີ່ເປັນສັດຕູຂອງລາວ...) [ອັລ-ກໍສໍສ: 15] ແລະ ດັ່ງທີ່ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດໃນເລື່ອງລາວຂອງທ່ານນະບີມູຊາເຊັ່ນດຽວກັນວ່າ:

﴿فَخَرَجَ مِنْهَا خَائِفًا يَتَرَقَّبُ...﴾

(ລາວຈຶ່ງໄດ້ອອກຈາກມັນໄປ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ພ້ອມທັງເຝົ້າລະວັງ...) [ອັລ-ກໍສໍສ: 21] ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ມະນຸດຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກສະຫາຍຂອງຕົນໃນສົງຄາມ ແລະ ໃນເລື່ອງອື່ນໆ ທີ່ຜູ້ຄົນຕ້ອງປະເຊີນ, ໂດຍທີ່ພວກເຂົາກໍຕ້ອງການຄວາມຊ່ວຍເຫລືອເຊິ່ງກັນແລະກັນ.

ແລະ ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງສັ່ງນະບີຂອງພຣະອົງ ﷺ ໃຫ້ແຈ້ງແກ່ປະຊາຊາດຂອງເພິ່ນວ່າ ເພິ່ນບໍ່ມີອຳນາດທີ່ຈະໃຫ້ຄຸນປະໂຫຍດ ແລະ ໂທດໃດໆ ແກ່ຜູ້ໃດໄດ້, ແລະ ພຣະອົງໄດ້ດຳລັດວ່າ:

﴿قُلْ إِنَّمَا أَدْعُو رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِهِ أَحَدًا21 قُلْ إِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا رَشَدًا22﴾

(ຈົ່ງກ່າວເຖີດມຸຮຳມັດ ແທ້ຈິງຂ້ອຍວິງວອນຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ອຍເທົ່ານັ້ນ ແລະ ຈະບໍ່ຕັ້ງຜູ້ໃດເປັນພາກີກັບພຣະອົງ)

(ຈົງກ່າວເຖີດ ມູຮຳມັດ ແທ້ຈິງ ຂ້ອຍບໍ່ມີ ອຳນາດທີ່ຈະໃຫ້ໂທດ ແລະ ໃຫ້ຄຸນ ແກ່ພວກທ່ານ) [ອັລ-ຈິນ 22-21]. ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿قُلْ لَا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ وَلَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوءُ إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ188﴾

(ຈົງກ່າວເຖີດ (ມູຮຳມັດ) ວ່າຂ້ອຍບໍ່ມີອຳນາດ ທີ່ຈະໃຫ້ຄຸນປະໂຫຍດໃດໆ ແລະ ໃຫ້ໂທດໃດໆ ແກ່ຕົວຂ້ອຍໄດ້ ນອກຈາກສິ່ງທີ່ ອັລລໍຫ໌ຊົງປະສົງ ແລະຖ້າຫາກວ່າຂ້ອຍເປັນຜູ້ຮູ້ສິ່ງເລັນລັບແລ້ວ ແນ່ນອນຂ້ອຍຍ່ອມກອບໂກຍສິ່ງທີ່ດີງາມໄວ້ຢ່າງຫລວງຫລາຍ ແລະ ຄວາມຊົ້ວຮ້າຍ ກໍ່ຈະບໍ່ແຕະຕ້ອງຂ້ອຍໄດ້ ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນໃຜຄົນອື່ນໃດ ນອກຈາກຜູ້ຕັກເຕືອນ ແລະຜູ້ປະກາດຂ່າວດີສຳຫລັບກຸ່ມຊົນຜູ້ສັດທາເທົ່ານັ້ນ).

[ອັລ-ອະຣໍຟ: 188]

ແລະ ໂອງການອື່ນ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ຢັງມີອີກຫຼາຍ.

ແລະ ເປັນທີ່ຮູ້ກັນດີວ່າ ທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ຈະບໍ່ວິງວອນຂໍຕໍ່ຜູ້ໃດນອກຈາກພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງ, ດັ່ງທີ່ມີຫຼັກຖານຢືນຢັນຈາກທ່ານວ່າ ໃນວັນສົງຄາມບະດັຣ ທ່ານໄດ້ຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກອັລລໍຫ໌ ແລະ ຂໍໄຊຊະນະຈາກພຣະອົງເພື່ອຕ້ານກັບສັດຕູຂອງພຣະອົງ, ແລະ ທ່ານໄດ້ວິງວອນຂໍຢ່າງບໍ່ລົດລະ, ໂດຍໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຂ້າ! ຂໍພຣະອົງໂປດປະທານໃຫ້ແກ່ຂ້າພະອົງຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ສັນຍາໄວ້ດ້ວຍເຖີດ». ຈົນກະທັ້ງ ທ່ານ ອັສ-ສິດດີກ ອັນ-ອັກບັຣ ອະບູ ບັກຣ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ້ ທ່ານຣໍຊູລຸລລໍຫ໌, ພຽງພໍແລ້ວ, ເພາະແທ້ຈິງແລ້ວອັລລໍຫ໌ຈະຊົງປະທານໃຫ້ແກ່ທ່ານຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ສັນຍາໄວ້, ແລະ ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງບໍລິສຸດ ກໍໄດ້ປະທານພຣະດຳລັດຂອງພຣະອົງລົງມາກ່ຽວກັບເລື່ອງດັ່ງກ່າວວ່າ:

﴿إِذۡ تَسۡتَغِيثُونَ رَبَّكُمۡ فَٱسۡتَجَابَ لَكُمۡ أَنِّي مُمِدُّكُم بِأَلۡفٖ مِّنَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ مُرۡدِفِينَ9﴾

(ຈົງລຳລຶກໃນຂະນະທີ່ພວກເຈົ້າຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຍາມຄັບຂັນຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ແລະ ພຣະອົງທ່ານກໍ່ໄດ້ຕອບສະຫນອງແກ່ພວກເຈົ້າວ່າ ແທ້ຈິງຂ້າຈະຊ່ວຍເຫລືອພວກເຈົ້າດ້ວຍມະລາອີກະຈຳນວນຫນຶ່ງພັນທີ່ຈະຕິດຕາມກັນລົງມາ) (ຊູເຣາະຫ໌ ອັນຟາລ: 9) ໃນອາຍາຕເຫຼົ່ານີ້ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວເຖິງການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ໄດ້ແຈ້ງວ່າພຣະອົງໄດ້ຕອບຮັບພວກເຂົາ ໂດຍໄດ້ສົ່ງມາລາອີກະຮ໌ມາສະໜັບສະໜູນ; ເພື່ອເປັນຂ່າວດີແຫ່ງໄຊຊະນະ ແລະ ຄວາມສະຫງົບໃຈ, ພ້ອມທັງໄດ້ຊີ້ແຈງວ່າ ໄຊຊະນະບໍ່ແມ່ນມາຈາກມາລາອີກະຮ໌, ແຕ່ຫາກມາຈາກພຣະອົງ. ພຣະອົງຊົງຕຣັດວ່າ:

﴿وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ...﴾

(ແລະບໍ່ມີໄຊຊະນະໃດໆ ເວັ້ນເສຍແຕ່ຈະມາຈາກອັລລໍຫ໌...) [ສູເຣາະຫ໌ ອະລາອີມຣອນ: 126], ແລະ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَأَنْتُمْ أَذِلَّةٌ فَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ123﴾

(ແລະ ແນ່ນອນ ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງຊ່ວຍເຫລືອພວກເຈົ້າແລ້ວທີ່ສົງຄາມບະດັຣ ຂະນະທີ່ພວກເຈົ້າເປັນຝ່າຍທີ່ອ່ອນແອກວ່າ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈົ່ງຍຳເກຣງຍ້ານກົວຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ເພື່ອ​ພວກເຈົ້າ​ຈະ​ໄດ້​​ຂອບໃຈ) [ສູເຣາະຫ໌ ອະລາອີມຣອນ: 123] ດັ່ງນັ້ນ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງຊີ້ແຈງໄວ້ໃນອາຍະຫ໌ນີ້ວ່າ ພຣະອົງຄືຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອພວກເຂົາໃນວັນບະດັຣ, ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຮູ້ວ່າ ສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາທັງອາວຸດ ແລະ ພະລັງກຳລັງ, ແລະ ການສະໜັບສະໜູນພວກເຂົາດ້ວຍບັນດາມະລາອີກະຫ໌ນັ້ນ, ທັງໝົດລ້ວນເປັນສາເຫດແຫ່ງໄຊຊະນະ, ເປັນຂ່າວດີ ແລະ ເພື່ອຄວາມສະຫງົບໝັ້ນຄົງ, ແຕ່ໄຊຊະນະນັ້ນບໍ່ໄດ້ມາຈາກສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ, ຫາກແຕ່ມັນມາຈາກອັລລໍຫ໌ອົງດຽວ. ນັກຂຽນຍິງຜູ້ນີ້ ຫຼື ຜູ້ອື່ນໆ ກ້າຫານໄດ້ແນວໃດ ທີ່ຫັນໄປຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະ ຂໍໄຊຊະນະຈາກທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ, ແລະ ພັດເມີນເສີຍຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາກົນໂລກ, ຜູ້ຊົງເປັນເຈົ້າຂອງທຸກສິ່ງຢ່າງ ແລະ ຜູ້ຊົງອານຸພາບເໜືອທຸກສິ່ງຢ່າງ?

ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສເລີຍວ່າ ສິ່ງນີ້ແມ່ນຄວາມບໍ່ຮູ້ອັນຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດ, ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ມັນຍັງເປັນການຕັ້ງພາກີອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ສຸດອີກດ້ວຍ. ສະນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນໜ້າທີ່ຂອງນັກຂຽນຍິງຜູ້ນັ້ນທີ່ຈະຕ້ອງເຕົາບະຫ໌ກັບໂຕຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ດ້ວຍການເຕົາບະຫ໌ທີ່ຈິງໃຈບໍລິສຸດ,

ແລະ ການເຕົາບະຫ໌ທີ່ຈິງໃຈບໍລິສຸດນັ້ນ ປະກອບດ້ວຍຫຼາຍປະການ, ດັ່ງນີ້: ຫນຶ່ງ: ເສຍໃຈກັບຄວາມຜິດທີ່ໄດ້ກະທຳໄປ. ສອງ: ຖອນຕົວອອກຈາກຄວາມຜິດທີ່ໄດ້ກະທຳນັ້ນ, ສາມ: ຕັ້ງໃຈວ່າສິບໍ່ກັບໄປເຮັດບາບນັ້ນອີກ, ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ອັລລໍຫ໌, ມີເຈດຕະນາອັນບໍລິສຸດໃຈຕໍ່ພຣະອົງ, ປະຕິບັດຕາມຄຳບັນຊາຂອງພຣະອົງ, ແລະ ຫຼີກຫ່າງຈາກຂໍ້ຫ້າມຂອງພຣະອົງ, ນີ້ຄືການເຕົາບະຫ໌ອັນຈິງໃຈ. ປະການທີ່ສີ່ ໃນທີ່ນີ້, ເຊິ່ງສະເພາະກັບການລະເມີດສິດທິຂອງເພື່ອນມະນຸດຄື: ຄືນສິດທິໃຫ້ແກ່ເຈົ້າຂອງມັນ, ຫຼື ຂໍການຍົກໂທດຈາກລາວ.

ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງບັນຊາບັນດາບ່າວຂອງພຣະອົງ ໃຫ້ເຮັດການເຕົາບະຫ໌, ແລະ ໄດ້ຊົງສັນຍາກັບພວກເຂົາວ່າຈະຊົງຮັບເອົາມັນ, ດັ່ງຄຳດຳລັດຂອງພຣະອົງທີ່ວ່າ:

﴿...وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ﴾

(ແລະ ບັນດາຜູ້ສັດທາເອີຍ, ຈົ່ງພ້ອມພຽງກັນກັບຕົວໄປຫາອັລລໍຫ໌ເຖິດ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ) [ຊູເຣາະຫ໌ ອັນນູຣ: 31], ແລະ ພຣະອົງໄດ້ຕຣັດກ່ຽວກັບຊາວນະສໍຣໍວ່າ:

﴿أَفَلَا يَتُوبُونَ إِلَى اللَّهِ وَيَسْتَغْفِرُونَهُ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ74﴾

(ເຫດໃດພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ກັບເນື້ອກັບຕົວຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຂໍອະໄພຍະໂທດຕໍ່ພຣະອົງ, ໃນຂະນະທີ່ອັລລໍຫ໌ນັ້ນ ເປັນຜູ້ຊົງອະໄພ, ຜູ້ຊົງເມດຕາສະເໝີ) [ຊູເຣາະຫ໌ ອັລ-ມາອິດະຫ໌ : 74]. ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا68 يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا69 إِلَّا مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُولَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا70﴾

(ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ວິງວອນຂໍຕໍ່ພະເຈົ້າອື່ນໃດຮ່ວມກັບອັລລໍຫ໌ ແລະ ບໍ່ຂ້າຊີວິດທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງຫ້າມໄວ້ ເວັ້ນເສຍແຕ່ດ້ວຍເຫດຜົນອັນຊອບທຳ ແລະ ບໍ່ຜິດປະເວນີ, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ກະທຳດັ່ງກ່າວນັ້ນ ເຂົາຈະໄດ້ພົບກັບການລົງໂທດ)

(ການລົງໂທດຈະຖືກເພີ່ມຂຶ້ນເປັນທະວີຄູນແກ່ລາວໃນວັນກິຍາມະຫ໌ ແລະ ລາວຈະພຳນັກຢູ່ໃນນັ້ນຕະຫຼອດໄປໃນສະພາບທີ່ຖືກດູຖູກ)

(ນອກຈາກຜູ້ທີ່ກັບຕົວ ແລະ ສັດທາ ແລະ ປະກອບຄວາມດີ, ຊົນເຫຼົ່ານັ້ນ ອັລລໍຮ໌ຈະຊົງປ່ຽນຄວາມຊົ່ວຂອງພວກເຂົາໃຫ້ເປັນຄວາມດີ ແລະ ອັລລໍຮ໌ ເປັນຜູ້ຊົງອະໄພຍິ່ງ, ຜູ້ຊົງເມດຕາສະເໝີ) [ສຸເຣາະຫ໌ ຟຸຣກອນ : 68-70]. ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَهُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَعْفُو عَنِ السَّيِّئَاتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ25﴾

(ແລະ ພຣະອົງຄືຜູ້ທີ່ຊົງຮັບການກັບຕົວຈາກບ່າວຂອງພຣະອົງ ແລະ ຊົງອະໄພໃນຄວາມຜິດບາບທັງຫຼາຍ ແລະ ຊົງຮູ້ສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າກະທຳ) [ສູເຣາະຫ໌ອັລ-ຊູຣໍ ອາຍະຫ໌ 25].

ແລະ ມີລາຍງານທີ່ຊໍເຮັຍຫ໌ຈາກ ທ່ານຣໍຊູລ ຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:

«الإِسْلَامُ يَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهُ، وَالتَّوْبَةُ تَجُبُّ مَا كَانَ قَبْلَهَا».

«ອິສລາມລົບລ້າງສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນກ່ອນຫນ້າ, ແລະ ການເຕົາບະຫ໌ກໍ່ລົບລ້າງສິ່ງທີ່ມີຢູ່ກ່ອນຫນ້າ».

ຄຳເວົ້າໂດຍຫຍໍ້ເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກຂຽນຂຶ້ນ ຍ້ອນເຫັນເຖິງຄວາມອັນຕະລາຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງການຕັ້ງພາຄີ ຫຼື ຊິຣິກ, ເຊິ່ງເປັນບາບທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ສຸດ, ແລະ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວວ່າຈະມີຜູ້ຫຼົງເຊື່ອໃນສິ່ງທີ່ນັກຂຽນຍິງທ່ານນີ້ໄດ້ເຜີຍແຜ່ອອກມາ, ພ້ອມທັງເປັນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ໃນການຕັກເຕືອນເພື່ອພຣະອົງອັລລໍຮ໌ ແລະ ເພື່ອປວງບ່າວຂອງພຣະອົງ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ ໃຫ້ພຣະອົງຊົງໂປດໃຫ້ສິ່ງນີ້ເກີດປະໂຫຍດ, ຊົງປັບປຸງແກ້ໄຂສະພາບການຕ່າງໆຂອງພວກເຮົາ ແລະ ຂອງບັນດາມຸສລິມທັງໝົດ, ຊົງປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາທັງໝົດ ຊຶ່ງຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງຖ່ອງແທ້ໃນສາສະໜາ ແລະ ການດຳລົງໝັ້ນຢູ່ບົນສາສະໜາດັ່ງກ່າວ, ແລະ ຊົງຄຸ້ມຄອງພວກເຮົາ ແລະ ບັນດາມຸສລິມໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍໃນຕົວຕົນຂອງພວກເຮົາ ແລະ ຈາກການກະທຳທີ່ບໍ່ດີຂອງພວກເຮົາ. ເເທ້ຈິງ ພຣະອົງນັ້ນຊົງເປັນຜູ້ມີສິດ ແລະ ເປັນຜູ້ຊົງອະນຸພາບໃນເລື່ອງດັງກ່າວ.

ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງປະທານການສະດຸດິ, ຄວາມສັນຕິ ແລະ ຄວາມຈຳເລີນແດ່ ບ່າວຂອງພຣະອົງ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ນະບີຂອງເຮົາ ທ່ານມຸຮຳມັດ, ຄອບຄົວຂອງທ່ານ ແລະ ບັນດາມິດສະຫາຍຂອງທ່ານ.

***

بِسْمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِيمِ

ວະລາສານ ທີ່ສາມ:

ຂໍ້ຕັດສິນກ່ຽວກັບການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກຈິນ ແລະ ໄຊຕອນມານຮ້າຍ ແລະ ການສາບານຕໍ່ພວກເຂົາ

ຈາກ ອັບດຸລອະຊີຊ ບິນ ອັບດຸລລໍຫ໌ ບິນ ບາຊ ເຖິງບັນດາຊາວມຸສລິມທີ່ໄດ້ເຫັນສານສະບັບນີ້, ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງປະທານຄວາມສຳເລັດໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ພວກເຂົາໃນການຍຶດໝັ້ນຕໍ່ສາສະໜາຂອງພຣະອົງ ແລະ ການຢືນຢັດຕໍ່ມັນດ້ວຍເຖິດ, ອາມີນ.

ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກ, ຄວາມເມດຕາແຫ່ງອັລລໍຮ໌ ແລະ ຄວາມຈະເລີນແຫ່ງພຣະອົງ ຈົ່ງປະສົບແກ່ພວກທ່ານ.

ຕໍ່ໄປນີ້, ມີພີ່ນ້ອງບາງຄົນໄດ້ຖາມຂ້າພະເຈົ້າກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ຜູ້ໂງ່ເຂົາບາງຄົນກະທຳ; ຄືການວອນຂໍຕໍ່ສິ່ງອື່ນນອກເໜືອຈາກອັລລໍຫ໌ ແລະ ການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກສິ່ງນັ້ນໃນຍາມຄັບຂັນ; ເຊັ່ນ: ການວອນຂໍຕໍ່ຈິນ, ການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກພວກມັນ, ການບົນບານຕໍ່ພວກມັນ ແລະ ການເຊືອດສັດເພື່ອພວກມັນ. ແລະ ໃນນັ້ນເຊັ່ນດຽວກັນຄື ຄຳເວົ້າຂອງບາງຄົນທີ່ກ່າວວ່າ: (ໂອ້ ເຈັດເອີຍ), ຄື: ບັນດາຫົວໜ້າຂອງຈິນທັງເຈັດ ຈົ່ງເອົາມັນໄປ, ຈົ່ງຫັກກະດູກຂອງມັນ, ຈົ່ງດື່ມເລືອດຂອງມັນ, ຈົ່ງທໍລະມານຮ່າງກາຍຂອງມັນ, ໂອ້ ເຈັດເອີຍ ຈົ່ງເຮັດແນວນັ້ນແນວນີ້ກັບມັນ, ຫຼື ຄຳເວົ້າຂອງບາງຄົນທີ່ວ່າ: (ໂອ້ຈິນຕອນສວາຍ, ໂອ້ຍິນຕອນແລງເອີຍ ຈົ່ງເອົາລາວໄປ), ແລະ ສິ່ງນີ້ພົບເຫັນຫຼາຍໃນບາງເຂດພາກໃຕ້, ແລະ ທີ່ລວມຢູ່ໃນປະເພດນີ້ກໍຄື: ການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກຄົນຕາຍ ເຊັ່ນ ບັນດານະບີ, ບັນດາຜູ້ຊົງທຳ ແລະ ຄົນອື່ນໆ, ແລະ ການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກບັນດາມະລາອິກະຫ໌. ສິ່ງທັງໝົດນີ້ ແລະ ສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືກັນນີ້ ເກີດຂຶ້ນກັບຊາວມຸດສະລິມຈຳນວນຫຼາຍ, ຍ້ອນຄວາມບໍ່ຮູ້ ແລະ ການເຮັດຕາມຄົນລຸ້ນກ່ອນ, ແລະ ບາງເທື່ອບາງຄົນກໍເຫັນວ່າມັນເປັນເລື່ອງເລັກນ້ອຍ ແລະ ໄດ້ອ້າງເຫດຜົນດ້ວຍຄຳເວົ້າທີ່ວ່າ: ນີ້ເປັນພຽງຄຳເວົ້າທີ່ຕິດປາກ, ເຮົາບໍ່ໄດ້ມີເຈດຕະນາ ແລະ ບໍ່ໄດ້ເຊື່ອໃນສິ່ງນັ້ນ.

ແລະ ທ່ານຍັງໄດ້ຖາມຂ້ອຍອີກວ່າ: ກ່ຽວກັບຂໍ້ຕັດສິນໃນການແຕ່ງງານກັບຜູ້ທີ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນການກະທຳດັ່ງກ່າວ, ສັດທີ່ພວກເຂົາເຊືອດ, ການລະຫມາດໃຫ້ຄົນຕາຍຂອງພວກເຂົາ, ການລະຫມາດຕາມຫຼັງພວກເຂົາ, ແລະ ກ່ຽວກັບການເຊື່ອຖືພວກຫມໍຜີ ແລະ ຫມໍດູ; ເຊັ່ນ ຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າຮູ້ຈັກພະຍາດ ແລະ ສາເຫດຂອງມັນ ພຽງແຕ່ການກວດເບິ່ງສິ່ງຂອງທີ່ໄດ້ສໍາຜັດກັບຮ່າງກາຍຂອງຄົນເຈັບ; ເຊັ່ນ: ຜ້າໂພກຫົວ, ໂສ້ງ, ຜ້າຄຸມຫົວ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ ທີ່ຄ້າຍຄືກັນ.

ຄຳຕອບຄື: ມວນການສັນລະເສິນເປັນສິດພຽງພຣະອົງດຽວ, ແລະ ຂໍອວຍພອນຄວາມສັນຕິສຸກແກ່ທ່ານຜູ້ທີ່ເປັນນະບີສຸດທ້າຍ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະມາຕໍ່ຫຼັງຈາກທ່ານ, ພ້ອມດ້ວຍຄອບຄົວຂອງທ່ານ, ບັນດາສາວົກສະຫາຍຂອງທ່ານ, ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ດຳເນີນຕາມແນວທາງຂອງພວກເພິ່ນຈົນເຖິງວັນແຫ່ງການຕອບແທນ.

ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງສ້າງຈິນ ແລະ ມະນຸດມາເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພຣະອົງພຽງອົງດຽວ, ໂດຍບໍ່ມີສິ່ງໃດມາທຽບຄຽງ, ແລະ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ອຸທິດການຂໍວິງວອນ, ການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອ, ການເຊືອດສັດ, ການບົນບານ ແລະ ການອິບາດະຫ໌ອື່ນໆ ທັງໝົດໃຫ້ແດ່ພຣະອົງ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງສົ່ງບັນດາຣໍຊູລມາ ແລະ ໄດ້ມີພຣະບັນຊາແກ່ພວກເຂົາກໍເພື່ອການນີ້, ແລະ ໄດ້ຊົງປະທານບັນດາຄຳພີຈາກຟາກຟ້າລົງມາ ເຊິ່ງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຄືຄຳພີອັນກຸຣອານອັນຊົງກຽດ ເພື່ອຊີ້ແຈງ ແລະ ຮຽກຮ້ອງໄປສູ່ການນີ້, ພ້ອມທັງເປັນການຕັກເຕືອນມະນຸດໃຫ້ອອກຫ່າງຈາກການຕັ້ງພາກີກັບອັລລໍຫ໌ ແລະ ການເຄົາລົບບູຊາສິ່ງອື່ນນອກເໜືອຈາກພຣະອົງ. ແລະ ນີ້ຄືຮາກຖານຂອງຫຼັກການທັງປວງ ແລະ ເປັນພື້ນຖານຂອງສາສະໜາ, ເຊິ່ງເປັນຄວາມໝາຍຂອງການປະຕິຍານຕົນວ່າ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌, ແລະ ຄວາມຈິງຂອງມັນກໍ່ຄື: ບໍ່ມີຜູ້ທີ່ສົມຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບພັກດີຢ່າງແທ້ຈິງນອກຈາກອັລລໍຫ໌, ເພາະມັນເປັນການປະຕິເສດການເປັນພຣະເຈົ້າ ແລະ ການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ສິ່ງອື່ນນອກຈາກອັລລໍຫ໌, ແລະ ຢືນຢັນມັນ -ກໍ່ຄື ການເຄົາລົບພັກດີ- ໄວ້ສຳລັບອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວ, ໂດຍປາດສະຈາກສິ່ງອື່ນໃດຈາກບັນດາສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງທັງຫຼາຍ. ແລະ ຫຼັກຖານຕ່າງໆ ໃນເລື່ອງນີ້ຈາກຄຳພີຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ຊຸນນະຫ໌ຂອງສາສະນະທູດຂອງພຣະອົງ ﷺ ແມ່ນມີຢູ່ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ໃນນັ້ນກໍຄື: ຄຳດຳລັດຂອງພຣະອົງຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ວ່າ:

﴿وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ56﴾

(ແລະ ຂ້າບໍ່ໄດ້ສ້າງຈິນ(ຜີ) ແລະ ມະນຸດ ມາເພື່ອຈຸດປະສົງອື່ນໃດ ເວັ້ນແຕ່ການກາບໄຫວ້ເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຂ້າ)

[ຊູເຣາະຫ໌ ອັຊ-ຊາຣິຍາຕ : 56], ແລະ ໃນໂອງການຂອງອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿وَقَضَى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ...﴾

(ເເລະ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າບັນຊາວ່າ ພວກເຈົ້າຢ່າເຄົາລົບພັກດີຜູ້ໃດນອກຈາກພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ...) [ສູເຣາະຫ໌ ອິສຣໍອຼ: 23], ແລະ ໃນໂອງການຂອງອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ...﴾

(ເເລະ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຖືກບັນຊາໃຫ້ກະທຳອື່ນໃດ ນອກຈາກເພື່ອເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ເປັນຜູ້ມີເຈດຕະນາບໍລິສຸດໃນການພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ ເປັນຜູ້ຢູ່ໃນເເນວທາງທີ່ທ່ຽງກົງ...) [ສຸເຣາະຫ໌ ອັລ-ໄບຍິນະຫ໌ : 5], ແລະ ໃນໂອງການຂອງອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ60﴾

(ແລະ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຕຣັດວ່າ ຈົ່ງວິງວອນຂໍຕໍ່ຂ້າ ຂ້າກໍ່ຈະຕອບຮັບແກ່ພວກເຈົ້າ ສ່ວນບັນດາຜູ້ໂອຫັງຕໍ່ການເຄົາລົບພັກດີແກ່ຂ້ານັ້ນ ຈະເຂົ້າໄປຢູ່ໃນນະລົກຢ່າງຕ່ຳຕ້ອຍ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ກໍຟິຣ: 60]. ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ...﴾

(ແລະ ເມື່ອບ່າວຂອງຂ້າຖາມເຈົ້າເຖິງຂ້ອຍແລ້ວ (ຈົ່ງຕອບເຖີດວ່າ) ແທ້ຈິງຂ້ານັ້ນຢູ່ໃກ້ຊິດ ຂ້າຈະຕອບຮັບຄຳວິງວອນຂອງຜູ້ທີ່ວິງວອນ ເມື່ອເຂົາວິງວອນຕໍ່ຂ້າ...)

[ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ບາກໍເຣາະຫ໌: 186].

ພຣະອົງໄດ້ຊົງຊີ້ແຈງໃນບັນດາອາຍາຕເຫຼົ່ານີ້ວ່າ ພຣະອົງຊົງສ້າງຈິນ ແລະ ມະນຸດຂຶ້ນມາເພື່ອການອິບາດະຫ໌ຕໍ່ພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ຊົງຕັດສິນບັນຊາ ແລະ ຊົງສັ່ງເສຍແກ່ປວງບ່າວຂອງພຣະອົງໃນພຣະມະຫາຄຳພີກຸຣອານ ແລະ ຜ່ານທາງຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ, ວ່າບໍ່ໃຫ້ມີການເຄົາລົບກາບໄຫວ້ສິ່ງອື່ນໃດ ນອກຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ,

ແລະ ພຣະອົງໄດ້ຊີ້ແຈງໃຫ້ເຫັນວ່າ ການດຸອາ (ຂໍພອນ) ນັ້ນເປັນການອີບາດະຫ໌ (ສະວາມິພັກ) ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່, ຜູ້ໃດທີ່ຫຍິ່ງຜະຫຍອງຕໍ່ມັນກໍ່ຈະໄດ້ເຂົ້າໄຟນະລົກ, ແລະ ໄດ້ສັ່ງໃຊ້ບັນດາບ່າວຂອງພຣະອົງໃຫ້ຂໍພອນຕໍ່ພຣະອົງພຽງອົງດຽວ, ແລະ ໄດ້ບອກວ່າ ແທ້ຈິງພຣະອົງນັ້ນຢູ່ໃກ້ຊິດ ພຣະອົງຈະຕອບຮັບຄຳຂໍຂອງພວກເຂົາ, ສະນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນການຈຳເປັນແກ່ບ່າວທັງປວງທີ່ຈະຕ້ອງມຸ່ງຂໍພອນຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາແຕ່ພຽງອົງດຽວ; ເພາະວ່າການດຸອານັ້ນເປັນປະເພດໜຶ່ງຂອງການອີບາດະຫ໌ ທີ່ພວກເຂົາຖືກສ້າງຂຶ້ນມາເພື່ອມັນ ແລະ ຖືກສັ່ງໃຊ້ໃຫ້ກະທຳມັນ, ແລະ ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ162 لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ163﴾

(ຈົ່ງກ່າວເຖີດວ່າ: ແທ້ຈິງ ການລະຫມາດຂອງຂ້ານ້ອຍ, ການເຊື່ອດສັດຂອງຂ້ານ້ອຍ, ການມີຊີວິດຂອງຂ້ານ້ອຍ, ແລະ ການຕາຍຂອງຂ້ານ້ອຍນັ້ນ ແມ່ນເປັນໄປເພື່ອອັລລໍຫ໌ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານໂລກ)

(ບໍ່ມີສິ່ງໃດເປັນພາຄີກັບພຣະອົງ ແລະ ດ້ວຍສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງໄດ້ຖືກບັນຊາ ແລະ ຂ້ານ້ອຍຄືຜູ້ທຳອິດໃນບັນດາຜູ້ທີ່ມອບຕົນ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັນ-ອາມ : 162-163].

ດັ່ງນັ້ນ ອັລລໍຫ໌ຈຶ່ງໄດ້ຊົງບັນຊາໃຫ້ນະບີຂອງພຣະອົງ ﷺ ແຈ້ງແກ່ປວງຊົນວ່າ ການລະຫມາດຂອງເພິ່ນ ແລະ ການເຊືອດຂ້າສັດຂອງເພິ່ນ, ການມີຊີວິດຂອງເພິ່ນ ແລະ ການຕາຍຂອງເພິ່ນ; ທັງໝົດນີ້ແມ່ນເພື່ອອັລລໍຫ໌ ພຣະຜູ້ອະພິບານແຫ່ງສາກົນລະໂລກ ໂດຍບໍ່ມີພາຄີໃດໆ ຕໍ່ພຣະອົງ. ແລະ ດ້ວຍເຫດນີ້: ຜູ້ໃດທີ່ເຊືອດຂ້າສັດເພື່ອສິ່ງອື່ນນອກເໜືອຈາກອັລລໍຫ໌ ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຕັ້ງພາຄີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ແລ້ວ, ກໍເໝືອນດັ່ງທີ່ລາວໄດ້ລະຫມາດເພື່ອສິ່ງອື່ນນອກເໜືອຈາກອັລລໍຫ໌; ເພາະວ່າອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງບໍລິສຸດ ແລະ ສູງສົ່ງ ໄດ້ຊົງກຳນົດໃຫ້ການລະຫມາດ ແລະ ການເຊືອດຂ້າສັດເປັນສິ່ງທີ່ຄຽງຄູ່ກັນ, ແລະ ໄດ້ຊົງແຈ້ງວ່າທັງສອງຢ່າງນັ້ນແມ່ນເພື່ອອັລລໍຫ໌ພຽງພຣະອົງດຽວ ໂດຍບໍ່ມີສິ່ງໃດເປັນພາຄີກັບພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ເຊືອດສັດເພື່ອສິ່ງອື່ນນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຈິນ, ມະລາອີກະຫ໌, ຜູ້ທີ່ຕາຍໄປແລ້ວ ແລະ ອື່ນໆ, ເພື່ອເປັນການເຂົ້າໃກ້ພວກເຂົາ, ເຂົາຜູ້ນັ້ນກໍເໝືອນກັບຜູ້ທີ່ລະຫມາດເພື່ອສິ່ງອື່ນນອກຈາກອັລລໍຫ໌. ແລະ ໃນຫະດີຊທີ່ຖືກຕ້ອງຈາກທ່ານນະບີ ອະໄລຮິສ ຊໍລາຕຸ ວັສລາມ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

«لَعَنَ اللهُ مَنْ ذَبَحَ لِغَيْرِ اللهِ».

"ອັລລໍຫ໌ຊົງສາບແຊ່ງຜູ້ໃດທີ່ເຊືອດສັດເພື່ອສິ່ງອື່ນນອກຈາກອັລລໍຫ໌." ແລະ ທ່ານອິມ່ຳອະຫ໌ມັດ ໄດ້ນຳສະເຫນີໄວ້ ດ້ວຍສາຍລາຍງານທີ່ຫະສັນ ເຊິ່ງເປັນລາຍງານຈາກທ່ານຕໍຣິກ ບິນ ຊິຮາບ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ວ່າທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

«مرَّ رَجُلَانِ عَلَى قَومٍ لَهُم صَنَمٌ لَا يَجُوزُهُ أَحَدٌ حَتَّى يُقرِّبَ لَهُ شَيئًا، فَقَالُوا لِأَحَدِهِمَا: قَرِّبْ. قَالَ: لَيسَ عِندِي شَيءٌ أَقَرِّبُهُ، قَالُوا: قَرِّبْ وَلَوْ ذَبَابًا، فَقَرَّبَ ذُبَابًا، فَخَلُّوا سَبِيلَهُ، فَدَخَلَ النَّارَ، وَقَالُوا لِلآخَرِ: قَرِّبْ. قَالَ: مَا كُنْتُ لِأُقَرِّبَ لِأَحَدٍ شَيْئًا دُونَ اللهِ جَلَّ جَلَالُهُ، فَضَرَبُوا عُنُقَه، فَدَخَلَ الجَنَّةَ».

«ຊາຍສອງຄົນໄດ້ເດີນທາງຜ່ານກຸ່ມຄົນໜຶ່ງທີ່ມີຮູບປັ້ນຢູ່, ເຊິ່ງບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະຜ່ານໄປໄດ້ຈົນກວ່າຈະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ແກ່ມັນກ່ອນ. ພວກເຂົາຈຶ່ງເວົ້າກັບຄົນໜຶ່ງໃນສອງຄົນນັ້ນວ່າ: “ຈົ່ງຖວາຍເຄື່ອງບູຊາສາ.” ລາວຕອບວ່າ: “ຂ້ອຍບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຈະຖວາຍ.” ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ: “ຈົ່ງຖວາຍເຖາະ ເຖິງວ່າຈະເປັນພຽງແມງວັນໂຕໜຶ່ງກໍ່ຕາມ.” ລາວຈຶ່ງໄດ້ຖວາຍແມງວັນໂຕໜຶ່ງ, ພວກເຂົາຈຶ່ງປ່ອຍທາງໃຫ້ລາວ, ແລ້ວລາວກໍ່ໄດ້ຕົກນະລົກ. ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ເວົ້າກັບອີກຄົນໜຶ່ງວ່າ: “ຈົ່ງຖວາຍເຄື່ອງບູຊາສາ.” ລາວຕອບວ່າ: “ຂ້ອຍຈະບໍ່ມີວັນຖວາຍສິ່ງໃດໃຫ້ແກ່ຜູ້ໃດ ນອກເໜືອຈາກອັລລໍຫ໌.” ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຕັດຄໍຂອງລາວ, ແລ້ວລາວກໍ່ໄດ້ເຂົ້າສະຫວັນ.»

ຖ້າຫາກວ່າຜູ້ທີ່ຖະວາຍແມງວັນ ຫຼື ສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືກັນນັ້ນໃຫ້ແກ່ຮູບປັ້ນ ຍັງເປັນຜູ້ຕັ້ງພາຄີ ແລະ ສົມຄວນທີ່ຈະເຂົ້າໄຟນະລົກ, ແລ້ວຈະເປັນແນວໃດກັບຜູ້ທີ່ວິງວອນຂໍຕໍ່ຈິນ, ມະລາອີກະຫ໌ ແລະ ບັນດາຄົນຊອບທຳ, ແລະ ຈະເປັນແນວໃດກັບຜູ້ທີ່ຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກພວກເຂົາ, ສາບານຕໍ່ພວກເຂົາ, ແລະ ຂ້າສັດເພື່ອຖະວາຍໃຫ້ພວກເຂົາ, ໂດຍຫວັງວ່າຈະຊ່ວຍປົກປ້ອງຊັບສິນຂອງຕົນ, ປິ່ນປົວຄົນເຈັບປ່ວຍໃຫ້ຫາຍດີ, ຫຼື ໃຫ້ສັດລ້ຽງ ແລະ ພືດຜົນຂອງຕົນປອດໄພ, ແລະ ຈະເປັນແນວໃດກັບຜູ້ທີ່ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນຍ້ອນຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງຈິນ, ຫຼື ສິ່ງອື່ນໆ ທີ່ຄ້າຍຄືກັນນັ້ນ?! ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສເລີຍວ່າ ຜູ້ທີ່ກະທຳສິ່ງນີ້ ແລະ ສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືກັນນັ້ນ ຍ່ອມສົມຄວນທີ່ສຸດທີ່ຈະເປັນຜູ້ຕັ້ງພາຄີ ແລະ ສົມຄວນທີ່ຈະເຂົ້າໄຟນະລົກ ຍິ່ງກວ່າຊາຍຄົນນັ້ນທີ່ໄດ້ຖະຫວາຍແມງວັນໃຫ້ແກ່ຮູບປັ້ນ.

ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ຍັງໄດ້ຕຣັດໄວ້ອີກວ່າ:

﴿إِنَّآ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ فَٱعۡبُدِ ٱللَّهَ مُخۡلِصٗا لَّهُ ٱلدِّينَ2 أَلَا لِلَّهِ ٱلدِّينُ ٱلۡخَالِصُۚ وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ مَا نَعۡبُدُهُمۡ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلۡفَىٰٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡ فِي مَا هُمۡ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَنۡ هُوَ كَٰذِبٞ كَفَّارٞ3﴾

(ແທ້ຈິງ ເຮົາໄດ້ປະທານຄຳພີແກ່ເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຈິງ, ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໂດຍເປັນຜູ້ຖະວາຍການເຄົາລົບຢ່າງບໍລິສຸດແດ່ພຣະອົງ (ພຽງອົງດຽວເທົ່ານັ້ນ))

(ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ເຖີດວ່າ ສຳຫຼັບອັລລໍຫ໌ແລ້ວ (ບໍ່ມີພາຄີໃດ ໆ ອີກນອກຈາກ) ການເຄົາລົບພັກດີທີ່ຜ່ອງແຜ້ວບໍລິສຸດ, ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຍຶດຖືສິ່ງອື່ນຈາກອັລລໍຫ໌ໃຫ້ເປັນວະລີຍ໌ (ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ) ເພື່ອເຄົາລົບພັກດີ (ພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ) ເຮົາບໍ່ໄດ້ເຄົາລົບພັກດີພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນ ເວັ້ນເເຕ່ເພື່ອເຂົາເຫລົ່ານັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາໃກ້ຊິດຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ ຈະຊົງຈະຕັດສິນພວກເຂົາໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຂັດເເຍ້ງກັນໃນເລື່ອງນັ້ນ, ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຈະບໍ່ຊົງຊີ້ນຳທາງເເກ່ຜູ້ກ່າວເທັດ (ຄົນຂີ້ຕົວະ) ຜູ້ບໍ່ສຳນຶກບຸນຄຸນປະຕິເສດ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັຊຊຸມັຣ: 1-3], ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ ຕຣັດວ່າ:

﴿وَيَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِنْدَ اللَّهِ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ18﴾

(ແລະ ເຂົາເຫລົ່ານັ້ນໄດ້ເຄົາລົບພັກດີສິ່ງອື່ນຈາກອັລລໍຫ໌ ເຊິ່ງບໍ່ໄດ້ໃຫ້ໂທດແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ປະໂຫຍດແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ ພວກເຫຼົ່ານີ້ແຫລະ ຄືຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອເຮົາ ນະ ທີ່ອັລລໍຫ໌. ຈົ່ງກ່າວເຖິດ (ມຸຮຳມັດ) ພວກເຈົ້າຈະບອກອັລລໍຫ໌ເຖິງສິ່ງທີ່(ພວກເຂົ້າໃຈວ່າ) ພຣະອົງບໍ່ຊົງຮັບຮູ້ໃນບັນດາຊັ້ນຟ້າ ເເລະ ເເຜ່ນດິນເເນວນັ້ນບໍ່? ພຣະອົງຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ເເລະ ຊົງສູງສົ່ງ ເໜື່ອສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຕັ້ງພາຄີຂື້ນ)

(ຍູນຸສ : 18).

ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງແຈ້ງໃຫ້ຊາບໃນສອງອາຍະຫ໌ນີ້ວ່າ, ບັນດາຜູ້ປະຕິເສດໄດ້ຍຶດຖືເອົາສິ່ງຖືກສ້າງອື່ນໆ ນອກເໜືອຈາກພຣະອົງມາເປັນທີ່ເພິ່ງທາງໃຈ, ໂດຍພວກເຂົາເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຄຽງຄູ່ກັບພຣະອົງ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ, ຄວາມຫວັງ, ການເຊື່ອດ, ການບົນບານ, ການວອນຂໍ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ ໃນທຳນອງດຽວກັນ, ໂດຍກ່າວອ້າງວ່າບັນດາສິິ່ງທີ່ພວກເຂົາໃຫ້ການພັກດີນັ້ນ ຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພວກມັນເຂົ້າໃກ້ຊິດກັບພຣະອົງ ແລະ ຈະຊ່ວຍໄກ່ເກ່ຍໃຫ້ພວກເຂົາຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ, ຕໍ່ມາ ພຣະອົງກໍໄດ້ປະກາດວ່າພວກເຂົາເປັນຜູ້ຂີ້ຕົວະ ແລະ ໄດ້ຊີ້ແຈງໃຫ້ເຫັນຄວາມໂມຂະຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ໄດ້ເອີ້ນພວກເຂົາວ່າເປັນຜູ້ຂີ້ຕົວະ, ເປັນຜູ້ປະຕິເສດສັດທາ (ກຸຟຟາຣ) ແລະ ເປັນຜູ້ຕັ້ງພາຄີ (ມຸຊຣີກີນ), ແລະ ພຣະອົງໄດ້ຊົງປະກາດຄວາມບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງຈາກການຕັ້ງພາຄີຂອງພວກເຂົາ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿...سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ﴾

(...ພຣະອົງຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ເເລະ ຊົງສູງສົ່ງ ເໜື່ອສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຕັ້ງພາຄີຂື້ນ) [ສຸເຣາະຫ໌ ອັນ ນະຫ໌ລຸ :1]. ສະນັ້ນ, ຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າ ຜູ້ໃດທີ່ຍຶດຖືເອົາມະລາອິກະຮ໌, ຫຼື ນະບີ, ຫຼື ຈິນ, ຫຼື ຕົ້ນໄມ້ ຫຼື ຫີນ, ແລ້ວວິງວອນຂໍຕໍ່ສິ່ງນັ້ນຄຽງຄູ່ກັບອັລລໍຫ໌, ຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກມັນ ແລະ ສະແຫວງຫາຄວາມໃກ້ຊິດຕໍ່ມັນ ດ້ວຍການບົນບານ ແລະ ການຖະວາຍບູຊາໂດຍການເຊື່ອດສັດ, ໂດຍຫວັງໃນການຊະຟາອະຮ໌ (ການໄກ່ເກ່ຍຊ່ວຍເຫຼືອ) ຂອງສິ່ງດັ່ງກ່າວນຳອັລລໍຫ໌ ເພື່ອໃຫ້ຕົນໄດ້ໃກ້ຊິດກັບພຣະອົງ, ຫຼື ຫວັງໃຫ້ຜູ້ປ່ວຍຫາຍດີ, ຫຼື ການປົກປ້ອງຊັບສິນ, ຫຼື ຄວາມປອດໄພຂອງຜູ້ທີ່ບໍ່ຢູ່, ຫຼື ສິ່ງອື່ນໆ ທີ່ຄ້າຍຄືກັນນັ້ນ; ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຕົກຢູ່ໃນການຕັ້ງພາຄີອັນໃຫຍ່ຫລວງນີ້, ແລະ ໄພພິບັດອັນຮ້າຍແຮງ, ເຊິ່ງອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນເລື່ອງນີ້ວ່າ:

﴿إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا48﴾

(ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ ຈະບໍ່ຊົງອະໄພໂທດໃຫ້ແກ່ການທີ່ສິ່ງໜຶ່ງຈະຖືກໃຫ້ມີພາຄີ ຂຶ້ນແກ່ພຣະອົງ ແລະ ພຣະອົງຈະຊົງອະໄພໃຫ້ແກ່ສິ່ງອື່ນນອກຈາກນັ້ນ ສຳຫຼັບຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງ ແລະ ຜູ້ໃດໃຫ້ມີພາຄີຂຶ້ນແກ່ອັລລໍຫ໌ແລ້ວ ແນ່ນອນລາວກໍ່ໄດ້ອຸປະໂລກບາບກຳອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂຶ້ນ) [ສູເຣາະຫ໌ ນິຊາ: 48] ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿...إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصَارٍ﴾

(ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດໃຫ້ມີການພາຄີຂຶ້ນແກ່ອັລລໍຫ໌ ແນ່ນອນ ອັລລໍຫ໌ຈະຊົງໃຫ້ສະຫວັນເປັນທີ່ຕ້ອງຫ້າມແກ່ເຂົາ ແລະ ທີ່ພຳນັກຂອງເຂົານັ້ນ ຄືນະລົກ ແລະ ສຳຫຼັບບັນດາຜູ້ອະທຳນັ້ນຍ່ອມບໍ່ມີຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອໃດໆ) (ສຸເຣາະຫ໌ ອັລ- ມາອິດະຮ໌ : 72).

ແລະ ການຊະຟາອະຫ໌ນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນໃນມື້ສິ້ນໂລກສະເພາະແຕ່ຊາວເຕົາຮີດ ແລະ ຜູ້ມີຄວາມບໍລິສຸດໃຈເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນສຳລັບຜູ້ທີ່ຕັ້ງພາຄີ, ດັ່ງທີ່ທ່ານນະບີ ຊັລລໍລຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ໄດ້ກ່າວ ເມື່ອມີຜູ້ຖາມທ່ານວ່າ: “ໂອ້ ຣໍຊູລ ຂອງອັລລໍຫ໌, ໃຜຄືຜູ້ທີ່ຈະໂຊກດີທີ່ສຸດທີ່ຈະໄດ້ຮັບການຊະຟາອະຫ໌ຈາກທ່ານ?” ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:

«مَنْ قَالَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ خَالِصًا مِنْ قَلْبِهِ».

«ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມທີ່ກ່າວວ່າ: ລາອິລາຫະ ອິລລັລລໍຫ໌ ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດຈາກຫົວໃຈຂອງລາວ». ທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ຢັງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:

«لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ مُسْتَجَابَةٌ، فَتَعَجَّلَ كُلُّ نَبِيٍ دَعْوَتَهُ، وَإِنِّي اخْتَـبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي يَومَ القِيَامَةِ، فَهِيَ نَائِلَةٌ إِنْ شَاءَ اللهِ مَن مَاتَ مِنْ أُمَّتِي لَا يُشْرِكُ بِاللهِ شَيْئًا».

«ນະບີທຸກໆ ທ່ານມີຄຳຂໍພອນໜຶ່ງທີ່ຖືກຕອບຮັບ, ແລະ ນະບີທຸກໆ ທ່ານກໍໄດ້ຮີບຮ້ອນຂໍຄຳຂໍພອນນັ້ນຂອງຕົນໄປແລ້ວ. ສ່ວນຂ້ອຍນັ້ນໄດ້ເກັບຄຳຂໍພອນຂອງຂ້ອຍໄວ້ ເພື່ອເປັນການຊະຟາອະຫ໌ໃຫ້ແກ່ປະຊາຊາດຂອງຂ້ອຍໃນວັນກິຍາມະຫ໌, ເຊິ່ງມັນຈະຖືກມອບໃຫ້ - ຖ້າຫາກອັລລໍຫ໌ຊົງປະສົງ - ແກ່ຜູ້ທີ່ຕາຍຈາກປະຊາຊາດຂອງຂ້ອຍ ໂດຍທີ່ລາວບໍ່ໄດ້ຕັ້ງພາກີກັບອັລລໍຫ໌ໃນສິ່ງໃດເລີຍ».

ບັນດາຜູ້ປະຕິເສດໃນຍຸກທຳອິດ ໄດ້ເຄີຍເຊື່ອໝັ້ນວ່າ ອັລລໍຫ໌ເປັນພຣະຜູ້ອະພິບານ, ຜູ້ຊົງສ້າງ ແລະ ຜູ້ປະທານປັດໄຈຍັງຊີບແກ່ພວກເຂົາ, ຫາກແຕ່ວ່າພວກເຂົາໄດ້ໄປຍຶດໝັ້ນຢູ່ກັບບັນດານະບີ, ບັນດາຜູ້ທີ່ຊອບທຳ, ບັນດາມະລາອີກະຫ໌, ບັນດາຕົ້ນໄມ້, ບັນດາຫີນຜາ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ ທີ່ຄ້າຍຄືກັນນັ້ນ, ໂດຍຫວັງໃນການຊ່ວຍເຫຼືອໄກ່ເກ່ຍຂອງພວກເຂົາ ນະ ທີ່ອັລລໍຫ໌, ແລະ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໃກ້ຊິດພຣະອົງ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາແລ້ວໃນບັນດາອາຍະຫ໌, ດັ່ງນັ້ນ ອັລລໍຫ໌ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຊົງຍົກເວັ້ນໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ, ແຕ່ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງຕຳໜິພວກເຂົາໃນຄຳພີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ຂະໜານນາມພວກເຂົາວ່າເປັນຜູ້ປະຕິເສດ ແລະ ເປັນຜູ້ຕັ້ງພາຄີ, ແລະ ພຣະອົງໄດ້ຊົງປະກາດວ່າການອ້າງຂອງພວກເຂົາທີ່ວ່າບັນດາພະເຈົ້າເຫຼົ່ານີ້ຈະໃຫ້ການຊະຟາອະຫ໌ແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ໃກ້ຊິດກັບອັລລໍຫ໌ນັ້ນ ເປັນຄຳກ່າວທີ່ໂກຫົກມົດເທັດ, ແລະ ທ່ານຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ກໍ່ບໍ່ໄດ້ຍົກເວັ້ນໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາເຊັ່ນກັນ, ແຕ່ທ່ານຣໍຊູລ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບພວກເຂົາໃນເລື່ອງການຕັ້ງພາຄີນີ້ ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະອຸທິດການອິບາດະຫ໌ໃຫ້ແກ່ອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວ, ໂດຍປະຕິບັດຕາມດຳລັດຂອງພຣະອົງທີ່ວ່າ:

﴿وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ...﴾

(ແລະ ພວກເຈົ້າຈົ່ງຕໍ່ສູ້ພວກເຂົາ ຈົນກວ່າການຕັ້ງພາຄີຈະບໍ່ມີຂຶ້ນ ແລະສາສະຫນາຈະເປັນຂອງອັລລໍຫ໌...) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ບາກໍເຣາະຫ໌: 193]. ແລະ ທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

«أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللهِ، وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ، وَيُؤتُوا الزَّكَاةَ، فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُم وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّ الإِسْلَامِ، وَحِسَابُهُم عَلَى اللهِ».

«ຂ້ອຍຖືກບັນຊາໃຫ້ຕໍ່ສູ້ກັບຜູ້ຄົນ ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະປະຕິຍານວ່າ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ແລະ ມຸຮຳມັດເປັນສາສະນະທູດຂອງອັລລໍຫ໌, ແລະ ດຳລົງການລະຫມາດ, ແລະ ຈ່າຍຊະກາດ, ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພວກເຂົາກະທຳເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາກໍ່ໄດ້ປົກປ້ອງຊີວິດ ແລະ ຊັບສິນຂອງພວກເຂົາໄວ້ຈາກຂ້ອຍ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ດ້ວຍສິດແຫ່ງອິສລາມ, ແລະ ການຊຳລະສອບສວນພວກເຂົານັ້ນເປັນໜ້າທີ່ຂອງອັລລໍຫ໌». ແລະ ຄວາມໝາຍຄຳກ່າວຂອງທ່ານນະບີ ﷺ ແມ່ນ:

«حَتَّى يَشْهَدُوا أَن لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ».

"ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະປະຕິຍານວ່າ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດທີ່ຄວນແກ່ການເຄົາລົບພັກດີ ນອກຈາກອັລລໍຫ໌" ໝາຍເຖິງ: ການເຈາະຈົງການເຄົາລົບພັກດີໃຫ້ແກ່ອັລລໍຫ໌ພຽງພຣະອົງດຽວ, ໂດຍບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃດນອກເໜືອຈາກພຣະອົງ.

ແລະ ບັນດາຜູ້ປະຕິເສດ ຜູ້ບູຊາຮູບປັ້ນ ເຄີຍຢ້ານກົວພວກຈິນ ແລະ ຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຈາກພວກເຂົາ, ດັ່ງນັ້ນ ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ຈຶ່ງໄດ້ປະທານຄຳຕຣັສຂອງພຣະອົງລົງມາວ່າ:

﴿وَأَنَّهُ كَانَ رِجَالٌ مِنَ الْإِنْسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالٍ مِنَ الْجِنِّ فَزَادُوهُمْ رَهَقًا6﴾

ຄວາມວ່າ (ແລະ ແທ້ຈິງມີຜູ້ຊາຍຈຳນວນໜຶ່ງຈາກໝູ່ມະນຸດ ໄດ້ຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຕໍ່ຜູ້ຊາຍຈຳນວນໜຶ່ງຈາກໝູ່ຈິນ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເພີ່ມຄວາມຜິດບາບໃຫ້ແກ່ພວກມະນຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ) [ຊູເຣາະຫ໌ ອັລ-ຈິນ : 6]. ບັນດານັກອັດຖະທິບາຍ ໄດ້ກ່າວໃນໂອງການອັນສູງສົ່ງ ເຖິງຄວາມໝາຍດຳລັດຂອງພຣະອົງວ່າ:

﴿...فَزَادُوهُمْ رَهَقًا﴾

(...ແລະ ມັນຍິ່ງເພີ່ມການລ່ວງລະເມີດໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ) ກ່າວຄື: ຄວາມຫວາດຫວັ່ນ ແລະ ຄວາມຢ້ານກົວ; ເພາະວ່າພວກຈິນຈະທະນົງຕົນ ແລະ ຫຍິ່ງຍະໂສ, ເມື່ອພວກມັນເຫັນມະນຸດມາຂໍເພິ່ງພິງຈາກພວກມັນ, ໃນເວລານັ້ນ ພວກມັນກໍ່ຈະຍິ່ງເພີ່ມຄວາມຢ້ານກົວ ແລະ ຄວາມຫວາດຫວັ່ນໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ (ມະນຸດ) ຫຼາຍຂຶ້ນ, ຈົນເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຕ້ອງເຄົາລົບພັກດີ ແລະ ຂໍເພິ່ງພິງຕໍ່ພວກມັນຫຼາຍຍິ່ງຂຶ້ນ.

ແລະ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງປ່ຽນແທນສິ່ງນັ້ນໃຫ້ແກ່ຊາວມຸສລິມ ດ້ວຍການຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຕໍ່ພຣະອົງ, ແລະ ດ້ວຍບັນດາພຣະດຳລັດອັນສົມບູນຂອງພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ຊົງປະທານພຣະດຳລັດຂອງພຣະອົງລົງມາໃນເລື່ອງນີ້ວ່າ:

﴿وَإِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ200﴾

(ແລະ ຖ້າຫາກເຈົ້າຖືກຍຸແຍ່ຈາກໄຊຕອນ ກໍ່ຈົ່ງຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແທ້ຈິງພຣະອົງເປັນຜູ້ຊົງໄດ້ຍິນ ຜູ້ຊົງຮອບຮູ້) [ຊູເຣາະຫ໌ ອັລ-ອະຣໍຟ : 200], ແລະ ດຳລັດຂອງພຣະອົງທີ່ວ່າ :

﴿قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ1﴾

ຄວາມໝາຍ: (ຈົ່ງກ່າວເຖິດມຸຮຳມັດ ຂ້ານ້ອຍຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຮຸ່ງອາລຸນ), ແລະ ມີລາຍງານທີ່ຊໍເຮັຍຫ໌ຈາກ ທ່ານນະບີ ﷺ ວ່າເພິ່ນໄດ້ກ່າວວ່າ:

«مَنْ نَزَلَ مَنْزِلًا فَقَالَ: (أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ)؛ لَم يَضُرَّهُ شَيءٌ حَتَّى يَرْتَحِلَ مِنْ مَنْزِلِهِ ذَلِكَ».

ຄວາມໝາຍວ່າ: ຜູ້ໃດທີ່ຢຸດພັກໃນສະຖານທີ່ແຫ່ງໜຶ່ງ ແລ້ວກ່າວວ່າ: (ອະອູຊຸ ບິກະລິມາ ຕິລລາຮິ ອັດຕາມມາຕ ມິນຊັຣຣິ ມາຄໍລັກ); ຈະບໍ່ມີສິ່ງໃດ ມາທຳຮ້າຍລາວໄດ້ ຈົນກວ່າລາວຈະອອກເດີນທາງຈາກສະຖານທີ່ພັກຂອງລາວແຫ່ງນັ້ນ.

ຈາກບັນດາອາຍາຕ ແລະ ຫະດີຊທີ່ກ່າວມາຂ້າງເທິງ, ຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມລອດພົ້ນ, ແລະ ປາດຖະໜາທີ່ຈະຮັກສາສາສະໜາຂອງຕົນໃຫ້ປອດໄພຈາກການຕັ້ງພາຄີ (ຊິຣິກ), ທັງໃນຮູບແບບທີ່ເລັກນ້ອຍ ແລະ ທີ່ຊັດເຈນ ກໍຈະຮູ້ວ່າ; ການຜູກພັນກັບບັນດາຄົນຕາຍ, ມະລາອິກະຫ໌, ຈິນ ແລະ ສິ່ງຖືກສ້າງອື່ນໆ, ການຂໍວິງວອນຕໍ່ພວກເຂົາ ແລະ ການຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຈາກພວກເຂົາ ແລະ ສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືກັນນັ້ນ; ເປັນການກະທຳຂອງຊາວຍຈາຮິລີຍະຫ໌ ທີ່ເປັນຜູ້ຕັ້ງພາຄີ, ແລະ ເປັນການຕັ້ງພາຄີ (ຊິຣິກ) ທີ່ໜ້າລັງກຽດທີ່ສຸດຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ຊຸບຮານະ, ສະນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນສິ່ງຈຳເປັນທີ່ຈະຕ້ອງລະຖິ້ມມັນ, ລະມັດລະວັງຈາກມັນ, ຕັກເຕືອນເຊິ່ງກັນແລະກັນໃຫ້ລະຖິ້ມມັນ, ແລະ ກ່າວຫ້າມປາມຜູ້ທີ່ກະທຳມັນ.

ສ່ວນຜູ້ໃດທີ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນໝູ່ຜູ້ຄົນ ດ້ວຍການກະທຳທີ່ເປັນຊິຣິກເຫຼົ່ານີ້: ກໍບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ແຕ່ງງານກັບເຂົາ, ແລະ ບໍ່ໃຫ້ກິນສັດທີ່ເຂົາເຊືອດ, ບໍ່ໃຫ້ລະຫມາດໃຫ້ເຂົາ, ແລະ ບໍ່ໃຫ້ລະຫມາດຕາມຫຼັງລາວ, ຈົນກວ່າເຂົາຈະປະກາດການກັບເນື້ອກັບຕົວຕໍ່ອັລລໍຫ໌ຈາກສິ່ງນັ້ນ, ແລະ ອຸທິດການຂໍວິງວອນ ແລະ ການເຄົາລົບບູຊາໃຫ້ແດ່ອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວ, ແລະ ການຂໍວິງວອນນັ້ນກໍຄືການເຄົາລົບບູຊາ, ຫາກແຕ່ມັນຄືແກ່ນສານຂອງມັນ, ດັ່ງທີ່ທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮ໌ຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

«الدُّعَاءُ هُوَ العِبَادَةُ».

«ການດຸອາ ເປັນ ການອີບາດະຫ໌» ແລະ ໃນລາຍງານຫະດິຊບົດອື່ນຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:

«الدُّعَاءُ مُخُّ العِبَادَةِ».

«ການດຸອາ ແມ່ນ ແກ່ນແທ້ຂອງການອີບາດະຫ໌» ສ່ວນການແຕ່ງດອງກັບບັນດາຜູ້ຕັ້ງພາຄີ, ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿وَلَا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكَاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَلَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَلَا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا وَلَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكٍ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ أُولَئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ وَيُبَيِّنُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ221﴾

(ແລະ ພວກເຈົ້າຢ່າໄດ້ແຕ່ງງານກັບບັນດາຍິງມຸຊຣິກ (ຕັ້ງພາຄີ) ຈົນກວ່າພວກນາງຈະສັດທາ. ແລະ ແນ່ນອນ ທາດຍິງຜູ້ສັດທາຄົນໜຶ່ງ ຍ່ອມດີກວ່າ ຍິງມຸຊຣິກ(ຕັ້ງພາຄີ) ເຖິງແມ່ນວ່ານາງຈະເປັນທີ່ພໍໃຈຂອງພວກເຈົ້າກໍ່ຕາມ. ແລະ ພວກເຈົ້າຢ່າໄດ້ໃຫ້ (ຍິງຜູ້ສັດທາ)ແຕ່ງງານກັບບັນດາຊາຍມຸຊຣິກ(ຕັ້ງພາຄີ) ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະສັດທາ. ແລະ ແນ່ນອນ ທາດຊາຍຜູ້ສັດທາຄົນໜຶ່ງ ຍ່ອມດີກວ່າ ຊາຍມຸຊຣິກ(ຕັ້ງພາຄີ) ເຖິງແມ່ນວ່າເຂົາຈະເປັນທີ່ພໍໃຈຂອງພວກເຈົ້າກໍ່ຕາມ. ຊົນເຫຼົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາເຊີນຊວນໄປສູ່ນະລົກ, ສ່ວນອັລລໍຫ໌ນັ້ນ ພຣະອົງຊົງເຊີນຊວນໄປສູ່ສະຫວັນ ແລະ ການອະໄພໂທດດ້ວຍອະນຸມັດຂອງພຣະອົງ. ແລະ ພຣະອົງຊົງຊີ້ແຈງບັນດາໂອງການຂອງພຣະອົງແກ່ມວນມະນຸດ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ໃຄ່ຄວນຄິດໄດ້.) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ບາກໍເຣາະຫ໌: 221]. ສະນັ້ນ ອັລລໍຫ໌ ຊຸບຮານະຫ໌ ໄດ້ຫ້າມບັນດາມຸສລິມຈາກການແຕ່ງງານກັບບັນດາຍິງມຸຊຣິກ, ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ເຄົາລົບບູຊາຮູບປັ້ນ, ຈິນ, ມະລາອິກະຮ໌ ແລະ ອື່ນໆ, ຈົນກວ່າພວກນາງຈະສັດທາ ໂດຍການອິຄລາສ ໃນການອິບາດະຫ໌ຕໍ່ອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວ, ແລະ ຢັ້ງຢືນຕໍ່ທ່ານຣໍຊູລ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໃນສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ນຳມາ, ແລະ ປະຕິບັດຕາມແນວທາງຂອງທ່ານ, ແລະ ໄດ້ຫ້າມການແຕ່ງງານຂອງຍິງມຸສລິມໃຫ້ກັບບັນດາຊາຍມຸຊຣິກ, ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະສັດທາ ໂດຍການອິຄລາສໃນການອິບາດະຫ໌ຕໍ່ອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວ, ແລະ ຢັ້ງຢືນຕໍ່ທ່ານ ຣໍຊູລ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ, ແລະປະຕິບັດຕາມທ່ານ.

ແລະ ພຣະອົງຜູ້ສູງສົງໄດ້ຊົງແຈ້ງໃຫ້ຊາບວ່າ ທາດສາວຜູ້ສັດທາ ດີກວ່າ ຍິງເສລີຜູ້ຕັ້ງພາກີ, ເຖິງແມ່ນວ່ານາງຈະເປັນທີ່ປະທັບໃຈແກ່ຜູ້ທີ່ເບິ່ງນາງ ແລະ ຟັງຄຳເວົ້າຂອງນາງ ດ້ວຍຄວາມງາມ ແລະ ຄວາມມ່ວນຫູໃນຄຳເວົ້າຂອງນາງກໍຕາມ, ແລະ ວ່າ ບ່າວຜູ້ສັດທາ ດີກວ່າ ຊາຍເສລີຜູ້ຕັ້ງພາກີ, ເຖິງແມ່ນວ່າລາວຈະເປັນທີ່ປະທັບໃຈແກ່ຜູ້ທີ່ຟັງ ແລະ ເບິ່ງລາວ ດ້ວຍຄວາມຫຼໍ່ເຫຼົາ, ຄວາມຫຼ່ຽນໄຫຼໃນການເວົ້າ, ຄວາມກ້າຫານ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆນອກເໜືອຈາກນັ້ນກໍຕາມ, ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະອົງກໍໄດ້ຊົງຊີ້ແຈງເຖິງສາເຫດຂອງຄວາມປະເສີດນີ້ ດ້ວຍຄຳຕຣັດຂອງພຣະອົງຜູ້ສູງສົງທີ່ວ່າ:

﴿...أُولَئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ...﴾

...ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນເຊີນຊວນໄປສູ່ນາຮົກ... [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ບາກໍເຣາະຫ໌: 221]. ເຊິ່ງຫມາຍເຖິງ: ບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ຕັ້ງພາຄີ ແລະ ບັນດາຜູ້ຍິງທີ່ຕັ້ງພາຄີ; ເພາະພວກເຂົາຄືຜູ້ເຊີນຊວນໄປສູ່ນາຮົກ ດ້ວຍຄຳເວົ້າ, ການກະທຳ, ການປະພຶດ ແລະ ຈະລິຍະທຳຂອງພວກເຂົາ. ສ່ວນບັນດາມຸມິນຜູ້ຊາຍ ແລະ ບັນດາມຸມິນແມ່ຍິງນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຄືຜູ້ເຊີນຊວນໄປສູ່ສະຫວັນ ດ້ວຍຈະລິຍະທຳ, ການກະທຳ ແລະ ການປະພຶດຂອງພວກເຂົາ, ແລ້ວທັງສອງຝ່າຍນີ້ຈະເທົ່າທຽມກັນໄດ້ແນວໃດ

ສ່ວນການລະຫມາດສຳລັບບັນດາຜູ້ຕັ້ງພາກີ, ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ຽວກັບພວກມູນາຟິກ (ໜ້າຊື່ໃຈຄົດ) ວ່າ:

﴿وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلَا تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَاتُوا وَهُمْ فَاسِقُونَ84﴾

(ແລະ ເຈົ້າຢ່າໄດ້ລະຫມາາດໃຫ້ແກ່ຜູ້ໃດໃນຫມູ່ພວກເຂົາທີ່ຕາຍໄປແລ້ວເປັນອັນຂາດ ແລະ ຢ່າໄດ້ຢືນຢູ່ທີ່ຫລຸມຝັງສົບຂອງເຂົາ, ແທ້ຈິງພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ຕາຍໄປໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຝ່າຝືນ) [ສູເຣາະຫ໌ ເຕົາບະຫ໌ : 84], ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ ຈຶ່ງໄດ້ຊົງຊີ້ແຈງໄວ້ໃນອາຍະຫ໌ອັນມີກຽດນີ້ວ່າ ຜູ້ມູນາຟິກ (ໜ້າຊື່ໃຈຄົດ) ແລະ ຜູ້ປະຕິເສດສັດທາ ນັ້ນ ຈະບໍ່ມີການລະໝາດ (ຈະນາຊະຫ໌) ໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ; ເນື່ອງຈາກການປະຕິເສດສັດທາຂອງພວກເຂົາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ສາສະນະທູດຂອງພຣະອົງ, ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນ ກໍຈະບໍ່ມີການລະໝາດຕາມຫຼັງພວກເຂົາ, ແລະ ຈະບໍ່ຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ນຳ (ອີໝ່າມ) ຂອງຊາວມຸສລິມ; ເນື່ອງຈາກການປະຕິເສດສັດທາຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຄວາມບໍ່ສັດຊື່ຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ເນື່ອງຈາກຄວາມເປັນສັດຕູອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງພວກເຂົາກັບຊາວມຸສລິມ, ແລະ ເພາະວ່າພວກເຂົາທັງສອງບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ປະຕິບັດການລະໝາດ ແລະ ການເຄົາລົບພັກດີ; ເພາະວ່າການງານຈະບໍ່ຖືກຕອບຮັບເມື່ອມີການປະຕິເສດສັດທາ ແລະ ການຕັ້ງພາຄີຢູ່, ຂໍຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໃຫ້ພວກເຮົາປອດໄພຈາກສິ່ງດັ່ງກ່າວ. ສ່ວນວ່າການກິນສັດເຊືອດຂອງບັນດາຜູ້ຕັ້ງພາຄີ: ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງດຳລັດຊີ້ແຈງເຖິງການຫ້າມສັດທີ່ຕາຍເອງ ແລະ ສັດເຊືອດຂອງບັນດາຜູ້ຕັ້ງພາຄີວ່າ:

﴿وَلَا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَائِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ121﴾

(ແລະ ພວກເຈົ້າຈົ່ງຢ່າກິນຈາກສິ່ງທີ່ພຣະນາມຂອງອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຖືກກ່າວເທິງມັນ, ແລະ ແທ້ຈິງມັນຄືການຝ່າຝືນ. ແລະ ແທ້ຈິງ ບັນດາໄຊຕອນນັ້ນຈະຍຸຍົງບັນດາໝູ່ຂອງພວກມັນ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາມາໂຕ້ຖຽງກັບພວກເຈົ້າ. ແລະ ຖ້າຫາກພວກເຈົ້າເຊື່ອຟັງພວກມັນ, ແທ້ຈິງ ພວກເຈົ້າກໍຈະກາຍເປັນບັນດາຜູ້ຕັ້ງພາກີຢ່າງແນ່ນອນ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັນ-ອາມ : 121], ດັ່ງນັ້ນ ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ຈຶ່ງໄດ້ຫ້າມຊາວມຸສລິມ ຈາກການກິນສັດທີ່ຕາຍ ແລະ ສັດທີ່ຖືກເຊືອດໂດຍຜູ້ຕັ້ງພາຄີ; ເພາະວ່າລາວ (ຜູ້ຕັ້ງພາຄີ) ເປັນຜູ້ທີ່ສົກກະປົກ, ດັ່ງນັ້ນສັດທີ່ລາວເຊືອດຈຶ່ງປຽບເໝືອນກັບສັດທີ່ຕາຍ, ເຖິງແມ່ນວ່າລາວຈະກ່າວນາມຂອງອັລລໍຫ໌ໃສ່ມັນກໍຕາມ; ເພາະການກ່າວນາມຈາກລາວນັ້ນເປັນໂມຄະ ແລະ ບໍ່ມີຜົນໃດໆ; ເນື່ອງຈາກວ່າມັນເປັນການອິບາດະຫ໌, ແລະ ການຕັ້ງພາກີ (ຊິຣິກ) ຍ່ອມລົບລ້າງການອິບາດະຫ໌ ແລະ ເຮັດໃຫ້ມັນເປັນໂມຄະ, ຈົນກວ່າຜູ້ຕັ້ງພາກີຈະກັບເນື້ອກັບຕົວສູ່ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ.

ແລະ ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງອະນຸຍາດກິນອາຫານຂອງຊາວຄຳພີ ໃນຄຳດຳລັດຂອງພຣະອົງທີ່ວ່າ:

﴿...وَطَعَامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حِلٌّ لَكُمْ وَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَهُمْ...﴾

(...ແລະ​ ອາຫານ​ຂອງ​ຜູ້​ທີ່​ໄດ້​ຮັບ​ປຶ້ມຄຳພີນັ້ນເປັນທີ່ອະນຸມັດແກ່ພວກເຈົ້າແລ້ວ ແລະ​ ອາຫານ​ຂອງພວກ​ເຈົ້າກໍ່ເປັນທີ່ອະນຸມັດແກ່ພວກເຂົາ​...) [ຊູເຣາະຫ໌ ອັລ-ມາອິດະຫ໌ : 5]. ເພາະວ່າພວກເຂົາອ້າງວ່າຕົນນັບຖືສາສະໜາທີ່ມາຈາກຟາກຟ້າ, ແລະ ກ່າວອ້າງວ່າເປັນຜູ້ຕິດຕາມຂອງນະບີມູຊາ ແລະ ນະບີອີຊາ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະເປັນຜູ້ທີ່ກ່າວເທັດໃນເລື່ອງນັ້ນກໍ່ຕາມ. ແລະ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງຍົກເລີກ ແລະ ລົບລ້າງສາສະໜາຂອງພວກເຂົາແລ້ວ ດ້ວຍການແຕ່ງຕັ້ງທ່ານນະບີ ມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ມາສູ່ມວນມະນຸດທັງປວງ. ແຕ່ທະວ່າອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຊົງອະນຸມັດອາຫານຂອງຊາວຄຳພີ ແລະ ແມ່ຍິງຂອງພວກເຂົາໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ; ເນື່ອງດ້ວຍວິທະຍາປັນຍາອັນສູງສົ່ງ ແລະ ຄວາມລັບທີ່ໄດ້ຖືກຄຳນຶງເຖິງ, ເຊິ່ງບັນດານັກວິຊາການອິສລາມໄດ້ຊີ້ແຈງໄວ້ແລ້ວ. ເຊິ່ງແຕກຕ່າງຈາກບັນດາຜູ້ຕັ້ງພາຄີ ທີ່ເປັນຜູ້ບູຊາຮູບປັ້ນ ແລະ ຜູ້ທີ່ລ່ວງລັບໄປແລ້ວ, ເຊັ່ນ ບັນດານະບີ, ບັນດາຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ອື່ນໆ; ເພາະວ່າສາສະໜາຂອງພວກເຂົານັ້ນບໍ່ມີຮາກຖານ, ແລະ ບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ສິ່ງໃດທີ່ຄ້າຍຄືກັບຄວາມຈິງ, ແຕ່ທະວ່າມັນເປັນໂມຄະໂດຍພື້ນຖານຂອງມັນ, ດັ່ງນັ້ນ ສັດທີ່ຖືກເຊືອດໂດຍພວກເຂົາຈຶ່ງຖືວ່າເປັນສັດທີ່ຕາຍເອງ, ແລະ ບໍ່ຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ບໍລິໂພກ.

ສ່ວນຄຳເວົ້າຂອງບຸກຄົນໜຶ່ງທີ່ກ່າວຕໍ່ຄູ່ສົນທະນາຂອງລາວວ່າ: (ຜີໄດ້ເຂົ້າມາສິງສູ່ເຈົ້າ), (ຜີໄດ້ພາຕົວເຈົ້າໄປ), (ໄຊຕອນໄດ້ພາເຈົ້າບິນໄປ), ແລະຄຳເວົ້າທີ່ຄ້າຍຄືກັນນີ້, ສິ່ງນີ້ຖືເປັນການດ່າທໍ ແລະ ການເວົ້າຈາຫຍາບຄາຍ, ເຊິ່ງບໍ່ເປັນສິ່ງທີ່ອະນຸຍາດລະຫວ່າງຊາວມຸສລິມ, ເຊັ່ນດຽວກັບການດ່າທໍ ແລະ ການເວົ້າຈາຫຍາບຄາຍປະເພດອື່ນໆ, ແລະ ບໍ່ຖືວ່າເປັນການຕັ້ງພາຄີ, ຍົກເວັ້ນແຕ່ວ່າຜູ້ທີ່ກ່າວຄຳເວົ້ານັ້ນມີຄວາມເຊື່ອວ່າ ຈິນສາມາດມີອິດທິພົນເໜືອມະນຸດໄດ້ ໂດຍປາສະຈາກການອະນຸຍາດ ແລະ ຄວາມປະຊົງຂອງອັລລໍຫ໌, ສະນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ເຊື່ອເຊັ່ນນັ້ນ ໃນຜີຈິນ ຫຼື ສິ່ງຖືກສ້າງອື່ນໆ ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນຜູ້ປະຕິເສດສັດທາດ້ວຍຄວາມເຊື່ອດັ່ງກ່າວ; ເພາະວ່າອັລລໍຫ໌ ມະຫາບໍລິສຸດ ພຣະອົງຊົງເປັນເຈົ້າຂອງທຸກສິ່ງ, ຜູ້ຊົງມີເດສານຸພາບເໜືອທຸກສິ່ງ, ພຣະອົງຄືຜູ້ຊົງໃຫ້ຄຸນປະໂຫຍດ ແລະ ໂທດ, ແລະ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເກີດຂຶ້ນໄດ້ ນອກຈາກດ້ວຍການອະນຸມັດຂອງພຣະອົງ, ພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ແລະ ການກຳນົດໄວ້ກ່ອນຂອງພຣະອົງ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຊົງຕຣັດສັ່ງແກ່ນະບີຂອງພຣະອົງ ﷺ ໃຫ້ປະກາດແກ່ມວນມະນຸດເຖິງຫຼັກການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ວ່າ:

﴿قُلْ لَا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ وَلَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوءُ إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ188﴾

(ຈົງກ່າວເຖີດ (ມູຮຳມັດ) ວ່າຂ້ອຍບໍ່ມີອຳນາດ ທີ່ຈະໃຫ້ຄຸນປະໂຫຍດໃດໆ ແລະ ໃຫ້ໂທດໃດໆ ແກ້ຕົວຂ້ອຍໄດ້ ນອກຈາກສິ່ງທີ່ ອັລລໍຫ໌ຊົງປະສົງ ແລະຖ້າຫາກວ່າຂ້ອຍເປັນຜູ້ຮູ້ສິ່ງເລັນລັບແລ້ວ ແນ່ນອນຂ້ອຍຍ່ອມກອບໂກຍສິ່ງທີ່ດີງາມ ໄວ້ຢາງຫລວງຫລາຍ ແລະ ຄວາມຊົ້ວຮ້າຍ ກໍ່ຈະບໍ່ແຕະຕ້ອງຂ້ອຍໄດ້ ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນໃຜຄົນອື່ນໃດ ນອກຈາກຜູ້ຕັກເຕືອນ ແລະຜູ້ປະກາດຂ່າວດີສຳຫລັບກຸ່ມຊົນຜູ້ສັດທາເທົ່ານນັ້ນ). [ຊູເຣາະຫ໌ ອັລ-ອະຣໍຟ : 188], ສະນັ້ນ, ຖ້າຫາກຜູ້ເປັນທີ່ປະເສີດສຸດແຫ່ງສິ່ງຖືກສ້າງທັງປວງ (ຊໍລລັລລໍຮຸອະໄລຮິ ວະສັລລັມ) ຍັງບໍ່ມີອຳນາດທີ່ຈະໃຫ້ຄຸນປະໂຫຍດ ແລະ ໂທດໃດໆ ແກ່ຕົນເອງໄດ້, ນອກຈາກສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ຊົງປະສົງແລ້ວ, ແລ້ວສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງອື່ນໆ ຈະເປັນແນວໃດ?! ແລະ ບັນດາຫຼັກຖານໃນຄວາມໝາຍນີ້ກໍມີຢູ່ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.

ສ່ວນການຖາມບັນດາຜູ້ທຳນາຍດວງສະຕາ, ພວກຫມໍຜີ, ຫມໍດູ ແລະ ພວກອື່ນໆ ທີ່ຄ້າຍຄືກັນ, ເຊິ່ງເປັນຜູ້ທີ່ຍຸ່ງກ່ຽວກັບຂ່າວຄາວຂອງສິ່ງທີ່ເລິກລັບ, ມັນເປັນສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍທີ່ບໍ່ເປັນທີ່ອະນຸຍາດ, ແລະ ການເຊື່ອຖືພວກເຂົາແມ່ນຮ້າຍແຮງ ແລະ ຊົ່ວຊ້າຍິ່ງກວ່ານັ້ນ, ແທ້ຈິງແລ້ວ ມັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການປະຕິເສດສັດທາ; ເນື່ອງຈາກຄຳກ່າວຂອງທ່ານນະບີ ﷺ ທີ່ວ່າ:

«مَنْ أَتَى عَرَّافًا فَسَأَلَهُ عَنْ شَيءٍ؛ لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلَاةٌ أَرْبَعِينَ يَومًا».

«ຜູ້ໃດທີ່ໄປຫາໝໍດູ ແລ້ວຖາມລາວກ່ຽວກັບສິ່ງໃດໜຶ່ງ, ການລະຫມາດຂອງລາວກໍຈະບໍ່ຖືກຕອບຮັບເປັນເວລາ 40 ມື້ » ລາຍງານໂດຍອິມ່ຳມຸສລິມ, ແລະ ໃນບັນທຶກຊໍເຮັຍຫ໌ຂອງທ່ານ ຄືກັນ ຈາກທ່ານມຸອາວີຍະຫ໌ ບິນ ຮະກຳ ອັສ-ສຸລະມີ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ:

«أَنَّ النَّبيَّ ﷺ نَهَى عَنْ إِتْيَانِ الكُهَّانِ وَسُؤَالِهِم».

« ແທ້ຈິງ ທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ສັ່ງຫ້າມການໄປຫາໝໍດູ ແລະ ສອບຖາມພວກເຂົາ »

ແລະ ບັນດາເຈົ້າຂອງໜັງສືຊຸນັນ ໄດ້ລາຍງານຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ວ່າ ເພິ່ນໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:

«مَنْ أَتَى كَاهِنًا، فَصَدَّقَهُ بِمَا يَقُولُ؛ فَقَدْ كَفَرَ بِمَا أُنْزِلَ عَلَى مُحَمَّدٍ ﷺ».

“ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄປຫາໝໍດູ, ແລ້ວເຊື່ອໃນສິ່ງທີ່ລາວເວົ້າ; ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ປະຕິເສດສັດທາຕໍ່ສິ່ງທີ່ຖືກປະທານລົງມາໃຫ້ແກ່ທ່ານມຸຫຳມັດ ﷺ ແລ້ວ” ແລະ ຫະດິຊຕ່າງ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ມີຢູ່ຫຼວງຫຼາຍ. ສະນັ້ນ, ຈຶ່ງເປັນສິ່ງຈຳເປັນສຳລັບຊາວມຸສລິມ: ທີ່ຈະຕ້ອງລະມັດລະວັງຈາກການຖາມບັນດາຫມໍດູ, ຜູ້ທຳນາຍດວງສະຕາ ແລະ ບັນດາພວກຫລອກລວງທັງຫຼາຍ, ຜູ້ທີ່ເຮັດວຽກກ່ຽວກັບການບອກເລົ່າສິ່ງທີ່ເປັນຄວາມເລິກລັບ ແລະ ສ້າງຄວາມສັບສົນໃຫ້ແກ່ຊາວມຸສລິມ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນໃນນາມຂອງການແພດ ຫຼື ອື່ນໆ ກໍ່ຕາມ, ເນື່ອງຈາກການຫ້າມປາມຂອງທ່ານນະບີ ﷺ ແລະ ການຕັກເຕືອນຂອງເພິ່ນກ່ຽວກັບເລື່ອງດັ່ງກ່າວທີ່ໄດ້ກ່າວມາກ່ອນແລ້ວ, ແລະ ລວມຢູ່ໃນນີ້ຄື: ສິ່ງທີ່ບາງຄົນອ້າງຕົນໃນນາມຂອງການແພດ, ຈາກບັນດາເລື່ອງເລັ້ນລັບ, ເມື່ອລາວໄດ້ດົມຜ້າພັນຫົວຂອງຜູ້ຊາຍທີ່ເຈັບປ່ວຍ, ຫຼື ຜ້າຄຸມຫົວຂອງຜູ້ຍິງທີ່ເຈັບປ່ວຍ, ຫຼື ສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືກັນນັ້ນ, ລາວກໍ່ຈະບອກວ່າ: ຜູ້ຊາຍທີ່ເຈັບປ່ວຍຄົນນີ້ ຫຼື ຜູ້ຍິງທີ່ເຈັບປ່ວຍຄົນນີ້ ໄດ້ກະທຳສິ່ງນັ້ນສິ່ງນີ້, ແລະ ໄດ້ເຮັດສິ່ງນັ້ນສິ່ງນີ້, ຈາກບັນດາເລື່ອງເລັ້ນລັບທີ່ບໍ່ມີສິ່ງບົ່ງຊີ້ໃດໆ ຢູ່ໃນຜ້າພັນຫົວຂອງຜູ້ເຈັບປ່ວຍ ແລະ ສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືກັນນັ້ນ, ແທ້ຈິງແລ້ວຈຸດປະສົງຂອງການກະທຳດັ່ງກ່າວກໍຄືການຫຼອກລວງຄົນທົ່ວໄປ, ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ: ລາວເປັນຜູ້ທີ່ມີຄວາມຮູ້ເລື່ອງການແພດ, ແລະ ຮູ້ຈັກພະຍາດຊະນິດຕ່າງໆ ແລະ ສາເຫດຂອງມັນ, ແລະ ບາງທີລາວກໍໃຫ້ຢາບາງຢ່າງແກ່ພວກເຂົາ, ແລະ ບາງເທື່ອການຫາຍດີກໍເກີດຂຶ້ນພໍດີດ້ວຍການກຳໜົດຂອງອັລລໍຮ໌, ພວກເຂົາກໍເລີຍຄິດໄປວ່າ ການຫາຍດີນັ້ນເປັນຍ້ອນຢາຂອງລາວ, ແລະ ບາງທີການເຈັບປ່ວຍກໍ່ອາດມີສາເຫດມາຈາກພວກຈິນ ແລະ ພວກໄຊຕອນບາງສ່ວນ, ເຊິ່ງຮັບໃຊ້ຜູ້ທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນໝໍ, ແລະ ບອກໃຫ້ເຂົາຮູ້ກ່ຽວກັບບາງເລື່ອງທີ່ຊ້ອນແລ້ນທີ່ພວກມັນໄດ້ລ່ວງຮູ້, ແລ້ວຜູ້ນັ້ນກໍ່ເພິ່ງພາສິ່ງດັ່ງກ່າວ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ພວກຈິນ ແລະ ພວກໄຊຕອນພໍໃຈດ້ວຍການບູຊາທີ່ເໝາະສົມກັບພວກມັນ, ແລ້ວພວກມັນກໍ່ຈະອອກໄປຈາກຜູ້ປ່ວຍຄົນນັ້ນ, ແລະ ປະຖິ້ມການທຳຮ້າຍທີ່ພວກມັນເຄີຍສິງສູ່ລາວ. ແລະ ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນດີກ່ຽວກັບພວກຜີຈິນ ແລະ ພວກໄຊຕອນ ແລະ ຜູ້ທີ່ນຳໃຊ້ບໍລິການຂອງພວກມັນ.

ແລະ ສິ່ງທີ່ຈຳເປັນແກ່ບັນດາມຸດສະລິມເຊັ່ນດຽວກັນຄື: ການລະມັດລະວັງຈາກສິ່ງດັ່ງກ່າວ, ການຕັກເຕືອນຊຶ່ງກັນແລະກັນໃຫ້ລະເວັ້ນຈາກມັນ, ໃຫ້ຫັນມາເພິ່ງພາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ, ແລະ ການມອບໝາຍຕໍ່ພຣະອົງໃນທຸກໆ ເລື່ອງ, ແລະ ບໍ່ມີຂໍ້ຫ້າມໃນການໃຊ້ການຣຸກຍະຫ໌ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມບົດບັນຍັດ ແລະ ການໃຊ້ຢາທີ່ອະນຸຍາດ, ແລະ ການປິ່ນປົວກັບແພດໝໍທີ່ທຳການກວດສອບຄົນປ່ວຍ, ແລະ ກວດສອບພະຍາດຂອງເຂົາດ້ວຍສາເຫດທີ່ສາມາດສຳຜັດໄດ້ ແລະ ສົມເຫດສົມຜົນ, ແລະ ມີລາຍງານທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ວ່າທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:

«مَا أَنْزَلَ اللهُ دَاءً إِلَّا أَنْزَلَ لَهُ شِفَاءً، عَلِمَهُ مَنْ علِمه، وَجَهِلَهُ مَنْ جَهِلَهُ».

« ອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງສົ່ງພະຍາດໃດລົງມາ ເວັ້ນແຕ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງສົ່ງການປິ່ນປົວຂອງມັນລົງມາດ້ວຍ, ຜູ້ທີ່ຮູ້ກໍ່ຮູ້ມັນ ແລະ ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ກໍ່ບໍ່ຮູ້ມັນ » ແລະ ທ່ານນາບີ ﷺ ກ່າວວ່າ:

«لِكُلِّ دَاءٍ دَوَاءٌ، فإِذَا أُصِيبَ دَوَاءٌ الدَّاءَ بََرَأَ بِإِذْنِ اللهِ».

«ທຸກໆ ໂລກພະຍາດຍ່ອມມີຢາປົວ, ດັງນັ້ນເມື່ອຢາປົວພະຍາດນັ້ນຖືກກັບໂລກພະຍາດ ລາວກໍ່ຈະຫາຍດີດ້ວຍການອະນຸມັດຂອງອັລລໍຫ໌». ແລະ ທ່ານນາບີ ﷺ ກ່າວວ່າ:

«عِبَادَ اللهِ، تَدَاوَوا وَلَا تَدَاوَوا بِحَرَامٍ».

«ໂອ້ບ່າວຂອງອັລລໍຫ໌, ຈົ່ງປິ່ນປົວຮັກສາເຖີດ ແລະ ຢ່າປິ່ນປົວຮັກສາດ້ວຍສິ່ງທີ່ຕ້ອງຫ້າມ» ແລະ ຫະດິຊອື່ນ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ຢັງມີອີກຫຼາຍ.

ເຮົາຂໍຈາກອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ ໃຫ້ຊົງປັບປຸງແກ້ໄຂສະພາບການຕ່າງໆຂອງຊາວມຸສລິມທັງໝົດ, ແລະ ຊົງປົວແປງຫົວໃຈ ແລະ ຮ່າງກາຍຂອງພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທັງປວງ, ແລະ ຊົງລວມພວກເຂົາໃຫ້ເປັນປຶກແຜ່ນດຽວ ດຳລົງໝັ້ນຢູ່ບົນແນວທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ, ແລະ ຊົງຄຸ້ມຄອງພວກເຮົາ ແລະ ພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນຈາກການຫລົງທາງຂອງບົດທົດສອບທັງຫຼາຍ, ແລະ ຈາກການເຊື່ອຟັງໄຊຕອນ ແລະ ພັກພວກຂອງມັນ. ແທ້ຈິງ ພຣະອົງນັ້ນຊົງອະນຸພາບເໜືອທຸກສິ່ງ, ແລະ ບໍ່ມີອຳນາດ ແລະ ພະລັງໃດໆ ເວັ້ນເສຍແຕ່ດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່.

ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງປະທານການສະດຸດິ, ຄວາມສັນຕິ ແລະ ຄວາມຈຳເລີນ ແດ່ບ່າວຂອງພຣະອົງ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດຂອງເຮົາ, ຄອບຄົວຂອງທ່ານ ແລະ ບັນດາມິດສະຫາຍຂອງທ່ານທັ້ງຫຼາຍ.

***

بِسْمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِيمِ

ວະລາສານ ທີ່ສີ່:

ຂໍ້ຊີ້ຂາດກ່ຽວກັບການອີບາດະຫ໌ດ້ວຍບົດວິຣິດຕ່າງໆ ທີ່ເປັນບິດອະຫ໌ ແລະ ຊິຣິກ

ຈາກ ອັບດຸລອະຊີຊ ບິນ ອັບດຸລລໍຫ໌ ບິນ ບາຊ ເຖິງ ທ່ານອ້າຍນ້ອງຜູ້ມີກຽດ (.........), ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງປະທານຄວາມສຳເລັດໃຫ້ແກ່ທ່ານໃນທຸກໆຄວາມດີງາມ, ອາມີນ.

ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກ, ຄວາມເມດຕາແຫ່ງອັລລໍຫ໌ ແລະ ຄວາມຈະເລີນແຫ່ງພຣະອົງ ຈົ່ງປະສົບແກ່ພວກທ່ານ.

ຕໍ່ໄປນີ້: ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຈົດໝາຍອັນມີກຽດຂອງທ່ານແລ້ວ, ຂໍອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງເຊື່ອມໂຍງທ່ານໄວ້ກັບທາງນຳຂອງພຣະອົງ, ເຊິ່ງໃນຈົດໝາຍໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ຊາບວ່າ ຢູ່ປະເທດຂອງທ່ານມີກຸ່ມຄົນທີ່ຍຶດໝັ້ນໃນບົດວິງວອນຕ່າງໆທີ່ອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງປະທານຫຼັກຖານໃດໆມາຮັບຮອງ, ໃນນັ້ນມີທັງສິ່ງທີ່ເປັນບິດອະຫ໌ ແລະ ສິ່ງທີ່ເປັນຊິຣິກ, ໂດຍພວກເຂົາໄດ້ອ້າງອີງສິ່ງດັ່ງກ່າວໄປຍັງຜູ້ນຳຂອງບັນດາຜູ້ສັດທາ ຄື: ທ່ານ ອະລີ ບິນ ອະບີ ຕໍລິບ (ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງພໍພຣະໄທທ່ານ) ແລະ ທ່ານອື່ນໆ, ແລະ ພວກເຂົາອ່ານບັນດາບົດວີຣິດເຫຼົ່ານັ້ນ ໃນການຊຸມນຸມຊິກຣ໌, ຫຼື ໃນບັນດາມັສຍິດຫຼັງຈາກລະຫມາດມັກຣິບ, ໂດຍອ້າງວ່າມັນເປັນການກະທຳທີ່ສ້າງຄວາມໃກ້ຊິດກັບອັລລໍຫ໌, ເຊັ່ນຄຳເວົ້າຂອງພວກເຂົາ: ດ້ວຍສິດທິຂອງອັລລໍຫ໌, ໂອ້ ບັນດາຜູ້ຊາຍຂອງອັລລໍຫ໌, ຈົ່ງຊ່ວຍເຫຼືອພວກເຮົາດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງອັລລໍຫ໌, ແລະ ຈົ່ງເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອພວກເຮົາດ້ວຍອັລລໍຫ໌. ແລະ ເໝືອນດັ່ງຄຳເວົ້າຂອງພວກເຂົາທີ່ວ່າ: ໂອ້ບັນດາຜູ້ນຳ, ໂອ້ບັນດານາຍທ່ານ, ຈົ່ງຕອບຮັບເຖິດ ໂອ້ບັນດາຜູ້ໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອແກ່ພວກເຮົາ, ແລະ ຈົ່ງຂໍຊະຟາອະຮ໌ (ການໄກ່ເກ່ຍ) ຕໍ່ອັລລໍຫ໌ເຖີດ, ຂ້າໃຊ້ຂອງທ່ານຜູ້ນີ້ກຳລັງຢືນຢູ່, ຢູ່ທີ່ປະຕູຂອງທ່ານກໍກຳລັງອາໄສເພິ່ງພາ, ແລະ ຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມບົກພ່ອງຂອງຕົນເອງ, ໂປດຊ່ວຍເຫຼືອພວກເຮົາດ້ວຍເຖີດ ໂອ້ທ່ານຣໍຊູລລຸລລໍຫ໌, ແລະ ຜູ້ຂ້າບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ຈະໄປຫາອີກແລ້ວນອກຈາກພວກທ່ານ, ແລະ ຈາກພວກທ່ານເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ປາຖະຫນາ, ແລະ ພວກທ່ານຄືຄົນຂອງອັລລໍຫ໌ (ຜູ້ທີ່ໃກ້ຊິດກັບພຣະອົງ), ດ້ວຍສິດທິຂອງທ່ານຮຳຊະຫ໌ ຜູ້ເປັນນາຍແຫ່ງບັນດາຊູຮະດາ (ຜູ້ເສຍສະຫຼະຊີວິດໃນໜທາງຂອງສາສະໜາ), ແລະ ດ້ວຍທຸກຄົນໃນໝູ່ພວກທ່ານທີ່ເປັນຜູ້ໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອພວກເຮົາ, ໂປດຊ່ວຍເຫຼືອພວກເຮົາດ້ວຍເຖີດ ໂອ້ທ່ານຣໍຊູລລຸລລໍຫ໌. ແລະ ດັ່ງຄຳກ່າວຂອງພວກເຂົາທີ່ວ່າ: ໂອ້ ອັລລໍຮ໌ ໄດ້ໂປຼດເມດຕາຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ບັນດານໃຫ້ເປັນສາເຫດໃນການເປີດເຜີຍຄວາມລັບແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະອົງ ແລະ ເປັນການແຜ່ກະຈາຍແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຄວາມເມດຕາຂອງພຣະອົງ, ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ຕາງໜ້າແຫ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະ ເປັນຜູ້ສືບທອດຄວາມລັບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບແກ່ນແທ້ຂອງພຣະອົງ.

ແລະ ຄວາມຕ້ອງການຂອງພວກທ່ານໃນການຊີ້ແຈງວ່າສິ່ງໃດຄືບິດອະຫ໌, ສິ່ງໃດຄືການຕັ້ງພາຄີ, ແລະ ການລະຫມາດຕາມຫຼັງອິມ່າມຜູ້ທີ່ຂໍດຸອາບົດນີ້ຈະໃຊ້ໄດ້ຫຼືບໍ່, ທັງໝົດນັ້ນແມ່ນເປັນທີ່ຮັບຊາບແລ້ວ?

ຄຳຕອບຄື: ມວນການສັນລະເສິນເປັນສິດພຽງພຣະອົງດຽວ, ແລະ ຂໍອວຍພອນຄວາມສັນຕິສຸກແກ່ທ່ານຜູ້ທີ່ເປັນນະບີສຸດທ້າຍ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະມາຕໍ່ຫຼັງຈາກທ່ານ ແລະ ຄອບຄົວຂອງທ່ານ ແລະ ບັນດາສາວົກສະຫາຍຂອງທ່ານ, ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ດຳເນີນຕາມແນວທາງຂອງທ່ານຈົນເຖິງວັນແຫ່ງການຕອບແທນ.

ຈົ່ງຮູ້ເຖີດ - ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງປະທານຄວາມສຳເລັດແກ່ທ່ານ - ວ່າ ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງສ້າງສັບພະສິ່ງທັງຫຼາຍ ແລະ ໄດ້ສົ່ງບັນດາສາດສະດາທູດຂອງພຣະອົງ (ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກຈົ່ງມີແດ່ພວກເພິ່ນ) ເພື່ອໃຫ້ມີການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ ໂດຍບໍ່ມີສິ່ງໃດເປັນພາຄີຮ່ວມກັບພຣະອົງ, ດັ່ງທີ່ພະອົງຊົງກ່າວວ່າ:

﴿وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ56﴾

(ແລະ ຂ້າບໍ່ໄດ້ສ້າງຈິນ(ຜີ) ແລະ ມະນຸດ ມາເພື່ອຈຸດປະສົງອື່ນໃດ ເວັ້ນແຕ່ເພື່ອກາບໄຫວ້ເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຂ້າ)

[ຊູເຣາະຫ໌ ອັຊສາຣິຍາຕ : 56].

ແລະ ການອີບາດະຫ໌ -ດັ່ງທີ່ໄດ້ຊີ້ແຈງມາກ່ອນແລ້ວ- ຄື: ການເຊື່ອຟັງຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຕໍ່ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ມຸຮຳມັດ ﷺ; ໂດຍການປະຕິບັດຕາມສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງໄດ້ບັນຊາ, ແລະ ລະເວັ້ນຈາກສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງໄດ້ຊົງຫ້າມ, ອັນເກີດຈາກການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ, ແລະ ຄວາມບໍລິສຸດໃຈໃນການງານເພື່ອອັລລໍຫ໌, ພ້ອມດ້ວຍຄວາມຮັກອັນສູງສຸດຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ແລະ ຄວາມນອບນ້ອມຖ່ອມຕົນຢ່າງສົມບູນຕໍ່ພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນ; ດັງພຣະດຳລັດຂອງອັລລໍຫ໌ທີ່ວ່າ:

﴿وَقَضَى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ...﴾

(ເເລະ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າບັນຊາວ່າ ພວກເຈົ້າຢ່າເຄົາລົບພັກດີຜູ້ໃດນອກຈາກພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ...) [ສູເຣາະຫ໌ ອິສຣໍ: 23] ຄື: ໄດ້ຊົງບັນຊາ ແລະ ຊົງກຳຊັບໄວ້ວ່າ ໃຫ້ເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພຣະອົງພຽງອົງດຽວ, ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ2 الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ3 مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ4 إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ5﴾

2. (ການສັນລະເສິນທັ້ງໝົດທັ້ງມວນ ເປັນສິດທິຂອງອັລລໍຫ໌ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານໂລກ)

3. (ຜູ້ຊົງກະລຸນາປຣາໜີ ຜູ້ຊົງເມດຕາສະເໝີ)

4. (ຜູ້ຊົງເປັນເຈົ້າຂອງແຫ່ງວັນຕອບແທນ )

(ສະເພາະພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ເຮົາສັກກາລະພັກດີ, ແລະ ສະເພາະພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ເຮົາຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອ) [ສຸເຣາະຫ໌ ອັລ-ຟາຕີຮະຫ໌ : 2-5], ດັ່ງນັ້ນ, ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຊີ້ແຈງໃນບັນດາອາຍາຕເຫຼົ່ານີ້ວ່າ: ພຣະອົງຄືຜູ້ທີ່ສົມຄວນຖືກເຄົາລົບບູຊາພຽງອົງດຽວ, ແລະ ຖືກຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກພຣະອົງພຽງອົງດຽວ. ແລະ ພຣະອົງ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿إِنَّآ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ فَٱعۡبُدِ ٱللَّهَ مُخۡلِصٗا لَّهُ ٱلدِّينَ2 أَلَا لِلَّهِ ٱلدِّينُ ٱلۡخَالِصُ...﴾

(ແທ້ຈິງ ເຮົາໄດ້ປະທານຄຳພີແກ່ເຈົ້າ ດ້ວຍຄວາມຈິງ, ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໂດຍເປັນຜູ້ຖະວາຍການເຄົາລົບຢ່າງບໍລິສຸດແດ່ພຣະອົງ (ພຽງອົງດຽວເທົ່ານັ້ນ))

ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ເຖີດວ່າ ສຳຫຼັບອັລລໍຫ໌ແລ້ວ (ບໍ່ມີພາຄີໃດ ໆ ອີກນອກຈາກ) ການເຄົາລົບພັກດີທີ່ຜ່ອງແຜ້ວບໍລິສຸດ)

(ອັຊ-ຊຸມັຣ : 2-3), ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ14﴾

(ດັ່ງນັ້ນພວກເຈົ້າຈົ່ງວິງວອນຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໂດຍເປັນຜູ້ຖະວາຍການເຄົາລົບພັກດີຢ່າງບໍລີສຸດໃຈແດ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ເຖິງແມ້ວ່າພວກປະຕິເສດສັດທາຈະກຽດຊັງກໍຕາມ) (ກໍຟິຣ : 14). ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا18﴾

(ແລະ ວ່າເເທ້ຈິງບັນດາມັສຍິດນັ້ນເປັນຂອງອັລລໍຫ໌ ດັງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຢ່າໄດ້ວິງວອນຂໍຜູ້ໃດຄຽງຄູ່ກັບອັລລໍຫ໌) [ຊູເຣາະຫ໌ ອັລ-ຈິນ : 18], ແລະ ໂອງການຕ່າງ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ມີຢູ່ຫຼວງຫຼາຍ ແລະ ລ້ວນແລ້ວແຕ່ບົ່ງຊີ້ເຖິງຄວາມຈຳເປັນທີ່ຕ້ອງມອບການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວເທົ່ານັ້ນ.

ແລະ ເປັນທີ່ຮູ້ກັນດີວ່າ ການດຸອາໃນທຸກໆ ປະເພດຂອງມັນນັ້ນແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການອີບາດະຫ໌, ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຜູ້ໃດຈາກມະນຸດ ຈະວິງວອນ, ຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ ຫຼື ຂໍຄວາມກູ້ໄພ ຈາກສິ່ງອື່ນໃດນອກຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ, ເພື່ອເປັນການປະຕິບັດຕາມບັນດາອາຍັດອັນມີກຽດເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ສິ່ງທີ່ມີຄວາມໝາຍໃນທຳນອງດຽວກັນ. ນີ້ແມ່ນນອກເໜືອໄປຈາກເລື່ອງທຳມະດາທົ່ວໄປ ແລະ ສາເຫດທີ່ສາມາດສຳຜັດໄດ້ ທີ່ສິ່ງຖືກສ້າງທີ່ມີຊີວິດ ແລະ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າສາມາດກະທຳໄດ້, ເພາະສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ໄດ້ຖືກນັບວ່າເປັນການເຄົາລົບບູຊາ, ແຕ່ເປັນທີ່ອະນຸຍາດຕາມຫຼັກຖານ ແລະ ມະຕິເອກະສັນ ທີ່ມະນຸດຈະຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກມະນຸດດ້ວຍກັນທີ່ມີຊີວິດ ແລະ ມີຄວາມສາມາດ ໃນເລື່ອງທຳມະດາທີ່ເຂົາສາມາດເຮັດໄດ້; ເຊັ່ນ: ການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກເຂົາໃນການປ້ອງກັນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຈາກລູກຂອງລາວ, ຄົນຮັບໃຊ້ຂອງລາວ ຫຼື ໝາຂອງລາວ ແລະ ສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືກັນນັ້ນ, ດັ່ງເຊັ່ນ ການທີ່ມະນຸດຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກມະນຸດດ້ວຍກັນທີ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່, ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ແລະ ມີຄວາມສາມາດ, ຫຼື ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ, ໂດຍຜ່ານຊ່ອງທາງທີ່ເປັນຮູບປະທຳ ເຊັ່ນ ການຂຽນຈົດໝາຍຕິດຕໍ່ກັນ ແລະ ອື່ນໆ, ໃນການສ້າງເຮືອນຂອງລາວ, ຫຼື ການສ້ອມແປງລົດຂອງລາວ, ຫຼື ກໍລະນີອື່ນ ໆ ທີ່ຄ້າຍຄືກັນນັ້ນ, ສ່ວນໜຶ່ງໃນນັ້ນຄື: ການທີ່ມະນຸດວິງວອນຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກສະຫາຍຂອງລາວ ໃນການຕໍ່ສູ້ຍິຮາດ ແລະ ສົງຄາມ, ແລະ ອື່ນໆໃນທຳນອງດຽວກັນ. ແລະ ຈາກປະເດັນນີ້ ຄືດຳລັດຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໃນເລື່ອງລາວຂອງທ່ານນະບີມູຊາ ອະໄລຮິສ ຊໍລາຕຸ ວັສສະລາມ ທີ່ວ່າ:

﴿...فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِي مِنْ شِيعَتِهِ عَلَى الَّذِي مِنْ عَدُوِّهِ...﴾

(...ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ຢູ່ຝ່າຍລາວຈຶ່ງໄດ້ຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກລາວ ເພື່ອຕ້ານກັບຜູ້ທີ່ຢູ່ຝ່າຍສັດຕູຂອງລາວ...)

[ສຸເຣາະຫ໌ ອັລກໍສໍສ : 15].

ສ່ວນການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກຄົນຕາຍ, ຈິນ ແລະ ມະລາອີກະຫ໌, ກົ້ກໄມ້ ແລະ ຫີນນັ້ນ: ຖືເປັນຊິຣິກໃຫຍ່, ແລະ ມັນເປັນການກະທຳປະເພດດຽວກັນກັບທີ່ບັນດາຜູ້ຕັ້ງພາຄີໃນຍຸກກ່ອນໄດ້ກະທຳກັບພະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ; ເຊັ່ນ ອັລ-ອຸຊຊາ ແລະ ອັລ-ລາຕ ແລະອື່ນໆ. ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນ, ການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກຄົນທີ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່ ທີ່ຖືກເຊື່ອວ່າເປັນວະລີ ໃນສິ່ງທີ່ບໍ່ມີໃຜສາມາດເຮັດໄດ້ນອກຈາກອັລລໍຫ໌; ເຊັ່ນ ການເຮັດໃຫ້ຄົນປ່ວຍຫາຍດີ, ການຊີ້ນຳຫົວໃຈ, ການເຂົ້າສະຫວັນ, ແລະ ການລອດພົ້ນຈາກໄຟນະລົກ, ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ ທີ່ຄ້າຍຄືກັນນີ້.

ບັນດາອາຍາຕທີ່ໄດ້ກ່າວມາແລ້ວ ແລະ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງດຽວກັນຈາກບັນດາອາຍາຕ ແລະ ຫະດີສຕ່າງໆ: ລ້ວນແລ້ວແຕ່ບົ່ງຊີ້ເຖິງຄວາມຈຳເປັນທີ່ຕ້ອງມຸ້ງຈິດໃຈໄປຫາອັລລໍຫ໌ໃນທຸກໆເລື່ອງ ແລະ ມອບການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພຣະອົງພຽງອົງດຽວເທົ່ານັ້ນ; ເພາະວ່າເຫຼົ່າບ່າວໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນມາເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ ແລະ ກໍໄດ້ຖືກບັນຊາດ້ວຍສິ່ງນັ້ນ -ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນບັນດາອາຍາຕ- ແລະ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງກ່າວວ່າ:

﴿وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا...﴾

(ແລະ ຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຢ່າໄດ້ນຳສິ່ງໃດຂຶ້ນມາເປັນພາຄິຮ່ວມກັບພຣະອົງ...) [ສູເຣາະຫ໌ ນິຊາ: 36] ແລະ ໃນໂອງການຂອງອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ...﴾

(ເເລະ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຖືກບັນຊາໃຫ້ກະທຳອື່ນໃດ ນອກຈາກເພື່ອເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ເປັນຜູ້ມີເຈດຕະນາບໍລິສຸດໃນການພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ...) [ສຸເຣາະຫ໌ ອັລໄບຍິນະຫ໌ : 5], ແລະ ດັ່ງທີ່ທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຫະດີຊຂອງທ່ານມຸອາຊ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ວ່າ:

«حَقُّ اللهِ عَلَى العِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا».

''ສິດທິຂອງອັລລໍຫ໌ອັນພຶ່ງມີຕໍ່ປວງບ່າວກໍ່ຄື ການທີ່ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນຕ້ອງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ບໍ່ນຳສິ່ງໃດຂຶ້ນມາເປັນພາຄິ (ກາບໄຫວ້) ຮ່ວມກັບພຣະອົງ''. ລາຍງານໂດຍທ່ານບຸກຄໍຣີ ແລະ ທ່ານມຸສລິມ. ດັ່ງທີທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຫະດິຊລາຍງານຈາກ ອິບນຸ ມັສອູດ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ວ່າ:

«مَنْ مَاتَ وَهُوَ يَدْعُو لِلَّهِ نِدًّا؛ دَخَلَ النَّارَ».

"ຜູ້ໃດຕາຍໃນສະພາບທີ່ເຂົາວິງວອນຕໍ່ຜູ້ອື່ນເທົ່າທຽມກັບອັລລໍຫ໌ ເຂົາຕ້ອງຕົກນະລົກ" ບັນທຶກໂດຍ ອັລ-ບຸກຄໍຣີ. ແລະ ໃນບັນທຶກຂອງທ່ານອີຫມ່ຳທັ້ງສອງ ຈາກລາຍງານຫະດິຊຂອງທ່ານອິບນິ ອັບບາສ ຣໍດີຍັລລໍຮຸອັນຮຸມາ ແທ້ຈິງທ່ານນະບີ ﷺ ເມື່ອຕອນທີ່ໄດ້ສົ່ງທ່ານມຸອາຊໄປຍັງເຢເເມນ, ໄດ້ກ່າວແກ່ລາວວ່າ:

«إِنَّكَ تَأْتِي قَومًا أَهْلَ كِتَابٍ، فَلْيَكُنْ أَوَّلَ مَا تَدْعُوهُم إِلَيهِ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ».

«ແທ້ຈິງ ທ່ານກຳລັງຈະໄປຫາຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ເປັນຊາວຄຳພີ, ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ສິ່ງທຳອິດທີ່ທ່ານເຊີນຊວນພວກເຂົາໄປສູ່ນັ້ນ ແມ່ນການປະຕິຍານຕົນວ່າ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌». ແລະ ໃນລາຍງານຫະດິຊບົດ:

«اُدْعُهُمْ إِلَى شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللهِ».

«ຈົ່ງເຊີນຊວນພວກເຂົາສູ່ການກ່າວປະຕິຍານຕົນວ່າ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ແລະ ຂ້ອຍເປັນຣໍສູລຂອງອັລລໍຫ໌» ແລະ ໃນລາຍງານໜຶ່ງຂອງອັລ-ບຸກຄໍຣີ:

«فَلْيَكُنْ أَوَّلَ مَا تَدْعُوهُم إِلَى أَنْ يُوَحِّدُوا اللهَ».

«ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງທຳອິດທີ່ທ່ານຈະຕ້ອງເຊີນຊວນພວກເຂົາໄປສູ່ນັ້ນ ຄືການໃຫ້ເອກະພາບແກ່ອັລລໍຫ໌» ໃນຕຳລາຫະດິຊ ສໍເຮັຍຫ໌ຂອງມຸສລິມເຊິ່ງເປັນລາຍງານຈາກທ່ານຕໍຣິກ ບິນ ອັຊຍັມ ອັລ-ອັຊຈະອີ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ມີວ່າ ທ່ານນະບີ ﷺ ກ່າວວ່າ:

«مَنْ قَالَ: لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ، وَكَفَرَ بِمَا يُعْبَدُ مِن دُونِ اللهِ؛ حَرُمَ مَالُهُ وُدَمُهُ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللهِ جَلَّ جَلَالُهُ».

“ຜູ້ໃດທີ່ກ່າວວ່າ: ລາອິລາຮະ ອິລລັລລໍຮ໌, ແລະ ໄດ້ປະຕິເສດທຸກສັບພະສິ່ງທີ່ຖືກເຄົາລົບສັກກາລະອື່ນຈາກອັລລໍຫ໌; ຊັບສົມບັດ ແລະ ເລືອດເນື້ອຂອງລາວກໍເປັນທີ່ຕ້ອງຫ້າມ, ແລະ ການຊຳລະບັນຊີຂອງລາວກໍເປັນໜ້າທີ່ຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່.” ແລະ ຫະດິຊຕ່າງ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ມີຢູ່ຫຼວງຫລາຍ.

ແລະ ເຕົາຮີດນີ້ຄືຮາກເຫງົ້າຂອງສາສະໜາອິສລາມ, ເປັນພື້ນຖານຂອງສາສະໜາ, ເປັນແກ່ນສານຂອງເລື່ອງທັງປວງ ແລະ ເປັນພັນທະກິດທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ, ພ້ອມທັງເປັນວິທະຍາປັນຍາໃນການສ້າງມະນຸດ ແລະ ຈິນ, ແລະ ໃນການສົ່ງບັນດາສາສະນະທູດທັງໝົດ, ດັ່ງທີ່ບັນດາອາຍະກ່ອນຫນ້ານີ້ໄດ້ຊີ້ແຈງໄວ້, ເຊິ່ງຫນຶ່ງໃນນັ້ນກໍຄືຄຳດຳລັດຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ທີ່ວ່າ:

﴿وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ56﴾

(ແລະ ຂ້າບໍ່ໄດ້ສ້າງຈິນ(ຜີ) ແລະ ມະນຸດ ມາເພື່ອຈຸດປະສົງອື່ນໃດ ເວັ້ນແຕ່ການກາບໄຫວ້ເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຂ້າ) [ຊູເຣາະຫ໌ ອັຊສາຣິຍາຕ : 56], ແລະ ຈາກຫຼັກຖານດັງກ່າວອີກປະການໜຶ່ງຄື: ຄຳກ່າວຂອງພຣະອົງຜຼ້ຊົງສູງສົງ:

﴿وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ...﴾

(ແລະໂດຍແນ່ນອນ ເຮົາໄດ້ແຕ່ຕັ້ງຣໍຊູລມາໄປຍັງແຕ່ລະປະຊາຊາດ (ໂດຍຣໍຊູລຈະກ່າວແກ່ປະຊາຊາດນັ້ນ ໆ ວ່າ) ພວກທ່ານຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຈົງຫຼີກຫນີ ອອກຫ່າງຈາກພວກຕໍກຼູດຮູບປັ້ນ(ຈະເວັດ)...) (ອັນ-ນະຫ໌ລຸ : 36), ແລະ ດຳລັດຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ແລະ ສູງສົ່ງ ທີ່ວ່າ:

﴿وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ25﴾

(ແລະ ເຮົາບໍ່ໄດ້ສົ່ງຣໍຊູລຄົນໃດມາກ່ອນຫນ້າເຈົ້າ ຍົກເວັ້ນແຕ່ເຮົາໄດ້ວະຮີໃຫ້ເແກ່ເຂົາວ່າ ແທ້ຈິງ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດທີ່ແທ້ຈິງນອກຈາກຂ້າ ດັງນັ້ນພວກເຈົ້າຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ຂ້າ) [ ອັລ-ອຳບີຍາ : 25] ຊົງດຳລັດກ່ຽວກັບບັນດານາບີ ນູຫ໌, ຮູດ, ຊໍລິຫ໌ ແລະ ຊຸໄອບ໌ ອາໄລຮິ ມຸສສະລາມ, ເຊິ່ງພວກເພິ່ນໄດ້ກ່າວແກ່ປະຊາຊາດຂອງພວກເພິ່ນວ່າ:

﴿...اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ...﴾

(...ຈົງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ເຖີດ ບໍ່ມີຜູ້ຄູ່ຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບອື່ນໃດນອກຈາກພຣະອົງ...) [ຊູເຣາະຫ໌ ອັລ-ອະຣໍຟ : 59], ແລະ ນີ້ຄືການເຊີນຊວນຂອງບັນດາສາສະນະທູດທັງໝົດ, ດັ່ງທີ່ສອງອາຍະຫ໌ກ່ອນໜ້ານີ້ໄດ້ຊີ້ບອກໄວ້, ແລະ ແມ້ແຕ່ບັນດາສັດຕູຂອງສາສະນະທູດກໍໄດ້ຍອມຮັບວ່າ ບັນດາສາສະນະທູດໄດ້ສັ່ງໃຊ້ພວກເຂົາໃຫ້ເອກະພາບແກ່ອັລລໍຫ໌ໃນການເຄົາລົບບູຊາ ແລະ ໃຫ້ລະຖິ້ມບັນດາສິ່ງທີ່ຖືກກราบໄຫວ້ອື່ນໆນອກເໜືອຈາກພຣະອົງ, ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ດຳລັດໄວ້ໃນເລື່ອງລາວຂອງຊົນຊາດອາດ, ວ່າພວກເຂົາໄດ້ກ່າວຕໍ່ນະບີຮູດ ວ່າ:

﴿...أَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا...﴾

(...ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວ ແລະ ປະລະສິ່ງທີ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາເຄີຍເຄົາລົບພັກດີ...) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ອະຣໍຟ : 70], ແລະ ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ກ່າວກ່ຽວກັບຊາວກຸໄຣຊ໌ ເມື່ອທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ﷺ ຂອງພວກເຮົາໄດ້ເຊີນຊວນພວກເຂົາໄປສູ່ການອຸທິດການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ພຽງພຣະອົງດຽວ, ແລະໃຫ້ລະຖິ້ມສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເຄົາລົບພັກດີອື່ນຈາກພຣະອົງ ເຊັ່ນ ບັນດາມະລາອີກະຫ໌, ບັນດາວະລີຍ໌, ບັນດາຮູບປັ້ນ, ບັນດາຕົ້ນໄມ້, ແລະອື່ນໆ ຈາກນັ້ນ:

﴿أَجَعَلَ الْآلِهَةَ إِلَهًا وَاحِدًا إِنَّ هَذَا لَشَيْءٌ عُجَابٌ5﴾

(ຄົນປະຕິເສດເຫລົ່ານັ້ນກ່າວວ່າ) ເຂົາ (ມຸຮຳມັດ) ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າຫຼາຍອົງເປັນພຣະເຈົ້າອົງດຽວແນວນັ້ນບໍ່? ແທ້ຈິງນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ແປກປະຫຼາດແທ້ ໆ ) (ສອດ : 5). ແລະ ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດກ່ຽວກັບພວກເຂົາວ່າ:

﴿إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ35 وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٖ مَّجۡنُونِۭ36﴾

(ແທ້ຈິງພວກເຂົາ ເມື່ອໄດ້ຖືກກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ພວກເຂົາກໍສະແດງຄວາມເຍີ່ຍຍິ່ງ)

(ແລະພວກເຂົາກ່າວວ່າ ແທ້ຈິງພວກເຮົາຈະລະທິ້ງບັນດາພະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ເພາະນັກກະວີຄົນບ້າຄົນໜຶ່ງດອກຫລື) [ສູເຣາະຫ໌ ສໍຟຟາດ : 35- 36], ແລະໂອງການຕ່າງ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ກໍມີຢູ່ຫຼວງຫຼາຍ.

ຈາກສິ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວມາຂ້າງຕົ້ນ ຈາກບັນດາອາຍາຕ ແລະ ຫະດີສ: ເຮັດໃຫ້ທ່ານເຫັນໄດ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າ - ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງໂປດປະທານຄວາມສຳເລັດໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ທ່ານ ໃນການທຳຄວາມເຂົ້າໃຈສາສະໜາ ແລະ ໃຫ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງໃນສິດທິຂອງພຣະຜູ້ອະພິບານແຫ່ງສາກົນໂລກ - ການວິງວອນຂໍ ແລະ ການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອໃນຮູບແບບຕ່າງໆເຫຼົ່ານີ້ - ທີ່ທ່ານໄດ້ຊີ້ແຈງໄວ້ໃນຄຳຖາມຂອງທ່ານ - ທັງໝົດລ້ວນເປັນຮູບແບບໜຶ່ງຂອງຊິຣິກໃຫຍ່; ເພາະມັນເປັນການເຄົາລົບບູຊາຕໍ່ສິ່ງອື່ນນອກເໜືອຈາກອັລລໍຫ໌, ແລະ ເປັນການຮຽກຮ້ອງຂໍໃນສິ່ງທີ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດມີຄວາມສາມາດໃຫ້ໄດ້ນອກເໜືອຈາກພຣະອົງ, ຈາກຄົນຕາຍ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຫ່າງໄກ, ແລະ ການກະທຳດັ່ງກ່າວນີ້ຖືວ່າຮ້າຍແຮງກວ່າການຕັ້ງພາຄີຂອງຄົນໃນຍຸກກ່ອນໆ; ເພາະວ່າຄົນໃນຍຸກກ່ອນນັ້ນ ພວກເຂົາຈະຕັ້ງພາຄີກໍຕໍ່ເມື່ອໃນຍາມທີ່ພວກເຂົາສຸກສະບາຍເທົ່ານັ້ນ. ສ່ວນວ່າໃນສະຖານະການທີ່ຫຍຸ້ງຍາກລຳບາກ, ພວກເຂົາກໍຈະບໍລິສຸດໃຈໃນການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌; ເພາະວ່າພວກເຂົາຮູ້ດີວ່າ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ຊົງສາມາດຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຍາກລຳບາກນັ້ນໄດ້, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງຕຣັດໄວ້ໃນຄຳພີອັນຊັດແຈ້ງຂອງພຣະອົງ ກ່ຽວກັບບັນດາຜູ້ຕັ້ງພາກີເຫຼົ່ານັ້ນວ່າ:

﴿فَإِذَا رَكِبُواْ فِي ٱلۡفُلۡكِ دَعَوُاْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ فَلَمَّا نَجَّىٰهُمۡ إِلَى ٱلۡبَرِّ إِذَا هُمۡ يُشۡرِكُونَ65﴾

(ດັງນັ້ນ ເມື່ອພວກເຂົາໂດຍສານເຮືອ ພວກເຂົາຈະຂໍວິງວອນຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໃນຖານະຜູ້ບໍລິສຸດໃຈ ມອບການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ຂື້ນເທິງບົກປອດໄພເເລ້ວ ເມື່ອນັ້ນພວກເຂົາກໍ່ຕັ້ງພາຄີຕໍ່ພຣະອົງ) (ອັລ-ອັນກະບູດ : 65), ແລະ ພຣະອົງຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ສູງສົ່ງຍິ່ງ ໄດ້ຕຣັດແກ່ພວກເຂົາໃນອາຍະຫ໌ ອື່ນອີກວ່າ:

﴿وَإِذَا مَسَّكُمُ ٱلضُّرُّ فِي ٱلۡبَحۡرِ ضَلَّ مَن تَدۡعُونَ إِلَّآ إِيَّاهُۖ فَلَمَّا نَجَّىٰكُمۡ إِلَى ٱلۡبَرِّ أَعۡرَضۡتُمۡۚ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ كَفُورًا67﴾

(ແລະ ເມື່ອຄວາມທຸກເຄາະຮ້າຍປະສົບແກ່ພວກເຈົ້າໃນທະເລ, ບັນດາສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າວິງວອນຂໍກໍໄດ້ສູນຫາຍໄປ ເວັ້ນໄວ້ແຕ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຊ່ວຍພວກເຈົ້າໃຫ້ຂື້ນເທິງບົກປອດໄພແລ້ວ, ພວກເຈົ້າກໍພາກັນຜິນຫລັງໃຫ້. ແລະມະນຸດນັ້ນເປັນຜູ້ເນລະຄຸນຍິ່ງ) [ສູເຣາະຫ໌ ອິສຣໍອຼ: 67].

ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າຫາກຜູ້ກ່າວຄົນໜຶ່ງຈາກພວກມຸຊຣີກີນ (ຜູ້ຕັ້ງພາຄີ) ໃນສະໄໝຫຼັງ ໆ ເຫຼົ່ານີ້ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ແທ້ຈິງເຮົາບໍ່ໄດ້ມີເຈດຕະນາວ່າ ພວກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນຈະໃຫ້ຄຸນປະໂຫຍດດ້ວຍຕົວຂອງພວກເຂົາເອງ, ແລະ ປິ່ນປົວຄົນປ່ວຍຂອງພວກເຮົາດ້ວຍຕົວຂອງພວກເຂົາເອງ, ຫຼື ໃຫ້ປະໂຫຍດແກ່ພວກເຮົາດ້ວຍຕົວຂອງພວກເຂົາເອງ, ຫຼື ໃຫ້ໂທດແກ່ພວກເຮົາດ້ວຍຕົວຂອງພວກເຂົາເອງ, ຫາກແຕ່ວ່າເຮົາພຽງແຕ່ຕ້ອງການການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຂອງພວກເຂົາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ?

ຄຳຕອບກໍຄື: ໃຫ້ກ່າວຕໍ່ເຂົາວ່າ: ແທ້ຈິງແລ້ວ ນີ້ແມ່ນຈຸດປະສົງ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການຂອງພວກກຸຟຟາຣໃນຍຸກທຳອິດ, ແລະ ຄວາມຕ້ອງການຂອງພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນວ່າບັນດາພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາເປັນຜູ້ສ້າງ ຫຼື ເປັນຜູ້ໃຫ້ປັດໄຈຍັງຊີບ, ຫຼື ໃຫ້ຄຸນປະໂຫຍດ ແລະ ໃຫ້ໂທດດ້ວຍຕົວຂອງພວກມັນເອງ, ເພາະສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນໂມຄະໂດຍສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວເຖິງພວກເຂົາໄວ້ໃນອັລກຸຣອານ, ແລະ ພວກເຂົາພຽງຕ້ອງການການຂໍໄຖ່ໂທດ ແລະ ຖານະຂອງພວກມັນ ເພື່ອທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເຂົ້າໃກ້ຊິດກັບອັລລໍຫ໌ຫຼາຍຍິ່ງຂຶ້ນ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:

﴿وَيَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمۡ وَلَا يَنفَعُهُمۡ وَيَقُولُونَ هَٰٓؤُلَآءِ شُفَعَٰٓؤُنَا عِندَ ٱللَّهِ...﴾

(ແລະ ເຂົາເຫລົ່ານັ້ນໄດ້ເຄົາລົບພັກດີສິ່ງອື່ນຈາກອັລລໍຫ໌ ເຊິ່ງບໍ່ໄດ້ໃຫ້ໂທດແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ປະໂຫຍດແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ ພວກເຫຼົ່ານີ້ແຫລະ ຄືຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອເຮົາ ນະ ທີ່ອັລລໍຫ໌...) [ສູເຣາະຫ໌ ຍູນຸສ : 18], ອັລລໍຫ໌ຈຶ່ງໄດ້ຕອບໂຕ້ພວກເຂົາໃນເລື່ອງນັ້ນ ດ້ວຍພຣະດຳລັດວ່າ:

﴿...قُلۡ أَتُنَبِّـُٔونَ ٱللَّهَ بِمَا لَا يَعۡلَمُ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَلَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ سُبۡحَٰنَهُۥ وَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يُشۡرِكُونَ﴾

(ຈົ່ງກ່າວເຖິດ (ມຸຮຳມັດ) ພວກເຈົ້າຈະບອກອັລເລາະຮ໌ເຖິງສິ່ງທີ່(ພວກເຂົ້າໃຈວ່າ) ພຣະອົງບໍ່ຊົງຮັບຮູ້ໃນບັນດາຊັ້ນຟ້າ ເເລະ ເເຜ່ນດິນເເນວນັ້ນບໍ່? ພຣະອົງຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ເເລະ ຊົງສູງສົ່ງ ເໜື່ອສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຕັ້ງພາຄີຂື້ນ)

[ສູເຣາະຫ໌ ຍູນຸສ: 18], ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຊີ້ແຈງໃຫ້ເຫັນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າ ບໍ່ມີຜູ້ໄກ່ເກ່ຍຄົນໃດຢູ່ກັບພຣະອົງ ທັ້ງໃນບັນດາຊັ້ນຟ້າ ແລະ ໃນແຜ່ນດິນ ຕາມທີ່ບັນດາຜູ້ຕັ້ງພາຄີໄດ້ຕັ້ງໃຈເອົາໄວ້, ແລະ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ບໍ່ຢູ່ໃນຄວາມຮູ້ຂອງອັລລໍຫ໌ ສິ່ງນັ້ນກໍບໍ່ມີຢູ່ຈິງ; ເພາະວ່າ ແທ້ຈິງແລ້ວ ບໍ່ມີສິ່ງໃດສາມາດຊ່ອນເລັ້ນຈາກພຣະອົງໄດ້. ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿تَنزِيلُ ٱلۡكِتَٰبِ مِنَ ٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَكِيمِ 1 إِنَّآ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ فَٱعۡبُدِ ٱللَّهَ مُخۡلِصٗا لَّهُ ٱلدِّينَ2 أَلَا لِلَّهِ ٱلدِّينُ ٱلۡخَالِصُۚ وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ مَا نَعۡبُدُهُمۡ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلۡفَىٰٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡ فِي مَا هُمۡ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَنۡ هُوَ كَٰذِبٞ كَفَّارٞ3﴾

(ນີ້ຄື ການປະທານລົງມາຂອງຄຳພີ ຈາກອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງເດຊານຸພາບ ພຣະຜູ້ຊົງສະຫຼາດຫຼັກແຫລມ )

(ແທ້ຈິງ ເຮົາໄດ້ປະທານຄຳພີແກ່ເຈົ້າ ດ້ວຍຄວາມຈິງ, ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໂດຍເປັນຜູ້ຖະວາຍການເຄົາລົບຢ່າງບໍລິສຸດແດ່ພຣະອົງ (ພຽງອົງດຽວເທົ່ານັ້ນ).

(ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ເຖີດວ່າ ສຳຫຼັບອັລລໍຫ໌ແລ້ວ (ບໍ່ມີພາຄີໃດ ໆ ອີກນອກຈາກ) ການເຄົາລົບພັກດີທີ່ຜ່ອງແຜ້ວບໍລິສຸດ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຍຶດຖືສິ່ງອື່ນຈາກອັລລໍຫ໌ໃຫ້ເປັນວະລີຍ໌ (ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ) ເພື່ອເຄົາລົບພັກດີ (ພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ) ເຮົາບໍ່ໄດ້ເຄົາລົບພັກດີພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນ ເວັ້ນເເຕ່ເພື່ອເຂົາເຫລົ່ານັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາໃກ້ຊິດຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ ຈະຊົງຈະຕັດສິນພວກເຂົາໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຂັດເເຍ້ງກັນໃນເລື່ອງນັ້ນ ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຈະບໍ່ຊົງຊີ້ນຳທາງເເກ່ຜູ້ກ່າວເທັດ(ຄົນຂີ້ຕົວະ) ຜູ້ບໍ່ສຳນຶກບຸນຄຸນປະຕິເສດ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັຊຊຸມັຣ: 1-3].

ແລະ ຄວາມຫມາຍຂອງສາສະໜາໃນທີ່ນີ້ແມ່ນ: ການອິບາດະຫ໌, ເຊິ່ງກໍຄື: ການເຊື່ອຟັງອັລລໍຫ໌ ແລະ ການເຊື່ອຟັງຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ -ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາກ່ອນຫນ້ານີ້-, ແລະ ໃນນັ້ນລວມມີ: ການຂໍວິງວອນ, ການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອ, ຄວາມຢ້ານກົວ, ຄວາມຫວັງ, ການເຊືອດສັດ ແລະ ການບົນບານ, ເຊັ່ນດຽວກັບການລະຫມາດ, ການຖືສິນອົດ ແລະ ອື່ນໆ ຈາກສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງໄດ້ບັນຊາໄວ້. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ຊົງຊີ້ແຈ້ງວ່າ ການເຄົາລົບບູຊານັ້ນແມ່ນເພື່ອພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ, ແລະ ມັນເປັນຫນ້າທີ່ຂອງປວງບ່າວທີ່ຈະຕ້ອງມີຄວາມບໍລິສຸດໃຈຕໍ່ພຣະອົງ; ເພາະວ່າພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງຕໍ່ທ່ານນະບີ ﷺ ທີ່ໃຫ້ມີຄວາມບໍລິສຸດໃຈໃນການເຄົາລົບບູຊານັ້ນ, ກໍເປັນພຣະບັນຊາສຳລັບປະຊາຊາດນີ້ທັງໝົດ.

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊີ້ແຈງກ່ຽວກັບພວກປະຕິເສດສັດທາ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿...وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ مَا نَعۡبُدُهُمۡ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلۡفَىٰٓ...﴾

(ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຍຶດຖືສິ່ງອື່ນຈາກອັລລໍຫ໌ໃຫ້ເປັນວະລີຍ໌ (ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ) ເພື່ອເຄົາລົບພັກດີ (ພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ) ເຮົາບໍ່ໄດ້ເຄົາລົບພັກດີພວກເຂົາເຫລົ່ານັ້ນ ເວັ້ນເເຕ່ເພື່ອເຂົາເຫລົ່ານັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາໃກ້ຊິດຕໍ່ອັລລໍຫ໌) (ອັຊ-ຊຸມັຣ : 3). ອັລລໍຫ໌ຈຶ່ງໄດ້ຕອບໂຕ້ພວກເຂົາ ດ້ວຍພຣະດຳລັດວ່າ:

﴿...إِنَّ ٱللَّهَ يَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡ فِي مَا هُمۡ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَنۡ هُوَ كَٰذِبٞ كَفَّارٞ﴾

(ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ ຈະຊົງຈະຕັດສິນພວກເຂົາໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຂັດເເຍ້ງກັນໃນເລື່ອງນັ້ນ ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຈະບໍ່ຊົງຊີ້ນຳທາງເເກ່ຜູ້ກ່າວເທັດ(ຄົນຂີ້ຕົວະ) ຜູ້ບໍ່ສຳນຶກບຸນຄຸນປະຕິເສດ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັຊຊຸມັຣ: 3], ດັ່ງນັ້ນ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງແຈ້ງໄວ້ໃນອາຍະຫ໌ອັນຊົງກຽດນີ້ວ່າ: ບັນດາຜູ້ປະຕິເສດສັດທາບໍ່ໄດ້ເຄົາລົບພັກດີບັນດາວະລີຍ໌ອື່ນຈາກພຣະອົງ ເວັ້ນແຕ່ເພື່ອໃຫ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາໃກ້ຊິດຕໍ່ອັລລໍຫ໌; ແລະ ນີ້ຄືຈຸດປະສົງຂອງບັນດາຜູ້ປະຕິເສດສັດທາທັງໃນອະດີດ ແລະ ປັດຈຸບັນ, ແລະ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງລົບລ້າງສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿...إِنَّ ٱللَّهَ يَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡ فِي مَا هُمۡ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَنۡ هُوَ كَٰذِبٞ كَفَّارٞ﴾

(...ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ ຈະຊົງຕັດສິນພວກເຂົາໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຂັດແຍ້ງກັນໃນເລື່ອງນັ້ນ ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຈະບໍ່ຊົງຊີ້ນຳທາງແກ່ຜູ້ກ່າວເທັດ (ຄົນຂີ້ຕົວະ) ຜູ້ບໍ່ສຳນຶກບຸນຄຸນປະຕິເສດ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັຊຊຸມັຣ: 3], ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງຊີ້ແຈງຢ່າງຊັດເຈນເຖິງການກ່າວອ້າງທີ່ເປັນເທັດຂອງພວກເຂົາ ທີ່ວ່າພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາໃກ້ຊິດກັບອັລລໍຫ໌ຫຼາຍຍິ່ງຂຶ້ນ, ແລະ ຊີ້ແຈງເຖິງການກຸຟຣ (ການປະຕິເສດ) ຂອງພວກເຂົາໃນການທີ່ພວກເຂົາຫັນເຫການເຄົາລົບພັກດີໄປສູ່ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ, ດ້ວຍເຫດນີ້ ທຸກຄົນທີ່ມີຄວາມສາມາດໃນການໄຕຕຣອງແຍກພຽງເລັກນ້ອຍກໍ່ຍ່ອມຊາບດີວ່າ ແທ້ຈິງແລ້ວການກຸຟຣຂອງບັນດາຜູ້ປະຕິເສດໃນຍຸກທຳອິດນັ້ນ ແມ່ນເກີດຈາກການທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຍຶດຖືເອົາບັນດານະບີ, ບັນດາຄົນດີ, ຕົ້ນໄມ້ ແລະ ຫີນຜາ ແລະ ສິ່ງຖືກສ້າງອື່ນໆ; ເພື່ອເປັນຜູ້ໄກ່ເກ່ຍລະຫວ່າງພວກເຂົາກັບອັລລໍຫ໌, ແລະ ຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາທີ່ວ່າ ພວກເຫຼົ່ານັ້ນຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຂອງພວກເຂົາ ໂດຍປາສະຈາກການອະນຸຍາດ ແລະ ຄວາມພໍພຣະໄທຂອງພຣະອົງ, ດັ່ງທີ່ບັນດາລັດຖະມົນຕີທູນຂໍແທນຕໍ່ບັນດາກະສັດ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ປຽບທຽບພຣະອົງ ກັບບັນດາກະສັດ ແລະ ຜູ້ນຳທັງຫລາຍ. ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: ເໝືອນດັ່ງບຸກຄົນທີ່ມີຄວາມຕ້ອງການຈາກກະສັດ ຫຼືຜູ້ນຳ ຍ່ອມຕ້ອງຂໍຜ່ານຄົນໃກ້ຊິດ ແລະ ທີ່ປຶກສາຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຮົາກໍເຊັ່ນກັນ ທີ່ເຂົ້າໃກ້ອັລລໍຫ໌ດ້ວຍການເຄົາລົບບູຊາບັນດານະບີ ແລະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ. ແລະນີ້ຄືຄວາມເຊື່ອທີ່ລົ້ມເຫລວ ແລະ ບໍ່ເປັນຈິງທີ່ສຸດ; ເພາະວ່າພຣະອົງນັ້ນບໍ່ມີສິ່ງໃດທຽບເໝືອນ, ແລະ ບໍ່ສາມາດນຳໄປປຽບທຽບກັບສິ່ງຖືກສ້າງຂອງພຣະອົງໄດ້, ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອ (ຊະຟາອະຫ໌) ຕໍ່ຫນ້າພຣະອົງໄດ້ ເວັ້ນເສຍແຕ່ດ້ວຍການອະນຸຍາດຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ, ແລະພຣະອົງຈະບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຜູ້ໃດ ນອກຈາກຊາວເຕົາຮີດ (ຜູ້ທີ່ໃຫ້ເອກະພາບແດ່ພຣະອົງ). ແລະ ພຣະອົງຄືຜູ້ຊົງອຳນາດເຫນືອທຸກສິ່ງ, ຜູ້ຊົງຮອບຮູ້ໃນທຸກສັບພະສິ່ງ, ແລະ ເປັນຜູ້ຊົງເມດຕາປານີຍິ່ງທີ່ສຸດ, ພຣະອົງບໍ່ຊົງຢ້ານກົວຜູ້ໃດ; ເພາະວ່າພຣະອົງຄືຜູ້ຊົງອຳນາດສູງສຸດເຫນືອບ່າວຂອງພຣະອົງທັງຫລາຍ, ແລະເປັນຜູ້ບໍລິຫານຈັດການພວກເຂົາຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງ. ເຊິ່ງຕ່າງຈາກບັນດາກະສັດ ເຈົ້າຊີວິດ ແລະ ຜູ້ນຳທັງຫຼາຍ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມສາມາດເໜືອທຸກສິ່ງ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຕ້ອງການຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາອາດຈະເຮັດບໍ່ໄດ້; ເຊັ່ນ: ເຫຼົ່າເສນາອາມາດ, ຄົນໃກ້ຊິດ ແລະ ທະຫານຂອງພວກເຂົາ, ເຊັ່ນດຽວກັນນັ້ນ ພວກເຂົາຍັງຕ້ອງການຄົນທີ່ຈະມາແຈ້ງຄວາມຕ້ອງການຂອງຜູ້ທີ່ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກໃຫ້ຊາບ, ຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງມີຄົນຈາກກຸ່ມເສນາອາມາດ ແລະ ຄົນໃກ້ຊິດ ເພື່ອທູນຂໍຄວາມເຫັນໃຈ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາພໍໃຈ. ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ບໍ່ຕ້ອງການສິ່ງໃດໆ ຈາກສັບພະສິ່ງທີ່ພຣະອົງສ້າງທັງໝົດ, ພຣະອົງຊົງເມດຕາປານີຕໍ່ພວກເຂົາຍິ່ງກວ່າແມ່ຂອງພວກເຂົາເອງ, ພຣະອົງຄືຜູ້ປົກຄອງທີ່ຍຸດຕິທຳ ທີ່ຊົງຈັດວາງທຸກສິ່ງໄວ້ໃນບ່ອນທີ່ເໝາະສົມຂອງມັນ ຕາມປັນຍາ, ຄວາມຮອບຮູ້ ແລະ ອຳນາດຂອງພຣະອົງ, ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ສາມາດປຽບທຽບພຣະອົງກັບສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງໄດ້ຢ່າງເດັດຂາດ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ອະທິບາຍໄວ້ໃນຄຳພີຂອງພຣະອົງວ່າ: ບັນດາຜູ້ຕັ້ງພາຄີໄດ້ຍອມຮັບວ່າພຣະອົງຄືຜູ້ຊົງສ້າງ, ຜູ້ຊົງສ້າງປັດໄຈ, ຜູ້ບໍລິຫານເບິ່ງແຍງ, ແລະ ພຣະອົງຄືຜູ້ທີ່ຕອບຮັບຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ, ປັດເປົ່າຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ, ໃຫ້ຊີວິດ ແລະ ໃຫ້ຕາຍ, ແລະ ການກະທຳອື່ນໆ ອີກຫລວງຫລາຍຂອງພຣະອົງ. ແລະ ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂໍ້ຂັດແຍ່ງລະຫວ່າງບັນດາຜູ້ຕັ້ງພາຄີ ແລະ ບັນດາຣໍຊູລນັ້ນ ແມ່ນຢູ່ໃນເລື່ອງການຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ພຽງພຣະອົງດຽວ, ດັ່ງພຣະອົງຕຣັດວ່າ:

﴿وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَهُمۡ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُ...﴾

(ແລະ ຖ້າເຈົ້າ (ມຸຮຳມັດ) ຖາມພວກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນວ່າ ໃຜເປັນຜູ້ສ້າງພວກເຂົາ ເເນ່ນ່ອນພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ ອັລລໍຫ໌...) [ຊູເຣາະຫ໌ ອັລຊຸຄຣຸຟ : 87]

ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿قُلۡ مَن يَرۡزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ أَمَّن يَمۡلِكُ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡأَبۡصَٰرَ وَمَن يُخۡرِجُ ٱلۡحَيَّ مِنَ ٱلۡمَيِّتِ وَيُخۡرِجُ ٱلۡمَيِّتَ مِنَ ٱلۡحَيِّ وَمَن يُدَبِّرُ ٱلۡأَمۡرَۚ فَسَيَقُولُونَ ٱللَّهُۚ فَقُلۡ أَفَلَا تَتَّقُونَ31﴾

(ຈົ່ງກ່າວເຖິດ (ມຸຮຳມັດ) ໃຜເປັນຜູ້ປະທານປັດໄຈຍັງຊີບທີ່ມາຈາກຟາກຟ້າເເລະເເຜ່ນດິນເເກ່ພວກທ່ານ ຫຼື ໃຜເປັນເຈົ້າຂອງການໄດ້ຍິນ ການເບິ່ງເຫັນ ເເລະ ໃຜເປັນຜູ້ໃຫ້ມີຊີວິດຫຼັງຈາກການຕາຍ ແລະ ໃຜເປັນຜູ້ໃຫ້ຕາຍຫຼັງຈາກມີຊີວິດມາ ແລະ ໃຜເປັນຜູ້ບໍລິຫານກິດຈະການ ເເລ້ວພວກເຈົ້າຈະກ່າວກັນວ່າ “ອັລລໍຫ໌” ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງກ່າວເຖິດ (ມຸຮຳມັດ) ພວກທ່ານບໍ່ຢຳເກຼງບໍ່!) (ຍູນຸສ : 31), ແລະ ໂອງການອື່ນ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ຢັງມີອີກຫຼາຍ.

ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາແລ້ວ ໃນອາຍາຕຕ່າງໆ ທີ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຂໍ້ຂັດແຍ່ງລະຫວ່າງບັນດາຣໍຊູລກັບປະຊາຊາດທັງຫຼາຍນັ້ນ, ແທ້ຈິງແລ້ວແມ່ນກ່ຽວກັບການມອບການເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວເທົ່ານັ້ນ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ດຳລັດວ່າ:

﴿وَلَقَدۡ بَعَثۡنَا فِي كُلِّ أُمَّةٖ رَّسُولًا أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱجۡتَنِبُواْ ٱلطَّٰغُوتَ...﴾

(ແລະ ໂດຍແນ່ນອນ ເຮົາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງຣໍຊູລໄປຍັງແຕ່ລະປະຊາຊາດ (ໂດຍຣໍຊູລຈະກ່າວແກ່ປະຊາຊາດນັ້ນ ໆ ວ່າ) ພວກທ່ານຈົ່ງເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຈົງຫຼີກຫນີ ອອກຫ່າງຈາກພວກຕໍກຼູດຈະເວັດຮູບປັ້ນ...) (ອັລ-ນະຫ໌ລຸ : 36), ແລະ ໂອງການອື່ນ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງດຽວກັນ. ແລະ ພຣະອົງຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ໄດ້ຊົງຊີ້ແຈງເລື່ອງການຊະຟາອະຫ໌ ໄວ້ໃນຫຼາຍ ໆ ບ່ອນຈາກຄຳພີອັນຊົງກຽດຂອງພຣະອົງ, ແລະພຣະອົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿...مَن ذَا ٱلَّذِي يَشۡفَعُ عِندَهُۥٓ إِلَّا بِإِذۡنِهِ...﴾

(...ບໍ່ມີໃຜສາມາດຂໍໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອໄດ້ ນອກເໜືອຈາກພຣະອົງຈະອະນຸຍາດ...) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ບາກໍເຣາະຫ໌:255]. ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງເດສານຸພາບໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿وَكَم مِّن مَّلَكٖ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ لَا تُغۡنِي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ أَن يَأۡذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرۡضَىٰٓ26﴾

(ແລະ ມີມາລາອີກະຫ໌ຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໃນຊັ້ນຟ້າທັ້ງຫລາຍ ການຊາຟາອະຫ໌ຂອງພວກເຂົາຈະບໍ່ເກິດປະໂຫຍດອັນໃດເລີຍ ນອກຈາກຫຼັງຈາກທີ່ອັລລໍຫ໌ຈະຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງ ແລະ ຊົງພໍໃຈ) [ຊູເຣາະຫ໌ ອັນນັຈມີ : 26]

ແລະ ທ່ານໄດ້ກ່າວພັນລະນາເຖິງບັນດາມະລາອິກະຫ໌ວ່າ:

﴿...وَلَا يَشۡفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ٱرۡتَضَىٰ وَهُم مِّنۡ خَشۡيَتِهِۦ مُشۡفِقُونَ﴾

(ແລະ ພວກເຂົາຈະບໍ່ໃຫ້ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອແກ່ຜູ້ໃດ ນອກຈາກຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງພໍໃຈ (ອະນຸຍາດໃຫ້ຂໍ) ແລະ ຍ້ອນຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພຣະອົງ ພວກເຂົາຈຶ່ງເນື້ອຕົວສັ່ນ)

(ອັລ-ອຳບີຍາ : 28).

ແລະ ພຣະອົງຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຊີ້ແຈງວ່າ ພຣະອົງບໍ່ຊົງພໍພຣະໄທກັບການປະຕິເສດສັດທາຈາກບັນດາບ່າວຂອງພຣະອົງ, ສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງພໍພຣະໄທຈາກພວກເຂົານັ້ນຄືການຂອບພຣະຄຸນ, ແລະ ການຂອບພຣະຄຸນນັ້ນກໍຄືການໃຫ້ເອກະພາບຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ການປະຕິບັດໃນການເຊື່ອຟັງພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງ ຕະອາລາ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿إِن تَكۡفُرُواْ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِيٌّ عَنكُمۡۖ وَلَا يَرۡضَىٰ لِعِبَادِهِ ٱلۡكُفۡرَۖ وَإِن تَشۡكُرُواْ يَرۡضَهُ لَكُمۡ...﴾

(ຫາກພວກເຈົ້າປະຕິເສດສັດທາ ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ບໍ່ຊົງເພິ່ງພາພວກເຈົ້າ ແລະ ພຣະອົງບໍ່ຊົງພໍພຣະໄທຕໍ່ການປະຕິເສດສັດທາສຳລັບປວງຂ້າຂອງພຣະອົງ ແລະ ຫາກພວກເຈົ້າຂອບໃຈ ພຣະອົງກໍຈະຊົງພໍພຣະໄທໃນສິ່ງນັ້ນສຳລັບພວກເຈົ້າ...)

[ສູເຣາະຫ໌ ອັຊຊຸມັຣ : 7].

ລາຍງານໂດຍ ທ່ານອັລ-ບຸຄໍຣີ ໃນປຶ້ມຊໍເຮັຍຫ໌ຂອງທ່ານ ຈາກທ່ານອາບູ ຮູຣອຍເຣາະຫ໌ ຣໍດີຢັລລໍອັນຮຸ ເລົ່າວ່າ: ໂອ້ ທ່ານຣໍສູລຸລລໍຫ໌ ﷺ! ໃຜຄືຜູ້ທີ່ຈະໂຊກດີທີ່ສຸດ ທີ່ໄດ້ຮັບການຊະຟາອະຫ໌ຈາກທ່ານ? ທ່ານຣໍສູລຸລລໍຫ໌ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

«مَنْ قَالَ: لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ خَالِصًا مِنْ قَلْبِهِ».

“ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມທີ່ກ່າວວ່າ: ລາອິລາຫະ ອິລລັລລໍຫ໌ ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດຈາກໃຈຂອງລາວ” ແລ້ວ ກ່າວເພິ່ມອີກວ່າ:

«مِنْ نَفْسِهِ».

« ຈາກຕົວຂອງລາວ »

ແລະ ໃນລາຍງານທີ່ຊໍເຮັຍ ຈາກທ່ານອະນັສ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ, ຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

«لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ مُسْتَجَابَةٌ، فَتَعَجَّلَ كُلُّ نَبِيٍّ دَعْوَتَهُ، وَإِنِّي اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ، فَهِيَ نَائِلَةٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِي لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا».

«ນະບີທຸກໆ ທ່ານລ້ວນມີການຂໍພອນ (ດຸອາ) ໜຶ່ງທີ່ຖືກຕອບຮັບສະເໝີ, ແລະ ນະບີທຸກທ່ານກໍໄດ້ຮີບຮ້ອນນຳໃຊ້ການຂໍພອນນັ້ນຂອງຕົນໄປແລ້ວ. ສ່ວນຂ້ອຍນັ້ນ, ແທ້ຈິງຂ້ອຍໄດ້ເກັບຮັກສາການຂໍພອນຂອງຂ້ອຍໄວ້ ເພື່ອເປັນການຊະຟາອະຫ໌ໃຫ້ແກ່ປະຊາຊາດຂອງຂ້ອຍໃນວັນກິຍາມະຫ໌, ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈະໄປເຖິງ - ຖ້າຫາກອັລລໍຫ໌ຊົງປະສົງ - ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມຈາກປະຊາຊາດຂອງຂ້ອຍທີ່ຕາຍໄປ ໃນສະພາບທີ່ລາວບໍ່ໄດ້ຕັ້ງສິ່ງໃດເປັນພາກີຄູ່ຄຽງກັບອັລລໍຫ໌ເລີຍ». ແລະ ຫະດິຊຕ່າງ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ມີຢູ່ຫຼວງຫລາຍ.

ແລະ ບັນດາອາຍາຕ ແລະ ຫະດີສທີ່ກ່າວມາທັງໝົດນັ້ນ ລ້ວນແລ້ວແຕ່ບົ່ງຊີ້ວ່າ ການໄດ້ຮັບຄວາມນັບຖືບູຊາເຄົາລົບກາບໄຫວ້ ຍ່ອມເປັນສິດທິຂອງອັລລໍຫ໌ພຽງອົງດຽວ, ແລະ ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ອຸທິດສິ່ງໃດຈາກການອິບາດະຫ໌ນັ້ນໃຫ້ແກ່ຜູ້ອື່ນນອກເໜືອຈາກອັລລໍຫ໌, ບໍ່ວ່າຈະເປັນບັນດານະບີ ຫຼື ບຸກຄົນອື່ນໆ ກໍຕາມ, ແລະ ການຊະຟາອະຫ໌ນັ້ນເປັນກຳມະສິດຂອງອັລລໍຫ໌, ໂດຍກ່າວວ່າ:

﴿قُل لِّلَّهِ ٱلشَّفَٰعَةُ جَمِيعٗا...﴾

(ຈົງກ່າວເຖີດ ມຸຮຳມັດ ການຊະຟາອະຫ໌ທັງມວນນັ້ນເປັນກຳມະສິດຂອງອັລລໍຫ໌...) [ສູເຣາະຫ໌ ອັຊ-ຊຸມັຣ : 44] ແລະ ບໍ່ມີຜູ້ໃດສົມຄວນໄດ້ຮັບສິດທິນັ້ນ ນອກຈາກຈະເປັນຫຼັງຈາກການອະນຸຍາດຂອງພຣະອົງຕໍ່ຜູ້ທີ່ຈະຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ, ແລະ ຄວາມພໍພຣະໄທຂອງພຣະອົງຕໍ່ຜູ້ທີ່ຖືກຮ້ອງຂໍໃຫ້, ເຊິ່ງພຣະອົງຈະບໍ່ຊົງພໍພຣະໄທສິ່ງໃດ ນອກຈາກການໃຫ້ເອກະພາບຕໍ່ພຣະອົງ -ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາແລ້ວ-. ບົນພື້ນຖານດັ່ງກ່າວ: ບັນດາຜູ້ຕັ້ງພາຄີຈຶ່ງບໍ່ມີສ່ວນໃນການຊາຟາອະຫ໌, ແລະ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊີ້ແຈງເລື່ອງນີ້ໄວ້ໃນຄຳດຳຣັດຂອງພຣະອົງວ່າ:

﴿فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ 48﴾

(ດັ່ງນັ້ນ ການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງບັນດາຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອ ຈະບໍ່ອຳນວຍຜົນແກ່ພວກເຂົາ) [ສູເຣາະຫ໌ ມຸຮັດດິຊ: 48], ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿...مَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ حَمِيمٖ وَلَا شَفِيعٖ يُطَاعُ﴾

(...ບັນດາຜູ້ອະທຳຈະບໍ່ມີມິດສະຫາຍທີ່ໃກ້ຊິດ ແລະ ບໍ່ມີຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອທີ່ຈະຖືກເຊື່ອຟັງ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ກໍຟິຣ: 18].

ເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າ ຄວາມອະທຳເມື່ອກ່າວເຖິງໂດຍລວມນັ້ນຄືການຕັ້ງພາຄີກັບອັລລໍຫ໌, ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿...وَٱلۡكَٰفِرُونَ هُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ﴾

(...ແລະ ບັນດາຜູ້ປະຕິເສດສັດທາ ແມ່ນ ບັນດາຜູ້ອະທຳ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ບາກໍເຣາະຫ໌ : 254]. ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູ່ງສົງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿...إِنَّ ٱلشِّرۡكَ لَظُلۡمٌ عَظِيمٞ﴾

(...ແທ້ຈິງການຕັ້ງພາຄີນັ້ນ ຍ່ອມເປັນຄວາມອະທຳອັນໃຫຍ່ຫຼວງ)

[ສູເຣາະຫ໌ ລຸກມານ : 13].

ສຳລັບສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຄຳຖາມ: ຈາກຄຳກ່າວຂອງຊາວຊູຟີບາງຄົນໃນບັນດາມັສຍິດ ແລະ ສະຖານທີ່ອື່ນໆ ທີ່ວ່າ: ໂອ້ ອັລລໍຫ໌ ຂໍພຣະອົງໄດ້ໂປດປະທານສໍລະວາດແກ່ຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ລາວເປັນສາເຫດໃນການໄຂບັນດາຄວາມລັບແຫ່ງອານຸພາບຂອງພຣະອົງ, ແລະ ເປັນການເປີດເຜີຍບັນດາລັດສະໝີແຫ່ງຄວາມເມດຕາຂອງພຣະອົງ, ລາວຈຶ່ງໄດ້ກາຍເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຊົງຢູ່ຂອງພຣະຜູ້ອະພິບານ, ແລະ ເປັນຜູ້ສືບທອດບັນດາຄວາມລັບສ່ວນພຣະອົງ.. ແລະ ອື່ນໆ.

ຄຳຕອບກໍຄື: ແທ້ຈິງແລ້ວຄຳເວົ້າດັ່ງກ່າວ ແລະ ຄຳເວົ້າທີ່ຄ້າຍຄືກັນນີ້ ຖືເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການອຸປະໂຫຼກ ແລະ ການເຮັດເກີນຂອບເຂດ; ເຊິ່ງທ່ານນະບີ ມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ ຂອງພວກເຮົາໄດ້ຕັກເຕືອນເອົາໄວ້; ດັ່ງທີ່ໄດ້ມີການລາຍງານໂດຍອີມໍ່າມຸສລິມໃນປື້ມ ຊໍເຮັຍຫ໌ ຂອງເພິ່ນ ຈາກທ່ານ ອັບດຸລລໍຫ໌ ອິບນຸ ມັສອູດ ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງພໍພຣະໄທຕໍ່ເພິ່ນ, ທ່ານຣໍຊູລຸນລໍຫ໌ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

«هَلَكَ المُتَنَطِّعُونَ» قَالَهَا ثَلَاثًا.

«ບັນດາຜູ້ທີ່ເຮັດເກີນຂອບເຂດນັ້ນໄດ້ພິນາດແລ້ວ» ທ່ານໄດ້ກ່າວຄຳນີ້ສາມຄັ້ງ.

ທ່ານອີຫມ່ຳ ອັລຄໍດຕາບີ ຂໍອັລລໍຫ໌ເມດຕາທ່ານ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ອັລ-ມຸຕະນະຕະອ໌: ຜູ້ທີ່ເຈາະເລິກໃນສິ່ງໃດໜຶ່ງ, ຜູ້ທີ່ສ້າງຄວາມລຳບາກໃຫ້ຕົນເອງໃນການຄົ້ນຄວ້າກ່ຽວກັບມັນ; ຕາມແນວທາງຂອງກຸ່ມອະຫ໌ລຸລກະລາມ ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໄປຫຍຸ້ງກ່ຽວໃນສິ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງຂອງພວກເຂົາ, ຜູ້ທີ່ເຈາະເລິກໃນສິ່ງທີ່ສະຕິປັນຍາຂອງພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້.

ແລະ ທ່ານ ອະບູ ອັລ-ສະອາດາຕ ອິບນຸ ອັລ-ອະສີຣ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ພວກເຂົາຄື ບັນດາຜູ້ທີ່ເວົ້າຈາແບບເຈາະເລິກ ແລະ ເກີນຂອບເຂດ, ເປັນຜູ້ທີ່ເວົ້າອອກມາຈາກສ່ວນໃນສຸດຂອງລຳຄໍ, ມີທີ່ມາຈາກຄຳວ່າ ອັນ-ນັຕອ໌ ເຊິ່ງແມ່ນ ເພດານປາກສ່ວນເທິງ, ຕໍ່ມາຄຳດັ່ງກ່າວກໍຖືກນຳມາໃຊ້ກັບທຸກໆຄົນທີ່ເຈາະເລິກເກີນໄປ ທັງໃນຄຳເວົ້າ ແລະ ການກະທຳ.

ແລະ ຈາກສິ່ງທີ່ອິມ່ຳທັງສອງທ່ານ ຜູ້ເປັນອິມ່ຳດ້ານພາສາໄດ້ກ່າວມານັ້ນ, ມັນຈຶ່ງເປັນທີ່ຊັດເຈນແກ່ທ່ານ ແລະ ແກ່ທຸກຄົນທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈແມ່ນພຽງເລັກນ້ອຍກໍຕາມວ່າ: ຮູບແບບໃນການກ່າວຊໍລະວາດ ແລະ ສະລາມຕໍ່ທ່ານນະບີຂອງພວກເຮົາ ແລະ ນາຍຂອງພວກເຮົາ ຜູ້ເປັນສາດສະດາທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ນີ້ນັ້ນ; ຖືເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງການເຮັດເກີນຄວາມຈຳເປັນ ແລະ ການອຸດຕະລິກຳທີ່ຖືກຫ້າມ. ສິ່ງທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ສຳລັບຊາວມຸສລິມໃນເລື່ອງນີ້ກໍຄື ການສະແຫວງຫາຮູບແບບທີ່ທ່ານສາສະນະທູດ ﷺ ໄດ້ກຳນົດໄວ້ ໃນການກ່າວສໍລະວາດ ແລະ ສະລາມແດ່ທ່ານ, ແລະໃນນັ້ນກໍເປັນການພຽງພໍແລ້ວໂດຍບໍ່ຕ້ອງເພິ່ງສິ່ງອື່ນໃດອີກ.

ແລະ ຫນຶ່ງໃນນັ້ນກໍຄື: ຫະດີສທີ່ບັນທຶກໂດຍອັລ-ບຸກຄໍຣີ ແລະ ມຸສລິມ ໃນຕຳລາ ສອງສະບັບທີ່ຊໍເຮັຍຂອງເພິ່ນທັງສອງ, ເຊິ່ງລາຍງານຈາກ ທ່ານ ກະອັບ ບິນ ອຸຈເຣາະ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ, ວ່າແທ້ຈິງ ມີບັນດາສໍຮາບະຫ໌ (ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງພໍພຣະໄທແກ່ພວກເພິ່ນ) ໄດ້ກ່າວຖາມວ່າ: ໂອ້ ທ່ານຣໍ່ຊູລຸລລໍຮ໌ເອີຍ! ອັລລໍຮ໌ໄດ້ຊົງບັນຊາພວກເຮົາໃຫ້ກ່າວສໍລະວາດແກ່ທ່ານ; ແລ້ວພວກເຮົາຈະກ່າວສໍລະວາດແກ່ທ່ານຢ່າງໃດ? ທ່ານຈຶ່ງກ່າວວ່າ:

«قُولُوا: اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إِبرَاهِيمَ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ، وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى إِبرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إِبرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ».

(ພວກເຈົ້າຈົ່ງກ່າວວ່າ: ໂອ້ອັລລໍຫ໌, ຂໍພຣະອົງປະທານຄວາມເມຕາແກ່ມຸຮຳມັດ ແລະ ແກ່ບໍລິວານຕະກູນຂອງມຸຮຳມັດ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານຄວາມເມດຕາແກ່ອິບຣໍຮີມ ແລະ ແກ່ບໍລິວານຕະກູນຂອງອິບຣໍຮີມ, ແທ້ຈິງ, ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຄວນຖືກສັນລະເສີນ ແລະ ຜູ້ຄອບຄອງກຽດທີ່ສູງສົງ. ແລະ ຂໍພຣະອົງປະທານຄວາມບາຣໍກະຮ໌ແກ່ທ່ານມຸຮຳມັດ ແລະ ແກ່ບໍລິວານຕະກູນຂອງມຸຮຳມັດ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານຄວາມບາຣໍກະຮ໌ແກ່ອິບຣໍຮີມ ແລະ ແກ່ບໍລິວານຕະກູນຂອງອິບຣໍຮີມ, ແທ້ຈິງ, ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຄວນຖືກສັນລະເສີນ ແລະ ຜູ້ຄອບຄອງກຽດທີ່ສູງສົ່ງ)

ແລະ ໃນບັນທຶກຂອງທ່ານອີຫມ່ຳທັ້ງສອງ ຈາກລາຍງານຂອງທ່ານອະບີ ຮຸໄມດ ອັສສາອີດີ -ຣໍດີຍັລລໍຮຸອັນຮຸ- ແທ້ຈິງພວກເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ທ່ານຣໍສູລຂອງອັລລໍຮ໌! ພວກເຮົາຈະກ່າວສໍລະວາດຕໍ່ທ່ານແນວໃດ?» ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:

«قُولُوا: اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى أَزْوَاجِهِ وَذُرِّيَّتِهِ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى آلِ إِبرَاهِيمَ، وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى أَزْوَاجِهِ وَذُرِّيَّتِهِ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى آلِ إِبرَاهِيمَ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ».

(ໂອ້ອັລລໍຫ໌, ຂໍພຣະອົງປະທານຄວາມເມຕາແກ່ມຸຮຳມັດ ແລະ ແກ່ບັນດາພັນລະຍາ ແລະ ລູກຫຼານຂອງເພິ່ນ, ດັ່ງຄວາມເມດຕາທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ບໍລິວານຕະກູນຂອງອິບຣໍຮີມ, ແລະ ຂໍພຣະອົງປະທານຄວາມບາຣໍກະຮ໌ແກ່ມຸຮຳມັດ ແລະ ແກ່ບັນດາພັນລະຍາ ແລະ ລູກຫຼານຂອງເພິ່ນ, ດັ່ງຄວາມບາຣໍກະຮ໌ທີ່ພຣະອົງປະທານໃຫ້ແກ່ບໍລິວານຕະກູນຂອງອິບຣໍຮີມ, ແທ້ຈິງ, ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຄວນຖືກສັນລະເສີນ ແລະ ຜູ້ຄອບຄອງກຽດທີ່ສູງສົ່ງ)

ໃນຕຳລາຫະດິຊ ສໍຮິຫ໌ຂອງມຸສລິມ ຈາກທ່ານ ອະບີ ມັສອູດ ອັລ-ອັນຊໍຣີ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ທ່ານ ບະຊີຣ ບິນ ສະອັດ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ້ ທ່ານສາດສະດາທູດຂອງອັລລໍຮ໌! ອັລລໍຮ໌ໄດ້ບັນຊາໃຫ້ພວກເຮົາກ່າວສໍລະວາດໃຫ້ແກ່ທ່ານ; ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈະກ່າວສໍລະວາດໃຫ້ແກ່ທ່ານແນວໃດ? ເພິ່ນຈຶ່ງມິດໄປ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວວ່າ:

«قُولُوا: اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ؛ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى آلِ إِبرَاهِيمَ، وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ؛ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى آلِ إِبرَاهِيمَ فِي العَالَمِينَ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ، وَالسَّلَامُ كَمَا عَلِمتُم».

"ຈົ່ງກ່າວວ່າ: ໂອ້ອັລລໍຫ໌, ຂໍພຣະອົງປະທານຄວາມເມຕາແກ່ມຸຮຳມັດ ແລະ ແກ່ບໍລິວານຕະກູນຂອງມຸຮຳມັດ, ດັ່ງຄວາມເມດຕາທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ບໍລິວານຕະກູນຂອງອິບຣໍຮີມ, ແລະ ຂໍພຣະອົງປະທານຄວາມບາຣໍກະຮ໌ແກ່ມຸຮຳມັດ ແລະ ແກ່ບໍລິວານຕະກູນຂອງມຸຮຳມັດ, ດັ່ງຄວາມບາຣໍກະຮ໌ທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ບໍລິວານຕະກູນຂອງອິບຣໍຮີມໃນທົ່ວໂລກາ, ແທ້ຈິງ, ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຄວນຖືກສັນລະເສີນ ແລະ ຜູ້ຄອບຄອງກຽດທີ່ສູງສົ່ງ, ແລະ ການໃຫ້ສະລາມນັ້ນແມ່ນດັ່ງທີ່ພວກທ່ານໄດ້ຮຽນຮູ້ກັນມາ."

ສະນັ້ນ ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ບັນດາຖ້ອຍຄຳອື່ນໆ ທີ່ຄ້າຍຄືກັນ -ທີ່ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນຈາກທ່ານນະບີ ﷺ- ແມ່ນສິ່ງທີ່ຊາວມຸດສະລິມຄວນນຳໃຊ້ໃນການກ່າວສໍລະວາດ ແລະ ສະລາມແດ່ສາດສະດາທູດຂອງອັລລໍຮ໌ ﷺ; ເພາະວ່າທ່ານສາດສະນະທູດ ﷺ ແມ່ນຜູ້ທີ່ຮູ້ດີທີ່ສຸດໃນບັນດາມະນຸດ ເຖິງສິ່ງທີ່ເຫມາະສົມທີ່ຈະຖືກນຳໃຊ້ສຳລັບກຽດສັກສີຂອງທ່ານ, ເຊັ່ນດຽວກັນທີ່ທ່ານກໍເປັນຜູ້ທີ່ຮູ້ດີທີ່ສຸດໃນບັນດາມະນຸດ ເຖິງບັນດາຖ້ອຍຄຳທີ່ຄວນຈະຖືກນຳໃຊ້ສຳລັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງລາວ.

ສ່ວນບັນດາຄຳເວົ້າທີ່ເສກສັນປັ້ນແຕ່ງ ແລະ ທີ່ອຸບປະໂຫຼກຂຶ້ນໃໝ່, ແລະ ບັນດາຄຳເວົ້າທີ່ອາດຈະພາໃຫ້ເຂົ້າໃຈໃນຄວາມໝາຍທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ; ເຊັ່ນດຽວກັບຄຳສັບຕ່າງໆ ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຄຳຖາມ, ຈຶ່ງບໍ່ສົມຄວນນຳມາໃຊ້; ເນື່ອງຈາກວ່າມັນມີການເສກສັນປັ້ນແຕ່ງ, ແລະ ອາດຈະຖືກຕີຄວາມໝາຍໄປໃນທາງທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ພ້ອມທັງຍັງຂັດກັບບັນດາຄຳເວົ້າທີ່ທ່ານສາດສະດາຂອງອັລລໍຮ໌ ໄດ້ຄັດເລືອກ ແລະ ຊີ້ນຳປະຊາຊາດຂອງເພິ່ນ. ເພິ່ນເປັນຜູ້ທີ່ມີຄວາມຮູ້ທີ່ສຸດໃນບັນດາສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງທັງຫຼາຍ, ເປັນຜູ້ທີ່ຈິງໃຈໃນການຕັກເຕືອນທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນຜູ້ທີ່ຢູ່ຫ່າງໄກຈາກການເສກສັນປັ້ນແຕ່ງທີ່ສຸດ, ຂໍການສັນລະເສີນ ແລະ ສັນຕິສຸກອັນປະເສີດທີ່ສຸດຈາກພະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເພິ່ນຈົ່ງປະສົບແດ່ເພິ່ນ.

ແລະ ຫວັງວ່າສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວມາຈາກບັນດາຫຼັກຖານຕ່າງໆ ໃນການອະທິບາຍເຖິງຄວາມຈິງຂອງຫຼັກເຕົົາຮີດ, ແລະ ຄວາມຈິງຂອງການຕັ້ງພາຄີ, ແລະ ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພວກມຸຊຣີກີນຍຸກຕົ້ນໆ ແລະ ພວກມຸຊຣີກີນໃນສະໄໝຫຼັງໆ ໃນບົດນີ້, ແລະ ໃນການອະທິບາຍເຖິງວິທີການກ່າວຊໍລະວາດທີ່ຖືກຕາມບັນຍັດແດ່ທ່ານລໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ ຊໍລລັລລໍ ຮຸອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ນັ້ນ ຈະເປັນທີ່ພຽງພໍ ແລະ ສ້າງຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງແກ່ຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາສັດຈະທຳ. ສ່ວນຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມປາດຖະໜາໃນການຮັບຮູ້ສັດຈະທຳ; ຜູ້ນີ້ກໍເປັນຜູ້ທີ່ເຮັດຕາມອາລົມໄຝ່ຕໍ່າຂອງຕົນ, ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດໄວ້ວ່າ:

﴿فَإِن لَّمۡ يَسۡتَجِيبُواْ لَكَ فَٱعۡلَمۡ أَنَّمَا يَتَّبِعُونَ أَهۡوَآءَهُمۡۚ وَمَنۡ أَضَلُّ مِمَّنِ ٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ بِغَيۡرِ هُدٗى مِّنَ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ50﴾

(ຖ້າຫາກພວກເຂົາບໍ່ຕອບຮັບແກ່ເຈົ້າ ກໍ່ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ເຖີດວ່າ ພວກເຂົາພຽງແຕ່ປະຕິບັດຕາມອາລົມໄຝ່ຕ່ຳຂອງພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນ ແລະ ໃຜເລົ່າຈະຫລົງທາງຍິ່ງໄປກວ່າຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຕາມອາລົມໄຝ່ຕ່ຳຂອງເຂົາ ໂດຍປາສະຈາກການຊີ້ນຳຈາກອັລລໍຫ໌ ເເທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຈະບໍ່ຊົງຊີ້ນຳທາງແກ່ກຸ່ມຊົນຜູ້ອະທຳທັງຫລາຍ) [ສຸເຣາະຫ໌ ອັລກໍສໍສ : 50].

ດັ່ງທີ່ພຣະອົງ (ອັລລໍຮ໌) ຊົງອະທິບາຍໃນອາຍະຫ໌ອັນປະເສີດນີ້ວ່າ: ມະນຸດທັງຫຼາຍ ຕໍ່ສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງມາພ້ອມກັບນະບີຂອງພຣະອົງ ຄື ມຸຮຳມັດ ﷺ ຈາກບັນດາທາງນຳ (ຮຸດາ) ແລະ ສາສະໜາທີ່ເປັນຄວາມຈິງ — ຖືກແບ່ງອອກເປັນ 2 ກຸ່ມ.

ຫນຶ່ງໃນນັ້ນຄື: ການຕອບສະຫນອງຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ສາສະນະທູດຂອງພຣະອົງ.

ແລະ ຂໍ້ສອງກໍ່ຄື: ຜູ້ທີ່ຕາມອາລົມໄຝ່ຕໍ່າຂອງຕົນ; ຕໍ່ມາພຣະອົງໄດ້ຊົງກ່າວວ່າ ບໍ່ມີໃຜຫຼົງທາງຍິ່ງກວ່າຜູ້ທີ່ຕາມອາລົມໄຝ່ຕໍ່າຂອງຕົນ ໂດຍປາສະຈາກການນຳທາງຈາກອັລລໍຫ໌.

ສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງຂໍຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງຍິ່ງໃຫຍ່ ໃຫ້ຊົງໂປດປະທານຄວາມປອດໄພຈາກການຕາມອະລົມໄຝ່ຕໍ່າ, ແລະ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊົງບັນດານໃຫ້ພວກເຮົາ ແລະ ພວກທ່ານ ພ້ອມດ້ວຍບັນດາພີ່ນ້ອງຂອງພວກເຮົາທັງໝົດ ໃຫ້ເປັນຜູ້ທີ່ຕອບຮັບຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ສາດສະດາທູດຂອງພຣະອົງ ﷺ, ເປັນຜູ້ທີ່ໃຫ້ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຕໍ່ບັນຍັດຂອງພຣະອົງ, ແລະ ເປັນຜູ້ທີ່ຕັກເຕືອນໃຫ້ລະວັງຈາກທຸກສິ່ງທີ່ຂັດກັບບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ອັນໄດ້ແກ່ບັນດາບິດອະຫ໌ ແລະ ອະໂລມໄຝ່ຕໍ່າ.. ແທ້ຈິງພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ໂອບອ້ອມອາລີ, ຜູ້ຊົງເມດຕາຍິ່ງ.

ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງປະທານຄວາມສັນຕິຈຳເລີນແດ່ບ່າວຂອງພຣະອົງ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ, ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດຂອງເຮົາ, ຄອບຄົວຂອງທ່ານ, ບັນດາມິດສະຫາຍຂອງທ່ານ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຈະເລີນຮ່ອຍຕາມທ່ານດ້ວຍຄວາມດີງາມຈົນເຖິງວັນແຫ່ງການຕອບແທນ.

***

بِسْمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِيمِ

ວາລະສານ ທີ່ຫ້າ:

ຂໍ້ຊີ້ຂາດກ່ຽວກັບການສະເລີມສະລອງວັນເກິດຂອງທ່ານນະບີ ແລະ ບັນດາວັນເກິດອື່ນໆ

ມວນການສັນລະເສິນເປັນສິດຂອງອັລລໍຫ໌, ຂໍອວຍພອນຄວາມສັນຕິສຸກແກ່ຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌, ຕະຫຼອດຈົນຄອບຄົວຂອງທ່ານ, ບັນດາສາວົກສະຫາຍຂອງທ່ານ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ເດີນຕາມທາງນຳຂອງທ່ານ.

ຕໍ່ໄປນີ້: ມີຄຳຖາມເຂົ້າມາຢ່າງຫລວງຫລາຍກ່ຽວຮູກົມກ່ຽວກັບການສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນເກີດຂອງທ່ານນະບີ ﷺ, ແລະ ການຢືນຂຶ້ນໃຫ້ກຽດແກ່ທ່ານໃນລະຫວ່າງນັ້ນ, ແລະ ການກ່າວສະລາມແດ່ທ່ານ, ແລະສິ່ງອື່ນໆ ທີ່ຖືກປະຕິບັດກັນໃນງານສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນເກີດ.

ຄຳຕອບກໍຄື: ບໍ່ເປັນທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ສະເລີມສະລອງວັນເກີດຂອງທ່ານສາດສະດາ ﷺ ຫຼື ຂອງບຸກຄົນອື່ນ; ເພາະສິ່ງດັ່ງກ່າວເປັນຫນຶ່ງໃນບັນດາບິດອະຫ໌ທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນມາໃຫມ່ໃນສາດສະຫນາ; ເພາະວ່າທ່ານສາດສະດາ ﷺ ບໍ່ໄດ້ກະທຳ, ທັ້ງບັນດາຄໍ່ລີຟະຫ໌ຜູ້ຊົງທຳ, ບັນດາຊໍຮາບະຫ໌ທ່ານອື່ນໆ, ແລະ ບັນດາຕາບີອີນທີ່ດຳເນີນຕາມພວກເຂົາຢ່າງດີງາມໃນຍຸກສະໄໝທີ່ປະເສີດກໍບໍ່ໄດ້ເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ, ເຊິ່ງພວກເຂົາເຫຼົ່ານີ້ເປັນຜູ້ທີ່ມີຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບຊຸນນະຫ໌ຫລາຍທີ່ສຸດ, ມີຄວາມຮັກຕໍ່ສາດສະດາຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ຢ່າງສົມບູນທີ່ສຸດ, ແລະ ປະຕິບັດຕາມບົດບັນຍັດຂອງເພິ່ນໄດ້ດີຍິ່ງກວ່າຄົນທີ່ມາລຸ້ນຫຼັງພວກເຂົາ. ແລະ ພຣະອົງຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ແລະ ສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດໄວ້ໃນຄຳພີຂອງພຣະອົງອັນແຈ່ມແຈ້ງວ່າ:

﴿...وَمَآ ءَاتَىٰكُمُ ٱلرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَىٰكُمۡ عَنۡهُ فَٱنتَهُواْ...﴾

(...ເເລະອັນໃດທີ່ຣໍຊູນໄດ້ນຳມາຍັງພວກເຈົ້າ ກໍ່ຈົ່ງຍຶດເອົາໄວ້ ເເລະ ອັນໃດທີ່ທ່ານໄດ້ຫ້າມ ກໍ່ຈົ່ງລະເວັ້ນເສຍ...)

[ອັລ-ຮັຊຣ໌: 7]. ແລະ ອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງກຽງໄກ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿...فَلۡيَحۡذَرِ ٱلَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنۡ أَمۡرِهِۦٓ أَن تُصِيبَهُمۡ فِتۡنَةٌ أَوۡ يُصِيبَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴾

(ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຜູ້ທີ່ຝ່າຝືນຕໍ່ຄຳສັ່ງຂອງເຂົາ (ມຸຮຳມັດ) ຈົ່ງລະວັງເຖີດວ່າ ໄພພິບັດຈະປະສົບແກ່ພວກເຂົາ ຫຼື ການລົງໂທດອັນເຈັບແສບຈະປະສົບແກ່ພວກເຂົາ) [ອັນ-ນູຣ: 63] ແລະ ອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿لَّقَدۡ كَانَ لَكُمۡ فِي رَسُولِ ٱللَّهِ أُسۡوَةٌ حَسَنَةٞ لِّمَن كَانَ يَرۡجُواْ ٱللَّهَ وَٱلۡيَوۡمَ ٱلۡأٓخِرَ وَذَكَرَ ٱللَّهَ كَثِيرٗا21﴾

( ໂດຍແນ່ນອນ ໃນຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ມີແບບຢ່າງອັນດີງາມສຳຫຼັບພວກເຈົ້າແລ້ວ ສຳຫຼັບຜູ້ທີ່ຫວັງຈະພົບອັລລໍຫ໌ ແລະ ວັນໂລກຫນ້າ ແລະ ລຳເລິກເຖິງອັລລໍຫ໌ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ )

[ອັລ-ອະຫ໌ຊາບ: 21] ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلۡأَوَّلُونَ مِنَ ٱلۡمُهَٰجِرِينَ وَٱلۡأَنصَارِ وَٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُم بِإِحۡسَٰنٖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُ وَأَعَدَّ لَهُمۡ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي تَحۡتَهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ100﴾

(ພວກບັນພະຊົນຮຸ່ນກ່ອນໃນຫມູ່ຜູ້ອົບພະຍົບ (ຊາວມຸຮາຍິຣີນຈາກມັກກະຮ໌) ແລະໃນຫມູ່ຜູ້ໃຫ້ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ (ຊາວອັນສໍຣຈາກມາດີນະຮ໌) ແລະ ບັນດາຜູ້ດໍາເນີນຕາມພວກເຂົາດ້ວຍການເຮັດຄວາມດີນັ້ນ, ອັລລໍຮ໌ຊົງພໍໃຈໃນພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາກໍ່ພໍໃຈໃນພຣະອົງດ້ວຍ ແລະ ພຣະອົງຊົງກຽມໄວ້ໃຫ້ພວກເຂົາແລ້ວ ເຊິ່ງບັນດາສວນສະຫວັນທີ່ມີແມ່ນ້າຫລາຍສາຍໄຫລຜ່ານຢູ່ເບື້ອງລຸ່ມ ພວກເຂົາຈະພຳນັກຢູ່ໃນນັ້ນຕະຫຼອດການ ນັ້ນຄືຄວາມສໍາເລັດໄຊຊະນະອັນຍິ່ງໃຫຍ່) [ອັດ-ເຕົາບະຫ໌: 100] ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿...ٱلۡيَوۡمَ أَكۡمَلۡتُ لَكُمۡ دِينَكُمۡ وَأَتۡمَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ نِعۡمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ ٱلۡإِسۡلَٰمَ دِينٗا...﴾

(...ມື້ນີ້ເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານສົມບູນແລ້ວ ແລະ ເຮົາໄດ້ໃຫ້ຄວາມໂປດປານຂອງເຮົາສົມບູນ ເຮົາເລືອກໃຫ້ອິສລາມເປັນສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານ...) [ອັລ-ມາອິດະຫ໌: 3]. ແລະ ໂອງການອື່ນ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ຢັງມີອີກຫຼາຍ. ແລະ ໄດ້ມີການຢັ້ງຢືນຈາກ ທ່ານນະບີ ﷺ (ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ) ວ່າທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:

«مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنهُ فَهُوَ رَدٌّ».

<<ໃຜກໍ່ຕາມທີເຮັດສິ່ງອື່ນໃນກິດຈະການສາສະໜາຂອງເຮົາ ເຊິ່ງສິ່ງນັ້ນ ເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຊ້ໃຫ້ເຮັດ (ບໍ່ມີແບບຢ່າງ) ດັງນັ້ນສິ່ງທີ່ເຮັດຂຶ້ນມາໃໝ່ນັ້ນຍ່ອມຖືກປະຕິເສດ (ບໍ່ຖືກຕອບຮັບຈາກອັລລໍຫ໌)>> ຄື: ຖືກປະຕິເສດບໍ່ເປັນທີ່ຍອມຮັບ. ແລະ ທ່ານໄດ້ກ່າວໃນຫະດີດບົດອື່ນວ່າ:

«عَلَيكُم بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ المَهْدِيَّينَ مِنْ بَعدِي، تَمَسَّكُوا بِهَا، وَعَضُّوا عَلَيهَا بِالنَّوَاجِذِ، وَإِيَّاكُمْ وَمُحْدَثَاتِ الأُمُورِ، فَإِنَّ كُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالةٌ».

«ພວກເຈົ້າຈົ່ງປະຕິບັດຕາມແນວທາງຂອງຂ້ອຍ ແລະ ແນວທາງຂອງບັນດາຄໍລີຟະຫ໌ຜູ້ຊົງທຳທີ່ໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳຫຼັງຈາກຂ້ອຍ, ພວກເຈົ້າຈົ່ງຍຶດໝັ້ນໃນມັນ ແລະ ຢຶດມັນໄວ້ໃຫ້ແໜ້ນທີ່ສຸດດ້ວຍຟັນກ້າມ, ແລະ ພວກເຈົ້າຈົ່ງລະວັງຈາກບັນດາສິ່ງທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃໝ່, ເພາະແທ້ຈິງທຸກໆສິ່ງທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃໝ່ນັ້ນແມ່ນບິດອະຫ໌ ແລະ ທຸກໆ ບິດອະຫ໌ຄືການຫຼົງຜິດ». ສະນັ້ນ, ໃນຫະດີສທັ້ງສອງບົດນີ້ຈຶ່ງມີການຕັກເຕືອນຢ່າງເຂັ້ມງວດຈາກການປະດິດສິ່ງບິດອະຫ໌, ແລະ ການປະຕິບັດຕາມມັນ,

ແລະ ການປະດິດສິ່ງທີ່ເປັນອຸປະໂຫຼກກຳເຊັ່ນງານເຫຼົ່ານີ້ຂື້ນມາ ຍ່ອມສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ອັລລໍຫ໌ ບໍ່ໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ສາສະໜາສົມບູນແກ່ປະຊາຊາດນີ້, ແລະ ທ່ານສາດສະນະທູດ ຊັລລໍລຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ບໍ່ໄດ້ຊົງເຜີຍແຜ່ສິ່ງທີ່ປະຊາຊາດນີ້ສົມຄວນທີ່ຈະປະຕິບັດຕາມ, ຈົນກະທັ້ງ ຄົນລຸ່ນຫຼັງເຫລົ່ານີ້ໄດ້ເຂົ້າມາ, ແລ້ວພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ປະດິດສິ່ງໃໝ່ຂື້ນໃນກົດບັນຍັດຂອງອັລລໍຫ໌ໃນສິ່ງທີ່ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງອະນຸຍາດ; ໂດຍອ້າງວ່າສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເຂົ້າໃກ້ຊິດກັບອັລລໍຫ໌, ແລະ ແນ່ນອນວ່າສິ່ງນີ້ເປັນອັນຕະລາຍຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ, ແລະ ເປັນການຝ່າຝືນຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ສາດສະນະທູດຂອງພຣະອົງ (ຊລ), ແລະ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ສາສະໜາສົມບູນແລ້ວແກ່ປວງບ່າວຂອງພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ຊົງປະທານຄວາມໂປດປານຂອງພຣະອົງແກ່ພວກເຂົາຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ແລະ ສາດສະນະທູດ (ຊລ) ກໍໄດ້ນຳຂ່າວສານມາເຜີຍແຜ່ຢ່າງຊັດແຈ້ງແລ້ວ, ແລະ ບໍ່ມີເສັ້ນທາງໃດທີ່ນຳໄປສູ່ສວນສະຫວັນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຫ່າງໄກຈາກໄຟນະລົກ ເວັ້ນເສຍແຕ່ທ່ານໄດ້ຊີ້ແຈງມັນໃຫ້ແກ່ປະຊາຊາດແລ້ວ, ດັ່ງທີ່ມີລາຍງານຢືນຢັນໃນຫະດີທີ່ຊໍເຮັຍຫ໌ຈາກ ທ່ານ ອັບດຸລລໍຫ໌ ບິນ ອຳຣຸ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ເຊິ່ງທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ: ທ່ານສາດສະນະທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ (ຊລ) ໄດ້ກ່າວວ່າ:

«مَا بَعَثَ اللهُ مِن نَبِيٍ إِلَّا كَانَ حَقًّا عَلَيهِ أَن يَدُلَّ أُمَّتَهُ عَلَى خَيرِ مَا يَعْلَمُهُ لَهُم، وَيُنْذِرَهُمْ شَرَّ مَا يَعْلَمُهُ لَهُمْ».

«ບໍ່ມີນະບີທ່ານໃດທີ່ອັລລໍຫ໌ແຕ່ງຕັ້ງຂຶ້ນມາ ນອກຈາກຕ້ອງເຮັດໜ້າທີ່ຊີ້ນໍາພາແກ່ປະຊາຊາດຂອງຕົນໃຫ້ຮູ້ຈັກສິ່ງທີ່ດີທີ່ສຸດຕາມທີ່ລາວໄດ້ຮູ້ມາ ແລະ ຕ້ອງເຕືອນພວກເຂົາຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທີ່ຊົ່ວທີ່ສຸດຕາມທີ່ໄດ້ຮູ້ມາ» ລາຍງານໂດຍອິມາມມຸສລິມ.

ແລະ ເປັນທີ່ຮູ້ກັນດີວ່າ ສາດສະດາຂອງເຮົາ ﷺ ເປັນຜູ້ທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາສາດສະດາ ແລະ ເປັນທ່ານສຸດທ້າຍຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ເປັນຜູ້ທີ່ສົມບູນທີ່ສຸດໃນການເຜີຍແຜ່ສານ ແລະ ການໃຫ້ຄຳຕັກເຕືອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຫາກວ່າການສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນເກີດເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສາສະໜາທີ່ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ຊົງພໍພຣະໄທ, ສາດສະດາທູດ ﷺ ກໍຄົງຈະໄດ້ຊີ້ແຈງມັນ ໃຫ້ແກ່ປະຊາຊາດຂອງທ່ານ, ຫຼື ໄດ້ປະຕິບັດມັນໃນຊ່ວງທີ່ທ່ານຢັງມີຊີວິດຢູ່, ຫຼື ບັນດາສໍຫາບະຫ໌ຂອງທ່ານ ຂໍພຣະອົງອັລລໍຫ໌ຊົງພໍພຣະໄທຕໍ່ພວກເຂົາ ກໍ່ຄົງຈະໄດ້ປະຕິບັດມັນ. ເມື່ອບໍ່ມີສິ່ງໃດຈາກທີ່ກ່າວມານັ້ນເກີດຂຶ້ນເລີຍ, ຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າສິ່ງດັ່ງກ່າວບໍ່ແມ່ນມາຈາກສາສະໜາອິສລາມເລີຍ, ແຕ່ມັນເປັນສິ່ງທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນໃໝ່ ທີ່ສາດສະດາທູດ ﷺ ໄດ້ຕັກເຕືອນປະຊາຊາດຂອງທ່ານກ່ຽວກັບມັນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາແລ້ວໃນບັນດາຫະດີສ. ແລະ ໂອງການ ແລະ ຫະດິຊຕ່າງ ໆ ທີ່ມີເນື້ອໃນທຳນອງນີ້ ມີຢູ່ຫຼວງຫລາຍ.

ແລະ ບັນດານັກວິຊາການກຸ່ມໜຶ່ງໄດ້ຊີ້ແຈງຢ່າງຊັດເຈນກ່ຽວກັບການປະຕິເສດງານເມົາລິດ, ແລະ ໄດ້ຕັກເຕືອນບໍ່ໃຫ້ຈັດມັນ; ໂດຍປະຕິບັດຕາມຫຼັກຖານຕ່າງໆ ທີ່ກ່າວມາ ແລະ ຫຼັກຖານອື່ນໆ, ແລະ ມີນັກວິຊາການຍຸກຫຼັງບາງສ່ວນທີ່ມີຄວາມເຫັນຕ່າງອອກໄປ: ໂດຍໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ຈັດໄດ້ ຫາກມັນບໍ່ມີສິ່ງທີ່ສາສະໜາຫ້າມປາມ; ເຊັ່ນ: ການຍົກຍ້ອງທີ່ເກີນຂອບເຂດຕໍ່ຣໍຊູລຂອງອັລລໍຮ໌ ສໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ, ແລະ ການປົນເປກັນລະຫວ່າງຍິງຊາຍ, ການນຳໃຊ້ເຄື່ອງດົນຕີ, ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ ທີ່ສາສະນະບັນຍັດ ອັນບໍລິສຸດໄດ້ຫ້າມ, ແລະ ພວກເຂົາຄິດວ່າມັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງບິດອະຫ໌ທີ່ດີງາມ (ບິດອະຫ໌ຮາສານະຫ໌).

ແລະ ຫຼັກການຂອງສາສະໜາບັນຍັດແມ່ນ: ການນຳເອົາສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນຂັດແຍ້ງກັນກັບຄືນໄປຫາອັລກຸຣອານ ແລະ ຊຸນນະຫ໌ຂອງທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ﷺ, ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຕຣັດໄວ້ວ່າ:

﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَ وَأُوْلِي ٱلۡأَمۡرِ مِنكُمۡۖ فَإِن تَنَٰزَعۡتُمۡ فِي شَيۡءٖ فَرُدُّوهُ إِلَى ٱللَّهِ وَٱلرَّسُولِ إِن كُنتُمۡ تُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ ذَٰلِكَ خَيۡرٞ وَأَحۡسَنُ تَأۡوِيلًا59﴾

(ໂອ້ ບັນດາຜູ້ສັດທາທັງຫຼາຍ ຈົ່ງເຊື່ອຟັງອັລລໍຫ໌ ແລະ ເຊື່ອຟັງຣໍຊູລເຖິດ ແລະ ຜູ້ປົກຄອງໃນຫມູ່ພວກເຈົ້າດ້ວຍ ແຕ່ຖ້າພວກເຈົ້າຂັດແຍ້ງກັນໃນສິ່ງໃດ ກໍຈົ່ງນຳສິ່ງນັ້ນກັບຄືນໄປຫາອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລ ຫາກພວກເຈົ້າສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ວັນອາຄິເຣາະຫ໌, ນັ້ນແຫລະ ເປັນສິ່ງທີ່ດີຍິ່ງ ແລະ ເປັນການກັບໄປທີ່ສວຍງາມຍິ່ງ ) [ອັລ-ນິຊາ: 59] ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَمَا ٱخۡتَلَفۡتُمۡ فِيهِ مِن شَيۡءٖ فَحُكۡمُهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِ ...﴾

(ແລະ ບໍ່ວ່າສິ່ງໃດທີ່ພວກເຈົ້າຂັດແຍ້ງກັນ ການຕັດສິນໃນເລື່ອງນັ້ນກໍກັບຄືນໄປຫາອັລລໍຫ໌...) [ອັຊ-ຊູຣໍ: 10].

ເຮົາໄດ້ນຳເອົາປະເດັນບັນຫານີ້: ຄືການສະເຫລີມສະຫລອງວັນເກີດ, ກັບໄປກວດສອບກັບຄຳພີຂອງອັລລໍຫ໌, ເຮົາຈຶ່ງໄດ້ພົບວ່າພຣະອົງຊົງສັ່ງໃຫ້ເຮົາດຳເນີນຕາມທ່ານລໍຊູລ ﷺ ໃນສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ນຳມາ, ແລະ ໄດ້ເຕືອນເຮົາກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ຫ້າມ, ພ້ອມທັງໄດ້ບອກໃຫ້ເຮົາຮູ້ວ່າ ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ສາດສະໜາຂອງປະຊາຊາດນີ້ສົມບູນແລ້ວ. ແລະ ການສະເຫລີມສະຫລອງນີ້ກໍບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ທ່ານຣໍຊູລ ﷺ ໄດ້ນຳມາ; ສະນັ້ນ ມັນຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສາດສະໜາທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ສົມບູນແລ້ວສຳລັບພວກເຮົາ, ແລະ ໄດ້ສັ່ງໃຫ້ເຮົາດຳເນີນຕາມທ່ານຣໍຊູລໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ.

ແລະ ພວກເຮົາກໍ່ໄດ້ນຳເອົາເລື່ອງດັ່ງກ່າວກັບໄປກວດສອບກັບສຸນນະຫ໌ຂອງທ່ານລໍຊູລ ﷺ; ແລ້ວພວກເຮົາກໍ່ບໍ່ພົບວ່າ ທ່ານໄດ້ເຮັດມັນ, ຫຼື ໄດ້ສັ່ງໃຊ້, ແລະ ບັນດາຊໍຮາບະຫ໌ຂອງທ່ານ ຂໍພຣະອົງອັລລໍຫ໌ຊົງພໍພຣະໄທຕໍ່ພວກເຂົາ ກໍ່ບໍ່ໄດ້ກະທຳມັນ; ດ້ວຍເຫດນີ້, ພວກເຮົາຈຶ່ງຮູ້ໄດ້ວ່າ ສິ່ງດັ່ງກ່າວບໍ່ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສາສະໜາ, ແຕ່ມັນຄືບິດອະຫ໌ທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນມາໃໝ່, ແລະ ເປັນການຮຽນແບບຊາວຄຳພີ (ຊາວຢິວ ແລະ ຊາວຄຣິສຕຽນ) ໃນບັນດາວັນສະເລິມສະລອງຂອງພວກເຂົາ.

ແລະ ດ້ວຍເຫດນີ້ ຈຶ່ງເປັນທີ່ຊັດເຈນແກ່ທຸກໆ ຄົນທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ຄວາມປາຖະໜາໃນສັດຈະທຳ, ແລະ ມີຄວາມເປັນທັມໃນການສະແຫວງຫາມັນ ວ່າ ການສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນເກີດຕ່າງໆ ນັ້ນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຖືກບັນຍັດໃນສາສະໜາອິສລາມ, ແຕ່ມັນແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາບິດອະຫ໌ທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃໝ່, ທີ່ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ﷺ ໄດ້ສັ່ງໃຫ້ລະຖິ້ມ ແລະ ໃຫ້ລະວັງຈາກມັນ, ແລະ ຜູ້ມີສະຕິປັນຍາບໍ່ຄວນຫລົງເຊື່ອຕາມຄົນສ່ວນຫຼາຍທີ່ປະຕິບັດກັນໃນທຸກຫົນທຸກແຫ່ງ, ເພາະວ່າສັດຈະທຳນັ້ນບໍ່ໄດ້ວັດແທກກັນທີ່ຈຳນວນຄົນປະຕິບັດ, ແຕ່ຫາກວັດແທກກັນດ້ວຍຫລັກຖານທາງສາສະໜາ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຜູ້ສູງສົ່ງໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ຽວກັບຊາວຢິວ ແລະ ຊາວຄຣິສຕຽນວ່າ :

﴿وَقَالُواْ لَن يَدۡخُلَ ٱلۡجَنَّةَ إِلَّا مَن كَانَ هُودًا أَوۡ نَصَٰرَىٰۗ تِلۡكَ أَمَانِيُّهُمۡۗ قُلۡ هَاتُواْ بُرۡهَٰنَكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ111﴾

"ແລະ ພວກເຂົາກ່າວວ່າ ຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດໄດ້ເຂົ້າສວນສະຫວັນ ນອກຈາກຜູ້ທີ່ເປັນຊາວຢິວ ຫຼື ຄຣິດສະຕຽນ. ນັ້ນຄືຄວາມປາດຖະໜາຂອງພວກເຂົາ. ຈົ່ງກ່າວເຖີດ (ມຸຮຳມັດ): ຈົ່ງນຳຫຼັກຖານຂອງພວກເຈົ້າມາ ຫາກພວກເຈົ້າເປັນຜູ້ສັດຈິງ." [ອັລ-ບະກໍເຣາະຫ໌: 111], ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَإِنْ تُطِعْ أَكْثَرَ مَنْ فِي الْأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ...﴾

(ແລະ ຫາກເຈົ້າເຊື່ອຟັງຄົນສ່ວນຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນ ພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຫລົງທາງອອກຈາກຫົນທາງຂອງອັລລໍຫ໌...) [ອັລ-ອັນອາມ: 116]

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ການສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນເກີດສ່ວນໃຫຍ່ເຫຼົ່ານີ້ ນອກຈາກທີ່ມັນຈະເປັນບິດອະຫ໌ແລ້ວ ກໍ່ຍັງບໍ່ປາດສະຈາກທີ່ຈະປະກອບດ້ວຍຄວາມຊົ່ວຮ້າຍອື່ນໆ ອີກ; ເຊັ່ນ: ການປົນເປກັນລະຫວ່າງຍິງ-ຊາຍ, ການນຳໃຊ້ບົດເພງ ແລະ ເຄື່ອງດົນຕີ, ການດື່ມສິ່ງມືນເມົາ ແລະ ຢາເສບຕິດ, ແລະ ບັນດາຄວາມຊົ່ວຮ້າຍອື່ນໆ, ແລະ ບາງທີກໍ່ອາດມີສິ່ງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່ານັ້ນເກີດຂຶ້ນ, ເຊິ່ງກໍຄື ຊິຣິກໃຫຍ່, ອັນເກີດຈາກການເຮັດເກີນຢ່າງຂອບເຂດຕໍ່ຣໍຊູລ ລຸລລໍຫ໌ ﷺ ຫຼື ຕໍ່ບຸກຄົນອື່ນໆ ທີ່ເປັນຄົນສໍລິຫ໌ ດ້ວຍການຂໍວິງວອນຕໍ່ພວກເພິ່ນ, ຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກພວກເພິ່ນ, ຂໍການສະໜັບສະໜູນຈາກພວກເພິ່ນ, ແລະ ການມີຄວາມເຊື່ອວ່າພວກເພິ່ນຮູ້ໃນສິ່ງທີ່ເລິກລັບ, ຕະຫຼອດຈົນບັນດາສິ່ງອື່ນໆ ໃນທຳນອງດຽວກັນທີ່ເປັນການປະຕິເສດສັດທາ ຊຶ່ງຄົນຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ປະຕິບັດກັນ ໃນເວລາທີ່ພວກເຂົາຈັດງານສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນເກີດຂອງນະບີ ﷺ ແລະ ຂອງຄົນອື່ນໆ ທີ່ພວກເຂົາເອີ້ນວ່າເປັນຄົນສໍລິຫ໌, ແລະ ມີລາຍງານທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ຈາກຣໍຊູລ ລຸລລໍຫ໌ ﷺ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:

«إِيَّاكُم وَالغُلُوُّ فِي الدِّينِ، فَإِنَّمَا أَهْلَكَ مَن كَانَ قَبْلَكُم الغُلُوَّ فِي الدِّينِ».

«ພວກເຈົ້າຈົ່ງລະວັງການເຄັ່ງຄັດເກີນຂອບເຂດໃນເລື່ອງສາສະໜາ, ເພາະແທ້ຈິງແລ້ວ ການເຄັ່ງຄັດເກີນຂອບເຂດໃນເລື່ອງສາສະໜາ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ບັນດາຊົນຊາດກ່ອນພວກເຈົ້າພິນາດ» ແລະ ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ຫຍັງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:

«لَا تُطْرُونِي كَمَا أَطْرَتِ النَّصَارَى ابْنَ مَرْيَمَ، إِنَّمَا أَنَا عَبدٌ، فَقُولُوا: عَبدُ اللهِ وَرَسُولُه».

«ຢ່າໄດ້ສັນລະເສີນຂ້ອຍ ຄືທີ່ຊາວຄຣິດສະຕຽນໄດ້ສັນລະເສີນບຸດຂອງພຣະນາງມັຣຍຳ, ແທ້ຈິງ ຂ້ອຍເປັນພຽງບ່າວ, ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກ່າວວ່າ: ຂ້ອຍເປັນບ່າວຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ເປັນສາສະນະທູດຂອງພຣະອົງ» ບັນທຶກໂດຍ ອັລບຸກຄໍຣີ ໃນຊໍຮິຫ໌ຂອງທ່ານ, ຈາກຫະດີສຂອງ ທ່ານ ອຸມັຣ (ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງພໍພຣະໄທຕໍ່ທ່ານ).

ແລະ ໜຶ່ງໃນເລື່ອງທີ່ໜ້າປະຫຼາດໃຈ ແລະ ແປກກໍຄື: ການທີ່ຄົນຈຳນວນຫຼາຍພັດມີຄວາມກະຕືລືລົ້ນ ແລະ ພາກພຽນໃນການເຂົ້າຮ່ວມງານສະເລີມສະລອງທີ່ເປັນບິດອະຫ໌ເຫຼົ່ານີ້, ທັ້ງຍັງປົກປ້ອງມັນ, ແຕ່ພັດລະເລີຍຕໍ່ສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກຳນົດເປັນພັນທະແກ່ພວກເຂົາ ໃນການເຂົ້າຮ່ວມກັນລະຫມາດຈຸມາອະຫ໌ (ວັນສຸກ) ແລະ ຈະມາອະຫ໌ (ເປັນໝູ່ຄະນະ), ໂດຍບໍ່ໄດ້ໃສ່ໃຈກັບເລື່ອງດັ່ງກ່າວເລີຍ, ແລະ ບໍ່ເຫັນວ່າຕົນເອງໄດ້ກະທຳສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ແລະ ບໍ່ຕ້ອງສົງໃສເລີຍວ່າສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນແມ່ນມາຈາກຄວາມອ່ອນແອຂອງອີ່ມານ (ຄວາມສັດທາ), ການຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ແລະ ການທີ່ຫົວໃຈຖືກປົກຄຸມໄປດ້ວຍບາບກຳ ແລະ ການຝ່າຝືນຊະນິດຕ່າງໆ. ເຮົາຂໍຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໃຫ້ປະທານຄວາມປອດໄພໃຫ້ພົ້ນໄພແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ແກ່ຊາວມຸສລິມທັງຫຼາຍ.

ແລະ ໜຶ່ງໃນນັ້ນກໍຄື: ການທີ່ບາງຄົນມີຄວາມເຊື່ອວ່າ ສາດສະດາທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ຈະມາຮ່ວມງານສະເຫລີມສະຫລອງວັນເກີດ; ດ້ວຍເຫດນີ້ພວກເຂົາຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນຢືນໃຫ້ກຽດເພິ່ນ ພ້ອມທັງກ່າວຄຳທັກທາຍ ແລະ ຕ້ອນຮັບ, ແລະນີ້ຄືຄວາມເຊື່ອທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງອັນໃຫຍ່ຫລວງທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນຄວາມໂງ່ຈ້າທີ່ຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດ, ເພາະແທ້ຈິງແລ້ວ ທ່ານສາດສະດາທູດ ﷺ ຈະບໍ່ອອກຈາກຫລຸມສົບຂອງທ່ານກ່ອນວັນກິຍາມະຫ໌, ແລະບໍ່ສາມາດຕິດຕໍ່ກັບບຸກຄົນໃດໄດ້, ແລະ ບໍ່ໄດ້ມາຮ່ວມໃນການຊຸມນຸມຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ທວ່າທ່ານຍັງຄົງຢູ່ໃນຫລຸມສົບຂອງທ່ານຈົນເຖິງວັນກິຍາມະຫ໌, ແລະດວງວິນຍານຂອງທ່ານກໍ່ຢູ່ໃນສະຖານທີ່ອັນສູງສົ່ງທີ່ສຸດ (ອິລລິຈິນ) ຢູ່ກັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງທ່ານ ໃນສະຖານທີ່ແຫ່ງກຽດຕິຍົດ, ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ຕາອາລາ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:

﴿ثُمَّ إِنَّكُمْ بَعْدَ ذَلِكَ لَمَيِّتُونَ15 ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ16﴾

(ຫຼັງຈາກນັ້ນ ແທ້ຈິງພວກເຈົ້າຕ້ອງຕາຍຢ່າງແນ່ນອນ)

(ແລ້ວແທ້ຈິງ ພວກເຈົ້າຈະຖືກໃຫ້ຟື້ນຄືນຊີບຂຶ້ນມາໃນວັນກິຍາມະຫ໌) [ອັລ-ມຸມິນູນ: 15, 16].

ທ່ານ​ນະ​ບີ ﷺ ໄດ້​ກ່າວ​ວ່າ:

«أَنَا أَوَّلُ مَنْ يَنْشَقُّ عَنْهُ القَبْرُ يَومَ القِيَامَةِ، وَأَنَا أَوَّلُ شَافِعٍ، وَأَوَّلُ مُشَفَّعٍ».

«ຂ້ອຍຄືຄົນທຳອິດທີ່ຫຼຸມຝັງສົບຈະຖືກເປີດອອກໃຫ້ໃນວັນກິຢາມະຫ໌, ແລະ ຂ້ອຍຄືຜູ້ໃຫ້ການຊະຟາອະຫ໌ຄົນທຳອິດ, ແລະ ເປັນຄົນທຳອິດທີ່ການຊະຟາອະຫ໌ຈະຖືກຕອບຮັບ» ຂໍການສະດຸດີອັນປະເສີດຍິ່ງ ແລະ ຄວາມສັນຕິສຸກປອດໄພຈາກພຣະຜູ້ອະພິບານ ຈົ່ງມີແດ່ທ່ານດ້ວຍເຖີດ.

ໂອງການທັງສອງອັນຊົງກຽດນີ້ ແລະ ຫະດີຊອັນຊົງກຽດ, ຕະຫຼອດຈົນພຣະຄໍາພີ ແລະ ຫະດີຊອື່ນໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍໃນທຳນອງດຽວກັນ: ທັງໝົດນີ້ລ້ວນບົ່ງບອກວ່າ ທ່ານນະບີ ຊໍລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ແລະ ບັນດາຜູ້ຕາຍຄົນອື່ນໆ, ແທ້ຈິງແລ້ວພວກເຂົາຈະອອກມາຈາກຫຼຸມສົບຂອງພວກເຂົາໃນວັນກິຢາມະຫ໌, ແລະ ເລື່ອງນີ້ເປັນທີ່ເອກະພາບກັນໃນໝູ່ນັກວິຊາການຊາວມຸສລິມ; ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຂັດແຍ້ງໃດໆ ລະຫວ່າງພວກເຂົາ. ສະນັ້ນ, ຈຶ່ງສົມຄວນແກ່ມຸສລິມທຸກຄົນທີ່ຈະເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້, ແລະ ລະມັດລະວັງຕໍ່ສິ່ງທີ່ບັນດາຜູ້ໂງ່ເຂົາ ແລະ ຜູ້ທີ່ຄ້າຍຄືພວກເຂົາໄດ້ອຸປະໂຫລກຂຶ້ນ ຈາກບັນດາສິ່ງໃໝ່ໆ ໃນສາສະໜາ ແລະ ເລື່ອງງົມງາຍ; ເຊິ່ງອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງປະທານຫລັກຖານໃດໆ ໃຫ້ແກ່ມັນເລີຍ, ແລະ ອັລລໍຫ໌ຄືຜູ້ທີ່ຖືກຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອ, ແລະ ຕໍ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ເຮົາຂໍມອບໝາຍ, ແລະ ບໍ່ມີອຳນາດ ແລະ ພະລັງໃດໆ ເວັ້ນແຕ່ດ້ວຍພຣະອົງ.

ສຳລັບການຊໍລະວາດ ສັນລະເສີນ ແລະ ການຂໍຄວາມສັນຕິສຸກແດ່ທ່ານຣໍຊູລ ລຸລລໍຫ໌ ﷺ: ແມ່ນໜຶ່ງໃນການເຂົ້າໃກ້ຊິດ (ກັບພຣະເຈົ້າ) ທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດ, ແລະ ເປັນໜຶ່ງໃນການງານທີ່ມີຄຸນນະທຳ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿إِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَٰٓئِكَتَهُۥ يُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِيِّۚ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ صَلُّواْ عَلَيۡهِ وَسَلِّمُواْ تَسۡلِيمًا56﴾

ຄວາມວ່າ: (ແທ້ຈິງ ອັລລໍຫ໌ ແລະ ບັນດາມະລາອິກະຫ໌ຂອງພຣະອົງ ຈະປະທານພອນໃຫ້ແກ່ທ່ານນະບີ, ໂອ້ ບັນດາຜູ້ສັດທາທັງຫລາຍ, ພວກເຈົ້າຈົ່ງປະທານພອນໃຫ້ແກ່ລາວ ແລະ ຈົ່ງໃຫ້ຄວາມສັນຕິສຸກແກ່ລາວຢ່າງສົມບູນ) [ອັລ-ອະຫ໌ຊາບ: 56] ທ່ານ​ນະ​ບີ ﷺ ໄດ້​ກ່າວ​ວ່າ:

«مَنْ صَلَّى عَلَيَّ وَاحِدَةً؛ صَلَّى اللهُ عَلَيهِ بِهَا عَشْرًا».

«ຜູ້ໃດທີ່ຊໍລະວາດ ໃຫ້ຂ້ອຍໜຶ່ງຄັ້ງ, ພຣະອົງຈະຊໍລະວາດ ສັນລະເຊີນໃຫ້ລາວສິບຄັ້ງ» ແລະ ມັນຖືກບັນຍັດໄວ້ໃນທຸກຊ່ວງເວລາ, ແລະຖືກເນັ້ນຫນັກເປັນພິເສດໃນຕອນທ້າຍຂອງທຸກການລະຫມາດ, ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຍັງເປັນພາກບັງຄັບຕາມທັດສະນະຂອງນັກວິຊາການກຸ່ມຫນຶ່ງ ໃນການກ່າວຕັດຊະຮຸດຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງທຸກການລະຫມາດ. ແລະ ການເປັນສຸນນະຫ໌ຂອງມັນຍິ່ງຖືກເນັ້ນຫນັກໃນຫຼາຍໆກໍລະນີ; ເຊິ່ງໃນນັ້ນລວມມີ ຫຼັງຈາກການອະຊານ, ເມື່ອມີການກ່າວເຖິງທ່ານ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ, ແລະ ໃນວັນສຸກ ແລະ ຄືນຂອງມັນ, ດັ່ງທີ່ຮະດິຊຫຼວງຫຼາຍໄດ້ບົ່ງຊີ້ເອົາໄວ້.

ຂໍຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ຊົງໂປດປະທານຄວາມສຳເລັດແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ບັນດາຊາວມຸສລິມທັງຫຼາຍ ເພື່ອໃຫ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງຖ່ອງແທ້ໃນສາສະໜາຂອງພຣະອົງ ແລະ ໃຫ້ມີຄວາມໝັ້ນຄົງຢູ່ບົນສາສະໜານັ້ນ, ແລະ ຂໍຊົງໂປດໃຫ້ທຸກຄົນໄດ້ຍຶດໝັ້ນໃນຊຸນນະຫ໌ ແລະ ລະແວດລະວັງຈາກບິດອະຫ໌, ແທ້ພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ຊົງເມດຕາທີ່ດີເລິດ.

ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງປະທານການສະດຸດິ ຄວາມສັນຕິ ແລະ ຄວາມຈຳເລີນແດ່ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດຂອງເຮົາ ແດ່ຄອບຄົວຂອງທ່ານ ແລະ ມິດສະຫາຍຂອງທ່ານ.

***

بِسْمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِيمِ

ວະລາສານ ທີ່ຫົກ:

ຂໍ້ຊີ້ຂາດກ່ຽວກັບການສະເຫຼີມສະຫຼອງຄ່ຳຄືນແຫ່ງອິສຣໍອ໌ ແລະ ມຽະຣອຕ

ມວນການສັນລະເສິນເປັນສິດຂອງອັລລໍຫ໌, ຊໍລະວາດ ແລະ ສະລາມສັນຕິ ຂໍຈົ່ງປະສົບຕໍ່ຣໍຊູລຂອງອັລລໍຮ໌, ພ້ອມດ້ວຍວົງວານ ແລະ ມິດສະຫາຍຂອງທ່ານ.

ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສເລີຍວ່າ ເຫດການອິສຣໍ ແລະ ມຽະຣອຕ ແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາສິ່ງອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງອັລລໍຮ໌ ທີ່ເປັນການຢືນຢັນເຖິງຄວາມສັດຈິງຂອງສາສະນະທູດຂອງພຣະອົງ, ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ﷺ, ແລະ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຕຳແໜ່ງຂອງທ່ານຕໍ່ໜ້າອັລລໍຮ໌ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່, ເຊັ່ນດຽວກັນນັ້ນ ມັນຢັງເປັນຫລັກຖານທີ່ຊີ້ບອກເຖິງອານຸພາບອັນມະຫັດສະຈັນຂອງອັລລໍຮ໌, ແລະ ຄວາມສູງສົ່ງຂອງພຣະອົງ ຊຸບຮານະຮູ ວະຕະອາລາ ເໜືອບັນດາສິ່ງຖືກສ້າງທັງໝົດຂອງພຣະອົງ, ອັລລໍຫ໌ ຊຸບຮານະ ຮູວະຕະອາລາ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿سُبۡحَٰنَ ٱلَّذِيٓ أَسۡرَىٰ بِعَبۡدِهِۦ لَيۡلٗا مِّنَ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ إِلَى ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡأَقۡصَا ٱلَّذِي بَٰرَكۡنَا حَوۡلَهُۥ لِنُرِيَهُۥ مِنۡ ءَايَٰتِنَآۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ1﴾

(ມະຫາບໍຣິສຸດແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຊົງນຳບ່າວຂອງພຣະອົງເດີນທາງໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ຈາກມັສຍິດອັລ-ຮະຣອມ ໄປຍັງມັສຍິດອັລ-ອັກຊໍ, ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ໃຫ້ຄວາມຈຳເຣີນແກ່ບໍລິເວນອ້ອມຮອບມັນ, ເພື່ອທີ່ຈະໃຫ້ທ່ານໄດ້ເຫັນສ່ວນໜຶ່ງຈາກບັນດາສັນຍານຂອງເຮົາ, ແທ້ຈິງພຣະອົງເປັນຜູ້ຊົງໄດ້ຍິນ ຜູ້ຊົງເຫັນ.)

[ອັລ-ອິສຣໍ: 1].

ມີລາຍງານທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ລາຍງາຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເຖິງທ່ານສາສະນະທູດຂອງອັລລໍຮ໌ ﷺ ວ່າ ທ່ານໄດ້ຖືກນຳຂຶ້ນສູ່ຊັ້ນຟ້າທັ້ງຫຼາຍ, ແລະ ປະຕູຂອງຊັ້ນຟ້າກໍໄດ້ຖືກເປີດອອກໃຫ້ແກ່ທ່ານ ຈົນກະທັ່ງຜ່ານພົ້ນຊັ້ນຟ້າທີເຈັດໄປ. ຈາກນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງທ່ານ ກໍ່ໄດ້ສົນທະນາກັບທ່ານຕາມທີ່ພຣະອົງປະສົງ, ແລະ ໄດ້ບັນຍັດການລະຫມາດຫ້າເວລາໃຫ້ແກ່ທ່ານ. ເຊິ່ງເບື້ອງຕົ້ນ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ບັນຍັດມັນໄວ້ ຫ້າສິບເວລາ, ແຕ່ນະບີມຸຮຳມັດ ﷺ ຂອງພວກເຮົາກໍບໍ່ຢຸດຢັ້ງທີ່ຈະກັບໄປຂໍການຜ່ອນຜັນ, ຈົນກະທັ່ງພຣະອົງໄດ້ກຳໜົດໃຫ້ເຫຼືອພຽງຫ້າເວລາ. ສະນັ້ນ, ມັນຈຶ່ງເປັນຫ້າເວລາໃນການປະຕິບັດ, ແລະ ເປັນຫ້າສິບເທົ່າໃນຜົນບຸນ; ເພາະວ່າຄວາມດີໜຶ່ງຢ່າງນັ້ນຈະຖືກຕອບແທນເປັນສິບເທົ່າ. ດັ່ງນັ້ນ, ມວນການສັນລະເສີນ ແລະ ການຂອບພຣະຄຸນທັງຫລາຍຈຶ່ງເປັນກຳມະສິດຂອງອັລລໍຮ໌ ຕໍ່ຄວາມໂປດປານທັງໝົດຂອງພຣະອົງ.

ແລະ ສຳລັບຄ່ຳຄືນທີ່ເຫດການອິສຣໍມຽະຣອຕໄດ້ເກີດຂຶ້ນນັ້ນ, ບໍ່ມີລາຍງານໃນບັນດາຫະດີຊທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ທີ່ກຳນົດມັນໄວ້, ທັງໃນເດືອນຣໍຍັບ ແລະ ເດືອນອື່ນໆ, ແລະທຸກສິ່ງທີ່ຖືກລາຍງານມາກ່ຽວກັບການກຳນົດຄືນດັ່ງກ່າວ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນຈາກທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮ໌ຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ ຕາມທັດສະນະຂອງບັນດານັກວິຊາການດ້ານຫະດີຊ, ແລະ ອັລລໍຮ໌ຊົງມີວິທະຍາປັນຍາອັນສູງສົ່ງ ໃນການທີ່ພຣະອົງຊົງເຮັດໃຫ້ມະນຸດລືມມັນ, ແລະ ຫາກວ່າການກຳນົດຄືນດັ່ງກ່າວໄດ້ຮັບການຢືນຢັນ ກໍບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຊາວມຸສລິມກຳນົດເອົາມັນເປັນຄືນພິເສດເພື່ອປະກອບອິບາດະຫ໌ໃດໆ, ແລະ ກໍບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຂົາຈັດງານສະເຫຼີມສະຫຼອງ; ເພາະວ່າ ທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮ໌ຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ ແລະ ບັນດາສໍຫາບະຮ໌ຂອງທ່ານ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮູມ ກໍ່ບໍ່ໄດ້ຈັດງານສະເຫຼີມສະຫຼອງມັນ, ແລະ ບໍ່ໄດ້ກຳນົດສິ່ງໃດເປັນການພິເສດສຳລັບມັນ. ຫາກການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນຄ່ຳຄືນດັ່ງກ່າວເປັນສິ່ງທີ່ຖືກບັນຍັດໄວ້ໃນສາສະໜາ, ທ່ານຣໍຊູລ ﷺ ກໍ່ຄົງຈະຊີ້ແຈງມັນໃຫ້ແກ່ປະຊາຊາດຂອງທ່ານແລ້ວ; ບໍ່ວ່າຈະເປັນດ້ວຍຄຳເວົ້າ ຫຼື ດ້ວຍການກະທຳກໍ່ຕາມ. ແລະ ຫາກມີສິ່ງໃດຈາກເລື່ອງນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ກໍ່ຄົງຈະເປັນທີ່ຮັບຮູ້ ແລະ ເປັນທີ່ເລື່ອງລືກັນໄປແລ້ວ, ແລະ ບັນດາຊໍຮາບະຫ໌ກໍ່ຄົງຈະລາຍງານມັນມາເຖິງພວກເຮົາແລ້ວ. ເພາະພວກເຂົາໄດ້ລາຍງານຈາກນະບີຂອງພວກເຂົາ ﷺ ທຸກສິ່ງທີ່ປະຊາຊາດຕ້ອງການ, ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ລະເລີຍສິ່ງໃດຈາກສາສະໜາເລີຍ, ແຕ່ພວກເຂົາຄືຜູ້ທີ່ລ່ວງໜ້າໄປສູ່ທຸກຄວາມດີງາມ. ດັ່ງນັ້ນ, ຫາກການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນຄ່ຳຄືນນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ຖືກບັນຍັດໄວ້ໃນສາສະໜາ ພວກເຂົາກໍ່ຄົງຈະເປັນຜູ້ທຳອິດທີ່ປະຕິບັດມັນ. ແລະ ທ່ານນະບີ ﷺ ເປັນຜູ້ທີ່ປາດຖະຫນາດີຕໍ່ມວນມະນຸດທີ່ສຸດ, ທ່ານໄດ້ເຜີຍແຜ່ສານຢ່າງຄົບຖ້ວນສົມບູນ ແລະ ໄດ້ປະຕິບັດຫນ້າທີ່ທີ່ໄດ້ຮັບມອບຫມາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ດັ່ງນັ້ນ, ຖ້າຫາກວ່າການໃຫ້ຄວາມສຳຄັນ ແລະ ການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນຄ່ຳຄືນນີ້ເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຈາກສາສະໜາຂອງອັລລໍຫ໌ແລ້ວ, ທ່ານນະບີ ﷺ ກໍ່ຄົງຈະບໍ່ລະເລີຍ ແລະ ບໍ່ປິດບັງມັນໄວ້. ເມື່ອບໍ່ມີສິ່ງໃດຈາກທີ່ກ່າວມານັ້ນເກີດຂຶ້ນ; ຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າ ການສະເຫຼີມສະຫຼອງ ແລະ ການໃຫ້ຄວາມສຳຄັນຕໍ່ມັນນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນສ່ວນຫນຶ່ງຈາກອິສລາມເລີຍ. ອັລລໍຫ໌ໄດ້ເຮັດໃຫ້ສາສະໜາຂອງອຸມມະຫ໌ນີ້ສົມບູນແລ້ວ, ແລະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມໂປດປານຂອງພຣະອົງຄົບຖ້ວນສົມບູນແກ່ພວກເຂົາ, ແລະ ໄດ້ຕຳຫນິຜູ້ທີ່ບັນຍັດສິ່ງໃຫມ່ຂຶ້ນມາໃນສາສະໜາໃນສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ອະນຸຍາດ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຜູ້ສູງສົ່ງໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຄຳພີອັນຊັດແຈ້ງຂອງພຣະອົງວ່າ:

﴿...ٱلۡيَوۡمَ أَكۡمَلۡتُ لَكُمۡ دِينَكُمۡ وَأَتۡمَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ نِعۡمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ ٱلۡإِسۡلَٰمَ دِينٗا...﴾

(...ມື້ນີ້ເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານສົມບູນແລ້ວ ແລະ ເຮົາໄດ້ໃຫ້ຄວາມໂປດປານຂອງເຮົາສົມບູນ ເຮົາເລືອກໃຫ້ອິສລາມເປັນສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານ...)

[ອັລ-ມາອິດະຫ໌ : 3] ແລະ ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَٰٓؤُاْ شَرَعُواْ لَهُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا لَمۡ يَأۡذَنۢ بِهِ ٱللَّهُۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةُ ٱلۡفَصۡلِ لَقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۗ وَإِنَّ ٱلظَّٰلِمِينَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ21﴾

(ຫຼື ວ່າພວກເຂົາມີບັນດາພາຄີທີ່ໄດ້ວາງບົດບັນຍັດທາງສາສະໜາໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ໃນສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງອະນຸຍາດ? ແລະ ຫາກບໍ່ແມ່ນພຣະດຳລັດແຫ່ງການຕັດສິນ (ທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ກ່ອນ) ແນ່ນອນກໍຄົງຈະຖືກຕັດສິນລະຫວ່າງພວກເຂົາໄປແລ້ວ. ແລະ ແທ້ຈິງບັນດາຜູ້ອະທຳນັ້ນ ສຳລັບພວກເຂົາຄືການລົງໂທດອັນເຈັບປວດ.) [ອັຊ-ຊູຣໍ: 21].

ແລະ ໄດ້ມີການຢືນຢັນໃນບັນດາຫະດີຊທີ່ຊໍເຮັຍຫ໌ຈາກທ່ານຣໍຊູລ ຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ເຖິງການຕັກເຕືອນຈາກສິ່ງທີ່ເປັນບິດອະຫ໌, ແລະ ການຊີ້ແຈ້ງຢ່າງເປີດເຜີຍວ່າສິ່ງດັ່ງກ່າວເປັນການຫຼົງຜິດ; ເພື່ອເປັນການເຕືອນສະຕິແກ່ອຸມມະຫ໌ເຖິງຄວາມອັນຕະລາຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງມັນ, ແລະ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາອອກຫ່າງຈາກການກະທຳມັນ, ແລະ ສ່ວນໜຶ່ງໃນນັ້ນຄື: ສິ່ງທີ່ຖືກຢືນຢັນໃນຊໍເຮັຍຫ໌ທັງສອງ ຈາກການລາຍງານຂອງທ່ານຍິງອາອີຊະຫ໌ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮາ, ຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:

«مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ؛ فَهُوَ رَدٌّ».

“ໃຜກໍ່ຕາມທີເຮັດສິ່ງອື່ນໃນກິດຈະການສາສະໜາຂອງເຮົາ ເຊິ່ງສິ່ງນັ້ນ ເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຊ້ໃຫ້ເຮັດ (ບໍ່ມີແບບຢ່າງ) ດັງນັ້ນສິ່ງທີ່ເຮັດຂຶ້ນມາໃໝ່ນັ້ນຍ່ອມຖືກປະຕິເສດ (ບໍ່ຖືກຕອບຮັບຈາກອັລລໍຫ໌)” ແລະ ໃນອີກລາຍງານໜຶ່ງຂອງອິ່ມາມມຸສລິມ:

«مَنْ عَمِلَ عَمَلًا لَيْسَ عَلَيهِ أَمْرَنَا؛ فَهُوَ رَدٌّ».

“ໃຜກໍ່ຕາມທີເຮັດສິ່ງອືນໃນກິດຈະການສາດສະໜາທີ່ເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຊ້ ດັງນັ້ນກິດຈະການນັ້ນຈະຖືກປະຕິເສດບໍ່ຕອບຮັບ” ແລະ ໃນສໍເຮັຍຫ໌ມຸສລິມ ຈາກທ່ານຈາບິຣ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ທ່ານຣໍຊຸລ ﷺ ເຄີຍກ່າວໃນຄຸດບະຫ໌ຂອງທ່ານໃນວັນສຸກວ່າ:

«أَمَا بَعْدَ، فَإِنَّ خَيرَ الحَدِيثِ كِتَابُ اللهِ، وَخَيرَ الهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ ﷺ، وَشَرَّ الأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا، وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ».

<<ຫຼັງຈາກນີ້، ແທ້ຈິງຄຳເວົ້າທີ່ດີທີ່ສຸດຄືຄຳພີຂອງອັລລໍຫ໌، ແລະ ແນວທາງທີ່ດີທີ່ສຸດຄືແນວທາງຂອງມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ، ແລະ ເລື່ອງລາວທີ່ຊົ່ວຮ້າຍທີ່ສຸດຄືບັນດາສິ່ງທີ່ຖືກອຸປະໂລກຂຶ້ນມາໃໝ່، ແລະທຸກ ໆ ບິດອະຫ໌ເປັນການຫລົງຜິດ>> ທ່ານ ອັນ-ນາຊາອີ ໄດ້ລາຍງານເພີ່ມດ້ວຍສາຍລາຍງານທີ່ດີ ດັ່ງນີ້:

«وَكُلَّ ضَلَالَةٍ فِي النَّارِ».

«ແລະທຸກ ໆ ການຫລົງຜິດແມ່ນຢູ່ໃນໄຟນະລົກ.» ໃນບັນທຶກຊຸນັນ ລາຍງານຈາກທ່ານ ອັລ-ອິຣບາດ ບິນ ຊາຣິຍະຫ໌ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ກ່າວວ່າ: ທ່ານຣໍຊູລລຸລລໍຫ໌ ﷺ ໄດ້ຕັກເຕືອນພວກເຮົາ ດ້ວຍຄຳຕັກເຕືອນອັນເລິກເຊິ່ງ, ທີ່ເຮັດໃຫ້ຫົວໃຈເກີດຄວາມຫວັ່ນເກງ, ແລະ ດວງຕາໄດ້ຫຼັ່ງນ້ຳຕາອອກມາ. ພວກເຮົາຈຶ່ງໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ້ ທ່ານຣໍຊູລລຸລລໍຫ໌! ຄືກັບວ່ານີ້ເປັນຄຳຕັກເຕືອນເພື່ອສັ່ງລາ, ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງສັ່ງສອນພວກເຮົາດ້ວຍເຖີດ, ທ່ານຈຶ່ງໄດ້ກ່າວວ່າ:

«أُوصِيكُم بِتَقْوَى اللهِ وَالسَّمعِ وَالطَّاعَةِ وَإِنْ تَأَمَّرَ عَلَيكُم عَبدٌ، فَإِنَّهُ مَنْ يَعِشْ مِنْكُم فَسَيَرَى اخْتِلَافًا كَثِيرًا، فَعَلَيكُم بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الخلُفَاءِ الرَّاشِدِينَ المَهْدِيِّينَ مِنْ بَعْدِي، تَمَسَّكُوا بِهَا وَعَضُّوا عَلَيْهَا بِالنَّوَاجِذِ، وَإِيَّاكُم وَمُحْدَثَاتِ الأُمُورِ، فَإِنَّ كُلَّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٍ وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ».

"ຂ້ອຍຂໍສັ່ງເສຍພວກເຈົ້າໃຫ້ມີຄວາມຢຳເກງຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ແລະໃຫ້ຮັບຟັງ ແລະ ເຊື່ອຟັງ (ຜູ້ນຳ) ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຖືກປົກຄອງໂດຍຜູ້ເປັນທາດ ກໍ່ຕາມ, ເພາະແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດໃນຫມູ່ພວກເຈົ້າທີ່ມີຊີວິດຢູ່ຕໍ່ໄປ ລາວກໍຈະໄດ້ເຫັນກັບຄວາມຂັດແຍ້ງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈົ່ງຍຶດຫມັ້ນຕາມແນວທາງ (ສຸນນະຫ໌) ຂອງຂ້ອຍ ແລະ ແນວທາງຂອງບັນດາຄໍລີຟະຫ໌ຜູ້ຊົງຄຸນທຳ ທີ່ໄດ້ຮັບການຊີ້ແນະແນວທາງທີ່ຖືກຕ້ອງຫຼັງຈາກຂ້ອຍ, ຈົ່ງຍຶດຫມັ້ນໃນມັນ ແລະ ກັດມັນໄວ້ດ້ວຍແຂ້ວກົກ, ແລະ ພວກເຈົ້າຈົ່ງລະວັງບັນດາສິ່ງທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນມາໃຫມ່ (ໃນສາສະຫນາ), ເພາະແທ້ຈິງທຸກໆ ສິ່ງທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນມາໃຫມ່ນັ້ນຄືບິດອະຫ໌, ແລະ ທຸກໆ ບິດອະຫ໌ນັ້ນຄືການຫລົງທາງ." ແລະ ຫະດິຊຕ່າງ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ມີຢູ່ຫຼວງຫລາຍ.

ແລະ ມີຫຼັກຖານຢັ້ງຢືນຈາກບັນດາຊໍຮາບະຫ໌ຂອງທ່ານນະບີ ﷺ, ແລະ ຈາກບັນດາສະລັຟ ອັສ-ສໍລິຫ໌ (ບັນພະຊົນຜູ້ຊອບທຳ) ຫຼັງຈາກພວກທ່ານ; ເຖິງການຕັກເຕືອນໃຫ້ລະວັງ ແລະ ຫ່າງໄກຈາກບັນດາບິດອະຫ໌ (ສິ່ງແປກໃໝ່ໃນສາສະໜາ); ທັງນີ້ກໍເພາະວ່າມັນຄືການເພີ່ມເຕີມໃນສາສະໜາ, ແລະ ເປັນບົດບັນຍັດທີ່ອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງອະນຸຍາດ, ແລະ ເປັນການເອົາແບບຢ່າງສັດຕູຂອງອັລລໍຫ໌ ຄື ຊາວຢິວ ແລະ ຄຣິດສະຕຽນ ໃນການທີ່ພວກເຂົາເພີ່ມເຕີມໃນສາສະໜາຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ປະດິດສິ່ງໃໝ່ຂຶ້ນໃນສາສະໜານັ້ນ ເຊິ່ງອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງອະນຸຍາດ, ແລະ ເພາະວ່າຜົນທີ່ຕາມມາຂອງມັນກໍຄື ການຫຼຸດທອນຄຸນຄ່າຂອງສາສະໜາອິສລາມ, ແລະ ການກ່າວຫາວ່າມັນບໍ່ມີຄວາມສົມບູນ, ແລະ ເປັນທີ່ຊາບກັນດີວ່າໃນສິ່ງນີ້ມີຄວາມເສຍຫາຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍທີ່ໜ້າລັງກຽດ, ແລະ ເປັນການຂັດແຍ້ງກັບຄຳດຳຣັດຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່:

﴿...ٱلۡيَوۡمَ أَكۡمَلۡتُ لَكُمۡ دِينَكُمۡ...﴾

(...ມື້ນີ້ເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານສົມບູນແລ້ວ...) [ອັລ-ມາອິດະຫ໌ : 3], ການຝ່າຝືນຢ່າງຊັດເຈນຕໍ່ບັນດາຫະດີສຂອງສາດສະນະທູດ ﷺ ທີ່ກ່າວເຕືອນໃຫ້ອອກຫ່າງຈາກບັນດາບິດອະຫ໌.

ທັງນີ້, ແລະ ຫວັງວ່າຫຼັກຖານຕ່າງໆ ທີ່ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວມານັ້ນ ຈະພຽງພໍ ແລະ ເປັນທີ່ໜ້າເຊື່ອຖືສຳລັບຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາສັດຈະທຳ ໃນການປະຕິເສດບິດອະຫ໌ນີ້; ກ່າວຄື: ບິດອະຫ໌ຂອງການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນຄືນອິສຣໍອ໌ ແລະ ມຽະຣໍຈ, ແລະ ການຕັກເຕືອນໃຫ້ຫ່າງໄກຈາກມັນ, ແລະ ຢັ້ງຢືນວ່າມັນບໍ່ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຈາກສາສະໜາອິສລາມແຕ່ຢ່າງໃດ.

ແລະ ເນື່ອງຈາກພັນທະທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກຳໜົດໄວ້ໃນການຕັກເຕືອນຊາວມຸສລິມ, ການຊີ້ແຈງສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ບັນຍັດໄວ້ແກ່ພວກເຂົາໃນເລື່ອງສາສະໜາ, ແລະ ຫ້າມບໍ່ໃຫ້ມີການປິດບັງຄວາມຮູ້; ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເຫັນວ່າ ຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຕັກເຕືອນພີ່ນ້ອງມຸສລິມຂອງຂ້າພະເຈົ້າກ່ຽວກັບບິດອະຫ໌ນີ້, ເຊິ່ງໄດ້ແຜ່ລາມໄປໃນຫຼາຍໆພື້ນທີ່, ຈົນກະທັ້ງຄົນບາງກຸ່ມຄິດວ່າມັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສາສະໜາ.

ແລະ ອັລລໍຫ໌ຄືຜູ້ທີ່ຖືກວິງວອນຂໍ ໃຫ້ຊົງປັບປຸງແກ້ໄຂສະພາບການຕ່າງໆ ຂອງບັນດາມຸສລິມທັ້ງຫຼາຍ, ແລະ ປະທານແກ່ພວກເຂົາເຊິ່ງຄວາມເຂົ້າໃຈຖ່ອງເເທ້ໃນສາສະໜາ, ແລະ ຊົງປະທານຄວາມສຳເລັດແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ພວກເຂົາໃນການຍຶດໝັ້ນຕໍ່ສັດຈະທຳ ແລະ ດຳລົງໝັ້ນຄົງຢູ່ກັບມັນ, ພ້ອມທັງລະຖິ້ມສິ່ງທີ່ຂັດແຍ້ງກັບມັນ. ເເທ້ຈິງ ພຣະອົງນັ້ນຊົງເປັນຜູ້ມີສິດ ແລະ ເປັນຜູ້ຊົງອະນຸພາບໃນເລື່ອງດັງກ່າວ.

ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງປະທານການສະດຸດິ, ຄວາມສັນຕິ ແລະ ຄວາມຈຳເລີນ ແດ່ບ່າວຂອງພຣະອົງ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ, ນະບີມຸຮຳມັດຂອງເຮົາ, ຄອບຄົວຂອງທ່ານ ແລະ ບັນດາມິດສະຫາຍຂອງທ່ານ.

***

بِسْمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِيمِ

ວາລະສານ ທີ່ເຈັດ:

ຂໍ້ຕັດສິນກ່ຽວກັບການສະເຫລີມສະຫລອງໃນຄ່ຳຄືນເຄິ່ງເດືອນຊະອ໌ບານ

ມວນການສັນລະເສີນເປັນຂອງອັລລໍຫ໌ ພຣະຜູ້ຊົງເຮັດໃຫ້ສາສະໜາສົມບູນແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ໄດ້ຊົງໃຫ້ຄວາມໂປດປານຂອງພຣະອົງຄົບຖ້ວນເໜືອພວກເຮົາ, ຂໍອວຍພອນ ແລະ ຄວາມສັນຕິສຸກຈົ່ງມີແດ່ນະບີ ແລະ ສາສະນະທູດຂອງພຣະອົງ ທ່ານມຸຮຳມັດ, ນະບີແຫ່ງການກັບເນື້ອກັບຕົວ ແລະ ຄວາມເມດຕາ.

ຕໍ່ຈາກນີ້: ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ໄດ້ກ່າວວ່າ :

﴿...ٱلۡيَوۡمَ أَكۡمَلۡتُ لَكُمۡ دِينَكُمۡ وَأَتۡمَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ نِعۡمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ ٱلۡإِسۡلَٰمَ دِينٗا...﴾

(...ມື້ນີ້ເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານສົມບູນແລ້ວ ແລະ ເຮົາໄດ້ໃຫ້ຄວາມໂປດປານຂອງເຮົາສົມບູນ ເຮົາເລືອກໃຫ້ອິສລາມເປັນສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານ...) [ອັລ-ມາອິດະຫ໌: 3], ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَٰٓؤُاْ شَرَعُواْ لَهُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا لَمۡ يَأۡذَنۢ بِهِ ٱللَّهُ...﴾

(ຫຼື ວ່າພວກເຂົາມີບັນດາພາຄີ ທີ່ໄດ້ກຳໜົດບັນຍັດໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາໃນເລື່ອງສາສະໜາ ໃນສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງອະນຸຍາດ...) [ອັຊ-ຊູຣໍ: 21] ແລະ ໃນບັນທຶກຂອງທ່ານອີຫມ່ຳທັ້ງສອງ ຈາກທ່ານນາງ ອາອີຊະຫ໌ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮາ ຈາກທ່ານນະບີ -ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລໍາ- ໄດ້ກ່າວວ່າ:

«مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ؛ فَهُوَ رَدٌّ».

“ໃຜກໍ່ຕາມທີ່ເຮັດສິ່ງອື່ນໃນກິດຈະການສາສະໜາຂອງເຮົາ ເຊິ່ງສິ່ງນັ້ນ ເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຊ້ໃຫ້ເຮັດ (ບໍ່ມີແບບຢ່າງ) ດັ່ງນັ້ນສິ່ງທີ່ເຮັດຂຶ້ນມາໃໝ່ນັ້ນຍ່ອມຖືກປະຕິເສດ (ບໍ່ຖືກຕອບຮັບຈາກອັລລໍຫ໌)” ແລະ ລາຍງານທີ່ຖືກຕ້ອງຈາກມຸສລິມ ຈາກທ່ານຈາບິຣ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ, ວ່າທ່ານນະບີ ﷺ ເຄີຍກ່າວໃນຄຸຕບະຫ໌ວັນສຸກ ວ່າ:

«أَمَّا بَعْدُ: فَإِنَّ خَيرَ الحَدِيثِ كِتَابُ اللهِ، وَخَيرَ الهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيهِ وَسَلَّمَ، وَشَرَّ الأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا، وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ».

<<ແທ້ຈິງແລ້ວ ຄຳເວົ້າທີ່ດີທີ່ສຸດແມ່ນຄຳພີຂອງອັລລໍຫ໌, ແລະ ແນວທາງທີ່ດີທີ່ສຸດແມ່ນແນວທາງຂອງທ່ານນະບີມຸຮຳມັດ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ, ແລະ ບັນດາເລື່ອງລາວທີ່ຊົ່ວຮ້າຍທີ່ສຸດຄືສິ່ງທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃໝ່, ແລະ ທຸກໆການປະດິດສິ່ງໃໝ່ (ບິດອະຫ໌) ນັ້ນເປັນການຫຼົງຜິດ>> ແລະ ບັນດາໂອງການ ແລະ ຫະດີຊໃນຄວາມຫມາຍທຳນອງນີ້ມີຢູ່ຢ່າງຫລວງຫລາຍ, ເຊິ່ງເປັນການບົ່ງບອກຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ອັລລໍຫ໌ ຊຸບຮານະຮູ ວະຕະອາລາ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ສາສະຫນາຂອງປະຊາຊາດນີ້ສົມບູນແລ້ວ, ແລະ ໄດ້ໃຫ້ຄວາມໂປດປານຂອງພຣະອົງສົມບູນແກ່ພວກເຂົາ, ແລະ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ນະບີຂອງພຣະອົງເສຍຊີວິດ ຈົນກວ່າທ່ານຈະໄດ້ເຜີຍແຜ່ສານຢ່າງຊັດເຈນແຈ່ມແຈ້ງ, ແລະ ໄດ້ຊີ້ແຈງໃຫ້ແກ່ປະຊາຊາດເຖິງທຸກສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ບັນຍັດໄວ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ທັງທີ່ເປັນຄຳເວົ້າ ແລະ ການກະທຳ, ແລະ ທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ຊີ້ແຈງວ່າ ທຸກສິ່ງທີ່ມະນຸດປະດິດຂຶ້ນໃໝ່ຫຼັງຈາກທ່ານ ແລະ ອ້າງອີງໃສ່ສາສະໜາອິສລາມ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຄຳເວົ້າ ຫຼື ການກະທຳກໍ່ຕາມ; ທັງໝົດນັ້ນລ້ວນແຕ່ເປັນບິດອະຫ໌ທີ່ຈະຖືກປະຕິເສດຕໍ່ຜູ້ທີ່ປະດິດມັນຂຶ້ນມາ, ເຖິງແມ່ນວ່າເຈດຕະນາຂອງລາວຈະດີກໍ່ຕາມ. ເລື່ອງນີ້ເປັນທີ່ເຂົ້າໃຈດີຂອງບັນດາຊໍຫາບະຫ໌ຂອງທ່ານຣໍຊູລ ﷺ, ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບບັນດານັກວິຊາການອິສລາມໃນຍຸກຫຼັງຈາກພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ປະຕິເສດບັນດາບິດອະຫ໌ ແລະ ໄດ້ຕັກເຕືອນໃຫ້ລະວັງຈາກມັນ, ດັ່ງທີ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຂຽນຕຳລາໃນເລື່ອງການໃຫ້ຄວາມສຳຄັນຕໍ່ສຸນນະຫ໌ ແລະ ການປະຕິເສດບິດອະຫ໌ ຕົວຢ່າງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້; ເຊັ່ນ: ທ່ານ ອິບນຸ ວັດເດາະຫ໌, ອັຕ-ຕຸຣຕູຊີ, ອະບີ ຊາມະຫ໌ ແລະ ທ່ານອື່ນໆ.

ແລະ ສ່ວນໜຶ່ງຈາກບິດອະຫ໌ທີ່ບາງຄົນໄດ້ປະດິດຂຶ້ນມາຄື: ບິດອະຫ໌ການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນຄືນກາງເດືອນຊະບານ ແລະ ການເຈາະຈົງມື້ຂອງມັນດ້ວຍການຖືສິນອົດ, ແລະ ບໍ່ມີຫຼັກຖານໃດທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ນຳມາອ້າງອີງໄດ້ໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ. ແລະ ໄດ້ມີການລາຍງານກ່ຽວກັບຄວາມປະເສີດຂອງມັນໃນບັນດາຮະດິຊທີ່ອ່ອນແອ, ເຊິ່ງບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ນຳມາເປັນທີ່ອ້າງອີງໄດ້.

ສຳລັບສິ່ງທີ່ໄດ້ມີການລາຍງານກ່ຽວກັບຄວາມປະເສີດຂອງການລະຫມາດໃນມັນນັ້ນ, ທັງໝົດລ້ວນເປັນສິ່ງທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນ, ດັ່ງທີ່ນັກວິຊາການຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໄດ້ຊີ້ແຈງໄວ້, ແລະ ຈະມີການກ່າວເຖິງບາງຄຳເວົ້າຂອງພວກເພິ່ນຕໍ່ໄປ, ອິນຊາອັລລໍຮ໌.

ແລະ ຍັງໄດ້ມີການລາຍງານໃນນັ້ນອີກນຳ ເຖິງຮ່ອງຮອຍຕ່າງໆຈາກສະລັຟບາງທ່ານໃນໝູ່ຊາວຊາມ ແລະ ທ່ານອື່ນໆ.

ແລະ ສິ່ງທີ່ເປັນມະຕິເອກະພາບຂອງບັນດາອຸລະມາສ່ວນໃຫຍ່ກໍຄື ການສະເລີມສະລອງມັນເປັນບິດອະຫ໌, ແລະ ບັນດາຫະດິຊທີ່ກ່າວເຖິງຄວາມປະເສີດຂອງມັນນັ້ນທັງໝົດລ້ວນເປັນຫະດິຊທີ່ອ່ອນແອ (ດໍອິຟ), ແລະ ບາງສ່ວນກໍເປັນສິ່ງທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນ, ແລະ ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຊີ້ແຈງເຖິງເລື່ອງນີ້ກໍມີ: ທ່ານ ຫະຟີຊ ອິບນຸ ຣໍ່ຈັບ, ໃນຫນັງສືຂອງເພິ່ນຊື່ວ່າ (ລະຕໍອີຟ ອັລ-ມະອາຣິຟ), ແລະ ທ່ານອື່ນໆ, ແລະ ເປັນທີ່ຮູ້ກັນດີວ່າ ບັນດາຫະດິຊທີ່ອ່ອນແອນັ້ນ ຈະຖືກນຳມາປະຕິບັດໄດ້ສະເພາະໃນອີບາດະຫ໌ທີ່ພື້ນຖານເດີມຂອງມັນໄດ້ຖືກຢັ້ງຢືນດ້ວຍຫຼັກຖານທີ່ຊໍເຮັຍຫ໌ແລ້ວ, ສ່ວນວ່າການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນຄ່ຳຄືນກາງເດືອນຊະບານນັ້ນ, ບໍ່ມີຫຼັກຖານທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ໃດໆ ຈົນບໍ່ສາມາດນຳເອົາບັນດາຫະດີສທີ່ອ່ອນແອມາເປັນຫຼັກຖານອ້າງອີງໄດ້. ແລະ ທ່ານອິມາມ ອະບູ ອັບບາສ ໄຊຄຸນອິສລາມ ອິບນຸ ໄຕມິຍະຫ໌ ຣໍຫິມະ ຮຸລລໍຫ໌ ກໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງຫຼັກການອັນສູງສົ່ງນີ້ໄວ້.

ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຍົກມາໃຫ້ທ່ານຜູ້ອ່ານ ເຖິງສິ່ງທີ່ນັກວິຊາການບາງທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນປະເດັນນີ້, ເພື່ອທີ່ທ່ານຈະໄດ້ມີຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ.

ບັນດາອຸລາມາ -ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງເມດຕາພວກທ່ານ- ໄດ້ມີມະຕິເປັນເອກະພາບກັນວ່າ ສິ່ງທີ່ຈຳເປັນຄື: ການນຳເອົາບັນຫາຕ່າງໆ ທີ່ຜູ້ຄົນຂັດແຍ້ງກັນກັບຄືນໄປຫາພຣະຄຳພີຂອງອັລລໍຫ໌ (ອັລກຸຣອານ) ແລະ ແບບຢ່າງ (ອັສ-ຊຸນນະ) ຂອງສາສະດາທູດຂອງອັລລໍຫ໌, ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ, ດັ່ງນັ້ນ, ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ທັ້ງສອງ ຫຼື ໜຶ່ງໃນສອງໄດ້ຕັດສິນໄວ້, ສິ່ງນັ້ນຄືບົດບັນຍັດສາສະໜາທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງປະຕິບັດຕາມ, ແລະ ສິ່ງໃດທີ່ຂັດກັບທັງສອງກໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກປະຕິເສດ, ແລະ ການເຄົາລົບພັກດີ (ອິບາດະຫ໌) ໃດໆ ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໃນແຫຼ່ງຂໍ້ມູນທັງສອງນັ້ນ ຖືເປັນການບິດອະຫ໌ (ສິ່ງອຸປະໂຫຼກໃໝ່ໃນສາສະໜາ), ຊຶ່ງບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ປະຕິບັດ, ບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເຖິງການຮຽກຮ້ອງເຊີນຊວນ ແລະ ສົ່ງເສີມມັນເລີຍ, ອັລລໍຫ໌ ຊຸບຮານະຮູ ວະຕະອາລາ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَ وَأُوْلِي ٱلۡأَمۡرِ مِنكُمۡۖ فَإِن تَنَٰزَعۡتُمۡ فِي شَيۡءٖ فَرُدُّوهُ إِلَى ٱللَّهِ وَٱلرَّسُولِ إِن كُنتُمۡ تُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ ذَٰلِكَ خَيۡرٞ وَأَحۡسَنُ تَأۡوِيلًا59﴾

(ໂອ້ ບັນດາຜູ້ສັດທາທັງຫຼາຍ ຈົ່ງເຊື່ອຟັງອັລລໍຫ໌ ແລະ ເຊື່ອຟັງຣໍຊູລເຖິດ ແລະ ຜູ້ປົກຄອງໃນຫມູ່ພວກເຈົ້າດ້ວຍ ແຕ່ຖ້າພວກເຈົ້າຂັດແຍ້ງກັນໃນສິ່ງໃດ ກໍ່ຈົ່ງນຳສິ່ງນັ້ນກັບຄືນໄປຫາອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລ ຫາກພວກເຈົ້າສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ວັນອາຄິເຣາະຫ໌ ນັ້ນແຫລະ ເປັນສິ່ງທີ່ດີຍິ່ງ ແລະ ເປັນການກັບໄປທີ່ສວຍງາມຍິ່ງ 59) [ອັນ ນິຊາ: 59] ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَمَا ٱخۡتَلَفۡتُمۡ فِيهِ مِن شَيۡءٖ فَحُكۡمُهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِ...﴾

(ແລະສິ່ງໃດທີ່ພວກເຈົ້າຂັດແຍ້ງກັນໃນເລື່ອງນັ້ນ ການຕັດສິນຂອງມັນ ກໍ່ໃຫ້ກັບໄປຫາອັລລໍຫ໌...) [ອັຊ-ຊູຣໍ: 10] ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿قُلۡ إِن كُنتُمۡ تُحِبُّونَ ٱللَّهَ فَٱتَّبِعُونِي يُحۡبِبۡكُمُ ٱللَّهُ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡ ذُنُوبَكُمۡ...﴾

(ຈົ່ງກ່າວເຖິດ ມຸຮຳມັດ ວ່າຫາກພວກທ່ານຮັກອັລລໍຫ໌ ກໍ່ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມຂ້ອຍ ອັລລໍຫ໌ກໍ່ຈະຊົງຮັກພວກທ່ານ ແລະ ຈະຊົງອະໄພໃຫ້ແກ່ພວກທ່ານເຊິ່ງໂທດທັ້ງຫຼາຍຂອງພວກທ່ານ...) [ອາລາ ອິມຣອນ: 31] ແລະ ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤۡمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيۡنَهُمۡ ثُمَّ لَا يَجِدُواْ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ حَرَجٗا مِّمَّا قَضَيۡتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسۡلِيمٗا65﴾

(ບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນດອກ ຂ້າຂໍສະບານດ້ວຍພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າວ່າ ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະຢັງບໍ່ສັດທາຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະໃຫ້ເຈົ້າຕັດສິນໃນສິ່ງທີ່ຂັດແຍ້ງກັນລະຫວ່າງພວກເຂົາ ແລ້ວພວກເຂົາບໍ່ພົບຄວາມຄັບໃຈໃດໆ ໃນຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາຈາກສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ຕັດສິນ ແລະ ພວກເຂົາຍອມຈຳນົນດ້ວຍດີ )

[ອັນນິຊາ: 65] ແລະ ໂອງການຕ່າງ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ມີຢູ່ຫຼວງຫຼາຍ, ເຊິ່ງເປັນຫຼັກຖານທີ່ຊັດແຈ້ງເຖິງການເປັນຂໍ້ບັງຄັບໃນການນຳບັນດາປະເດັນທີ່ຂັດແຍ້ງກັນ ໃຫ້ກັບຄືນໄປຫາຄຳພີ ແລະ ສຸນນະຫ໌, ແລະ ການເປັນຂໍ້ບັງຄັບໃນການພໍໃຈຕໍ່ຄຳຕັດສິນຂອງທັ້ງສອງ, ແລະ ແທ້ຈິງສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນຄືຂໍ້ກຳນົດຂອງການມີສັດທາ, ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ດີກວ່າສຳລັບປວງບ່າວທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ, ແລະ ມີບັ້ນປາຍທີ່ດີເລີດທີ່ສຸດ.

ທ່ານ ອັລ-ຮາຟິຊ ອິບນິ ຣໍ່ຈັບ ຂໍອັລລໍຫ໌ເມດຕາທ່ານ ໄດ້ກ່າວໃນປື້ມຂອງທ່ານ: (ລະຕໍອິຟ ອັລ-ມະອາຣິຟ) ກ່ຽວກັບປະເດັນນີ້ -ຫລັງຈາກຄຳກ່າວທີ່ຜ່ານມາ- ເຊິ່ງມີເນື້ອໃນດັ່ງນີ້:

«ແລະ ສຳລັບຄືນ ໃນກາງເດືອນຂອງຊະບານ, ບັນດາຕາບິອີນຈາກດິນແດນຊາມ; ເຊັ່ນ: ຄໍລິດ ບິນ ມະອ໌ດານ, ມັກຫູລ, ແລະ ລຸກມານ ບິນ ອາມິຣ ແລະ ທ່ານອື່ນໆ, ເຄີຍໃຫ້ຄວາມສຳຄັນຍິ່ງຕໍ່ຄືນດັ່ງກ່າວ ແລະ ພາກພຽນໃນການປະກອບອິບາດະຫ໌ໃນຄືນນັ້ນ, ແລະ ຈາກພວກເພິ່ນນີ້ເອງທີ່ຜູ້ຄົນໄດ້ຮັບເອົາຄວາມປະເສີດ ແລະ ການໃຫ້ຄວາມສຳຄັນແກ່ມັນ, ແລະ ໄດ້ມີການກ່າວກັນວ່າ: ໄດ້ມີບົດລາຍງານຕ່າງໆ ຂອງຊາວອິສຣໍເອລີຍະຫ໌ ມາເຖິງພວກເຂົາໃນເລື່ອງນັ້ນ, ເມື່ອເລື່ອງດັ່ງກ່າວໄດ້ແຜ່ຫຼາຍກ່ຽວກັບພວກເຂົາໃນບັນດາຫົວເມືອງຕ່າງ ໆ, ຜູ້ຄົນຈຶ່ງມີຄວາມເຫັນທີ່ແຕກຕ່າງກັນໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ; ເຊິ່ງມີບາງສ່ວນທີ່ຍອມຮັບເອົາຈາກພວກເຂົາ ແລະ ເຫັນພ້ອມກັບພວກເຂົາໃນການໃຫ້ຄວາມສຳຄັນຕໍ່ມັນ, ເຊິ່ງໃນນັ້ນກໍມີກຸ່ມຫນຶ່ງຈາກບັນດາຜູ້ທີ່ເຄັ່ງຄັດໃນການທຳອິບາດະຫ໌ຂອງຊາວເມືອງບັສຣໍຫ໌ ແລະ ຄົນອື່ນໆ. ແລະ ນັກວິຊາການສ່ວນຫລາຍຂອງເຂດຫິຈາຊໄດ້ປະຕິເສດສິ່ງດັ່ງກ່າວ, ໃນນັ້ນມີ: ທ່ານອະຕໍ, ແລະ ທ່ານອິບນຸ ອະບີ ມຸໄລກະຫ໌, ແລະ ທ່ານອັບດຸຣເຣາະຫ໌ມານ ບິນ ໄຊດ໌ ບິນ ອັສລັມ ໄດ້ລາຍງານມັນຈາກບັນດານັກນິຕິສາດອິສລາມຂອງຊາວມະດີນະຫ໌, ແລະ ມັນເປັນທັດສະນະຂອງບັນດາສານຸສິດຂອງທ່ານມາລິກ ແລະ ທ່ານອື່ນໆ, ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ: ສິ່ງທັງຫມົດນັ້ນເປັນບິດອະຫ໌.

ບັນດານັກວິຊາການຊາວຊາມມີຄວາມເຫັນທີ່ແຕກຕ່າງກັນໃນລັກສະນະການຟື້ນຟູມັນ, ເຊິ່ງມີສອງທັດສະນະຄື:

ທັດສະນະທີ່ໜຶ່ງຄື: ເປັນທີ່ສົ່ງເສີມໃຫ້ຟື້ນຟູຄ່ຳຄືນນັ້ນເປັນໝູ່ຄະນະໃນບັນດາມັສຍິດ, ທ່ານ ຄໍລິດ ບິນ ມະອ໌ດານ ແລະ ທ່ານ ລຸກມານ ບິນ ອາມິຣ ແລະ ທ່ານອື່ນໆ ເຄີຍນຸ່ງຖືເສື້ອຜ້າທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງພວກເຂົາ, ອົບໂຕດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ແລະ ທາຂອບຕາ, ແລະ ຢືນປະກອບອິບາດະຫ໌ໃນມັສຍິດຕະຫຼອດຄືນນັ້ນ, ແລະ ທ່ານ ອິສຫາກ ບິນ ຣໍຮະໄວຫ໌ ກໍ່ໄດ້ເຫັນດີນຳໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ. ແລະ ທ່ານໄດ້ກ່າວກ່ຽວກັບການປະຕິບັດມັນໃນບັນດາມັສຍິດເປັນຈະມາອະຫ໌ວ່າ: ສິ່ງນັ້ນບໍ່ແມ່ນບິດອະຫ໌, ເຊິ່ງ ຫັຣບະ ອັລ-ກັຣມານີ ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນຫນັງສື ມະຊາອິລ ຂອງເພິ່ນ.

ທັດສະນະທີ່ສອງ: ຖືເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າລັງກຽດໃນການເຕົ້າໂຮມກັນໃນບັນດາມັສຍິດເພື່ອການລະຫມາດ, ການເລົ່າເລື່ອງສາສະໜາ ແລະ ການດຸອາ, ແລະ ບໍ່ຖືເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າລັງກຽດທີ່ຜູ້ຊາຍຈະລະຫມາດໃນນັ້ນເພື່ອຕົວຂອງລາວເອງ. ແລະ ນີ້ແມ່ນທັດສະນະຂອງທ່ານ ອັນເອົາຊາອີ, ອິຫມ່ຳຂອງຊາວຊາມ, ນັກນິຕິສາດອິສລາມ ແລະ ນັກວິຊາການຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ນີ້ຄືທັດສະນະທີ່ໃກ້ຄຽງທີ່ສຸດ ອິນຊາອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ». ຈົນກະທັ້ງເພິ່ນໄດ້ກ່າວວ່າ: «ແລະ ບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ກັນວ່າທ່ານອິ່ມາມ ອະຫມັດ ມີຄຳກ່າວໃດໆ ໃນຄືນກາງຂອງເດືອນຊະບານ, ແລະ ໄດ້ມີການຖອດຖອນທັດສະນະຈາກເພິ່ນກ່ຽວກັບການສົ່ງເສີມໃຫ້ຢືນລະຫມາດໃນຄືນນັ້ນອອກມາເປັນສອງລາຍງານ ໂດຍອີງຕາມສອງລາຍງານຈາກເພິ່ນໃນເລື່ອງການຢືນລະຫມາດໃນສອງຄືນຂອງວັນອີດ, ເພາະແທ້ຈິງເພິ່ນ (ໃນລາຍງານໜຶ່ງ) ບໍ່ໄດ້ສົ່ງເສີມໃຫ້ຢືນລະຫມາດໃນຄືນນັ້ນເປັນໝູ່ຄະນະ; ເພາະວ່າບໍ່ໄດ້ມີການລາຍງານຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ແລະ ບັນດາສໍຫາບະຫ໌ຂອງທ່ານ, ແລະ ມັນໄດ້ຖືກຖືວ່າເປັນສິ່ງທີ່ສົມຄວນກະທຳ (ໃນລາຍງານໜຶ່ງ), ເນື່ອງຈາກການປະຕິບັດຂອງທ່ານ ອັບດຸລເຣາະມານ ບິນ ຍະຊີດ ບິນ ອັນ-ອັສວັດ ໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ, ເຊິ່ງເພິ່ນເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາຕາບິອີນ, ການກິຢາມໃນຄ່ຳຄືນກາງເດືອນກໍ່ເຊັ່ນດຽວກັນ, ບໍ່ມີຫຼັກຖານຢືນຢັນໃດໆກ່ຽວກັບມັນຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ແລະ ຈາກບັນດາສໍຮາບະຫ໌ຂອງເພິ່ນ, ແຕ່ມີຫຼັກຖານຢືນຢັນກ່ຽວກັບມັນຈາກກຸ່ມໜຶ່ງຂອງບັນດາຕາບິອີນ ເຊິ່ງເປັນບັນດາຟຸກໍຮາ ທີ່ໂດດເດັ່ນຂອງຊາວຊາມ».

ຈົບເນື້ອຄວາມທີ່ຕ້ອງການຈາກຄຳກ່າວຂອງ ທ່ານ ອັລ-ຮາຟິຊ ອິບນິ ຣໍ່ຈັບ ຣໍຮິມະຮຸລລໍຮ໌, ເຊິ່ງໃນນັ້ນເພິ່ນໄດ້ຢືນຢັນຢ່າງຊັດເຈນວ່າ: ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຖືກຢືນຢັນຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ແລະ ຈາກບັນດາສໍຫາບະຫ໌ຂອງເພິ່ນ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸມ ກ່ຽວກັບຄ່ຳຄືນຂອງກາງເດືອນຊະບານ.

ສຳລັບທັດສະນະທີ່ທ່ານ ອັລ-ເອົາຊາຣີ (ຂໍອັລລໍຫ໌ເມດຕາທ່ານ) ໄດ້ເລືອກ ທີ່ວ່າສົ່ງເສີມໃຫ້ປະຕິບັດມັນໂດຍລຳພັງ, ແລະ ການທີ່ທ່ານ ອັລ-ຮາຟິຊ ອິບນິ ຣໍ່ຈັບ ໄດ້ເລືອກທັດສະນະນີ້, ມັນກໍເປັນສິ່ງທີ່ແປກ ແລະ ອ່ອນຫຼັກຖານ; ເພາະວ່າທຸກໆ ສິ່ງທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກຢັ້ງຢືນດ້ວຍຫຼັກຖານທາງບົດບັນຍັດສາສະໜາວ່າເປັນສິ່ງທີ່ຖືກບັນຍັດ, ມັນບໍ່ເປັນທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ມຸສລິມຄົນໃດທີ່ຈະປະດິດສິ່ງໃໝ່ຂຶ້ນມາໃນສາສະໜາຂອງອັລລໍຮ໌, ບໍ່ວ່າຈະປະຕິບັດມັນໂດຍລຳພັງ ຫຼື ເປັນໝູ່ຄະນະ, ແລະ ບໍ່ວ່າຈະເຮັດແບບລັບໆ ຫຼື ເປີດເຜີຍກໍ່ຕາມ; ເນື່ອງຈາກຄວາມໝາຍທີ່ຄອບຄຸມໃນຄຳກ່າວຂອງທ່ານນະບີ ﷺ:

«مَنْ عَمِلَ عَمَلًا لَيْسَ عَلَيهِ أَمْرُنَا؛ فَهُوَ رَدٌّ».

<< ໃຜກໍ່ຕາມທີເຮັດສິ່ງອືນໃນກິດຈະການສາດສະໜາທີ່ເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຊ້ ດັງນັ້ນກິດຈະການນັ້ນຈະຖືກປະຕິເສດບໍ່ຕອບຮັບ>> ແລະ ຫຼັກຖານອື່ນໆ ທີ່ຊີ້ເຖິງການປະນາມບິດອະຫ໌ ແລະ ການເຕືອນໄພຈາກມັນ.

ແລະ ທ່ານອີຫມ່ຳ ອະບູ ບັກຣ໌ ອັດຕັຣຕູຊີ -ຂໍອັລລໍຫ໌ເມດຕາທ່ານ- ໄດ້ກ່າວໃນຫນັງສືຂອງທ່ານ «ອັລ-ຮາວາດິສ ວັລ-ບິດະ» ເຊິ່ງມີເນື້ອໃນດັ່ງນີ້:

«ອິບນຸ ວະດໍຫ໌ ໄດ້ລາຍງານຈາກ ໄຊດ໌ ບິນ ອັສລັມ, ເພິ່ນໄດ້ກ່າວວ່າ: ພວກເຮົາບໍ່ພົບເຫັນບັນດາຄູອາຈານ ຫຼື ນັກວິຊາການຟິກຮ໌ຂອງພວກເຮົາເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ຄ່ຳຄືນຂອງກາງເດືອນຊະບານ, ທັ້ງບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ຫະດີສຂອງມັກຫູລ, ແລະ ບໍ່ຖືວ່າມັນມີຄວາມປະເສີດໃດໆ ເໜືອກວ່າຄືນອື່ນໆ»."

ແລະ ໄດ້ມີການກ່າວຕໍ່ ອິບນຸ ອະບີ ມຸໄລກະ ວ່າ: ຊິຍາດ ອັນ-ນຸໄມຣີ ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຜົນລະບຸນຂອງຄືນກາງເດືອນຊະບານ ທຽບເທົ່າກັບຜົນລະບຸນຂອງຄືນໄລລະຕຸລກັອດຣ໌», ທ່ານຈຶ່ງກ່າວວ່າ « ຖ້າຂ້ອຍໄດ້ຍິນລາວ ແລະ ໃນມືຂອງຂ້ອຍມີໄມ້ຄ້ອນ, ຂ້ອຍກໍຄົງຈະຕີລາວ » ແລະ ທ່ານ ຊິຢາດ ເປັນນັກບັນຍາຍ, ຈົບເນື້ອໃນທີ່ຕ້ອງການ.

ທ່ານ ອັລ-ອັລລາມະຫ໌ ອັຊ-ເຊົາການີ ຣໍຮິມະຮຸລລໍຮ໌ ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຫນັງສື: «ອັລ-ຟະວາອິດ ອັລ-ມັຈມູອະຫ໌» ດັ່ງມີເນື້ອໃນວ່າ:

«ເລົ່າຮະດິຊວ່າ: «ໂອ້ ອາລີເອີຍ ຜູ້ໃດທີ່ລະຫມາດ 100 ຣໍກະອັດ ໃນຄ່ຳຄືນຂອງກາງເດືອນຊະບານ ໂດຍອ່ານໃນທຸກໆ ຣໍກະອັດ ດ້ວຍບົດຟາຕິຫະຫ໌ ແລະ ກຸລ ຮຸວັລລໍຫຸ ອະຫັດ ສິບຄັ້ງ; ອັລລໍຫ໌ຈະຊົງຕອບສະໜອງທຸກໆ ຄວາມຕ້ອງການຂອງລາວ» ແລະອື່ນໆ.» ມັນເປັນສິ່ງທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນ, ແລະ ໃນສໍານວນທີ່ຊັດເຈນຂອງມັນກ່ຽວກັບຜົນຕອບແທນທີ່ຜູ້ກະທຳຈະໄດ້ຮັບນັ້ນ ບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ມີວິຈາລະນະຍານຈະສົງໄສໃນການທີ່ມັນຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນໄດ້ເລີຍ, ບັນດາຜູ້ລາຍງານຂອງມັນກໍ່ບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ, ແລະ ມັນຫຍັງໄດ້ຖືກລາຍງານຈາກສາຍລາຍງານທີສອງ ແລະ ທີສາມ ເຊິ່ງທັງໝົດກໍ່ລ້ວນແຕ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນ ແລະ ບັນດາຜູ້ລາຍງານກໍ່ເປັນທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກ. ແລະ ໄດ້ກ່າວໃນປື້ມ «ອັລ-ມຸຄຕໍຊໍຣ໌» ວ່າ: ຫະດີສເລື່ອງການລະຫມາດໃນຄ່ຳຄືນເຄິ່ງເດືອນຊະບານນັ້ນເປັນໂມຄະ, ແລະ ທ່ານ ອິບນຸ ຫິບບານ ໄດ້ລາຍງານຈາກຫະດີສຂອງທ່ານ ອາລີ ວ່າ: «ຖ້າຫາກເປັນຄ່ຳຄືນເຄິ່ງເດືອນຊະບານ ພວກທ່ານຈົ່ງດຳລົງຄືນນັ້ນດ້ວຍການລະຫມາດ ແລະ ຈົ່ງຖືສິນອົດໃນຕອນກາງເວັນຂອງມັນ», ເປັນຫະດີສທີ່ດໍອີຟ (ອ່ອນແອ ບໍ່ຖືກຕ້ອງ). ແລະ ເພິ່ນໄດ້ກ່າວໃນປື້ມ «ອັລ-ລາອາລິ» ວ່າ: (ຫະດີສ) “ໜຶ່ງຮ້ອຍຣໍກະອັດ ໃນເຄິ່ງຂອງເດືອນຊະບານ ດ້ວຍການອ່ານ (ສູເຣາະຫ໌) ອັລ-ອິຄລາດສ໌ ສິບຄັ້ງ” ເຖິງແມ່ນຈະມີການກ່າວເຖິງຄວາມປະເສີດອັນຍາວນານຂອງມັນ, ທີ່ລາຍງານໂດຍ ທ່ານ ອັດ-ໄດລະມີ ແລະ ທ່ານອື່ນໆ ນັ້ນ ແມ່ນເປັນສິ່ງທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນ ແລະ ບັນດາຜູ້ລາຍງານສ່ວນໃຫຍ່ໃນສາຍລາຍງານທັງສາມສາຍນັ້ນແມ່ນບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກ (مجاهيل) ແລະ ອ່ອນແອ (ﺿُﻌَﻔَﺎﺀ). ເພິ່ນໄດ້ກ່າວວ່າ: «ແລະ 12 ຣໍກະອັດ ພ້ອມການອ່ານຊູເຣາະຫ໌ ອັລ-ອິກລາສ 30 ຄັ້ງ». ແມ່ນຫະດີດທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນ, «ແລະ 14 ຣໍກະອັດ» ກໍ່ແມ່ນຫະດີດທີ່ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນ.

ແລະ ບັນດານັກນິຕິສາດອິດສະລາມກຸ່ມໜຶ່ງໄດ້ຖືກຫຼອກລວງດ້ວຍຫະດີສບົດນີ້; ເຊັ່ນ: ເຈົ້າຂອງໜັງສື (ອັນ-ອິຫ໌ຍາ) ແລະ ທ່ານອື່ນໆ ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບບັນດານັກອະທິບາຍກຸຣອານ, ແລະ ມີການລາຍງານກ່ຽວກັບການລະຫມາດໃນຄ່ຳຄືນນີ້ — ຄື: ຄືນວັນທີສິບຫ້າຂອງເດືອນຊະບານ — ໃນຫຼາຍຮູບແບບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ເຊິ່ງທັງໝົດນັ້ນລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນໂມຄະ ແລະ ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນ, ແລະ ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ຂັດແຍ້ງກັບບົດລາຍງານຂອງອັດ-ຕິຣມີຊີ ຈາກຫະດີສຂອງທ່ານນາງ ອາອີຊະຫ໌ ຣໍດິຍັລລໍຫຸ ອັນຮາ ກ່ຽວກັບການທີ່ທ່ານນະບີ ﷺ ໄປຍັງສຸສານອັລ-ບະເກັຍອ໌, ແລະ ການທີ່ອົງອັລລໍຫ໌ຊົງລົງມາໃນຕອນເຄິ່ງຄືນຂອງເດືອນສູ່ຊັ້ນຟ້າຂອງດຸນຍາ, ແລະ ການທີ່ພຣະອົງຊົງອະໄພໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄົນເປັນຈຳນວນທີ່ຫຼາຍກວ່າຈຳນວນຂົນຂອງແກະຂອງເຜົ່າກັລບ໌, ເພາະແທ້ຈິງແລ້ວປະເດັນທີ່ກຳລັງກ່າວເຖິງຢູ່ນີ້ແມ່ນສະເພາະເລື່ອງການລະຫມາດທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃນຄືນດັ່ງກ່າວ. « ແຕ່ວ່າຫະດີສຂອງນາງອາອີຊະຫ໌ບົດນີ້ ມີຄວາມອ່ອນແອ ແລະ ຂາດສາຍລາຍງານ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຫະດີສຂອງອາລີທີ່ໄດ້ກ່າວມາກ່ອນໜ້ານີ້ກ່ຽວກັບການລະຫມາດໃນຍາມຄ່ຳຄືນ, ກໍບໍ່ໄດ້ຂັດແຍ້ງກັບການທີ່ການລະຫມາດນີ້ຖືກອຸປະໂຫລກຂຶ້ນ, ເຖິງວ່າໃນຫະດີສນັ້ນຈະມີຄວາມອ່ອນແອ ດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວມາກໍຕາມ» ຈົບເນື້ອໃນທີ່ຕ້ອງການ.

ທ່ານ ອັລ-ຮາຟິຊ ອັລ-ອີຣໍກີ ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຫະດີສກ່ຽວກັບການລະຫມາດໃນຄ່ຳຄືນ ກາງເດືອນຊະບານນັ້ນ ຖືກອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນໃສ່ ທ່ານຣໍຊູລ ລຸລລໍຫ໌ ຊັລລັລລໍຫຸ ອະລັຍ ຮິ ວະສັລລັມ ແລະ ເປັນການຕົວະຕໍ່ທ່ານ», ທ່ານອິ່ມາມ ອັນ-ນະວາວີ ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນປຶ້ມ: (ອັລ-ມັຈມູອ໌) ວ່າ: «ການລະຫມາດທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນຊື່ ລະຫມາດ ອັຣ-ຣໍຄໍອິບ, ເຊິ່ງແມ່ນການລະຫມາດສິບສອງຣໍກະອັດ ລະຫວ່າງມັກຣິບ ແລະ ອີຊາ, ໃນຄືນວັນສຸກທຳອິດຂອງເດືອນຣໍຢັບ, ແລະ ການລະຫມາດໃນຄືນເຄິ່ງເດືອນ ຂອງຊະບານໜຶ່ງຮ້ອຍຣໍກະອັດ, ການລະຫມາດທັງສອງປະການນີ້ແມ່ນບິດອະຫ໌ທີ່ໜ້າຕຳໜິ ແລະ ຖືກປະຕິເສດ. ຢ່າໄດ້ຫຼົງເຊື່ອຕໍ່ການກ່າວເຖິງການລະຫມາດທັງສອງໃນປຶ້ມ: (ກູຕຸລ ກຸລູບ) ແລະ (ອິຫ໌ຍາອ໌ ອຸລູມິດດີນ), ແລະ ຢ່າໄດ້ຫຼົງເຊື່ອຕໍ່ຫະດີຊທີ່ຖືກກ່າວໄວ້ໃນນັ້ນ, ເພາະທັງໝົດນັ້ນລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນໂມຄະ. ແລະ ຢ່າໄດ້ຫຼົງເຊື່ອຕໍ່ອິ່ມາມບາງທ່ານທີ່ເກີດຄວາມສັບສົນໃນຂໍ້ກຳນົດຂອງການລະຫມາດທັງສອງນີ້ ຈຶ່ງໄດ້ຮຽບຮຽງເອກະສານໃນການສົ່ງເສີມໃຫ້ປະຕິບັດມັນ, ເພາະແທ້ຈິງແລ້ວ ເພິ່ນໄດ້ຜິດພາດໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ».

ແລະ ທ່ານເຊກ ອິຫມ່ຳ ອະບູ ມຸຮຳມັດ ອັບດຸຣເຣາະມານ ບິນ ອິສມາອີລ ອັລ-ມັກດິຊີ ໄດ້ແຕ່ງໜັງສືອັນລ້ຳຄ່າສະບັບໜຶ່ງ ເພື່ອຫັກລ້າງທັງສອງຢ່າງນັ້ນ, ເຊິ່ງທ່ານໄດ້ເຮັດອອກມາຢ່າງດີເລີດ, ແລະຄຳເວົ້າຂອງບັນດານັກວິຊາການໃນປະເດັນນີ້ກໍມີຢູ່ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ຫາກວ່າເຮົາຈະນຳເອົາທຸກຄຳເວົ້າທີ່ໄດ້ພົບເຫັນໃນປະເດັນນີ້ມາບັນທຶກ, ເນື້ອຫາກໍຄົງຈະຍືດຍາວ, ແລະຫວັງວ່າສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວມານັ້ນ ຈະພຽງພໍ ແລະ ເປັນທີ່ໜ້າເຊື່ອຖືສໍາລັບຜູ້ສະແຫວງຫາສັດຈະທຳ.

ແລະ ຈາກສິ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາກ່ອນໜ້ານີ້ ຈາກບັນດາໂອງການອັລ-ກຸຣອານ, ບັນດາຫະດີສ ແລະ ຄຳກ່າວຂອງບັນດານັກວິຊາການ: ຍ່ອມເປັນທີ່ຊັດເຈນແລ້ວສຳລັບຜູ້ສະແຫວງຫາສັດຈະທຳວ່າ ການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນຄ່ຳຄືນ ເຄິ່ງເດືອນຊະບານດ້ວຍການລະຫມາດ ຫຼື ຮູບແບບອື່ນໆ, ແລະ ການກຳນົດມື້ຂອງມັນໂດຍສະເພາະເພື່ອການຖືສິນອົດນັ້ນ; ຖືເປັນບິດອະຫ໌ທີ່ເປັນສິ່ງປະຕິເສດ ຕາມທັດສະນະຂອງນັກວິຊາການສ່ວນໃຫຍ່, ແລະ ບໍ່ມີຫຼັກຖານໃດໆ ໃນຫຼັກສາສະໜາອັນບໍລິສຸດ, ແຕ່ຫາກມັນເປັນສິ່ງທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃນອິສລາມ ພາຍຫຼັງຍຸກສະໄໝຂອງບັນດາສໍຫາບະຫ໌ (ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງພໍພຣະໄທຕໍ່ພວກເຂົາ), ແລະ ພຽງພໍແລ້ວສຳລັບຜູ້ສະແຫວງຫາສັດຈະທຳໃນປະເດັນນີ້ ແລະ ປະເດັນອື່ນໆ ຄືຄຳດຳລັດຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ທີ່ວ່າ:

﴿...ٱلۡيَوۡمَ أَكۡمَلۡتُ لَكُمۡ دِينَكُمۡ...﴾

(...ມື້ນີ້ເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານສົມບູນແລ້ວ...) [ອັລ-ມາອິດະຫ໌: 3]. ແລະ ບັນດາຫຼັກຖານໂອງການຕ່າງໆ ທີ່ກ່າວໄວ້ໃນຄວາມໝາຍດຽວກັນ, ແລະ ດັ່ງທີທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:

«مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ».

“ໃຜກໍ່ຕາມທີເຮັດສິ່ງອື່ນໃນກິດຈະການສາສະໜາຂອງເຮົາ ເຊິ່ງສິ່ງນັ້ນ ເຮົາບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຊ້ໃຫ້ເຮັດ (ບໍ່ມີແບບຢ່າງ) ດັງນັ້ນສິ່ງທີ່ເຮັດຂຶ້ນມາໃໝ່ນັ້ນຍ່ອມຖືກປະຕິເສດ (ບໍ່ຖືກຕອບຮັບຈາກອັລລໍຫ໌)” ແລະ ບັນດາຫະດິຊ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້.

ແລະ ລາຍງານທີ່ຖືກຕ້ອງຈາກມຸສລິມ ຈາກທ່ານອາບູ ຮູຣອຍເຣາະຫ໌ ຣໍດີຢັລລໍອັນຮຸ ເລົ່າວ່າ: ທ່ານຣໍສູລຸລລໍຫ໌ ﷺ ກ່າວວ່າ:

«لَا تَخُصُّوا لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ بِقِيَامٍ مِنْ بَيْنِ اللَّيَالِي، وَلَا تَخُصُّوا يَوْمَهَا بِالصِّيَامِ مِنْ بَيْنِ الْأَيَّامِ، إِلَّا أَنْ يَكُونَ فِي صَوْمٍ يَصُومُهُ أَحَدُكُمْ».

«ພວກທ່ານຢ່າໄດ້ເຈາະຈົງຄືນວັນສຸກດ້ວຍການລະຫມາດຍາມຄ່ຳຄືນ ຈາກບັນດາຄືນທັງຫຼາຍ, ແລະ ຢ່າໄດ້ເຈາະຈົງວັນສຸກດ້ວຍການຖືສິນອົດ ຈາກບັນດາວັນທັງຫຼາຍ, ຍົກເວັ້ນວ່າມັນຈະກົງກັບການຖືສິນອົດທີ່ຄົນໜຶ່ງໃນພວກທ່ານຖືເປັນປະຈຳຢູ່ແລ້ວ.» ຖ້າຫາກວ່າການກຳນົດເອົາຄ່ຳຄືນໃດໜຶ່ງ ເພື່ອເຮັດອີບາດະຮ໌ຢ່າງໃດໜຶ່ງໂດຍສະເພາະ ເປັນສິ່ງທີ່ອະນຸຍາດ, ຄ່ຳຄືນຂອງວັນສຸກກໍຍ່ອມສົມຄວນກວ່າຄືນອື່ນໆ; ເພາະວ່າວັນຂອງມັນຄືວັນທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດທີ່ດວງຕາເວັນໄດ້ຂຶ້ນມາ, ຕາມທີ່ລະບຸໄວ້ໃນບັນດາຫະດີສທີ່ຊໍເຮັຍຫ໌ ຈາກທ່ານຣໍສູລຸລລໍຫ໌ ﷺ, ເມື່ອທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ຫ້າມຈາກການເຈາະຈົງຄືນໃດຄືນໜຶ່ງເພື່ອທຳການລະຫມາດໃນຍາມຄ່ຳຄືນ, ສິ່ງດັ່ງກ່າວຈຶ່ງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ສຳລັບຄືນອື່ນໆນັ້ນ ຍິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ເຈາະຈົງຄືນໃດໆມາທຳການອິບາດະຫ໌ປະການໃດປະການໜຶ່ງ, ນອກຈາກຈະມີຫຼັກຖານທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ທີ່ຊີ້ບອກເຖິງການເຈາະຈົງດັ່ງກ່າວ.

ແລະ ເມື່ອຄືນໄລລະຕຸລກ໊ອດຣ໌ ແລະ ບັນດາຄ່ຳຄືນຂອງເດືອນຣໍມະດອນ ເປັນທີ່ສົ່ງເສີມໃຫ້ດຳລົງການລະຫມາດ ແລະ ພາກພຽນ, ທ່ານ ນະບີ ຊັລລັລລໍຫຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ ຈຶ່ງໄດ້ຊີ້ແນະກ່ຽວກັບເລື່ອງດັ່ງກ່າວ, ແລະ ໄດ້ສົ່ງເສີມປະຊາຊາດຂອງທ່ານໃຫ້ປະຕິບັດ, ແລະ ໄດ້ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນດ້ວຍຕົວຂອງທ່ານເອງ, ດັ່ງທີ່ມີລາຍງານໃນຊໍເຮັຍຫ໌ຂອງທ່ານອິ່ມາມທັ້ງສອງຈາກທ່ານ ນະບີ ຊັລລັລລໍຫຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:

«مَنْ قَامَ رَمَضَانَ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا، غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ، وَمَنْ قَامَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا، غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ».

«ຜູ້ໃດທີ່ດຳລົງການລະຫມາດໃນຍາມຄ່ຳຄືນຂອງເດືອນຣໍມະດອນ ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ແລະ ມຸ່ງຫວັງຜົນລະບຸນຢ່າງແນ່ວແນ່, ອັລລໍຫ໌ຈະຊົງລົບລ້າງບາບຂອງລາວທີ່ຜ່ານມາທັ້ງໝົດ, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ດຳລົງການລະຫມາດໃນຄືນໄລລະຕຸລກັອດຣ໌ ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ແລະ ມຸ່ງຫວັງຜົນລະບຸນຢ່າງແນ່ວແນ່, ອັລລໍຫ໌ຈະຊົງລົບລ້າງບາບຂອງລາວທີ່ຜ່ານມາທັ້ງໝົດ». ຖ້າຫາກວ່າຄືນວັນທີສິບຫ້າ (ເຄິ່ງເດືອນ) ຂອງເດືອນຊະບານ, ຫຼື ຄືນວັນສຸກທຳອິດຂອງເດືອນຣໍຈັບ, ຫຼື ຄືນຂອງເຫດການອິສຣໍອ໌ ແລະ ມຽະຣໍຈ ເປັນສິ່ງທີ່ຖືກບັນຍັດໃຫ້ຈັດຂຶ້ນເປັນພິເສດດ້ວຍການສະເຫຼີມສະຫຼອງ ຫຼື ດ້ວຍການປະກອບອີບາດະຫ໌ຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ, ແນ່ນອນວ່າທ່ານນະບີ ﷺ ກໍຈະຊົງຊີ້ແນະປະຊາຊາດຂອງເພິ່ນໄປສູ່ສິ່ງນັ້ນ, ຫຼື ທ່ານເອງກໍຈະໄດ້ປະຕິບັດມັນ, ແລະ ຖ້າຫາກມີສິ່ງໃດຈາກເລື່ອງນັ້ນເກີດຂຶ້ນ, ບັນດາຊໍຮາບະຫ໌ (ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງພໍພຣະໄທຕໍ່ພວກເພິ່ນ) ກໍຈະລາຍງານມັນສູ່ປະຊາຊາດ, ແລະ ພວກເພິ່ນຈະບໍ່ປິດບັງມັນຈາກພວກເຂົາ, ເພາະພວກທ່ານຄືມະນຸດທີ່ດີເລີດທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນຜູ້ທີ່ຈິງໃຈທີ່ສຸດ ຮອງຈາກບັນດານະບີ (ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມເມດຕາຈົ່ງມີແດ່ພວກທ່ານ), ແລະ ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງພໍພຣະໄທຕໍ່ບັນດາຊໍຮາບະຫ໌ຂອງສາດສະດາຂອງພຣະອົງ ﷺ ແລະ ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານເປັນທີ່ພໍພຣະໄທດ້ວຍເຖີດ.

ແລະ ທ່ານກໍ່ໄດ້ຮັບຮູ້ມາກ່ອນແລ້ວຈາກຄຳກ່າວຂອງບັນດານັກວິຊາການ ວ່າບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ຮັບການຢັ້ງຢືນຈາກທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຫຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ, ແລະ ບໍ່ມີຈາກບັນດາສໍຫາບະຫ໌ຂອງທ່ານ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸມ, ໃນເລື່ອງຄວາມປະເສີດຂອງຄືນວັນສຸກທຳອິດຂອງເດືອນຣໍຈັບ, ແລະ ໃນຄ່ຳຄືນເຄິ່ງຂອງເດືອນຊະບານ, ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນທີ່ຮັບຮູ້ກັນວ່າ ການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນສອງຄືນດັ່ງກ່າວແມ່ນເປັນບິດອະຫ໌ທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃໝ່ໃນອິສລາມ, ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນນັ້ນ, ການກຳນົດໃຫ້ມັນເປັນການສະເພາະດ້ວຍການອິບາດະຫ໌ຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ ກໍ່ແມ່ນບິດອະຫ໌ທີ່ເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າຕຳໜິ. ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຄືນທີ 27 ຂອງເດືອນຣໍຈັບ, ທີ່ບາງຄົນເຊື່ອວ່າເປັນຄືນອິສຣໍ ແລະ ມຽະຣອຕ, ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ກຳນົດເປັນການສະເພາະເພື່ອປະກອບອິບາດະຫ໌ໃດໆ, ແລະ ກໍບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຈັດງານສະເຫຼີມສະຫຼອງ; ຕາມຫຼັກຖານຕ່າງໆ ທີ່ໄດ້ກ່າວມາຂ້າງຕົ້ນ, ນີ້ແມ່ນກໍລະນີຖ້າຫາກຮູ້ວັນເວລາທີ່ແນ່ນອນຂອງມັນ, ແລ້ວຈະເປັນແນວໃດໃນເມື່ອທັດສະນະທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງບັນດານັກວິຊາການນັ້ນແມ່ນ ມັນບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນ, ແລະ ຄຳກ່າວຂອງຜູ້ທີ່ກ່າວວ່າ: ມັນແມ່ນຄືນທີ່ຊາວເຈັດຂອງເດືອນຣໍຈັບ, ເປັນຄຳກ່າວທີ່ເປັນໂມຄະ ບໍ່ມີພື້ນຖານໃດໆ ໃນຫະດີສທີ່ຊໍເຮັຍຫ໌, ແລະ ມີຜູ້ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງດີເລີດວ່າ:

ແລະ ກິດຈະການທີ່ດີທີ່ສຸດຄື ບັນດາສິ່ງທີ່ສືບທອດມາຕາມແນວທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ... ແລະ ກິດຈະການທີ່ຊົ່ວທີ່ສຸດຄື ບັນດາການອຸຕະລິກຳທີ່ຖືກປະດິດຂຶ້ນໃໝ່

ຂໍຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ຊົງໂປດປະທານຄວາມສຳເລັດແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ບັນດາມຸສລິມທັງໝົດ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຍຶດໝັ້ນໃນຊຸນນະຫ໌ ແລະ ດຳລົງໝັ້ນຢູ່ກັບມັນ, ແລະ ໃຫ້ມີຄວາມລະມັດລະວັງຈາກສິ່ງທີ່ຂັດແຍ້ງກັບມັນ, ແທ້ພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ຊົງເມດຕາທີ່ດີເລິດ.

ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງປະທານການສະດຸດິ ຄວາມສັນຕິ ແລະ ຄວາມຈຳເລີນແດ່ບ່າວຂອງພຣະອົງ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ທ່ານນະບີມຸຮຳມັດຂອງເຮົາ, ແດ່ຄອບຄົວຂອງທ່ານ ແລະ ບັນດາມິດສະຫາຍຂອງທ່ານທັ້ງຫຼາຍ.

***

بِسْمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِيمِ

ວາລະສານ ທີ່ແປດ:

ຂໍ້ຕັກເຕືອນສຳຄັນກ່ຽວກັບຄວາມເທັດຂອງຄຳສັ່ງເສຍທີ່ຖືກກ່າວອ້າງ

ທ່ານອາຈານ ອະຫ໌ມັດ ຜູ້ຮັບໃຊ້ມັສຍິດອັນ-ນະບາວີ ອັນຊົງກຽດ

ຈາກ ອັບດຸລອະຊີຊ ບິນ ອັບດຸລລໍຫ໌ ບິນ ບາຊ ເຖິງບັນດາຊາວມຸສລິມທີ່ໄດ້ເຫັນສານສະບັບນີ້, ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງຮັກສາພວກເຂົາດ້ວຍອິສລາມ, ແລະ ຊົງຄຸ້ມຄອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງການອຸປະໂຫລກໂດຍບັນດາຜູ້ໂງ່ຈ້າທີ່ຫຼົງຜິດດ້ວຍເຖິດ, ອາມີນ.

ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກ, ຄວາມເມດຕາແຫ່ງອັລລໍຮ໌ ແລະ ຄວາມຈະເລີນແຫ່ງພຣະອົງ ຈົ່ງປະສົບແກ່ພວກທ່ານ.

ຕໍ່ໄປນີ້: ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສຶກສາເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງທີ່ຖືກອ້າງເຖິງ ທ່ານໄຊຄ໌ ອະຫ໌ມັດ ຜູ້ຮັບໃຊ້ສະຖານທີ່ສັກສິດຂອງທ່ານສາສະດາອັນຊົງກຽດ, ເຊິ່ງມີຫົວຂໍ້ວ່າ: «ນີ້ຄືຄໍາສັ່ງສຽຈາກເມືອງມະດີນະຫ໌ ອັລ-ມຸເນົາວະເຣາະຫ໌ ຈາກ ທ່ານໄຊຄ໌ ອະຫ໌ມັດ ຜູ້ຮັບໃຊ້ສະຖານທີ່ສັກສິດຂອງທ່ານສາສະດາອັນຊົງກຽດ», ເຊິ່ງເພິ່ນໄດ້ກ່າວໃນນັ້ນວ່າ:

«ໃນຄືນຂອງວັນສຸກຄືນໜຶ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕື່ນຢູ່ເພື່ອອ່ານອັລ-ກຸຣອານອັນຊົງກຽດ, ແລະ ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ອ່ານບັນດາພຣະນາມອັນສວຍງາມຂອງອັລລໍຫ໌, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດຈາກສິ່ງນັ້ນແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ກຽມຕົວເຂົ້ານອນ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ໄດ້ເຫັນຜູ້ທີ່ມີວົງໜ້າອັນສະຫງ່າງາມຄື ທ່ານຣໍສູລ ລຸລລໍຫ໌ ﷺ ຜູ້ທີ່ໄດ້ນຳມາເຊິ່ງບັນດາອາຍັດໃນອັນກຸຣອານ, ແລະ ບັນດາຂໍ້ບັນຍັດອັນຊົງກຽດ; ຜູ້ເປັນຄວາມເມດຕາແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ, ເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຮົາ ທ່ານມຸຮຳມັດ ﷺ, ແລ້ວທ່ານກໍ່ໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂອ້ ໄຊຄ໌ ອະຫ໌ມັດ, ຂ້າພະເຈົ້າຕອບວ່າ: ໂດຍ, ໂອ້ ທ່ານຣໍສູລຂອງອັລລໍຫ໌, ໂອ້ ຜູ້ທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ສ້າງ,» ທ່ານຈຶ່ງກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: «ຂ້ອຍລະອາຍໃຈຕໍ່ການກະທຳອັນຊົ່ວຊ້າຂອງບັນດາຜູ້ຄົນ, ແລະ ຂ້ອຍບໍ່ສາມາດທີ່ຈະພົບພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ອຍ ແລະ ບັນດາມະລາອິກະຫ໌ໄດ້; ເພາະວ່າຕັ້ງແຕ່ວັນສຸກ ຫາ ວັນສຸກ ມີຜູ້ເສຍຊີວິດໜຶ່ງແສນຫົກສິບພັນຄົນໃນສະພາບທີ່ບໍ່ແມ່ນມຸສລິມ» -ຫຼັງຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງບາງສ່ວນຂອງບາບຕ່າງໆ ທີ່ບັນດາຜູ້ຄົນໄດ້ກະທຳຂຶ້ນ, ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ: - ຄຳເວົ້າກຳຊັບນີ້ເປັນຄວາມເມດຕາແກ່ພວກເຂົາ ຈາກພຣະຜູ້ຊົງເດຊານຸພາບ ພຣະຜູ້ຊົງອຳນາດເດັດຂາດ. ຈາກນັ້ນ ທ່ານກໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງສັນຍານບາງປະການຂອງວັນກິຍາມະຫ໌, ຈົນກະທั่งໄດ້ກ່າວວ່າ: - ຈົ່ງບອກພວກເຂົາເຖີດ ໂອ້ ໄຊຄ໌ ອະຫ໌ມັດເອີຍ ກ່ຽວກັບຄຳສັ່ງເສຍນີ້; ເພາະມັນຖືກຄັດລອກມາດ້ວຍປາຍປາກກາແຫ່ງກົດກຳຫນົດ ຈາກແຜ່ນຈາລຶກທີ່ຖືກປົກປ້ອງ, ແລະ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຂຽນມັນ ແລະ ສົ່ງມັນອອກໄປຈາກເມືອງໜຶ່ງສູ່ອີກເມືອງໜຶ່ງ, ແລະ ຈາກສະຖານທີ່ໜຶ່ງສູ່ອີກສະຖານທີ່ໜຶ່ງ, ກໍຈະຖືກສ້າງປາສາດຫຼັງໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ລາວໃນສວນສະຫວັນ, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຂຽນມັນ ແລະ ສົ່ງມັນອອກໄປ ການຊະຟາອະຫ໌ຂອງຂ້ອຍກໍ່ຈະເປັນທີ່ຕ້ອງຫ້າມສໍາລັບລາວໃນວັນກິຍາມະຫ໌. ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ຂຽນມັນ ໃນຂະນະທີ່ເປັນຄົນຈົນ, ອັລລໍຫ໌ ຈະເຮັດໃຫ້ລາວເປັນຜູ້ທີ່ມີຊັບສົມບັດ, ຫຼື ຫາກເປັນຜູ້ມີໜີ້ສິນ, ອັລລໍຫ໌ ກໍຈະຊົງຊຳລະໜີ້ສິນຂອງລາວ, ຫຼື ຫາກມີບາບ, ອັລລໍຫ໌ ກໍຈະຊົງອະໄພໂທດໃຫ້ແກ່ລາວ ແລະ ພໍ່ແມ່ຂອງລາວ ດ້ວຍບະຣໍກັຕຂອງຄຳສັ່ງເສຍນີ້, ແລະ ບ່າວຂອງອັລລໍຮ໌ຄົນໃດທີ່ບໍ່ຂຽນມັນ, ໃບໜ້າຂອງລາວຈະດຳໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ, ແລະ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຂໍສາບານຕໍ່ອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ສາມຄັ້ງວ່າ ນີ້ຄືຄວາມຈິງ, ແລະ ຫາກຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ເວົ້າຕົວະ ກໍ່ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າອອກຈາກດຸນຍານີ້ໄປໃນສະພາບທີ່ບໍ່ແມ່ນອິສລາມ, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ເຊື່ອໃນເລື່ອງນີ້ ກໍຈະລອດພົ້ນຈາກການລົງໂທດແຫ່ງໄຟນະລົກ, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ປະຕິເສດມັນ ຜູ້ນັ້ນກໍ່ຕົກເປັນຜູ້ປະຕິເສດສັດທາ».

ນີ້ຄື ບົດສະຫຼຸບຂອງຄຳສັ່ງເສຍທີ່ເປັນເທັດ ເຊິ່ງອ້າງອີງເຖິງທ່ານສາດສະນະທູດຂອງອັລລໍຮ໌ ຊໍລລັລລໍຮ໌ຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລັມ, ແລະ ພວກເຮົາກໍ່ໄດ້ຍິນຄຳສັ່ງເສຍທີ່ເປັນເທັດນີ້ມາຫຼາຍຄັ້ງຫຼາຍຄາວແລ້ວຕະຫຼອດຫຼາຍປີທີ່ຜ່ານມາ, ມັນຖືກເຜີຍແຜ່ໃນໝູ່ຜູ້ຄົນເປັນແຕ່ລະຊ່ວງໄລຍະ, ແລະ ຖືກສົ່ງເສີມໃນໝູ່ຄົນທົ່ວໄປຈຳນວນຫຼາຍ, ແລະ ໃນສຳນວນຄຳເວົ້າຂອງມັນກໍມີຄວາມແຕກຕ່າງກັນ, ຜູ້ທີ່ກ່າວເທັດນັ້ນ ກ່າວວ່າ: ລາວໄດ້ເຫັນທ່ານນະບີ ﷺ ໃນຄວາມຝັນ, ແລະ ທ່ານຈຶ່ງໄດ້ມອບໝາຍຄຳສັ່ງເສຍນີ້ໃຫ້ແກ່ລາວ, ແລະໃນໃບປິວສະບັບຫຼ້າສຸດທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວເຖິງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ອຸປະໂຫຼກໄດ້ອ້າງໃນນັ້ນວ່າ ລາວໄດ້ເຫັນທ່ານນະບີ ﷺ ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງຈະເຂົ້ານອນ, ໝາຍຄວາມວ່າ: ລາວໄດ້ເຫັນທ່ານໃນຍາມຕື່ນນັ້ນເອງ

ຜູ້ສ້າງເລື່ອງຂີ້ຕົວະນີ້ ໄດ້ອ້າງໃນຄຳສັ່ງເສຍນີ້ຫຼາຍໆ ສິ່ງຫຼາຍໆ ຢ່າງ; ເຊິ່ງມັນເປັນການຂີ້ຕົວະໂກຫົກທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດ, ແລະ ເປັນຄວາມຜິດທີ່ເປີດເຜີຍທີ່ສຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຕືອນທ່ານກ່ຽວກັບມັນໃນໄວໆ ນີ້ໃນຄຳເວົ້ານີ້, ອິນຊາອັລລໍຫ໌, ແລະ ແທ້ຈິງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຕືອນກ່ຽວກັບມັນໃນຫລາຍປີທີ່ຜ່ານມາ, ແລະ ໄດ້ຊີ້ແຈງໃຫ້ປະຊາຊົນຮູ້ວ່າມັນເປັນການຂີ້ຕົວະໂກຫົກທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດ, ແລະ ເປັນຄວາມຜິດທີ່ເປີດເຜີຍທີ່ສຸດ, ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອ່ານສິ່ງພິມສະບັບຫລ້າສຸດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ລັງເລໃຈທີ່ຈະຂຽນກ່ຽວກັບມັນ, ຍ້ອນຄວາມຊັດເຈນຂອງຄວາມຜິດຂອງມັນ, ແລະ ຄວາມກ້າຫານອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງຜູ້ສ້າງເລື່ອງຂີ້ຕົວະນັ້ນໃນການໂກຫົກ, ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຄິດວ່າຄວາມຜິດຂອງມັນຈະເປັນທີ່ຍອມຮັບຂອງຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈພຽງເລັກນ້ອຍ, ຫຼື ມີທຳມະຊາດທີ່ດີງາມ, ແຕ່ພີ່ນ້ອງຫຼາຍທ່ານ ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ຂ້ອຍຊາບວ່າ ສິ່ງດັ່ງກ່າວໄດ້ແຜ່ຫຼາຍໃນໝູ່ຜູ້ຄົນ, ພວກເຂົາໄດ້ສົ່ງຕໍ່ກັນ ແລະ ມີບາງສ່ວນທີ່ເຊື່ອມັນ; ດ້ວຍເຫດນີ້ ຂ້ອຍຈຶ່ງເຫັນວ່າເປັນໜ້າທີ່ຂອງຄົນເຊັ່ນຂ້ອຍທີ່ຕ້ອງໄດ້ຂຽນຊີ້ແຈງກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້, ເພື່ອຊີ້ແຈງເຖິງຄວາມບໍ່ຖືກຕ້ອງຂອງມັນ ແລະ ວ່າສິ່ງນັ້ນເປັນການອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນຕໍ່ທ່ານສາດສະດາທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ, ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີໃຜຫຼົງເຊື່ອໃນສິ່ງນັ້ນ. ແລະ ບັນດາຜູ້ມີຄວາມຮູ້ ແລະ ຄວາມສັດທາ, ຫຼື ບັນດາຜູ້ມີທຳມະຊາດອັນບໍລິສຸດ ແລະ ສະຕິປັນຍາທີ່ຖືກຕ້ອງ ທີ່ໄດ້ໄຕ່ຕອງພິຈາລະນາມັນ; ຍ່ອມຮູ້ວ່າມັນເປັນຄຳເວົ້າຕົວະ ແລະ ການອຸປະໂຫຼກຂຶ້ນໃນຫຼາຍ ໆ ດ້ານ.

ແລະ ແທ້ຈິງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖາມຍາດຕິພີ່ນ້ອງບາງຄົນຂອງທ່ານໄຊຄ໌ ອະຫ໌ມັດ ກ່ຽວກັບຄໍາສັ່ງເສຍນີ້ທີ່ເປັນການສ້າງເລື່ອງຂຶ້ນເພື່ອໃສ່ຮ້າຍເພິ່ນ, ເພິ່ນຈຶ່ງຕອບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: ວ່າມັນເປັນການຕົວະໃສ່ທ່ານໄຊກ ອະຫ໌ມັດ, ແລະ ວ່າເພິ່ນບໍ່ໄດ້ກ່າວມັນເລີຍ. ແລະ ທ່ານໄຊຄ໌ ອະຫ໌ມັດທີ່ກ່າວມານັ້ນໄດ້ເສຍຊີວິດໄປດົນແລ້ວ, ແລະ ຖ້າຫາກເຮົາສົມມຸດວ່າ ທ່ານໄຊຄ໌ ອະຫ໌ມັດທີ່ກ່າວມານັ້ນ, ຫຼື ຜູ້ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າເພິ່ນ, ໄດ້ອ້າງວ່າຕົນໄດ້ເຫັນທ່ານນະບີ ﷺ ໃນຄວາມຝັນ ຫຼື ໃນຍາມຕື່ນ, ແລະ ເພິ່ນໄດ້ສັ່ງເສຍລາວດ້ວຍຄຳສັ່ງເສຍນີ້, ພວກເຮົາກໍ່ຈະຮູ້ໄດ້ຢ່າງແນ່ນອນວ່າລາວເປັນຜູ້ທີ່ເວົ້າຂີ້ຕົວະ, ຫຼື ຜູ້ທີ່ກ່າວກັບລາວນັ້ນຄືໄຊຕອນ, ບໍ່ແມ່ນທ່ານສາດສະດາທູດ ﷺ ດ້ວຍເຫດຜົນຫລາຍປະການດັ່ງນີ້:

ປະການທຳອິດ: ທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ບໍ່ສາມາດຖືກເຫັນໄດ້ໃນຍາມຕື່ນ ຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງທ່ານ, ແລະ ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມຈາກກຸ່ມຄົນໂງ່ຈ້າ ຂອງພວກຊູຟີທີ່ອ້າງວ່າຕົນໄດ້ເຫັນທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໃນຍາມຕື່ນ, ຫຼື ວ່າທ່ານໄດ້ມາຮ່ວມໃນງານເມົາລິດ, ຫຼື ສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືກັນນັ້ນ; ແນ່ນອນວ່າຜູ້ນັ້ນໄດ້ຫຼົງຜິດຢ່າງຮ້າຍແຮງ, ແລະ ໄດ້ຖືກປົກປິດຄວາມຈິງຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແລະ ໄດ້ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຜິດພາດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ແລະ ໄດ້ຝ່າຝືນຕໍ່ຄຳພີອັລກຸຣອານ ແລະ ສຸນນະຫ໌, ແລະ ມະຕິເອກະພາບຂອງບັນດາຜູ້ຮູ້; ເພາະວ່າບັນດາຄົນຕາຍນັ້ນຈະອອກຈາກກຸໂບຣຂອງພວກເຂົາໃນວັນກິຍາມະຫ໌ເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນໃນໂລກດຸນຍານີ້. ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ກ່າວສິ່ງທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບສິ່ງດັ່ງກ່າວ ຜູ້ນັ້ນກໍ່ເປັນຄົນຂີ້ຕົວະຢ່າງຊັດເຈນ, ຫຼື ເປັນຜູ້ທີ່ຜິດພາດທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ສັບສົນ, ຍ້ອນວ່າລາວບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກຄວາມຈິງທີ່ບັນດາຄົນລຸ້ນກ່ອນທີ່ຊອບທຳໄດ້ຮູ້ ແລະ ທີ່ບັນດາສໍຫາບະຫ໌ຂອງທ່ານຣໍຊູລ ລຸລລໍຫ໌ ﷺ ແລະ ຜູ້ທີ່ຕາມພວກເຂົາດ້ວຍຄຸນນະທຳໄດ້ດຳເນີນຕາມ, ດັງຄຳດຳລັດຂອງພຣະອົງອັລລໍຫ໌ທີ່ວ່າ:

﴿ثُمَّ إِنَّكُم بَعۡدَ ذَٰلِكَ لَمَيِّتُونَ15 ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تُبْعَثُونَ16﴾

{ຫຼັງຈາກນັ້ນ ແທ້ຈິງພວກເຈົ້າຕ້ອງຕາຍຢ່າງແນ່ນອນ}

(ແລ້ວແທ້ຈິງ ພວກເຈົ້າຈະຖືກໃຫ້ຟື້ນຄືນຊີບຂຶ້ນມາໃນວັນກິຍາມະຫ໌) [ອັລ-ມຸມິນູນ: 15, 16] ທ່ານ​ນະ​ບີ ﷺ ໄດ້​ກ່າວ​ວ່າ:

«أَنَا أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَأَنَا أَوَّلُ شَافِعٍ وَأَوَّلُ مُشَفَّعٍ».

«ຂ້ອຍເປັນຄົນທຳອິດທີ່ແຜ່ນດິນຈະແຍກອອກຈາກ ໃນວັນກິຍາມະຫ໌, ແລະ ຂ້ອຍເປັນຜູ້ຊະຟາອະຫ໌ຄົນທຳອິດ ແລະ ເປັນຄົນທຳອິດທີ່ການຊະຟາອະຫ໌ຖືກຕອບຮັບ». ແລະ ໂອງການຕ່າງ ໆ ແລະ ຫະດິຊ ໃນຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ມີຢູ່ຫຼວງຫຼາຍ.

ປະການທີ່ສອງ: ທ່ານນະບີ ສໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ຈະບໍ່ກ່າວຄຳທີ່ຂັດກັບຄວາມຈິງ, ບໍ່ວ່າໃນຂະນະທີ່ທ່ານຫຍັງມີຊີວິດຢູ່ ຫຼື ຫລັງຈາກທີ່ທ່ານໄດ້ເສຍຊີວິດໄປແລ້ວ, ແລະ ຄຳສັ່ງເສຍບົດນີ້ກໍ່ຂັດກັບບົດບັນຍັດຂອງທ່ານຢ່າງຊັດເຈນ, ດ້ວຍເຫດຜົນຫລາຍປະການ -ດັ່ງທີ່ຈະກ່າວຕໍ່ໄປ-, ແລະ ທ່ານ ຣໍຊູລ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ນັ້ນອາດຈະຖືກເຫັນໃນຄວາມຝັນໄດ້, ໃຜກໍ່ຕາມທີ່ເຫັນທ່ານໃນຄວາມຝັນຕາມຮູບລັກສະນະອັນມີກຽດຂອງທ່ານ, ຜູ້ນັ້ນກໍ່ໄດ້ເຫັນທ່ານແທ້ແລ້ວ; ເພາະວ່າໄຊຕອນບໍ່ສາມາດຈຳແລງກາຍໃນຮູບຂອງທ່ານນະບີໄດ້, ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນຫະດີຊທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ມີກຽດ. ແຕ່ທະວ່າ, ປະເດັນສຳຄັນທັງໝົດແມ່ນຂຶ້ນຢູ່ກັບການສັດທາຂອງຜູ້ທີ່ຝັນ, ຄວາມສັດຊື່ຂອງລາວ, ຄວາມຍຸດຕິທຳ, ຄວາມຈື່ຈຳທີ່ແມ່ນຍຳ, ການຢຶດໝັ້ນໃນສາສະໜາ ແລະ ຄວາມຊື່ສັດໄວ້ວາງໃຈຂອງລາວ, ແລະວ່າລາວໄດ້ເຫັນທ່ານນະບີ ﷺ ໃນຮູບລັກສະນະທີ່ແທ້ຈິງຂອງເພິ່ນ ຫຼື ໃນຮູບລັກສະນະອື່ນທີ່ບໍ່ແມ່ນ.

ແລະ ຫາກມີຫະດີສຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໃນຂະນະທີ່ເພິ່ນຍັງມີຊີວິດຢູ່, ໂດຍບໍ່ຜ່ານສາຍລາຍງານຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້, ທ່ຽງທຳ ແລະ ມີຄວາມຈື່ຈຳທີ່ແມ່ນຍຳ ກໍ່ຈະບໍ່ຖືກຮັບຮອງ ແລະ ຈະຖືກບໍ່ນຳມາເປັນຫຼັກຖານ, ຫຼື ຫາກມາຈາກສາຍລາຍງານຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ ແລະ ມີຄວາມຈື່ຈຳທີ່ແມ່ນຍຳ, ແຕ່ມັນຂັດແຍ້ງກັບບົດລາຍງານຂອງຜູ້ທີ່ມີຄວາມຈື່ຈຳດີກວ່າ ແລະ ເຊື່ອຖືໄດ້ຫຼາຍກວ່າ ໃນລັກສະນະທີ່ບໍ່ສາມາດລວມທັງສອງບົດລາຍງານເຂົ້າກັນໄດ້, ເມື່ອນັ້ນ ບົດລາຍງານໜຶ່ງກໍຈະຖືກຍົກເລີກ ແລະ ບໍ່ຖືກປະຕິບັດຕາມ, ແລະ ອີກບົດລາຍງານໜຶ່ງເປັນໂຕມາຍົກເລີກ ແລະ ຖືກປະຕິບັດຕາມ, ຫາກເປັນໄປໄດ້ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂຂອງມັນ, ແລະ ຖ້າຫາກບໍ່ສາມາດລວມ ຫຼື ຍົກເລີກໄດ້ ກໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງລະຖິ້ມບົດລາຍງານຂອງຜູ້ທີ່ມີຄວາມຈື່ຈຳດ້ອຍກວ່າ ແລະ ມີຄວາມທ່ຽງທຳນ້ອຍກວ່າ, ພ້ອມທັງຕັດສິນວ່າມັນເປັນບົດລາຍງານທີ່ຜິດປົກກະຕິ ແລະ ບໍ່ໃຫ້ນຳມາປະຕິບັດ.

ແລ້ວຈະເປັນເຊັ່ນໃດກັບຄຳສັ່ງເສຍທີ່ບໍ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຜູ້ທີ່ໄດ້ຖ່າຍທອດມັນມາຈາກທ່ານຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ, ທັງບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມຫນ້າເຊື່ອຖື ແລະ ຄວາມຊື່ສັດຂອງລາວ. ໃນສະພາບເຊັ່ນນີ້, ມັນສົມຄວນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະຖືກປະຕິເສດ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຮັບການໃສ່ໃຈ, ເຖິງແມ່ນວ່າໃນຄຳສັ່ງເສຍນັ້ນຈະບໍ່ມີສິ່ງໃດຂັດກັບບົດບັນຍັດສາສະໜາກໍ່ຕາມ. ແລ້ວຈະຍິ່ງເປັນເຊັ່ນໃດອີກ ຖ້າຫາກຄຳສັ່ງເສຍນັ້ນປະກອບໄປດ້ວຍຫຼາຍສິ່ງຫຼາຍຢ່າງທີ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມເປັນໂມຄະຂອງມັນ, ແລະ ວ່າມັນເປັນການອຸປະໂລກຂຶ້ນມາໃສ່ຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ, ແລະ ຍັງປະກອບດ້ວຍການບັນຍັດສາສະໜາທີ່ອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງອະນຸຍາດອີກ?

ແລະ ທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:

«مَنْ قَالَ عَلَيَّ مَا لَمْ أَقُلْ؛ فَلْيَتَـبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ».

« ຜູ້ໃດທີ່ກ່າວອ້າງຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າໃນສິ່ງທີ່ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ກ່າວ, ກໍ່ຈົ່ງຈັບຈອງບ່ອນນັ່ງຂອງລາວໃນໄຟນະລົກເຖີດ » ແລະ ແທ້ຈິງ ຜູ້ທີ່ອຸປະໂຫຼກຄຳສັ່ງເສຍນີ້ ໄດ້ກ່າວອ້າງຕໍ່ທ່ານສາດສະດາທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ໃນສິ່ງທີ່ທ່ານບໍ່ໄດ້ກ່າວ, ແລະ ໄດ້ເວົ້າຕົວະຕໍ່ທ່ານດ້ວຍການຕົວະທີ່ຊັດເຈນ ແລະ ຮ້າຍແຮງ, ດັ່ງນັ້ນ, ເຂົາຈຶ່ງສົມຄວນຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ກັບຄຳຄາດໂທດອັນໃຫຍ່ຫຼວງນີ້, ແລະ ມັນເປັນສິ່ງທີ່ສົມຄວນແລ້ວສຳລັບເຂົາ ຖ້າຫາກບໍ່ຮີບຮ້ອນກັບໂຕ, ແລະ ບໍ່ປະກາດໃຫ້ຜູ້ຄົນໄດ້ຮັບຮູ້ເຖິງຄວາມຕົວະຂອງຄຳສັ່ງເສຍນີ້ທີ່ມີຕໍ່ທ່ານສາດສະດາທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ; ເພາະວ່າ ຜູ້ທີ່ເຜີຍແຜ່ຄວາມເທັດໃນໝູ່ມະນຸດ, ແລະ ໄດ້ອ້າງວ່າມັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສາສະໜາ; ການກັບໂຕຂອງເຂົາຈາກສິ່ງນັ້ນຈະບໍ່ເປັນທີ່ຍອມຮັບ ເວັ້ນເສຍແຕ່ດ້ວຍການປະກາດ ແລະ ເປີດເຜີຍມັນອອກມາ; ຈົນກວ່າຜູ້ຄົນຈະໄດ້ຮັບຮູ້ເຖິງການຖອນຕົວຈາກຄຳຕົວະຂອງເຂົາ, ແລະ ການປະຕິເສດຄຳເວົ້າຂອງຕົນເອງ; ດັ່ງຄຳດຳລັດຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ວ່າ:

﴿إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكۡتُمُونَ مَآ أَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡبَيِّنَٰتِ وَٱلۡهُدَىٰ مِنۢ بَعۡدِ مَا بَيَّنَّٰهُ لِلنَّاسِ فِي ٱلۡكِتَٰبِ أُوْلَٰٓئِكَ يَلۡعَنُهُمُ ٱللَّهُ وَيَلۡعَنُهُمُ ٱللَّٰعِنُونَ159 إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُواْ وَأَصۡلَحُواْ وَبَيَّنُواْ فَأُوْلَٰٓئِكَ أَتُوبُ عَلَيۡهِمۡ وَأَنَا ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ160﴾

(ແທ້ຈິງ ບັນດາຜູ້ທີ່ປິດບັງສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ປະທານລົງມາ ຈາກບັນດາຫຼັກຖານອັນຊັດແຈ້ງ ແລະ ທາງນຳ ຫຼັງຈາກທີ່ເຮົາໄດ້ຊີ້ແຈງມັນແກ່ມວນມະນຸດໃນຄຳພີແລ້ວ, ຊົນເຫຼົ່ານັ້ນ ອັລລໍຫ໌ຈະຊົງສາບແຊ່ງພວກເຂົາ ແລະ ບັນດາຜູ້ສາບແຊ່ງທັງຫຼາຍກໍຈະພາກັນສາບແຊ່ງພວກເຂົາ)

(ນອກຈາກບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ກັບເນື້ອກັບຕົວ ແລະ ປັບປຸງແກ້ໄຂ ແລະ ໄດ້ຊີ້ແຈງ, ຊົນເຫຼົ່ານັ້ນ ຂ້າຈະອະໄພໂທດໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ. ແລະ ຂ້າຄືຜູ້ຊົງຮັບການກັບໂຕ, ຜູ້ຊົງເມດຕາປານີສະເໝີ) [ອັລ-ບະກໍເຣາະຫ໌: 159, 160] ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຊົງຊີ້ແຈງໃນອົງການອັນມີກຽດນີ້ວ່າ: ຜູ້ໃດທີ່ປິດບັງສິ່ງໃດໜຶ່ງຈາກສັດຈະທຳ ການກັບຕົວຂອງລາວຈາກການກະທຳນັ້ນ ຈະບໍ່ຖືກຕອບຮັບ ຈົນກວ່າຈະມີການປັບປຸງແກ້ໄຂ ແລະ ການຊີ້ແຈງໃຫ້ເປັນທີ່ປະຈັກ, ແລະ ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ສາດສະໜາສົມບູນແລ້ວແກ່ປວງຂ້າຂອງພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ຊົງໃຫ້ຄວາມໂປດປານຂອງພຣະອົງສົມບູນແກ່ພວກເຂົາ ໂດຍການສົ່ງສາດສະດາທູດຂອງພຣະອົງ ທ່ານນະບີມູຮຳມັດ ﷺ, ພ້ອມກັບສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງປະທານລົງມາແກ່ທ່ານ ເຊິ່ງເປັນບົດບັນຍັດທີ່ສົມບູນ, ແລະ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງເອົາທ່ານກັບຄືນໄປ ຈົນກວ່າການເຮັດໃຫ້ສົມບູນ ແລະ ການຊີ້ແຈງຈະສຳເລັດລົງ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ດຳລັດໄວ້ວ່າ:

﴿...ٱلۡيَوۡمَ أَكۡمَلۡتُ لَكُمۡ دِينَكُمۡ وَأَتۡمَمۡتُ عَلَيۡكُمۡ نِعۡمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ ٱلۡإِسۡلَٰمَ دِينٗا...﴾

(...ມື້ນີ້ເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານສົມບູນແລ້ວ ແລະ ເຮົາໄດ້ໃຫ້ຄວາມໂປດປານຂອງເຮົາສົມບູນ ເຮົາເລືອກໃຫ້ອິສລາມເປັນສາສະຫນາຂອງພວກທ່ານ...)

[ອັລ-ມາອິດະຫ໌: 3]

ສ່ວນຜູ້ທີ່ອຸປະໂຫຼກຄຳສັ່ງເສຍນີ້ຂຶ້ນມາ ແມ່ນໄດ້ປາກົດຕົວໃນສະຕະວັດທີສິບສີ່, ໂດຍຕ້ອງການທີ່ຈະປອມແປງສາສະຫນາໃໝ່ຂຶ້ນມາເພື່ອຫຼອກລວງຜູ້ຄົນ, ເຊິ່ງກຳນົດວ່າຜູ້ໃດທີ່ປະຕິບັດຕາມກົດບັນຍັດຂອງລາວຈະໄດ້ເຂົ້າສະຫວັນ, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ປະຕິບັດຕາມກົດບັນຍັດຂອງລາວກໍຈະຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າສະຫວັນ ແລະ ຕ້ອງໄດ້ເຂົ້ານະລົກ, ແລະ ລາວຕ້ອງການທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຄຳສັ່ງເສຍນີ້ ທີ່ລາວໄດ້ອຸປະໂຫລກຂຶ້ນມາ ມີຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ປະເສີດກວ່າຄຳພີອັລກຸຣອານ, ໂດຍລາວໄດ້ອຸປະໂຫລກໃນນັ້ນວ່າ: ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມທີ່ຂຽນມັນ ແລະ ສົ່ງມັນຈາກເມືອງໜຶ່ງໄປສູ່ອີກເມືອງໜຶ່ງ, ຫຼື ຈາກບ່ອນໜຶ່ງໄປສູ່ອີກບ່ອນໜຶ່ງ; ຈະຖືກສ້າງວັງຫຼັງໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ລາວໃນສວນສະຫວັນ, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຂຽນມັນ ແລະ ບໍ່ສົ່ງມັນອອກໄປ ກໍຈະຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ໄດ້ຮັບການຊະຟາອະຫ໌ຂອງທ່ານນະບີ ﷺ ໃນວັນກິຍາມະຫ໌, ແລະ ນີ້ຄືການຕົວະທີ່ຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດ, ແລະ ເປັນຫຼັກຖານອັນຊັດເຈນທີ່ສຸດ ຕໍ່ຄວາມບໍ່ຈິງຂອງຄຳສັ່ງເສຍນີ້, ພ້ອມທັງສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການຂາດຄວາມລະອາຍ ແລະ ຄວາມກ້າຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງໃນການຕົວະຂອງຜູ້ທີ່ສ້າງມັນຂຶ້ນມາ; ເພາະວ່າ ຜູ້ທີ່ຄັດລອກພຣະຄຳພີອັລກຸຣອານ ແລະ ສົ່ງມັນຈາກເມືອງຫນຶ່ງໄປຍັງອີກເມືອງຫນຶ່ງ, ຫລື ຈາກສະຖານທີ່ຫນຶ່ງໄປຍັງອີກສະຖານທີ່ຫນຶ່ງ; ກໍຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນປະເສີດນີ້ ຖ້າຫາກລາວບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມພຣະຄຳພີອັລກຸຣອານ, ແລ້ວຜູ້ທີ່ຂຽນເລື່ອງຕົວະນີ້ຂຶ້ນມາ ແລະ ສົ່ງຕໍ່ມັນຈາກເມືອງຫນຶ່ງໄປຍັງອີກເມືອງຫນຶ່ງຈະໄດ້ຮັບມັນໄດ້ແນວໃດ?. ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ໄດ້ຂຽນຄຳພີອັລກຸຣອານ ແລະ ບໍ່ໄດ້ສົ່ງມັນຈາກເມືອງໜຶ່ງໄປສູ່ອີກເມືອງໜຶ່ງ, ກໍ່ຈະບໍ່ຖືກຕັດສິດອອກຈາກການຊະຟາອະຫ໌ຂອງນະບີ ﷺ ຖ້າຫາກວ່າລາວເປັນຜູ້ສັດທາຕໍ່ທ່ານ, ແລະ ປະຕິບັດຕາມບົດບັນຍັດຂອງທ່ານ. ການສ້າງເລື່ອງຕົວະພຽງຂໍ້ດຽວໃນຄຳສັ່ງເສຍນີ້ ກໍພຽງພໍແລ້ວທີ່ຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມບໍ່ຖືກຕ້ອງຂອງມັນ, ທັງຄວາມຕົວະໂກຫົກ, ຄວາມບໍ່ມີຢາງອາຍ, ຄວາມໂງ່ຈ້າ ແລະ ຄວາມຫ່າງເຫີນຂອງຜູ້ເຜີຍແຜ່ມັນ ຈາກການຮັບຮູ້ໃນແນວທາງອັນຖືກຕ້ອງທີ່ສາດສະດາທູດ ໄດ້ນຳມາ.

ໃນຄຳສັ່ງເສຍນີ້ - ນອກເໜືອຈາກສິ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາ - ຫຍັງມີເລື່ອງອື່ນໆ ອີກ, ເຊິ່ງທັງໝົດນີ້ລ້ວນແຕ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມບໍ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ການຕົວະຂອງມັນ, ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ທີ່ສ້າງເລື່ອງຂື້ນມາຈະສາບານເປັນຮ້ອຍເປັນພັນຄັ້ງ ຫຼື ຫຼາຍກວ່ານັ້ນກ່ຽວກັບຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງມັນ, ແລະ ຈະຂໍດຸອາໃຫ້ຕົນເອງປະສົບກັບການລົງໂທດທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ ແລະ ຕ່ຳຕ່ອຍທີ່ສຸດ ເພື່ອຢືນຢັນວ່າລາວເວົ້າຈິງກໍ່ຕາມ; ລາວກໍ່ບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ເວົ້າຈິງ, ແລະ ຄຳເວົ້ານັ້ນກໍ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ແຕ່ຂໍສາບານຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ແລ້ວຂໍສາບານຕໍ່ອັລລໍຫ໌ອີກຄັ້ງ, ວ່າມັນຄືຄວາມບໍ່ຖືກຕ້ອງທີ່ຮ້າຍແຮງ ແລະ ໜ້າລັງກຽດທີ່ສຸດ, ແລະ ພວກເຮົາຂໍໃຫ້ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ແລະ ບັນດາມະລາອີກະຫ໌ທີ່ສະຖິດຢູ່ກັບພວກເຮົາ ເປັນພະຍານ, ແລະ ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມໃນໝູ່ຊາວມຸສລິມທີ່ໄດ້ຮັບຮູ້ບົດຂຽນນີ້ – ນີ້ຄືການປະຈັກພະຍານທີ່ພວກເຮົາຈະນຳໄປພົບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຊົງກຽດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່– ວ່າຄຳສັ່ງເສຍນີ້ຄືການຕົວະ ແລະ ການອຸປະໂຫລກຂຶ້ນຕໍ່ທ່ານສາດສະນະທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ, ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງເຮັດໃຫ້ຜູ້ທີ່ອຸປະໂຫລກມັນຂຶ້ນມາຈົ່ງໄດ້ຮັບຄວາມອັບອາຍ ແລະ ຂໍພຣະອົງຊົງຈັດການກັບລາວຕາມທີ່ລາວສົມຄວນຈະໄດ້ຮັບ.

ແລະ ສິ່ງທີ່ຊີ້ບົງບອກເຖິງຄວາມເປັນເທັດຂອງຄຳສັ່ງເສຍນີ້ ແລະ ຄວາມບໍ່ຖືກຕ້ອງຂອງມັນ ນອກເໜືອຈາກທີ່ກ່າວມາແລ້ວນັ້ນ, ກໍຄື ບັນດາເລື່ອງຕ່າງໆ ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຈາກເນື້ອໃນຂອງມັນທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້, ເຊິ່ງໃນນັ້ນກໍ່ມີ:

ເລື່ອງທີ່ໜຶ່ງ; ຄືຄຳກ່າວທີ່ວ່າ: (ເພາະວ່າໃນລະຫວ່າງວັນສຸກ ຫາ ວັນສຸກ ມີຜູ້ເສຍຊີວິດໜຶ່ງແສນຫົກໝື່ນຄົນ ໃນສະພາບທີ່ບໍ່ໄດ້ນັບຖືສາສະໜາອິສລາມ); ເພາະວ່າສິ່ງນີ້ເປັນຄວາມຮູ້ໃນສິ່ງທີ່ຊ້ອນເລັ້ນ, ແລະ ທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ນັ້ນ ການລົງວະຫ໌ຮີໄດ້ຢຸດຕິລົງແລ້ວຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງທ່ານ, ເຊິ່ງໃນຂະນະທີ່ທ່ານຍັງມີຊີວິດຢູ່ທ່ານກໍ່ບໍ່ຮູ້ເຖິງສິ່ງທີ່ຊ້ອນເລັ້ນ, ແລ້ວຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດຫຼັງຈາກທີ່ທ່ານໄດ້ເສຍຊີວິດໄປແລ້ວ; ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ:

﴿قُل لَّآ أَقُولُ لَكُمۡ عِندِي خَزَآئِنُ ٱللَّهِ وَلَآ أَعۡلَمُ ٱلۡغَيۡبَ...﴾

(ຈົງກ່າວເຖີດ ມູຮຳມັດ ວ່າຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ກ່າວແກ່ພວກທ່ານວ່າ ຂ້ອຍມີຄັງ​ສົມບັດ​ຂອງ​ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຂ້ອຍກໍ່ບໍ່ຮູ້ສິ່ງເລັນລັບ...) [ສູເຣາະຫ໌ ອັນອາມ : 50]. ແລະ ໃນໂອງການຂອງອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿قُل لَّا يَعۡلَمُ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ ٱلۡغَيۡبَ إِلَّا ٱللَّهُ...﴾

(ຈົ່ງກ່າວເຖິດ ມູຮັມມັດ ບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນຊັ້ນຟ້າທັງຫລາຍ ແລະ ໃນແຜ່ນດິນ ທີ່ຈະຮູ້ໃນສິ່ງທີ່ຢູ່ເຫນືອຍານວິໄສນອກເໜືອຈາກພຣະອົງອັລລໍຫ໌...) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ນຳລຸ: 65], ໃນລາຍງານຫະດີຊທີ່ຊໍຮິຫ໌ຈາກທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:

«يُذَادُ رِجَالٌ عَنْ حَوْضِي يَوْمَ القِيَامَةِ، فَأَقُولُ: يَا رَبِّ! أَصْحَابِي أَصْحَابِي، فَيُقَالُ لِي: إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ، فَأَقُولُ كَمَا قَالَ العَبْدُ الصَّالِحُ: ﴿وَكُنتُ عَلَيۡهِمۡ شَهِيدٗا مَّا دُمۡتُ فِيهِمۡۖ فَلَمَّا تَوَفَّيۡتَنِي كُنتَ أَنتَ ٱلرَّقِيبَ عَلَيۡهِمۡۚ وَأَنتَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدٌ﴾ [المائدة: 117]».

«ຜູ້ຊາຍຈຳນວນໜຶ່ງຈະຖືກຂັບໄລ່ອອກໄປຈາກບໍ່ນໍ້າຂອງຂ້ອຍໃນວັນກິຍາມະຫ໌, ແລ້ວຂ້ອຍກໍ່ຈະກ່າວວ່າ: ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຂ້ອຍເອີຍ! ສະຫາຍຂອງຂ້ອຍ, ສະຫາຍຂອງຂ້ອຍ, ແລ້ວຈະຖືກກ່າວແກ່ຂ້ອຍວ່າ: ແທ້ຈິງເຈົ້າບໍ່ຮູ້ດອກວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ອຸປະໂຫຼກສິ່ງໃດຂຶ້ນມາໃໝ່ຫຼັງຈາກເຈົ້າ, ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງກ່າວເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ບ່າວຜູ້ຊອບທຳໄດ້ກ່າວວ່າ: (ແລະ ຂ້າພະອົງເປັນພະຍານເໜືອພວກເຂົາ ຕາບໃດທີ່ຂ້າພະອົງຍັງຢູ່ໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ, ຄັ້ນເມື່ອພຣະອົງໄດ້ເອົາຊີວິດຂ້ານ້ອຍໄປ ພຣະອົງກໍ່ເປັນຜູ້ຊົງເຝົ້າຕິດຕາມພວກເຂົາ ແລະ ພຣະອົງເປັນຜູ້ຊົງເປັນພະຍານເໜືອທຸກສັບພະສິ່ງ) [ອັລ-ມາອິດະຫ໌: 117]».

ເລື່ອງທີ່ສອງ: - ຈາກບັນດາສິ່ງທີ່ຊີ້ບອກເຖິງຄວາມບໍ່ຖືກຕ້ອງຂອງຄຳສັ່ງເສຍນີ້, ແລະ ຢືນຢັນວ່າມັນເປັນການຂີ້ຕົວະ -: ຄືຄຳກ່າວໃນນັ້ນທີ່ວ່າ: (ຜູ້ໃດທີ່ຂຽນມັນ ແລະ ລາວເປັນຄົນຍາກຈົນ ອັລລໍຫ໌ຈະຊົງເຮັດໃຫ້ລາວຮັ່ງມີ, ຫຼື ເປັນຄົນມີໜີ້ສິນ ອັລລໍຫ໌ຈະຊົງຊົດໃຊ້ໜີ້ສິນຂອງລາວໃຫ້, ຫຼື ມີບາບຕິດໂຕ ອັລລໍຫ໌ຈະຊົງອະໄພໂທດໃຫ້ແກ່ລາວ ແລະ ພໍ່ແມ່ຂອງລາວ ດ້ວຍຄວາມສິລິມຸງຄຸນຂອງຄຳສັ່ງເສຍນີ້) ແລະ ອື່ນໆ ຈົນຈົບ. ແລະ ນີ້ຄືການເວົ້າຕົວະທີ່ໃຫຍ່ຫລວງທີ່ສຸດ, ແລະ ເປັນຫຼັກຖານທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດຕໍ່ການຕົວະຂອງຜູ້ທີ່ສ້າງເລື່ອງຂຶ້ນມາ, ແລະ ການຂາດຄວາມລະອາຍຂອງລາວຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຕໍ່ປວງບ່າວຂອງພຣະອົງ; ເພາະວ່າປັນຫາ ສາມປະການນີ້ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນພຽງແຕ່ການຂຽນຄຳພີກຸຣອານອັນຊົງກຽດ, ແລ້ວມັນຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດສຳລັບຜູ້ທີ່ຂຽນຄຳສັ່ງສອນທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງນີ້? ແທ້ຈິງແລ້ວ ສິ່ງທີ່ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຜູ້ນີ້ຕ້ອງການກໍ່ຄື ການສ້າງຄວາມສັບສົນໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄົນ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຜູກພັນຢູ່ກັບຄຳສັ່ງເສຍນີ້; ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະຂຽນມັນໄວ້ ແລະ ຍຶດຕິດຢູ່ກັບຄວາມປະເສີດທີ່ຖືກອ້າງຂຶ້ນມານີ້, ແລະ ລະຖິ້ມບັນດາແນວທາງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ວາງເປັນບົດບັນຍັດໄວ້ໃຫ້ແກ່ປວງບ່າວຂອງພຣະອົງ, ເຊິ່ງພຣະອົງໄດ້ກຳນົດໃຫ້ມັນເປັນສິ່ງທີ່ນຳໄປສູ່ຄວາມຮັ່ງມີ, ການຊຳລະໜີ້ສິນ ແລະ ການອະໄພໂທດໃນບາບຕ່າງໆ, ສະນັ້ນ ພວກເຮົາຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໃຫ້ພົ້ນຈາກສາເຫດຕ່າງໆ ແຫ່ງຄວາມເສື່ອມເສຍ, ການເຊື່ອຟັງຕາມອາລົມໄຝ່ຕ່ຳ ແລະ ໄຊຕອນ.

ເລື່ອງທີ່ສາມ: -ຈາກບັນດາປະການທີ່ຊີ້ບອກເຖິງຄວາມເປັນໂມຄະຂອງຄຳສັ່ງເສຍນີ້-, ຄືຄຳກ່າວໃນນັ້ນທີ່ວ່າ: (ແລະຜູ້ໃດຈາກບ່າວຂອງອັລລໍຫ໌ທີ່ບໍ່ໄດ້ຂຽນມັນ; ໃບໜ້າຂອງລາວຈະມືດດຳທັ້ງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ). ແລະ ນີ້ກໍ່ເຊັ່ນກັນ, ຖືເປັນການຕົວະທີ່ຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນຫຼັກຖານທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດທີ່ສະແດງເຖິງຄວາມບໍ່ຖືກຕ້ອງຂອງຄຳສັ່ງເສຍນີ້ ແລະ ການຕົວະຂອງຜູ້ທີ່ສ້າງມັນຂຶ້ນມາ. ມັນຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດໃນສະຕິປັນຍາຂອງຄົນທີ່ມີເຫດຜົນ ທີ່ຈະຂຽນຄຳສັ່ງເສຍນີ້ ທີ່ຊາຍນິລະນາມຄົນໜຶ່ງໄດ້ນຳມາໃນສັດຕະວັດທີສິບສີ່, ໂດຍສ້າງເລື່ອງໃສ່ຮ້າຍຕໍ່ທ່ານສາດສະນະທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ແລະ ຮຽກຮ້ອງວ່າຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຂຽນມັນ ໃບໜ້າຂອງລາວຈະດຳໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ຂຽນມັນ ກໍຈະກາຍເປັນຄົນຮັ່ງມີຫຼັງຈາກທີ່ເຄີຍທຸກຍາກ, ແລະ ຈະປອດຈາກໜີ້ສິນຫຼັງຈາກທີ່ມັນໄດ້ສະສົມທັບຖົມ, ແລະ ຈະໄດ້ຮັບການອະໄພໃນບາບທີ່ລາວໄດ້ກະທຳ!

ມະຫາບະລິສຸດແດ່ພຣະອົງ! ນີ້ຄືການໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີອັນໃຫຍ່ຫຼວງ!!

ແລະ ແທ້ຈິງ ຫຼັກຖານ ແລະ ຄວາມເປັນຈິງຕ່າງກໍ່ເປັນພະຍານເຖິງການຕົວະຂອງຜູ້ກຸເລື່ອງນີ້ຂຶ້ນ, ແລະ ຄວາມອາດຫານອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງລາວຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ຕະຫຼອດຈົນຄວາມໄຮ້ຢາງອາຍຂອງລາວຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຕໍ່ເພື່ອນມະນຸດ. ເຫຼົ່ານີ້ຄືປະຊາຊາດຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍທີ່ບໍ່ໄດ້ຂຽນມັນ, ໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາກໍ່ບໍ່ໄດ້ດຳຄ້ຳລົງ, ແລະ ທີ່ນີ້ກໍ່ມີກຸ່ມຄົນຈຳນວນມະຫາສານທີ່ບໍ່ມີໃຜຮູ້ຈຳນວນໄດ້ນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ທີ່ໄດ້ຂຽນມັນຫຼາຍຄັ້ງຫຼາຍຄາວ, ແຕ່ໜີ້ສິນຂອງພວກເຂົາກໍ່ບໍ່ໄດ້ຖືກຊຳລະ, ແລະ ຄວາມທຸກຍາກຂອງພວກເຂົາກໍ່ບໍ່ໄດ້ໝົດໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໃຫ້ພົ້ນຈາກການອ່ຽງເອນຂອງຫົວໃຈ, ແລະ ຈາກມົນທິນຂອງບາບກຳທັງຫຼາຍ. ຄຸນລັກສະນະ ແລະ ຜົນຕອບແທນເຫຼົ່ານີ້ ແມ່ນສິ່ງທີ່ບົດບັນຍັດອັນຊົງກຽດບໍ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ສຳລັບຜູ້ທີ່ຂຽນຄຳພີທີ່ດີທີ່ສຸດ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ເຊິ່ງກໍຄື ພຣະຄຳພີອັລກູຣອານ, ແລ້ວມັນຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດກັບຜູ້ທີ່ຂຽນຄຳສັ່ງເສຍທີ່ຖືກກຸຂຶ້ນມາ ເຊິ່ງປະກອບດ້ວຍຄວາມບໍ່ຈິ່ງຫຼາຍຮູບແບບ ແລະ ປະໂຫຍກຈຳນວນຫຼາຍທີ່ເປັນການປະຕິເສດສັດທາ. ມະຫາບໍລິສຸດແດ່ອັລລໍຫ໌!! ພຣະອົງຊົງມີຄວາມອົດກັ້ນພຽງໃດຕໍ່ຜູ້ທີ່ບັງອາດກ່າວຕົວະຕໍ່ພຣະອົງ.

ເລື່ອງທີສີ່: -ຈາກບັນດາເລື່ອງທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ຄຳສັ່ງເສຍນີ້ເປັນໂມຄະທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນຄວາມເທັດທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດ-: ຄືຄຳກ່າວຂອງລາວໃນນັ້ນທີ່ວ່າ: (ແລະ ຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນມັນ ຈະລອດພົ້ນຈາກການລົງໂທດຂອງໄຟນະລົກ, ແລະ ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດມັນ ກໍ່ໄດ້ຕົກສາສະໜາແລ້ວ), ແລະ ອັນນີ້ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ເປັນຄວາມບັງອາດຕໍ່ການຂີ້ຕົວະໂກຫົກທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ, ແລະ ເປັນຄວາມໂມຄະທີ່ຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດ, ໂດຍທີ່ຜູ້ອຸປະໂຫລກຜູ້ນີ້ໄດ້ຮຽກຮ້ອງຜູ້ຄົນທັງໝົດ ໃຫ້ເຊື່ອຖືໃນການອຸປະໂຫລກຂອງລາວ, ແລະ ໄດ້ກ່າວອ້າງວ່າດ້ວຍສິ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈະລອດພົ້ນຈາກການລົງໂທດແຫ່ງໄຟນະລົກ, ແລະ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະຕິເສດມັນກໍ່ຈະກາຍເປັນຜູ້ປະຕິເສດສັດທາ, ຂໍສາບານຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ຄົນຂີ້ຕົວະຜູ້ນີ້ໄດ້ອຸປະໂຫລກຄວາມຕົວະອັນໃຫຍ່ຫລວງຂຶ້ນຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ແລະ ຂໍສາບານຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ລາວໄດ້ກ່າວສິ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງ, ແທ້ຈິງ ຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນສິ່ງນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນແຫລະຄືຜູ້ທີ່ສົມຄວນທີ່ຈະຕົກສາສະໜາ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ປະຕິເສດມັນ; ເພາະວ່າສິ່ງນັ້ນແມ່ນການອຸປະໂຫລກ, ເປັນສິ່ງທີ່ໂມຄະ ແລະ ເປັນການຂີ້ຕົວະທີ່ປາສະຈາກຮາກຖານຂອງຄວາມຈິງ, ແລະ ພວກຂ້າພະເຈົ້າຂໍເອົາອັລລໍຫ໌ເປັນພະຍານວ່າ ສິ່ງນັ້ນເປັນການຂີ້ຕົວະ, ແລະ ຜູ້ທີ່ອຸປະໂຫລກມັນຂຶ້ນມາກໍ່ເປັນຄົນຂີ້ຕົວະ ຫຼອກຫລວງ, ລາວຕ້ອງການທີ່ຈະວາງບົດບັນຍັດໃຫ້ແກ່ມະນຸດໃນສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ບໍ່ໄດ້ຊົງອະນຸຍາດ, ແລະ ນຳເອົາສິ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສາສະໜາເຂົ້າມາໃນສາສະໜາຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ອັລລໍຫ໌ນັ້ນໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ສາສະໜາມີຄວາມສົມບູນ ແລະ ຄົບຖ້ວນແລ້ວໃຫ້ແກ່ປະຊາຊາດນີ້ ກ່ອນການອຸປະໂຫລກຂີ້ຕົວະນີ້ເປັນເວລາສິບສີ່ສັດຕະວັດ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຕື່ນຕົວ: ໂອ້ ບັນດາທ່ານຜູ້ອ່ານ ແລະ ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍ, ແລະ ພວກທ່ານຈົ່ງລະວັງການເຊື່ອໃນຄຳເວົ້າທີ່ຖືກອຸປະໂຫລກຂຶ້ນມາເຊັ່ນນີ້, ແລະ ຢ່າໃຫ້ມັນແຜ່ຫຼາຍໃນທ່າມກາງພວກທ່ານ, ເພາະ ແທ້ຈິງສັດຈະທຳນັ້ນມີລັດສະໝີ ເຊິ່ງຈະບໍ່ສັບສົນແກ່ຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາມັນ, ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງສະແຫວງຫາສັດຈະທຳພ້ອມກັບຫຼັກຖານຂອງມັນ, ແລະ ຈົ່ງຖາມບັນດາຜູ້ມີຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເປັນຂໍ້ສົງໄສແກ່ພວກທ່ານ, ແລະ ຢ່າໄດ້ຫຼົງເຊື່ອໃນຄຳສາບານຂອງບັນດາຄົນຂີ້ຕົວະ, ເພາະແທ້ຈິງ ອິບລີສ ຜູ້ຖືກສາບແຊ່ງ ໄດ້ສາບານຕໍ່ບິດາມານດາຂອງພວກທ່ານ ຄື ອາດຳ ແລະ ຫະວາ, ວ່າແທ້ຈິງລາວເປັນຜູ້ໜຶ່ງໃນໝູ່ຜູ້ໃຫ້ຄຳຕັກເຕືອນດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈແກ່ທັງສອງ, ທັງໆ ທີ່ລາວຄືຜູ້ທໍລະຍົດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ແລະ ເປັນຜູ້ຂີ້ຕົວະທີ່ສຸດໃນໝູ່ຄົນຂີ້ຕົວະທັງຫຼາຍ, ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງເລົ່າເລື່ອງຂອງລາວໄວ້ ໂດຍທີ່ພຣະອົງ ຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະ ສູງສົ່ງ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿وَقَاسَمَهُمَآ إِنِّي لَكُمَا لَمِنَ ٱلنَّٰصِحِينَ21﴾

(ແລະ ມັນໄດ້ສາບານຕໍ່ຄົນທັງສອງວ່າ “ແທ້ຈິງຂ້ອຍເປັນຜູ້ແນະນຳທີ່ຈິງໃຈຕໍ່ພວກທ່ານທັງສອງ” ) [ສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ອະຣໍຟ: 21]. ສະນັ້ນ, ຈົ່ງລະວັງລາວ ແລະ ບັນດາຜູ້ຕິດຕາມຂອງລາວທີ່ເປັນຜູ້ອຸປະໂຫຼກຄວາມເທັດ, ເພາະວ່າລາວ ແລະ ພວກເຂົາມີທັງການສາບານທີ່ເປັນເທັດ, ສັນຍາທີ່ທໍລະຍົດ, ແລະ ຖ້ອຍຄຳທີ່ປະດັບປະດາຂຶ້ນມາ ເພື່ອການລໍ້ລວງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ສ່ວນສິ່ງທີ່ຜູ້ໃສ່ຮ້າຍຜູ້ນີ້ໄດ້ກ່າວເຖິງການປາກົດຂຶ້ນຂອງບັນດາຄວາມຊົ່ວນັ້ນ; ມັນເປັນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ, ແລະ ອັລ-ກຸຣອານອັນຊົງກຽດ ແລະ ຊຸນນະຫ໌ອັນບໍລິສຸດ ກໍໄດ້ຕັກເຕືອນຈາກມັນຢ່າງທີ່ສຸດ, ແລະ ໃນທັງສອງສິ່ງນັ້ນກໍມີທາງນຳ ແລະ ຄວາມພຽງພໍ.

ສ່ວນສິ່ງທີ່ຖືກກ່າວເຖິງກ່ຽວກັບບັນດາສັນຍານຂອງວັນສິ້ນໂລກນັ້ນ, ບັນດາຫະດີສຂອງທ່ານສາດສະດາກໍ່ໄດ້ຊີ້ແຈງໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນແລ້ວ, ແລະ ຄຳພີອັລກຸຣອານກໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງບາງສ່ວນຂອງເລື່ອງດັ່ງກ່າວ, ສະນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ຕ້ອງການຢາກຮູ້ເລື່ອງນັ້ນ ກໍສາມາດຊອກຫາໄດ້ໃນຕຳລາຫະດິຊ ແລະ ບົດປະພັນຕ່າງໆ ຂອງບັນດາຜູ້ຊົງຄວາມຮູ້ ແລະ ຄວາມສັດທາ, ແລະ ຜູ້ຄົນກໍ່ບໍ່ມີຄວາມຈຳເປັນໃດໆ ຕໍ່ຄຳຊີ້ແຈງຂອງຜູ້ທີ່ສ້າງເລື່ອງຕົວະເຊັ່ນນີ້ ແລະ ການຫຼອກລວງຂອງລາວ, ພ້ອມທັງການປະປົນຄວາມຈິງເຂົ້າກັບຄວາມເທັດ. ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງຄຸ້ມຄອງຂ້າພະເຈົ້າ, ພວກທ່ານ ແລະ ບັນດາມຸສລິມທັງໝົດ ໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງບັນດາໄຊຕອນ, ການທົດສອບຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ນຳໄປສູ່ການຫລົງທາງ, ການຫັນເຫຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ອອກນອກທາງ, ແລະ ການຫຼອກລວງຂອງບັນດາສັດຕູຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ທີ່ນຳມາເຊິ່ງຄວາມເທັດ, ພວກເຂົາຄືຜູ້ທີ່ປາດຖະໜາທີ່ຈະດັບແສງສະຫວ່າງຂອງອັລລໍຫ໌ດ້ວຍປາກຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ສາສະໜາຂອງມະນຸດຊາດສັບສົນ, ແຕ່ອັລລໍຫ໌ນັ້ນ ຊົງເຮັດໃຫ້ແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະອົງສົມບູນ, ແລະ ຊົງຊ່ວຍເຫຼືອສາສະໜາຂອງພຣະອົງ, ເຖິງແມ່ນວ່າບັນດາສັດຕູຂອງອັລລໍຫ໌ ຈາກເຫຼົ່າໄຊຕອນ ແລະ ພັກພວກຂອງມັນ ໃນໝູ່ຜູ້ປະຕິເສດສັດທາ ແລະ ຜູ້ບໍ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ຈະກຽດຊັງກໍຕາມ. ແລະ ເຮົາຂໍຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໃຫ້ຊົງປັບປຸງແກ້ໄຂສະພາບການຕ່າງ ໆຂອງບັນດາມຸສລິມ, ແລະ ຂໍພຣະອົງໄດ້ໂປດປະທານແກ່ພວກເຂົາ ເຊິ່ງການປະຕິບັດຕາມສັດຈະທຳ, ການດຳລົງໝັ້ນຢູ່ບົນສັດຈະທຳນັ້ນ ແລະ ການກັບໂຕສູ່ອັລລໍຫ໌ ຈາກບາບກຳທັງປວງ, ແທ້ຈິງພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ຮັບການກັບໂຕ, ຜູ້ຊົງເມດຕາປານີຍິ່ງ, ຜູ້ຊົງອະນຸພາບເໜືອທຸກສັບພະສິ່ງ. ອັລລໍຫ໌ຊົງພໍພຽງສຳຫຼັບພວກເຮົາ ແລະ ພຣະອົງຄືຜູ້ຮັບມອບໝາຍທີ່ດີເລີດທີ່ສຸດ, ແລະ ບໍ່ມີພະລັງ ແລະ ອໍານາດໃດ ໆ ນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ ເທົ່ານັ້ນ.

ແລະ ມວນການສັນລະເສິນທັ້ງປວງເປັນສິດຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ອະພິບານແຫ່ງສາກົນລະໂລກ, ຂໍ ຊໍລະວາດ ແລະ ສະລາມສັນຕິ ຈົ່ງປະສົບຕໍ່ ບ່າວ ແລະ ສາສະນະທູດຂອງພຣະອົງ ຜູ້ສັດຈິງ ແລະ ເຊື່ອຖືໄດ້, ພ້ອມດ້ວຍວົງວານ, ມິດສະຫາຍ ແລະ ບັນດາຜູ້ຈະເລີນຮ້ອຍຕາມທ່ານ ດ້ວຍການປະຕິບັດຄວາມດີງາມ ຈົນເຖິງວັນແຫ່ງການຕອບແທນ.

***

بِسْمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِيمِ

ວາລະສານ ທີ່ເກົ້າ: ຂໍ້ກຳຫນົດກ່ຽວກັບເວດມົນໄສຍະສາດ ແລະ ການເປັນຫມໍດູ ແລະ ສິ່ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພວກມັນ¹⁸

ມວນການສັນລະເສິນເປັນສິດພຽງພຣະອົງດຽວ, ແລະ ຂໍອວຍພອນຄວາມສັນຕິສຸກແກ່ທ່ານຜູ້ທີ່ເປັນນະບີສຸດທ້າຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະມາຕໍ່ຫຼັງຈາກທ່ານ, ຕໍ່ໄປນີ້:

ເນື່ອງຈາກໃນໄລຍະທີ່ຜ່ານມານີ້ ມີພວກຫລອກລວງເປັນຈຳນວນຫລວງຫລາຍ ພວກທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນຫມໍປົວພະຍາດ ແລະ ປິ່ນປົວດ້ວຍວິທີການທາງໄສຍະສາດ ຫຼື ການເປັນຫມໍດູ, ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ແຜ່ລາມໄປໃນບາງປະເທດ, ພ້ອມທັງສວາຍໂອກາດເອົາປຽບຄົນທີ່ໂງ່ເຂົາເບົາປັນຍາ; ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເຫັນວ່າ ເພື່ອເປັນການຕັກເຕືອນໃຫ້ແກ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ປວງບ່າວຂອງພຣະອົງ ຄວນທີ່ຈະຊີ້ແຈງໃຫ້ເຫັນເຖິງໄພອັນຕະລາຍອັນໃຫຍ່ຫລວງທີ່ມີຕໍ່ອິສລາມ ແລະ ຊາວມຸສລິມ; ເພາະໃນນັ້ນມີການຜູກພັນກັບສິ່ງອື່ນນອກເໜືອຈາກອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ, ແລະ ເປັນການຝ່າຝືນຄຳສັ່ງຂອງພຣະອົງ ແລະ ຄຳສັ່ງຂອງສາດສະດາທູດຂອງພຣະອົງ ﷺ.

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກ່າວໂດຍຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງວ່າ: ການຮັກສາໂລກພະຍາດນັ້ນ ເປັນສິ່ງທີ່ອະນຸຍາດໂດຍເອກະພາບ (ຕາມຄຳເຫັນຂອງນັກວິຊາການ) ແລະມຸດສະລິມສາມາດໄປພົບແພດພະຍາດພາຍໃນ, ແພດຜ່າຕັດ, ແພດລະບົບປະສາດ ຫຼື ແພດສາຂາອື່ນໆ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາວິນິດໄຊພະຍາດ ແລະ ຮັກສາດ້ວຍຢາທີ່ອະນຸຍາດຕາມຊາຣີອະຫ໌ ຕາມຄວາມຮູ້ທາງການແພດຂອງເຂົາເພາະວ່າສິ່ງນັ້ນເປັນການເອົາເຫດປັດໃຈຕາມປົກກະຕິ (ການເອົາເຫດ) ແລະ ບໍ່ຂັດແຍ້ງກັບການມອບໝາຍຕົນໃຫ້ແກ່ອັນລໍຫ໌ (ຕະວັກກຸນ)

ແທ້ຈິງແລ້ວ ອັນລໍຫ໌ ຊຸບຮານະຮູ ວະຕະອາລາ ໄດ້ປະທານພະຍາດລົງມາ ແລະ ປະທານຢາຮັກສາມາຄູ່ກັນກັບມັນ ບາງຄົນຮູ້ຈັກມັນ ແລະ ບາງຄົນບໍ່ຮູ້ຈັກ ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ກຳນົດໃຫ້ການຮັກສາຂອງບ່າວຂອງພຣະອົງຢູ່ກັບສິ່ງທີ່ພຣະອົງຫ້າມພວກເຂົາໄວ້.

ສະນັ້ນ ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຜູ້ເຈັບໄຂເປັນໄປຫາພວກຫມໍດູຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າຮູ້ໃນສິ່ງເລັ້ນລັບ ເພື່ອທີ່ຈະຮູ້ສາເຫດພະຍາດຂອງຕົນ, ເຊັ່ນດຽວກັນ ຫ້າມບໍ່ໃຫ້ເຊື່ອພວກເຂົາໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາບອກ ເພາະແທ້ຈິງແລ້ວພວກເຂົາເວົ້າໂດຍການຄາດເດົາໃນສິ່ງທີ່ເລັ້ນລັບ, ຫຼື ເອີ້ນຈິນມາເພື່ອຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກພວກເຂົາໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງການ, ແລະ ການກະທຳຂອງຄົນພວກນີ້ຖືວ່າເປັນການປະຕິເສດສັດທາ ແລະ ການຫລົງຜິດ ຫາກພວກເຂົາອ້າງວ່າຮູ້ໃນສິ່ງເລັ້ນລັບ.

ແລະ ອິຫມ່ຳມຸສລິມໄດ້ລາຍງານໄວ້ໃນຕຳລາຫະດິຊສໍຮິຫ໌ຂອງທ່ານ, ແທ້ຈິງທ່ານນະບີ ﷺ ກ່າວວ່າ:

«مَنْ أَتَى عَرَّافًا فَسَأَلَهُ عَنْ شَيْءٍ، لَمْ تُقْبَلْ لَهُ صَلَاةٌ أَرْبَعِينَ يَوْمًا».

«ຜູ້ໃດທີ່ໄປຫາໝໍດູ ແລ້ວຖາມລາວກ່ຽວກັບສິ່ງໃດໜຶ່ງ, ການລະຫມາດຂອງລາວຈະບໍ່ຖືກຕອບຮັບເປັນເວລາ 40 ວັນ »

ລາຍງານຈາກທ່ານອາບູ ຮູຣອຍເຣາະຫ໌ ຣໍດີຢັລລໍ ອັນຮຸ, ຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ກ່າວວ່າ:

«مَنْ أَتَى كَاهِنًا فَصَدَّقَهُ بِمَا يَقُولُ، فَقَدْ كَفَرَ بِمَا أُنْزِلَ عَلَى مُحَمَّدٍ ﷺ».

«ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄປຫາໝໍດູ ແລ້ວເຊື່ອໃນສິ່ງທີ່ເຂົາເວົ້າ, ລາວຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ປະຕິເສດສັດທາຕໍ່ສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກປະທານລົງມາແກ່ທ່ານມຸຮຳມັດ ﷺ ແລ້ວ» ບັນທຶກໂດຍ ອາບູ ດາວູດ ແລະ ຖືກຮວບຮວມໄວ້ໃນກຸ່ມສຸນັນທັ້ງສີ່, ແລະ ທ່ານ ອັລ-ຫາກີມ ໄດ້ຢັ້ງຢືນຄວາມຖືກຕ້ອງທີ່ລາຍງານຈາກທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ດ້ວຍສຳນວນຄຳເວົ້າວ່າ:

«مَنْ أَتَى عَرَّافًا أَوْ كَاهِنًا فَصَدَّقَهُ بِمَا يَقُولُ، فَقَدْ كَفَرَ بِمَا أُنْزِلَ عَلَى مُحَمَّدٍ ﷺ».

“ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄປຫາໝໍດູ ຫຼື ໝໍເດົາ ແລ້ວເຊື່ອໃນສິ່ງທີ່ລາວເວົ້າ, ເຂົາຜູ້ນັ້ນໄດ້ປະຕິເສດຕໍ່ສິ່ງທີ່ຖືກປະທານລົງມາໃຫ້ແກ່ທ່ານມຸຮຳມັດ ﷺ ແລ້ວ.”

ແລະ ລາຍງານຈາກທ່ານອິມຣອນ ບິນ ຮູໄຊນ໌ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ເລົ່າວ່າ: ທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

«لَيْسَ مِنَّا مَنْ تَطَيَّرَ أَوْ تُطُيِّرَ لَهُ، أَوْ تَكَهَّنَ أَوْ تُكُهِّنَ لَهُ، أَوْ سَحَرَ أَوْ سُحِرَ لَهُ، وَمَنْ أَتَى كَاهِنًا فَصَدَّقَهُ بِمَا يَقُولُ، فَقَدْ كَفَرَ بِمَا أُنْزِلَ عَلَى مُحَمَّدٍ ﷺ».

« ບໍ່ແມ່ນພວກຂອງເຮົາ ຜູ້ທີ່ເຊື່ອໂຊກລາງ ຫຼື ໃຫ້ຜູ້ອື່ນທຳນາຍໂຊກລາງໃຫ້, ຫຼື ເປັນຫມໍດູທຳນາຍ ຫຼື ໃຫ້ຫມໍດູທຳນາຍໃຫ້, ຫຼື ເຮັດເວດມົນໄສຍະສາດ ຫຼື ໃຫ້ຜູ້ອື່ນເຮັດໃຫ້, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ໄປຫາຫມໍດູ ແລ້ວເຊື່ອໃນສິ່ງທີ່ລາວເວົ້າ, ເຂົາຜູ້ນັ້ນໄດ້ປະຕິເສດສິ່ງທີ່ຖືກປະທານທາຍັງມຸຮຳມັດ ﷺ ແລ້ວ », ບັນທຶກໂດຍ ອັລບັຊຊາຣ໌ ດ້ວຍສາຍລາຍງານທີ່ດີ.

ໃນບັນດາຫະດີຊອັນຊົງກຽດເຫລົ່ານີ້: ມີຂໍ້ຫ້າມກ່ຽວກັບການໄປຫາຜູ້ທຳນາຍດວງສະຕາ, ຫມໍດູ, ຫມໍຜີ ແລະ ພວກທີ່ຄ້າຍຄືກັນ, ຕະຫລອດຈົນການຖາມ ແລະ ການເຊື່ອພວກເຂົາ; ແລະ ໃນນັ້ນກໍມີການຂູ່ເຕືອນຕໍ່ການກະທຳດັ່ງກ່າວ;

ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຫຼົງເຊື່ອໃນຄວາມສັດຊື່ຂອງພວກເຂົາໃນບາງເລື່ອງ, ແລະ ບໍ່ໃຫ້ຫຼົງເຊື່ອກັບຈຳນວນຜູ້ຄົນທີ່ຫຼວງຫຼາຍທີ່ມາຫາພວກເຂົາ; ເພາະພວກເຂົາແມ່ນບັນດາຜູ້ໂງ່ຈ້າ ທີ່ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຫຼົງເຊື່ອຕາມ; ເພາະວ່າ ທ່ານຣໍຊູລ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ໄດ້ຫ້າມຈາກການໄປຫາພວກເຂົາ, ການສອບຖາມພວກເຂົາ ແລະ ການເຊື່ອຖືພວກເຂົາ; ເນື່ອງຈາກໃນການກະທຳດັ່ງກ່າວນັ້ນມີຄວາມຊົ່ວຮ້າຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ອັນຕະລາຍອັນຮ້າຍແຮງ ແລະ ຜົນສະທ້ອນທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຕາມມາ, ແລະ ເພາະວ່າພວກເຂົາແມ່ນພວກຂີ້ຕົວະ ໂກຫົກ ແລະ ພວກທີ່ຊົ່ວຊ້າຝ່າຝືນ,

ເຊັ່ນດຽວກັນ, ໃນບັນດາຫະດີຊເຫຼົ່ານີ້ມີຫຼັກຖານຊີ້ເຖິງການປະຕິເສດສັດທາຂອງຫມໍດູ ແລະ ຫມໍຜີ; ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາທັງສອງອ້າງວ່າຮູ້ໃນສິ່ງທີ່ເລັ້ນລັບ; ເຊິ່ງນັ້ນເປັນການປະຕິເສດສັດທາ, ແລະ ຍ້ອນວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ສາມາດບັນລຸເປົ້າໝາຍໄດ້ ນອກຈາກຈະຜ່ານການຮັບໃຊ້ຈິນ ແລະ ການເຄົາລົບບູຊາພວກມັນແທນອັລລໍຫ໌; ການກະທຳດັ່ງກ່າວນັ້ນເປັນການປະຕິເສດຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ເປັນການຕັ້ງພາຄີກັບພຣະອົງ.

ສ່ວນຜູ້ທີ່ເຊື່ອພວກເຂົາໃນການອ້າງເລື່ອງເລັ້ນລັບກໍຈະເປັນເໝືອນດັ່ງພວກເຂົາ, ແລະ ທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຮັບເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ຈາກຜູ້ທີ່ປະຕິບັດມັນ; ຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ໄດ້ປະກາດຕັດຂາດຈາກຜູ້ນັ້ນແລ້ວ.

ເຊັ່ນດຽວກັນ, ບໍ່ເປັນທີ່ອະນຸຍາດສຳລັບມຸສລິມ ທີ່ຈະຍອມຈຳນົນຕໍ່ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາອ້າງວ່າເປັນການປິ່ນປົວ; ເຊັ່ນ: ການບໍລິຄຳຍັນຄາຖາ ຫຼື ການຫລໍ່ຕະກົ່ວ, ແລະ ບັນດາຄວາມເຊື່ອທີ່ງົມງາຍທີ່ຄ້າຍຄືກັນນີ້ທີ່ພວກເຂົາກະທຳ; ເພາະວ່າສິ່ງນີ້ເປັນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງການທຳນາຍທາຍທັກ ແລະ ການຫລອກລວງຜູ້ຄົນ, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ພໍໃຈກັບການກະທຳດັ່ງກ່າວ ກໍເທົ່າກັບວ່າຜູ້ນັ້ນໄດ້ຊ່ວຍເຫລືອພວກເຂົາໃນຄວາມໂມຄະ ແລະ ການປະຕິເສດສັດທາຂອງພວກເຂົາແລ້ວ.

ເຊັ່ນດຽວກັນ ກໍບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຊາວມຸສລິມຄົນໃດໄປຫາພວກເຂົາ; ເພື່ອຖາມພວກເຂົາກ່ຽວກັບວ່າ ລູກຊາຍ ຫຼື ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງລາວຈະແຕ່ງງານກັບໃຜ, ຫຼື ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງຄູ່ສາມີພັນລະຍາ ແລະ ຄອບຄົວຂອງພວກເຂົາທັງສອງຝ່າຍ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຄວາມຮັກ ແລະ ຄວາມຊື່ສັດ, ຫຼື ຄວາມເປັນສັດຕູກັນ ແລະ ການແຍກທາງ ແລະ ອື່ນໆ ໃນທຳນອງນີ້; ເພາະວ່ານີ້ແມ່ນເລື່ອງເລັ້ນລັບທີ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດຮູ້ ເວັ້ນແຕ່ອັລລໍຫ໌ເທົ່ານັ້ນ.

ດັງນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນຫນ້າທີ່ບັງຄັບແກ່ບັນດາຜູ້ປົກຄອງ, ເຈົ້າຫນ້າທີ່ກວດກາຄວາມຮຽບຮ້ອຍທາງສິນລະທຳ ແລະ ຜູ້ອື່ນ ໆ ທີ່ມີຄວາມສາມາດ ແລະ ສິດອຳນາດ ທີ່ຈະຕ້ອງ: ປະນາມການໄປຫາບັນດາຫມໍດູ, ຜູ້ທຳນາຍດວງສະຕາ ແລະ ພວກທີ່ຄ້າຍຄືກັນ, ຫ້າມປາມຜູ້ທີ່ປະຕິບັດສິ່ງດັ່ງກ່າວຢູ່ຕາມຕະຫຼາດ ແລະ ສະຖານທີ່ອື່ນ ໆ, ແລະ ປະນາມພວກເຂົາຢ່າງເຂັ້ມງວດທີ່ສຸດ, ພ້ອມທັງປະນາມຜູ້ທີ່ໄປຫາພວກເຂົາ.

ແລະ ເວດມົນໄສຍະສາດກໍເຊັ່ນດຽວກັນ: ເພາະມັນເປັນສິ່ງຫນຶ່ງໃນບັນດາສິ່ງທີ່ຕ້ອງຫ້າມທີ່ເປັນການປະຕິເສດສັດທາ; ດັ່ງທີ່ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນເລື່ອງຂອງມະລາອິກະຫ໌ທັງສອງວ່າ:

﴿...وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنۡ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَآ إِنَّمَا نَحۡنُ فِتۡنَةٞ فَلَا تَكۡفُرۡۖ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنۡهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِۦ بَيۡنَ ٱلۡمَرۡءِ وَزَوۡجِهِۦۚ وَمَا هُم بِضَآرِّينَ بِهِۦ مِنۡ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمۡ وَلَا يَنفَعُهُمۡۚ وَلَقَدۡ عَلِمُواْ لَمَنِ ٱشۡتَرَىٰهُ مَا لَهُۥ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنۡ خَلَٰقٖۚ وَلَبِئۡسَ مَا شَرَوۡاْ بِهِۦٓ أَنفُسَهُمۡۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ﴾

(...ແລະ ທັ້ງສອງຈະບໍ່ສອນຜູ້ໃດຈົນກວ່າຈະກ່າວວ່າ ແທ້ຈິງພວກເຮົາເປັນພຽງບົດທົດສອບເທົ່ານັ້ນ, ສະນັ້ນ ເຈົ້າຢ່າໄດ້ປະຕິເສດສັດທາ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຮຽນຮູ້ຈາກທັ້ງສອງ ໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຈະໃຊ້ແຍກລະຫວ່າງຊາຍ ແລະ ພັນລະຍາຂອງລາວ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດໃຫ້ໂທດດ້ວຍກັບມັນແກ່ຜູ້ໃດໄດ້ ເວັ້ນແຕ່ດ້ວຍການອະນຸມັດຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ພວກເຂົາຮຽນຮູ້ສິ່ງທີ່ໃຫ້ໂທດແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ບໍ່ໃຫ້ປະໂຫຍດແກ່ພວກເຂົາ. ແລະ ໂດຍແນ່ນອນ ພວກເຂົາຮູ້ດີວ່າ ຜູ້ໃດທີ່ຊື້ມັນ (ວິຊາໄສຍະສາດ) ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ມີສ່ວນໄດ້ໃດໆ ໃນໂລກໜ້າ ແລະ ເປັນການຊົ່ວຊ້າຍິ່ງນັກ ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຂາຍຕົວຂອງພວກເຂົາເອງແລກກັບມັນ, ຫາກວ່າພວກເຂົາໄດ້ຮູ້)

[ອັລ-ບະກໍເຣາະຫ໌ : 102].

ດັ່ງນັ້ນ ອາຍາຕອັນຊົງກຽດເຫຼົ່ານີ້ ຈຶ່ງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເວດມົນໄສຍະສາດນັ້ນເປັນການປະຕິເສດສັດທາ ແລະ ບັນດາຫມໍຜີທັງຫຼາຍ ເຮັດໃຫ້ເກີດການແຕກແຍກລະຫວ່າງສາມີ ແລະ ພັນລະຍາ. ເຊັ່ນດຽວກັນນີ້ ຍັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເວດມົນໄສຍະສາດນັ້ນບໍ່ມີອິດທິພົນໃນຕົວຂອງມັນເອງ ບໍ່ວ່າຈະໃນດ້ານທີ່ເປັນປະໂຫຍດ ຫຼື ເປັນໂທດ, ຫາກແຕ່ມັນຈະມີອິດທິພົນດ້ວຍການອະນຸມັດຂອງອັລລໍຫ໌ ຕາມການກຳນົດແຫ່ງຈັກກະວານຂອງພຣະອົງ; ເພາະວ່າອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ແລະ ສູງສົ່ງ ຄືຜູ້ທີ່ຊົງສ້າງຄວາມດີ ແລະ ຄວາມຊົ່ວ.

ດັ່ງທີ່ໂອງການອັນມີກຽດໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ: ບັນດາຜູ້ທີ່ຮຽນຮູ້ເວດມົນໄສຍະສາດນັ້ນ ພຽງແຕ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ສິ່ງທີ່ເປັນໂທດແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ບໍ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ພວກເຂົາ, ແລະ ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ຮັບສ່ວນໃດໆ ນະທີ່ອັລລໍຫ໌, (ໝາຍເຖິງ: ໂຊກລາບ ແລະ ສ່ວນແບ່ງ), ແລະ ນີ້ຄືຄຳຕັກເຕືອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມຮ້າຍແຮງຂອງການຂາດທຶນຂອງພວກເຂົາທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກຫນ້າ, ແລະ ວ່າພວກເຂົາໄດ້ຂາຍຕົວຂອງພວກເຂົາເອງດ້ວຍລາຄາທີ່ຕໍ່າຕ້ອຍທີ່ສຸດ, ດ້ວຍເຫດນີ້ ອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ຈຶ່ງໄດ້ຕຳໜິພວກເຂົາໃນເລື່ອງນັ້ນ ດ້ວຍຄຳດຳຣັດຂອງພຣະອົງທີ່ວ່າ:

﴿...وَلَبِئۡسَ مَا شَرَوۡاْ بِهِۦٓ أَنفُسَهُمۡۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ﴾

(...ແລະ ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຂາຍຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາເອງໄປນັ້ນ ຊ່າງຊົ່ວຊ້າຍິ່ງນັກ ຖ້າຫາກພວກເຂົາໄດ້ຮູ້) [ອັລ-ບະກໍເຣາະຫ໌: 102], ແລະ ການຊື້ໃນທີ່ນີ້ ແມ່ນໃນຄວາມໝາຍຂອງການຂາຍ.

ແລະ ແທ້ຈິງຄວາມເສຍຫາຍໄດ້ເກີດຂຶ້ນຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງ, ແລະ ບັນຫາກໍຮຸນແຮງຂຶ້ນຢ່າງຍິ່ງ ຍ້ອນພວກທີ່ສ້າງເລື່ອງເທັດເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ທີ່ໄດ້ສືບທອດຄວາມຮູ້ດັ່ງກ່າວມາຈາກພວກມຸຊຣີກີນ (ຜູ້ຕັ້ງພາຄີ), ແລະ ໄດ້ໃຊ້ມັນເພື່ອປົກປິດຫຼອກລວງຜູ້ຄົນທີ່ມີຄວາມຄິດອ່ອນແອ, ດັ່ງນັ້ນເຮົາຈຶ່ງຂໍກ່າວວ່າ "ອິນນາລິລລາຮິ ວະອີນນາ ອິໄລຮິ ຣໍຈິອູນ" ແທ້ຈິງເຮົາເປັນກຳມະສິດຂອງອັລລໍຫ໌ ແລະ ແທ້ຈິງເຮົານັ້ນຕ້ອງກັບໄປສູ່ພຣະອົງ, ແລະ ອັລລໍຫ໌ນັ້ນເປັນຜູ້ທີ່ພຽງພໍແລ້ວສຳລັບພວກເຮົາ ແລະ ເປັນຜູ້ຊົງຄຸ້ມຄອງທີ່ດີເລີດທີ່ສຸດ.

ເຮົາຂໍຈາກອັລລໍຫ໌ ໃຫ້ຊົງປະທານຄວາມປອດໄພ ແລະ ຄວາມສະຫງົບສຸກ ໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງບັນດາຜູ້ໃຊ້ໄສຍະສາດ, ບັນດາຫມໍດູ ແລະ ບັນດາຜູ້ຫລອກລວງທັງປວງ, ແລະ ເຮົາວອນຂໍຕໍ່ພຣະອົງ ໃຫ້ຊົງຄຸ້ມຄອງຊາວມຸສລິມໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ຂໍຊົງປະທານຄວາມສຳເລັດແກ່ບັນດາຜູ້ປົກຄອງຂອງຊາວມຸສລິມ ໃນການລະແວດລະວັງຕໍ່ພວກເຂົາ, ແລະ ໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຄຳຕັດສິນຂອງອັລລໍຫ໌ຕໍ່ພວກເຂົາ; ເພື່ອທີ່ບັນດາບ່າວຈະໄດ້ຮັບຄວາມສະຫງົບສຸກຈາກຄວາມເສຍຫາຍ ແລະ ການກະທຳອັນຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຂົາ.. ແທ້ຈິງພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ໂອບອ້ອມອາລີ, ຜູ້ຊົງເມດຕາຍິ່ງ.

ແລະ ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ກຳຫນົດບົດບັນຍັດໄວ້ແກ່ປວງຂ້າຂອງພຣະອົງ ເຖິງວິທີການປ້ອງກັນຕົນເອງຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງໄສຍະສາດກ່ອນທີ່ມັນຈະເກີດຂຶ້ນ, ແລະ ພຣະອົງໄດ້ຊີ້ແຈ້ງເຖິງວິທີການປິ່ນປົວມັນພາຍຫຼັງທີ່ມັນໄດ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ; ທັງນີ້ກໍເພື່ອເປັນຄວາມເມດຕາປານີຈາກພຣະອົງ, ເປັນການປະທານຄວາມດີງາມແກ່ພວກເຂົາ, ແລະ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຄວາມໂປດປານຂອງພຣະອົງທີ່ມີຕໍ່ພວກເຂົານັ້ນສົມບູນ.

ຕໍ່ໄປນີ້ ເປັນການຊີ້ແຈງກ່ຽວກັບສິ່ງຕ່າງໆ ທີ່ໃຊ້ປ້ອງກັນອັນຕະລາຍຈາກເວດມົນໄສຍະສາດກ່ອນທີ່ມັນຈະເກີດຂຶ້ນ ແລະ ສິ່ງທີ່ໃຊ້ປິ່ນປົວພາຍຫຼັງທີ່ມັນເກີດຂຶ້ນແລ້ວ, ຈາກບັນດາສິ່ງທີ່ອະນຸຍາດຕາມບົດບັນຍັດສາສະຫນາ, ເຊິ່ງມີລາຍລະອຽດດັ່ງນີ້:

ປະການທີ່ໜຶ່ງ: ສິ່ງທີ່ຈະປ້ອງກັນໄພອັນຕະລາຍຈາກໄສຍະສາດກ່ອນທີ່ມັນຈະເກີດຂຶ້ນ; ແລະ ສິ່ງທີ່ສຳຄັນ ແລະ ເປັນປະໂຫຍດທີ່ສຸດນັ້ນຄື: ການປ້ອງກັນຕົນດ້ວຍບັນດາອັຊກາຣ, ດຸອາ ແລະ ບົດຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຕ່າງໆ ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມຫຼັກສາສະໜາ. ແລະໃນນັ້ນກໍຄືການອ່ານ: ອາຍະຫ໌ກຸຣຊີ -ເຊິ່ງເປັນອາຍະຫ໌ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນພຣະມະຫາຄຳພີອັລກຸຣອານ- ຫຼັງທຸກໆ ລະຫມາດຟັຣດູ ພາຍຫຼັງການໃຫ້ສະລາມ, ເຊິ່ງເປັນຄຳດຳຣັດຂອງພະອົງ ຊຸບຫານະຮູ ວະຕະອາລາ ທີ່ວ່າ:

﴿ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡحَيُّ ٱلۡقَيُّومُۚ لَا تَأۡخُذُهُۥ سِنَةٞ وَلَا نَوۡمٞۚ لَّهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ مَن ذَا ٱلَّذِي يَشۡفَعُ عِندَهُۥٓ إِلَّا بِإِذۡنِهِۦۚ يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيۡءٖ مِّنۡ عِلۡمِهِۦٓ إِلَّا بِمَا شَآءَۚ وَسِعَ كُرۡسِيُّهُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَۖ وَلَا يَـُٔودُهُۥ حِفۡظُهُمَاۚ وَهُوَ ٱلۡعَلِيُّ ٱلۡعَظِيمُ255﴾

(ອັລລໍຫ໌ ຄືຜູ້ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າອື່ນໃດນອກຈາກພຣະອົງ ຜູ້ຊົງເປັນ, ຜູ້ຊົງບໍລິຫານ ຄວາມເງົານອນ ແລະ ການນອນ ບໍ່ສາມາດຄວບງຳພຣະອົງ, ທຸກສິ່ງໃນຊັ້ນຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນເປັນຂອງພຣະອົງ ບໍ່ມີໃຜສາມາດຂໍໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອໄດ້ ນອກເໜືອຈາກພຣະອົງຈະຊົງອະນຸຍາດ ພຣະອົງຢູ່ທັ້ງເບື້ອງຫນ້າ ແລະ ເບື້ອງຫລັງ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຮອບຮູ້ຍົກເວັ້ນພຣະອົງຈະຊົງປະສົງ ບັນລັງຂອງພຣະອົງຊົງກວ້າງຄວບຄຸມທັ້ງຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນ ແລະ ບໍ່ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງເມື່ອຍໃນການດູແລຮັກສາ ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຊົງສູງສົງ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ). (ອັລ-ບະກໍເຣາະຫ໌ : 255) ແລະ ໃຫ້ອ່ານມັນໃນເວລານອນເຊັ່ນກັນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກຢືນຢັນຈາກ ທ່ານຣໍຊູລ ຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ວ່າເພິ່ນໄດ້ກ່າວວ່າ:

«مَنْ قَرَأَ آيَةَ الْكُرْسِيِّ فِي لَيْلَةٍ، لَمْ يَزَلْ عَلَيْهِ مِنَ اللَّهِ حَافِظٌ، وَلَا يَقْرَبُهُ شَيْطَانٌ حَتَّى يُصْبِحَ».

«ໃຜທີ່ອ່ານອາຍະຫ໌ ກຸຣຊີ ໃນຕອນກາງຄືນ, ຈະມີຜູ້ປົກປ້ອງຈາກອັລລໍຫ໌ຄຸ້ມຄອງລາວ, ແລະ ໄຊຕອນຈະບໍ່ເຂົ້າໃກ້ລາວຈົນຮອດຕອນເຊົ້າ».

ແລະ ຈາກນັ້ນຄືການອ່ານ:

﴿قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ1﴾

"ກຸລ ຮຸວັລລໍຮຸ ອະຮັດ"

(ຈົ່ງກ່າວເຖິດ ມຸຮຳມັດ ພຣະອົງ ຄືອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງເອກະໜຶ່ງດຽວ (1)

﴿قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ1﴾

"ກຸລ ອະອູຊຸ ບິຣອບບິລ ຟະລັກ"

(ຈົ່ງກ່າວເຖິດມຸຮຳມັດ ຂ້ານ້ອຍຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຮຸ່ງອາລຸນ),

﴿قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ1﴾

"ກຸລ ອະອູຊຸ ບິຣອບ ບິນ ນາສ"

(ຈົ່ງກ່າວເຖີດມຸຮຳມັດ ຂ້ອຍຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດຊາດ). [ອັນ-ນາສ: 1], ຫຼັງທຸກໆ ລະຫມາດທີ່ຖືກກຳນົດ ແລະ ໃຫ້ອ່ານສາມສຸເຣາະຫ໌ນີ້ສາມເທື່ອໃນຕອນເຊົ້າຫຼັງລະຫມາດຟະຈັຣ, ແລະ ໃນຕອນຄ່ຳຫຼັງລະຫມາດມັກຣິບ.

ແລະ ສ່ວນໜຶ່ງໃນນັ້ນກໍຄື: ການອ່ານສອງອາຍະຫ໌ສຸດທ້າຍຈາກຊູເຣາະຫ໌ ອັລ-ບະກໍເຣາະຫ໌ ໃນຕອນຕົ້ນຂອງຄ່ຳຄືນ, ຄືດຳລັດຂອງພຣະອົງທີ່ວ່າ:

﴿ءَامَنَ ٱلرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِ مِن رَّبِّهِۦ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَۚ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ لَا نُفَرِّقُ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّن رُّسُلِهِۦۚ وَقَالُواْ سَمِعۡنَا وَأَطَعۡنَاۖ غُفۡرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيۡكَ ٱلۡمَصِيرُ285﴾

(ຣໍຊູລນັ້ນ (ນະບີມຸຮຳມັດ) ໄດ້ສັດທາຕໍ່ສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກປະທານລົງແກ່ລາວ ຈາກພຣະເຈົ້າຂອງລາວ ແລະ ມຸນິນທັ້ງຫຼາຍກໍ່ສັດທາດ້ວຍ ທຸກຄົນສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ມະລາອິກະຫ໌ຂອງພຣະອົງ ແລະ ບັນດາຄຳພິຂອງພຣະອົງ ແລະບັນດາຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ (ພວກເຂົາກ່າວວ່າ) ເຮົາຈະບໍ່ແຍກລະຫວ່າງທ່ານໜຶ່ງທ່ານໃດຈາກບັນດາຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ ເຮົາໄດ້ຍິນແລ້ວ ໄດ້ປະຕິບັດຕາມແລ້ວ ການຂໍອະໄພໂທດຈາກພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ພວກເຮົາປາດຖະນາ ໂອ້ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ! ແລະຍັງພຣະອົງນັ້ນ ຄືການກັບໄປ) ຈົນຈົບສູເຣາະຫ໌.

ດັ່ງທີ່ມີລາຍງານທີ່ຊໍເຮັຍຫ໌ຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ວ່າທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:

«مَنْ قَرَأَ الآيَتَيْنِ مِنْ آخِرِ سُورَةِ البَقَرَةِ فِي لَيْلَةٍ كَفَتَاهُ».

«ໃຜທີ່ອ່ານສອງອາຍະຫ໌ສຸດທ້າຍຂອງສຸເຣາະຫ໌ ອັລ-ບະກໍເຣາະຫ໌ ໃນຍາມຄໍ່າຄືນ, ມັນທັງສອງກໍຈະພຽງພໍແກ່ລາວ». ແລະ ຄວາມໝາຍຂອງມັນ - ແລະອັລລໍຫ໌ຊົງຮູ້ດີຍິ່ງ - ຄື ມັນທັງສອງຈະພຽງພໍໃຫ້ລາວພົ້ນຈາກທຸກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ. ເຊັ່ນດຽວກັບການໝັ່ນກ່າວຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງດ້ວຍປະໂຫຍກທີ່ວ່າ «ອະອູຊຸ ບິກະລິມາ ຕິລລາຮິ ອັດຕາມມາຕ ມິນຊັຣຣິ ມາຄໍລັກ» ທັງໃນຍາມກາງຄືນ ແລະ ກາງເວັນ, ແລະເມື່ອລົງພັກຢູ່ສະຖານທີ່ໃດກໍ່ຕາມ ບໍ່ວ່າຈະເປັນໃນອາຄານ, ທະເລຊາຍ, ທາງອາກາດ ຫຼື ທາງທະເລ, ດັ່ງຄຳກ່າວຂອງທ່ານນະບີ ﷺ ທີ່ວ່າ:

«مَن نَزَلَ مَنْزِلًا فَقالَ: أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّاتِ مِن شَرِّ ما خَلَقَ، لَمْ يَضُرَّهُ شَيءٌ حتَّى يَرْتَحِلَ مِن مَنْزِلِهِ ذَلِكَ».

«ຜູ້ໃດທີ່ຢຸດພັກຢູ່ສະຖານທີ່ແຫ່ງໜຶ່ງ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຈາກອັລລໍຫ໌ໃຫ້ຮອດພົ້ນຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທັ້ງໝົດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນ” (ຄຳອ່ານ: ອະອູຊຸ ບິກະລິມາ ຕິລລາຮິ ອັດຕາມມາຕ ມິນຊັຣຣິ ມາຄໍລັກ), ຈະບໍ່ມີສິ່ງໃດມາທຳຮ້າຍລາວໄດ້ ຈົນກວ່າລາວຈະອອກເດີນທາງຈາກສະຖານທີ່ນັ້ນ»

ແລະ ຫນຶ່ງໃນນັ້ນກໍຄື: ໃຫ້ກ່າວໃນຕອນເຊົ້າ ແລະ ຕອນແລງ ສາມຄັ້ງວ່າ:

«بِسْمِ اللهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيءٌ فِي الأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ، وَهُوَ السَّمِيعُ العَلِيمُ».

«ບິສມິລລາ ຮິລລະຊີ ລາຢະດູຣ ຣຸມະອັສ ມິຮີໄຊອິນ ຟິລອັຣດິ ວະລາຟິສ ສະມາອິ ວະຮຸວັສ ສະມີອຸລ ອະລີມ»

(ດ້ວຍພຣະນາມຂອງອັລລໍຫ໌ ຜູ້ເຊິ່ງບໍ່ມີສິ່ງໃດໆໃນໂລກນີ້ບໍ່ວ່າຈະເປັນໃນແຜ່ນດິນ ແລະ ຊັ້ນຟ້າທີ່ສາມາດໃຫ້ໂທດກັບພຣະອົງໄດ້ ແລະ ພຣະອົງຄືຜູ້ຊົງໄດ້ຍິນ ຊົງຮອບຮູ້).

ເພາະມີການສົ່ງເສີມໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວທີ່ຊໍເຮັຍຫ໌ຈາກທ່ານຣໍຊູລ ຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ, ແລະວ່າສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນເປັນສາເຫດທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ປອດໄພຈາກທຸກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ.

ປະການທີ່ສອງ: ສິ່ງທີ່ໃຊ້ປິ່ນປົວໄສຍະສາດຫຼັງຈາກທີ່ມັນເກີດຂຶ້ນແລ້ວ, ກໍ່ມີຫຼາຍປະການເຊັ່ນດຽວກັນຄື:

ຂໍ້ທີ່ 1: ໃຫ້ການວິງວອນຕໍ່ອັລລໍຫ໌ໃຫ້ຫລາຍໆ, ແລະ ຂໍຕໍ່ພຣະອົງ ໃຫ້ປັດເປົ່າສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ກຳຈັດຄວາມທຸກຍາກລຳບາກ.

ຂໍ້ທີ່ 2: ການອຸທິດຄວາມພະຍາຍາມໃນການຊອກບ່ອນທີ່ຕັ້ງຂອງໄສຍະສາດ ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ໃນດິນ, ພູເຂົາ ຫຼື ສະຖານທີ່ອື່ນໆ; ເມື່ອຮູ້ ແລະ ໄດ້ນຳມັນອອກມາທຳລາຍແລ້ວ, ໄສຍະສາດນັ້ນກໍຈະສິ້ນລິດໄປ, ແລະ ນີ້ຄືການປິ່ນປົວໄສຍະສາດທີ່ເກີດປະໂຫຍດທີ່ສຸດ.

ຂໍ້ທີ 3: ການຣຸກຍະຫ໌ດ້ວຍດູອາຕ່າງໆ ແລະ ວິຣດ໌ຕ່າງໆ ຕາມບົດບັນຍັດສາສະຫນາ, ເຊິ່ງມີຢູ່ຫຼາຍ; ໃນນັ້ນກໍ່ຄື:

ດັ່ງທີ່ໄດ້ມີການຢືນຢັນຈາກຄຳກ່າວຂອງ ທ່ານຣໍຊູລ ຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ວ່າ:

«اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ، أَذْهِبِ الْبَأْسَ، وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي، لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا».

ຄຳອ່ານ : ອັລລໍຮຸມມະ ຣອບບັນນາສ ອັຊຮິບິລ ບະສະ, ວັຊຟິ ອັນຕະຊາຟີ, ລາຊີຟາອະ ອິລລາ ຊິຟາອຸກະ ຊີຟາອັນ ລາ ຍຸກໍດິຣຸ ສະກໍມັນ.

ຄຳແປ «ໂອ້ອັລລໍຫ໌ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມວນມະນຸດ, ຂໍຊົງໂປດປັດເປົ່າຄວາມທຸກທໍລະມານອອກໄປດ້ວຍເຖີດ, ແລະ ຂໍຊົງໂປດຮັກສາໃຫ້ຫາຍດີ, ເພາະແທ້ຈິງພຣະອົງຄືຜູ້ຊົງຮັກສາ, ບໍ່ມີການຮັກສາໃດໆ ນອກຈາກການຮັກສາຂອງພຣະອົງ, ການຮັກສາທີ່ບໍ່ຫຼົງເຫຼືອພະຍາດໃດໆ ໄວ້ເລີຍ» ໃຫ້ກ່າວສາມຄັ້ງ.

ດັງເຊັ່ນ: ບົດຣຸກຍະຫ໌ທີ່ທ່ານຈິບຣີລໄດ້ປັດເປົ່າໃຫ້ແກ່ທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ, ເຊິ່ງເປັນຄຳກ່າວຂອງທ່ານວ່າ:

«بِسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ، مِنْ كُلِّ شَيْءٍ يُؤْذِيكَ، وَمِنْ شَرِّ كُلِّ نَفْسٍ أَوْ عَيْنِ حَاسِدٍ، اللَّهُ يَشْفِيكَ، بِسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ».

ຄຳອ່ານ:​ ບິສມິລລາຮິ ອັຣກີກ, ມິນກຸລລິ ໄຊອິນ ຍຸຊີກ,​ ວະມິນ ຊັຣຣິ ກຸລລິ ນັຟຊິນ ເອົາໄອນິ ຮາສິດິນ, ອັລລໍຮຸ ຍັຊຟີກະ ບິສມິລລາຮິ ອັຣກີກ.

« ດ້ວຍພະນາມຂອງອັລລໍຫ໌ ຂ້ອຍຂໍປັດເປົ່າເຈົ້າ, ຈາກທຸກສິ່ງທີ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ເຈົ້າ, ແລະ ຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງທຸກຊີວິດ ຫຼື ສາຍຕາຂອງຜູ້ອິດສາ, ຂໍໃຫ້ອັລລໍຫ໌ຊົງຮັກສາເຈົ້າ, ດ້ວຍພະນາມຂອງອັລລໍຫ໌ ຂ້ອຍຂໍປັດເປົ່າເຈົ້າ.» ແລະ ໃຫ້ກ່າວຊ້ຳເຊັ່ນນັ້ນ ສາມຄັ້ງ.

ໜຶ່ງໃນວິທີການປິ່ນປົວນັ້ນກໍ່ຄື - ແລະນີ້ຄືການປິ່ນປົວທີ່ມີປະໂຫຍດສຳລັບຜູ້ຊາຍທີ່ບໍ່ສາມາດຮ່ວມຫຼັບນອນກັບພັນລະຍາຂອງຕົນໄດ້ -: ຄືໃຫ້ເອົາໃບພຸດຊາຂຽວເຈັດໃບ ມາຕຳດ້ວຍຫີນ ຫຼື ສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືກັນ, ແລ້ວເອົາໃສ່ໃນພາຊະນະ, ຈາກນັ້ນຖອກນ້ຳລົງໄປໃຫ້ພຽງພໍສຳລັບການອາບ ແລ້ວໃຫ້ອ່ານໃສ່ນ້ຳນັ້ນວ່າ:

ອາຍະຫ໌ ກຸຣຊີ, ແລະ

﴿قُلۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡكَٰفِرُونَ1﴾

"ກຸລຍາ ໄອຍຸ ຮັລ ກາຟິຣູນ"

(ຈົ່ງກ່າວເຖີດ ໂອ້ ບັນດາຜູ້ປະຕິເສດເອີຍ)1

[ອັລ-ກາຟິຣູນ: 1], ແລະ

﴿قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ1﴾

"ກຸລ ຮຸວັລລໍຮຸ ອະຮັດ" [ອັລ-ອິກລາສ:1], ແລະ

﴿قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ1﴾

"ກຸລ ອະອູຊຸ ບິຣອບບິລ ຟະລັກ" [ອັລ-ຟາລັກ: 1], ແລະ

﴿قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ1﴾

"ກຸລ ອະອູຊຸ ບິຣອບ ບິນ ນາສ" [ອັນ-ນາສ: 1]

ແລະ ບັນດາອາຍະຫ໌ກ່ຽວກັບໄສຍະສາດທີ່ຢູ່ໃນສູເຣາະຫ໌ ອັລ-ອະຣໍຟ, ເຊິ່ງເປັນຄຳຕຣັັດຂອງພຣະອົງຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດທີ່ວ່າ:

﴿وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَلۡقِ عَصَاكَۖ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ117 فَوَقَعَ ٱلۡحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ118 فَغُلِبُواْ هُنَالِكَ وَٱنقَلَبُواْ صَٰغِرِينَ119﴾

(ແລະເຮົາໄດ້ວະຮີຍ໌ແກ່ມູຊາວ່າ ຈົ່ງໂຍນໄມ້ຂອງເຈົ້າລົງ, ແລ້ວທັນໃດນັ້ນມັນກໍກືນກິນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາອຸປະໂຫລກຂຶ້ນມາ.)

(ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມຈິງຈຶ່ງໄດ້ປະກົດຂື້ນ ແລະ ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ກະທຳກັນນັ້ນກໍໄດ້ກາຍເປັນໂມຄະໄປ)

(ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງປະລາໄຊໃນທີ່ນັ້ນ ແລະ ໄດ້ຫັນກັບໄປຢ່າງຜູ້ທີ່ຕໍ່າຕ້ອຍ) [ອັນອະຣໍຟ: 117-119],

ແລະ ບັນດາອາຍະຫ໌ໃນສູເຣາະຫ໌ ຍູນຸສ, ທີ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດກ່າວວ່າ:

﴿وَقَالَ فِرۡعَوۡنُ ٱئۡتُونِي بِكُلِّ سَٰحِرٍ عَلِيمٖ79 فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ80 فَلَمَّآ أَلۡقَوۡاْ قَالَ مُوسَىٰ مَا جِئۡتُم بِهِ ٱلسِّحۡرُۖ إِنَّ ٱللَّهَ سَيُبۡطِلُهُۥٓ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُصۡلِحُ عَمَلَ ٱلۡمُفۡسِدِينَ81 وَيُحِقُّ ٱللَّهُ ٱلۡحَقَّ بِكَلِمَٰتِهِۦ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡمُجۡرِمُونَ82﴾

(ແລະ ຟິຣເອົາໄດ້ກ່າວວ່າ ຈົ່ງນຳເອົານັກໄສຍະສາດຜູ້ຊ່ຽວຊານທຸກຄົນມາໃຫ້ຂ້ອຍ)

(ຄັ້ນເມື່ອບັນດານັກມາຍາກົນໄດ້ມາເຖິງ ມູຊາໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ ພວກທ່ານຈົ່ງໂຍນສິ່ງທີ່ພວກທ່ານຈະໂຍນລົງມາເຖີດ)

(ຄັນເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ໂຍນລົງ, ມູຊາຈຶ່ງກ່າວວ່າ: ສິ່ງທີ່ພວກທ່ານນຳມານັ້ນຄືມາຍາກົນ, ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ຈະຊົງທຳລາຍມັນ, ແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ນັ້ນຈະບໍ່ຊົງສົ່ງເສີມການງານຂອງບັນດາຜູ້ບ່ອນທຳລາຍ)

(ແລະ ອັລລໍຫ໌ຊົງຢືນຢັນສັດຈະທຳດ້ວຍພຣະດຳລັດຂອງພຣະອົງ ເຖິງວ່າບັນດາຜູ້ກະທຳຜິດຈະບໍ່ພໍໃຈກໍຕາມ )

[ຢູນຸສ: 79-82]

ແລະ ບັນດາໂອງການທີ່ຢູ່ໃນຊູເຣາະຫ໌ ຕໍຮາ:

﴿قَالُواْ يَٰمُوسَىٰٓ إِمَّآ أَن تُلۡقِيَ وَإِمَّآ أَن نَّكُونَ أَوَّلَ مَنۡ أَلۡقَىٰ65 قَالَ بَلۡ أَلۡقُواْۖ فَإِذَا حِبَالُهُمۡ وَعِصِيُّهُمۡ يُخَيَّلُ إِلَيۡهِ مِن سِحۡرِهِمۡ أَنَّهَا تَسۡعَىٰ66 فَأَوۡجَسَ فِي نَفۡسِهِۦ خِيفَةٗ مُّوسَىٰ67 قُلۡنَا لَا تَخَفۡ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡأَعۡلَىٰ68 وَأَلۡقِ مَا فِي يَمِينِكَ تَلۡقَفۡ مَا صَنَعُوٓاْۖ إِنَّمَا صَنَعُواْ كَيۡدُ سَٰحِرٖۖ وَلَا يُفۡلِحُ ٱلسَّاحِرُ حَيۡثُ أَتَىٰ69﴾

(ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: ໂອ້ມູຊາເອີຍ! ທ່ານຈະໂຍນກ່ອນ ຫຼື ຈະໃຫ້ພວກເຮົາເປັນຜູ້ໂຍນກ່ອນ)

(ລາວໄດ້ກ່າວວ່າ: ພວກທ່ານຈົ່ງໂຍນລົງມາເຖີດ. ແລ້ວທັນໃດນັ້ນ ເຊືອກ ແລະ ໄມ້ຄ້ອນຂອງພວກເຂົາກໍປະກົດແກ່ສາຍຕາຂອງລາວ ຍ້ອນມາຍາກົນຂອງພວກເຂົາ ວ່າພວກມັນກຳລັງເລືອຄານຢູ່.)

(ດັ່ງນັ້ນ ນະບີມູຊາຈຶ່ງເກີດຄວາມຢ້ານກົວຂຶ້ນໃນໃຈ).

(ເຮົາກ່າວວ່າ ຢ່າໄດ້ຢ້ານກົວ ແທ້ຈິງເຈົ້ານັ້ນຄືຜູ້ທີ່ເໜືອກວ່າ)

(ແລະ ເຈົ້າຈົ່ງໂຍນສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນມືຂວາຂອງເຈົ້າ ແລ້ວມັນຈະກືນກິນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາທຳຂຶ້ນ, ແທ້ຈິງສິ່ງທີ່ພວກເຂົາທຳນັ້ນເປັນພຽງເລ່ກົນຂອງນັກມາຍາກົນ ແລະ ນັກມາຍາກົນຍ່ອມບໍ່ປະສົບຜົນສຳເລັດ ບໍ່ວ່າເຂົາຈະມາຈາກແຫ່ງໃດກໍຕາມ)

[ຕໍຮາ: 65-69].

ຫຼັງຈາກໄດ້ອ່ານສິ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ໃສ່ນ້ຳແລ້ວ, ໃຫ້ດື່ມຈາກນ້ຳນັ້ນສາມຈິບ ແລະ ອາບດ້ວຍນ້ຳທີ່ເຫຼືອ, ແລ້ວພະຍາດກໍຈະຫາຍໄປ ດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງອົງອັລລໍຫ໌. ແລະ ຖ້າຫາກຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ມັນສອງຄັ້ງ ຫຼື ຫຼາຍກວ່ານັ້ນ ກໍສາມາດເຮັດໄດ້ ຈົນກວ່າພະຍາດຈະຫາຍໄປ.

ດັງນັ້ນ, ບັນດາບົດລຳລຶກ, ບົດຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງ ແລະ ວິທີການເຫຼົ່ານີ້ ແມ່ນສາເຫດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຢ່າງໜຶ່ງ ໃນການປ້ອງກັນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງໄສຍະສາດ ແລະ ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍອື່ນໆ, ແລະ ມັນກໍຍັງເປັນອາວຸດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ເພື່ອກຳຈັດໄສຍະສາດ ຫລັງຈາກທີ່ມັນເກີດຂຶ້ນແລ້ວ; ສຳລັບຜູ້ທີ່ປະຕິບັດມັນເປັນປະຈຳ ດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈແລະການສັດທາ, ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອໝັ້ນຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ການເພິ່ງພາພຣະອົງ, ພ້ອມກັບຈິດໃຈທີ່ເບີກບານຕໍ່ສິ່ງທີ່ມັນໄດ້ຊີ້ບອກ.

ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດອະທິບາຍໄດ້ຕາມຄວາມສະດວກ ຈາກບັນດາເລື່ອງລາວທີ່ໃຊ້ປ້ອງກັນ ແລະ ປິ່ນປົວໄສຍະສາດ, ອັລລໍຫ໌ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດ.

ໃນທີ່ນີ້ຈຶ່ງມີປະເດັນທີ່ສຳຄັນ, ນັ້ນກໍຄື ການປິ່ນປົວເວດມົນໄສຍະສາດດ້ວຍການກະທຳຂອງພວກຫມໍຜີ ເຊິ່ງເຮັດໂດຍການເຂົ້າຫາພວກຈິນ ດ້ວຍການເຊື່ອດສັດ ຫຼື ການຖວາຍບູຊາອື່ນໆ; ສິ່ງນີ້ຈຶ່ງບໍ່ອະນຸຍາດ; ເພາະວ່າມັນເປັນການກະທຳຂອງໄຊຕອນ; ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ມັນຄືຊິຣິກໃຫຍ່; ເຊັ່ນດຽວກັນ ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ປິ່ນປົວດ້ວຍການໄປຖາມບັນດາຫມໍດູ, ຜູ້ທຳນາຍດວງສະຕາ ແລະ ພວກຫລອກລວງ, ແລະ ນຳໃຊ້ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເວົ້າ; ເພາະວ່າພວກເຂົາເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ມີສັດທາ, ເປັນພວກຂີ້ຕົວະທີ່ຊົ່ວຊ້າ, ອ້າງວ່າຮູ້ໃນສິ່ງທີ່ເລິກລັບ ແລະ ສ້າງຄວາມສັບສົນໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄົນ, ແລະ ທ່ານຣໍຊູລ ﷺ ໄດ້ຕັກເຕືອນບໍ່ໃຫ້ໄປຫາພວກເຂົາ, ຖາມພວກເຂົາ ແລະ ເຊື່ອພວກເຂົາ ດັ່ງທີ່ໄດ້ອະທິບາຍມາກ່ອນແລ້ວໃນຕອນຕົ້ນຂອງບົດຄວາມນີ້, ສະນັ້ນຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງລະມັດລະວັງຈາກສິ່ງນັ້ນ, ແລະ ມີລາຍງານທີ່ຊໍເຮັຍຫ໌ຈາກ ທ່ານຣໍຊູລ ຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ວ່າເພິ່ນໄດ້ຖືກຖາມກ່ຽວກັບ ອັນ-ນຸຊະເຣາະຫ໌ ແລ້ວເພິ່ນຈຶ່ງໄດ້ກ່າວວ່າ:

«هِيَ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ».

« ມັນແມ່ນມາຈາກຝີມືຂອງໄຊຕອນ », ລາຍງານໂດຍ ທ່ານອິມາມອະຫ໌ມັດ ແລະ ອະບູ ດາວູດ ດ້ວຍສາຍລາຍງານທີ່ເຊື່ອຖື.

ແລະ ອັນນຸຊະເຣາະຫ໌ ແມ່ນການຖອນໄສຍະສາດອອກຈາກຜູ້ທີ່ຖືກກະທຳ. ແລະ ຈຸດປະສົງຂອງທ່ານ ﷺ ໃນຄຳກ່າວນີ້ ແມ່ນ: ອັນນຸຊະເຣາະຫ໌ທີ່ຊາວຈາຮີລີຍະຫ໌ໄດ້ປະຕິບັດກັນ, ເຊິ່ງມັນຄື: ການຂໍຮ້ອງຕໍ່ຜູ້ໃຊ້ໄສຍະສາດເພື່ອໃຫ້ຖອນໄສຍະສາດ, ຫລື ການຖອນມັນດ້ວຍໄສຍະສາດເຊັ່ນດຽວກັນຈາກຜູ້ໃຊ້ໄສຍະສາດຄົນອື່ນ.

ສ່ວນການແກ້ໄຂດ້ວຍການຣຸກຍະຫ໌, ບັນດາບົດຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຕາມຫຼັກການສາສະໜາ ແລະ ບັນດາຢາທີ່ອະນຸຍາດນັ້ນ, ກໍ່ຖືວ່າເປັນທີ່ອະນຸຍາດ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາແລ້ວ, ແລະ ທ່ານ ອັລ-ອະລາມະຫ໌ ອິບນຸ ອັລ-ກອຍຢິມ, ແລະ ທ່ານ ໄຊຄ໌ ອັບດຸລຣໍຫ໌ມານ ບິນ ຫະຊັນ ໃນໜັງສື ຟັຕຫຸລ ມະຈີດ -ຂໍອັລລໍຫ໌ຊົງເມດຕາເພິ່ນທັງສອງ- ໄດ້ລະບຸໄວ້ໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ, ແລະ ໄດ້ມີການລະບຸໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວເຊັ່ນດຽວກັນ ຈາກບັນດາຜູ້ຮູ້ທ່ານອື່ນໆ ນອກຈາກທັງສອງທ່ານ.

ແລະ ອັລລໍຫ໌ຄືຜູ້ທີ່ຖືກວອນຂໍ ໃຫ້ຊົງປະທານຄວາມສຳເລັດແກ່ບັນດາມຸສລິມ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຮັບຄວາມປອດໄພຈາກທຸກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ, ແລະ ໃຫ້ຊົງປົກປັກຮັກສາສາສະໜາຂອງພວກເຂົາ, ຊົງປະທານໃຫ້ພວກເຂົາມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງຖ່ອງແທ້ໃນສາສະໜາ, ແລະ ໃຫ້ໄດ້ຮັບຄວາມປອດໄພຈາກທຸກສິ່ງທີ່ຂັດກັບບົດບັນຍັດຂອງພຣະອົງ.

ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງປະທານຄວາມສັນຕິຈຳເລີນແດ່ບ່າວຂອງພຣະອົງ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ທ່ານມຸຮຳມັດ, ຄອບຄົວຂອງທ່ານ ແລະ ບັນດາມິດສະຫາຍຂອງທ່ານ.

***

بِسْمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِيمِ

ວາລະສານ ທີ່ສິບ: ການຕັກເຕືອນກ່ຽວກັບການສ້າງມັສຍິດເທິງບັນດາກຸໂບຣ (ຫຼຸມຝັ່ງສົບ)

ບິສມິລລາຫ໌, ວັລຮຳດຸລິລລາຫ໌ ແລະ ຂໍອວຍພອນຄວາມສັນຕິສຸກແກ່ທ່ານຣໍ່ຊູລຂອງອັລລໍຫ໌.

ຕໍ່ໄປນີ້: ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຊາບເຖິງສິ່ງທີ່ຖືກເຜີຍແຜ່ໃນວາລະສານສະບັບທີສາມຂອງ ຣໍບິເຕາະຫ໌ ອັລ-ອຸລູມ ອັລ-ອິສລາມີຍະຫ໌ ໃນພາກສ່ວນ (ຂ່າວຄາວຊາວມຸສລິມປະຈຳເດືອນ): ວ່າ ຣໍບິເຕາะຫ໌ ອັລ-ອຸລູມ ອັລ-ອິສລາມີຍະຫ໌ ໃນລາຊະອານາຈັກຈໍແດນຮາຊິມິ ຕັ້ງໃຈທີ່ຈະສ້າງມັດສະຍິດເທິງຖ້ຳທີ່ຖືກຄົ້ນພົບເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້ທີ່ໝູ່ບ້ານ ອັລ-ຣໍຫີບ, ເຊິ່ງເປັນຖ້ຳທີ່ໄດ້ຖືກກ່າວຂານກັນວ່າ: ຊາວຖ້ຳທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໃນຄຳພີອັລກຸຣອານອັນຊົງກຽດໄດ້ພັກເຊົາຫຼັບນອນຢູ່ໃນນັ້ນ, ຈົບຄວາມ.

ດ້ວຍການຄຳນຶງເຖິງພັນທະໃນການໃຫ້ຄຳຕັກເຕືອນເພື່ອອັລລໍຫ໌ ແລະ ເພື່ອບັນດາຜູ້ສັດທາຕໍ່ພຣະອົງ; ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເຫັນສົມຄວນທີ່ຈະໃຫ້ຄຳຕັກເຕືອນໃນວາລະສານສະບັບດຽວກັນນີ້ ແກ່ສະມາຄົມວິທະຍາສາດອິສລາມ ໃນລາຊະອານາຈັກຈໍແດນ; ເຊິ່ງມີເນື້ອໃນຄື: ເປັນການຕັກເຕືອນສະມາຄົມໃຫ້ຍົກເລີກສິ່ງທີ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈໄວ້ ກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງມັສຍິດເທິງຖໍ້າທີ່ກ່າວມານັ້ນ; ທັງນີ້ກໍເພາະວ່າການກໍ່ສ້າງມັສຍິດເທິງກຸໂບຣຂອງບັນດານະບີ ຄົນສໍລິຫ໌ ແລະ ຮ່ອງຮອຍຂອງພວກເຂົາ ເປັນສິ່ງທີ່ບົດບັນຍັດອິສລາມອັນສົມບູນໄດ້ກຳນົດຫ້າມ ແລະ ໄດ້ຕັກເຕືອນໃຫ້ຫ່າງໄກ, ພ້ອມທັງໄດ້ສາບແຊ່ງຜູ້ທີ່ກະທຳມັນ; ເນື່ອງຈາກວ່າມັນເປັນຊ່ອງທາງຫນຶ່ງທີ່ນຳໄປສູ່ການຊິຣິກ, ແລະ ເປັນການເຮັດເກິນຢ່າງຂອບເຂດ ໃນການຍົກຍ່ອງບັນດານະບີ ແລະ ຄົນດີສໍລິຫ໌, ແລະ ຄວາມເປັນຈິງກໍເປັນພະຍານເຖິງຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງສິ່ງທີ່ບົດບັນຍັດໄດ້ນຳມາ, ແລະເປັນຫຼັກຖານທີ່ສະແດງວ່າມັນມາຈາກອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະ ເປັນຂໍ້ພິສູດທີ່ແຈ່ມແຈ້ງ ແລະ ເປັນຫຼັກຖານອັນຕັດສິນໄດ້ ເຖິງຄວາມຈິງຂອງທ່ານສາສະດາທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ໃນສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ນຳມາຈາກອັລລໍຫ໌ ແລະ ໄດ້ເຜີຍແຜ່ແກ່ປະຊາຊາດ. ແລະ ທຸກໆຄົນທີ່ໄດ້ພິຈາລະນາໄຕ່ຕອງເຖິງສະພາບການຂອງໂລກອິສລາມ, ແລະ ສິ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນນັ້ນ ອັນໄດ້ແກ່ການຕັ້ງພາຄີ ແລະ ການເຮັດເກີນຂອບເຂດ; ອັນເນື່ອງມາຈາກການກໍ່ສ້າງມັສຍິດເທິງຫລຸ່ມຝັງສົບ, ການໃຫ້ຄວາມເຄົາລົບນັບຖືຢ່າງສູງສົ່ງ, ການປູພົມ ແລະ ການປະດັບປະດາໃຫ້ສວຍງາມ, ແລະ ການຈັດໃຫ້ມີຜູ້ດູແລຮັກສາໄວ້ປະຈຳ, ຜູ້ນັ້ນກໍຈະຮູ້ຢ່າງແນ່ຊັດວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ແມ່ນຫນຶ່ງໃນບັນດາຊ່ອງທາງທີ່ນຳໄປສູ່ການຕັ້ງພາຄີ, ແລະ (ຈະຮູ້ວ່າ) ຫນຶ່ງໃນຄວາມດີງາມຂອງບົດບັນຍັດອິສລາມກໍຄືການຫ້າມປາມຈາກມັນ, ແລະ ການຕັກເຕືອນໃຫ້ຫ່າງໄກຈາກການກໍ່ສ້າງມັນ.

ແລະ ສ່ວນໜຶ່ງຈາກສິ່ງທີ່ຖືກກ່າວເຖິງໃນເລື່ອງນີ້ ແມ່ນສິ່ງທີ່ລາຍງານໂດຍອິ່ມາມທັ້ງສອງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ບຸຄໍຣີ ແລະ ມຸສລິມ, ຂໍອັລລໍຮ໌ຊົງເມດຕາທັງສອງທ່ານ, ຈາກທ່ານນາງ ອາອີຊະຫ໌ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮາ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ທ່ານຣໍສູລຸລລໍຫ໌ ﷺ ກ່າວວ່າ:

«لَعَنَ اللَّهُ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى، اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ، قالَتْ عَائِشَةُ: يُحَذِّرُ مَا صَنَعُوا، قالَتْ: وَلَوْلَا ذَلِكَ لَأُبْرِزَ قَبْرُهُ، غَيْرَ أَنَّهُ خُشِيَ أَنْ يُتَّخَذَ مَسْجِدًا».

«ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງສາບແຊ່ງພວກຍະຮູດ (ຍິວ) ແລະ ນາຊໍຣໍ (ຄຣິສຕຽນ) ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຍຶດເອົາບັນດາຫຼຸມສົບຂອງບັນດານະບີຂອງພວກເຂົາເປັນມັສຍິດ, ທ່ານນາງ ອາອີຊະຫ໌ ໄດ້ກ່າວວ່າ: ເພິ່ນກ່າວເຕືອນເຖິງສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ກະທຳ, ທ່ານນາງໄດ້ກ່າວວ່າ: ແລະ ຫາກບໍ່ແມ່ນຍ້ອນສິ່ງນັ້ນແລ້ວ ກຸໂບຣຂອງເພິ່ນກໍຄົງຈະຖືກເປີດເຜີຍ, ພຽງແຕ່ວ່າມີຄວາມຢ້ານກົວວ່າມັນຈະຖືກຍຶດເອົາເປັນມັສຍິດ». ແລະ ໃນບັນທຶກຂອງທ່ານອີຫມ່ຳທັ້ງສອງຄືກັນ ວ່າ ທ່ານຍິງອຸມມຸສະລາມະຫ໌ ແລະ ທ່ານຍິງອຸມມຸຫະບີບະຫ໌ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸມາ ໄດ້ກ່າວແກ່ທ່ານນະບີ ﷺ ເຖິງໂບດຄຣິສຕຽນແຫ່ງໜຶ່ງທີ່ພວກນາງທັງສອງໄດ້ເຫັນຢູ່ດິນແດນຫະບະຊະຫ໌, ແລະ ບັນດາຮູບພາບທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ, ແລ້ວທ່ານ ﷺ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ:

«أُولَئِكَ إِذَا مَاتَ فِيهِمُ الرَّجُلُ الصَّالِحُ؛ بَنَوْا عَلَى قَبْرِهِ مَسْجِدًا، وَصَوَّرُوا فِيهِ تِلْكَ الصُّوَرَ، أُولَئِكَ شِرَارُ الْخَلْقِ عِنْدَ اللَّهِ».

«ຊົນເຫລົ່ານັ້ນ ເມື່ອຊາຍຜູ້ຊອບທຳໃນໝູ່ພວກເຂົາໄດ້ເສຍຊີວິດລົງ, ພວກເຂົາກໍ່ສ້າງມັດສະຍິດເທິງຫຼຸມຝັງສົບຂອງລາວ ແລະ ໄດ້ສ້າງບັນດາຮູບພາບເຫລົ່ານັ້ນໄວ້ໃນນັ້ນ, ຊົນເຫລົ່ານັ້ນຄື ມະນຸດທີ່ຊົ່ວຊ້າຍິ່ງ ນະ ທີ່ອັລລໍຫ໌».

ແລະໃນສໍຮິຫ໌ມຸສລິມ ລາຍງານຈາກທ່ານ ຈຸນດຸບ ບິນ ອັບດຸລລໍຫ໌ ຣໍດີຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ ເລົ່າວ່າ: ຂ້ອຍໄດ້ຍິນທ່ານຣໍສູລຸລລໍຫ໌ ﷺ ໄດ້ກ່າວກ່ອນທີ່ເພິ່ນຈະເສຍຊີວິດຫ້າວັນ ວ່າ:

«إِنِّي أَبْرَأُ إِلَى اللَّهِ أَنْ يَكُونَ لِي مِنْكُمْ خَلِيلٌ، فَإِنَّ اللَّهَ قَدِ اتَّخَذَنِي خَلِيلًا، كَمَا اتَّخَذَ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا، وَلَوْ كُنْتُ مُتَّخِذًا مِنْ أُمَّتِي خَلِيلًا، لَاتَّخَذْتُ أَبَا بَكْرٍ خَلِيلًا، أَلَا وَإِنَّ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ كَانُوا يَتَّخِذُونَ قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ وَصَالِحِيهِمْ مَسَاجِدَ، أَلَا فَلَا تَتَّخِذُوا الْقُبُورَ مَسَاجِدَ، فَإِنِّي أَنْهَاكُمْ عَنْ ذَلِكَ».

«ແທ້ຈິງຂ້າພະເຈົ້າຂໍປີກຕົວຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ຈາກການທີ່ຈະມີຄໍລີລຈາກໝູ່ພວກເຈົ້າ, ເພາະແທ້ຈິງອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຍຶດຖືເອົາຂ້າພະເຈົ້າເປັນຄໍລີລ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຍຶດຖືເອົາອີບຣໍຮີມເປັນຄໍລີລ, ແລະຫາກວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະຍຶດຖືເອົາຜູ້ໃດຈາກປະຊາຊາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນຄໍລີລແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະຍຶດຖືເອົາ ອະບູ ບັກຣ໌ ເປັນຄໍລີລ. ພຶງຊາບເຖີດ ແລະ ແທ້ຈິງ ບັນດາຊົນຊາດກ່ອນພວກເຈົ້າ ພວກເຂົາໄດ້ຍຶດຖືເອົາບັນດາກຸໂບຣຂອງບັນດານະບີ ແລະ ຄົນດີຂອງພວກເຂົາ ເປັນບ່ອນເຮັດມັສຍິດ, ພຶງຊາບເຖີດ ພວກເຈົ້າຢ່າໄດ້ຍຶດຖືເອົາບັນດາກຸໂບຣເປັນບັນດາມັສຍິດ, ເພາະແທ້ຈິງຂ້າພະເຈົ້າຂໍຫ້າມພວກເຈົ້າຈາກສິ່ງນັ້ນ». ແລະ ມີຫະດິຊຫຼວງຫຼາຍໃນບົດນີ້.

ບັນດາອິມ່າມຈາກນັກວິຊາການຊາວມຸສລິມທັງສີ່ສຳນັກຄິດ (ມັຊຮັບ) ແລະ ນອກເໜືອຈາກພວກເຂົາ ໄດ້ລະບຸໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນເຖິງຂໍ້ຫ້າມໃນການຍຶດຖືເອົາກຸໂບຣເປັນມັສຍິດ, ແລະ ໄດ້ກ່າວເຕືອນຕໍ່ເລື່ອງດັ່ງກ່າວ; ເພື່ອເປັນການປະຕິບັດຕາມສຸນນະຫ໌ຂອງ ທ່ານນະບີ ﷺ, ແລະ ເພື່ອເປັນການຕັກເຕືອນແກ່ປະຊາຊາດ ແລະ ຫ້າມປາມບໍ່ໃຫ້ຕົກໄປສູ່ສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນໃນຍຸກກ່ອນໜ້າໄດ້ຕົກໄປແລ້ວ ຄືບັນດາຜູ້ທີ່ເຮັດເກີນຂອບເຂດໃນໝູ່ຊາວຢິວ ແລະ ຄຣິດສະຕຽນ, ຕະຫຼອດຈົນຜູ້ທີ່ຄ້າຍຄືພວກເຂົາ ຈາກບັນດາຜູ້ຫຼົງຜິດຂອງປະຊາຊາດນີ້.

ສະນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນໜ້າທີ່ ທີ່ຈຳເປັນຂອງສະມາຄົມວິທະຍາສາດອິສລາມແຫ່ງປະເທດຈໍແດນ ແລະ ບັນດາມຸສລິມທົ່ວໄປຄື: ການຍຶດຖືເອົາສຸນນະຫ໌, ການດຳເນິນຕາມແນວທາງຂອງບັນດາອະອິມະຫ໌ (ຜູ້ນຳທາງສາສະໜາ), ແລະ ການລະມັດລະວັງຕໍ່ສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍ່ຊູລຂອງພຣະອົງໄດ້ຊົງຕັກເຕືອນຫ້າມປາມໄວ້; ເພາະໃນການປະຕິບັດດັ່ງກ່າວນັ້ນ ເປັນຄວາມດີງາມ, ຄວາມສັນຕິສຸກ ແລະ ເປັນຫົນທາງແຫ່ງຄວາມປອດໄພສຳລັບປວງບ່າວຂອງພຣະອົງ ທັງໃນດຸນຍາ ແລະ ອາຄິເຣາະຫ໌. ແລະ ບາງຄົນໄດ້ອ້າງອີງໃນປະເດັນນີ້ ດ້ວຍຄຳຕຣັດຂອງພຣະອົງ ຈັລລະ ຈະລາລຸຮ໌ ໃນເລື່ອງລາວຂອງຊາວອັລກະຟີວ່າ:

﴿...قَالَ ٱلَّذِينَ غَلَبُواْ عَلَىٰٓ أَمۡرِهِمۡ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيۡهِم مَّسۡجِدٗا﴾

(...ບັນດາຜູ້ທີ່ມີອຳນາດເໜືອໃນເລື່ອງຂອງພວກເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ ເຮົາຈະສ້າງມັສຍິດຂຶ້ນຄອບພວກເຂົາຢ່າງແນ່ນອນ) [ອັລ-ກະຫ໌ຟີ: 21].

ຄຳຕອບໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວກໍຄື: ແທ້ຈິງ ອັລລໍຫ໌ ຊຸບຫານະຮູ ວະຕະອາລາ ໄດ້ຊົງກ່າວເຖິງບັນດາຜູ້ນຳ ແລະ ຜູ້ມີອຳນາດໃນສະໄໝນັ້ນ ວ່າພວກເຂົາໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້, ແລະ ການກ່າວເຖິງນັ້ນບໍ່ແມ່ນໃນລັກສະນະຂອງການເຫັນດີ ຫຼື ການຮັບຮອງພວກເຂົາ, ແຕ່ຫາກເປັນການກ່າວໃນລັກສະນະຕຳໜິ, ກ່າວໂທດ ແລະ ເພື່ອໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມໜ້າລັງກຽດໃນການກະທຳຂອງພວກເຂົາ. ແລະ ສິ່ງທີ່ຊີ້ບອກເຖິງສິ່ງນັ້ນກໍຄື ການທີ່ທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ, ຜູ້ທີ່ອາຍະຫ໌ນີ້ໄດ້ຖືກປະທານລົງມາໃຫ້ແກ່ເພິ່ນ ແລະ ເພິ່ນຄືຜູ້ທີ່ຮູ້ດີທີ່ສຸດໃນການອະທິບາຍຄວາມໝາຍຂອງມັນ, ໄດ້ຫ້າມປະຊາຊາດຂອງເພິ່ນຈາກການຍຶດຖືເອົາບັນດາກຸໂບຣເປັນບັນດາມັສຍິດ, ແລະ ໄດ້ຕັກເຕືອນພວກເຂົາຈາກສິ່ງນັ້ນ, ແລະ ໄດ້ສາບແຊ່ງ ແລະ ຕຳໜິຕິຕຽນຜູ້ທີ່ກະທຳມັນ.

ຫາກວ່າສິ່ງນັ້ນເປັນທີ່ອະນຸຍາດແລ້ວ, ສາດສະດາທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ກໍຄົງຈະບໍ່ໄດ້ເຂັ້ມງວດໃນເລື່ອງນັ້ນຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງ, ໂດຍໄດ້ເນັ້ນຫນັກຈົນເຖິງຂັ້ນສາບແຊ່ງຜູ້ທີ່ກະທຳມັນ ແລະ ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ຊາບວ່າ ເຂົາຜູ້ນັ້ນແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຈາກບັນດາສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງທີ່ຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດໃນທັດສະນະຂອງອົງອັລລໍຮ໌, ແລະ ໃນເລື່ອງນີ້ກໍມີຄວາມພຽງພໍ ແລະ ເປັນການໂນ້ມນ້າວໃຈແລ້ວສຳລັບຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາສັດຈະທຳ. ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາຈະສົມມຸດວ່າການສ້າງມັສຍິດເທິງຫລຸມຝັງສົບເປັນທີ່ອະນຸຍາດແກ່ປະຊາຊາດກ່ອນຫນ້າພວກເຮົາກໍ່ຕາມ, ກໍ່ບໍ່ເປັນທີ່ອະນຸຍາດແກ່ພວກເຮົາທີ່ຈະເອົາແບບຢ່າງພວກເຂົາໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ; ເພາະວ່າບົດບັນຍັດຂອງພວກເຮົາໄດ້ຍົກເລີກບັນດາບົດບັນຍັດກ່ອນຫນ້ານັ້ນ, ແລະ ສາດສະດາທູດຂອງພວກເຮົາ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ຄືສາດສະດາທູດທ່ານສຸດທ້າຍ, ທັ້ງບົດບັນຍັດຂອງເພິ່ນກໍ່ສົມບູນ ແລະ ຄອບຄຸມທົ່ວໄປ, ແລະ ທ່ານໄດ້ຫ້າມພວກເຮົາຈາກການສ້າງມັສຍິດເທິງຫລຸມຝັງສົບ; ດ້ວຍເຫດນີ້ ຈຶ່ງບໍ່ອະນຸຍາດແກ່ພວກເຮົາທີ່ຈະຝ່າຝືນຄຳສັ່ງຂອງທ່ານ, ແລະ ເປັນຫນ້າທີ່ບັງຄັບເຫນືອພວກເຮົາທີ່ຈະຕ້ອງປະຕິບັດຕາມທ່ານ, ຍຶດຫມັ້ນໃນສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ນຳມາ, ແລະ ລະຖິ້ມສິ່ງທີ່ຂັດກັບສິ່ງດັ່ງກ່າວ ຈາກບັນດາບົດບັນຍັດໃນຍຸກກ່ອນ ແລະ ຮີດຄອງປະເພນີທີ່ຖືກມອງວ່າເປັນສິ່ງທີ່ດີໃນທັດສະນະຂອງຜູ້ທີ່ປະຕິບັດມັນ; ເພາະວ່າບໍ່ມີບົດບັນຍັດໃດທີ່ສົມບູນຍິ່ງໄປກວ່າບົດບັນຍັດຂອງອັລລໍຫ໌, ແລະບໍ່ມີທາງນຳໃດທີ່ດີເລີດໄປກວ່າທາງນຳຂອງສາດສະດາທູດຂອງອັລລໍຫ໌ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ.

ຂໍຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງໂປດປະທານຄວາມສຳເລັດແກ່ພວກເຮົາ ແລະ ບັນດາຊາວມຸສລິມທັງໝົດ ເພື່ອໃຫ້ດຳລົງໝັ້ນໃນສາສະໜາຂອງພຣະອົງ, ແລະ ຍຶດໝັ້ນຕໍ່ບົດບັນຍັດຂອງຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ, ທ່ານມຸຮຳມັດ ຊັລລັລລໍຫຸ ອະລັຍຮິ ວະສັລລັມ; ທັງໃນຄຳເວົ້າ ແລະ ການກະທຳ, ທັງໃນສິ່ງທີ່ເປີດເຜີຍ ແລະ ສິ່ງທີ່ປິດບັງ, ແລະ ໃນທຸກໆ ກິດຈະການ ຈົນກວ່າພວກເຮົາຈະໄດ້ພົບກັບອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ສູງສົ່ງ, ແທ້ຈິງ ພຣະອົງເປັນຜູ້ຊົງໄດ້ຍິນ ຜູ້ຊົງຢູ່ໃກ້ຊິດ.

ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງປະທານຄວາມສັນຕິຈຳເລີນແດ່ບ່າວຂອງພຣະອົງ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ທ່ານມຸຮຳມັດ, ແດ່ຄອບຄົວຂອງທ່ານ, ບັນດາມິດສະຫາຍຂອງທ່ານ, ລວມເຖິງບັນດາຜູ້ທີ່ດຳເນີນຕາມແນວທາງຂອງທ່ານ ຕາບຈົນຮອດວັນແຫ່ງການຕັດສິນ.

***

بِسْمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِيمِ

ວາລະສານ ທີ່ສິບເອັດ: ການຝັງສົບຄົນຕາຍໃນມັສຍິດ

ບິສມິລລາຫ໌, ແລະ ມວນການສັນລະເສິນທັງຫຼາຍເປັນສິດຂອງອັລລໍຫ໌, ແລະ ຂໍການອວຍພອນຄວາມສັນຕິສຸກຈົ່ງມີແດ່ຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌, ຕະຫຼອດຈົນບັນດາວົງວານຕະກູນຂອງທ່ານ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການຊີ້ແນະຕາມແນວທາງຂອງທ່ານ, ຕໍ່ໄປນີ້:

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອ່ານໜັງສືພິມ «ຄໍຣະຕູມ» ສະບັບລົງວັນທີ: 17/4/1415 ຮ.ສ. ຈຶ່ງໄດ້ພົບວ່າມີການເຜີຍແຜ່ຖະແຫຼງການໃນນັ້ນກ່ຽວກັບການຝັງສົບຂອງ ທ່ານ ມຸຮຳມັດ ອັລ-ຫະຊັນ ອັລ-ອິດຣີຊີ ຢູ່ຄຽງຂ້າງບິດາຂອງທ່ານ ໃນມັສຍິດຂອງພວກເຂົາ ທີ່ເມືອງອຸມດຸຣມານ... ຯລຯ.

ແລະ ເນື່ອງຈາກສິ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ກຳນົດເປັນຫນ້າທີ່ໃນການໃຫ້ຄຳຕັກເຕືອນແກ່ຊາວມຸສລິມ, ແລະ ການຊີ້ແຈງໃນການປະຕິເສດສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ; ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເຫັນສົມຄວນທີ່ຈະແຈ້ງເຕືອນວ່າ ການຝັງສົບໃນມັສຍິດເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ອະນຸຍາດ, ແທ້ຈິງແລ້ວມັນຄືຫນຶ່ງໃນຊ່ອງທາງທີ່ນຳໄປສູ່ການຕັ້ງພາກີ, ແລະ ເປັນການກະທຳຂອງຊາວຢິວ ແລະ ຄຣິດສະຕຽນທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຕຳໜິພວກເຂົາ, ແລະ ທ່ານລໍຊູລຂອງພະອົງ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໄດ້ສາບແຊ່ງພວກເຂົາ, ດັ່ງທີ່ມີລາຍງານໃນປື້ມສໍເຮັຍຫ໌ທັງສອງສະບັບ ຈາກທ່ານນາງ ອາອີຊະຫ໌ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮາ, ຈາກທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ວ່າ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:

«لَعَنَ اللَّهُ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى، اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ».

«ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງສາບແຊ່ງພວກຍະຮູດ (ຍິວ) ແລະ ນາຊໍຣໍ (ຄຣິສຕຽນ) ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຍຶດເອົາບັນດາຫຼຸມສົບຂອງບັນດານະບີຂອງພວກເຂົາເປັນມັສຍິດ» ແລະ ລາຍງານທີ່ຖືກຕ້ອງຈາກມຸສລິມ ຈາກທ່ານຈຸນດຸບ ບິນ ອັບດິລລາຫ໌ ຈາກທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

«أَلَا وَإِنَّ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ كَانُوا يَتَّخِذُونَ قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ وَصَالِحِيهِمْ مَسَاجِدَ، أَلَا فَلَا تَتَّخِذُوا الْقُبُورَ مَسَاجِدَ؛ فَإِنِّي أَنْهَاكُمْ عَنْ ذَلِكَ».

«ຈົ່ງຊາບເຖີດວ່າ ແທ້ຈິງ ບັນດາຊົນຊາດກ່ອນພວກເຈົ້າ ພວກເຂົາໄດ້ຍຶດຖືເອົາບັນດາກຸໂບຣຂອງບັນດານະບີ ແລະ ບັນດາຄົນດີຂອງພວກເຂົາເປັນບ່ອນເຮັດມັສຍິດ, ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ເຖິດ ພວກເຈົ້າຢ່າໄດ້ຍຶດຖືເອົາບັນດາກຸໂບຣເປັນບັນດາມັສຍິດ; ເພາະແທ້ ຂ້ອຍໄດ້ຫ້າມພວກເຈົ້າຈາກສິ່ງນັ້ນ». ແລະ ຫະດິຊອື່ນ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ຢັງມີອີກຫຼາຍ.

ສະນັ້ນ, ໜ້າທີ່ທີ່ຈຳເປັນຂອງຊາວມຸສລິມໃນທຸກໆ ສະຖານທີ່ - ບໍ່ວ່າຈະເປັນຜູ້ປົກຄອງປະເທດ ຫຼື ປະຊາຊົນ - ຄື: ຕ້ອງຢຳເກງຕໍ່ອັລລໍຫ໌, ແລະ ລະມັດລະວັງໃນສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງຫ້າມ, ແລະ ໃຫ້ຝັງຜູ້ຕາຍຂອງພວກເຂົາຢູ່ນອກມັສຍິດ, ດັ່ງທີ່ທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະລັຍຮິ ວະສັລລັມ ແລະບັນດາສໍຫາບະຂອງທ່ານ ຣໍດິຍັລລໍຮຸອັນຮຸມ ເຄີຍຝັງຜູ້ຕາຍຢູ່ນອກມັສຍິດ, ແລະເຊັ່ນດຽວກັນກັບຜູ້ທີ່ຈະເລີນຮອຍຕາມພວກເພີ່ນດ້ວຍຄຸນງາມຄວາມດີ.

ສ່ວນການມີຢູ່ຂອງກຸໂບຣຂອງທ່ານນະບີ ﷺ ແລະ ສອງສໍຫາບະຫ໌ຂອງທ່ານຄື ອະບູ ບັກກຣ໌ ແລະ ອຸມັຣ ຣໍດິຍັລລໍຫຸ ອັນຮຸມາ ໃນມັສຍິດຂອງທ່ານ ﷺ ນັ້ນ; ບໍ່ສາມາດນຳມາເປັນຫຼັກຖານອ້າງອີງໄດ້ໃນການຝັງໄມຍິດໃນບັນດາມັສຍິດ; ເພາະວ່າທ່ານ ﷺ ໄດ້ຖືກຝັງໃນເຮືອນຂອງທ່ານ – ໃນເຮືອນຂອງນາງ ອາອີຊະຫ໌ ຣໍດິຍັລລໍຫຸ ອັນຮາ –, ຫຼັງຈາກນັ້ນ ສອງສໍຫາບະຫ໌ຂອງເພິ່ນກໍໄດ້ຖືກຝັງຮ່ວມກັບເພິ່ນ, ເມື່ອ ອັລ-ວະລີດ ບິນ ອັບດິລ ມະລິກ ໄດ້ຂະຫຍາຍມັສຍິດ ເພິ່ນກໍໄດ້ນຳເອົາຫ້ອງດັ່ງກ່າວລວມເຂົ້າໄປໃນມັສຍິດ ໃນຊ່ວງຕົ້ນຂອງສະຕະວັດທີໜຶ່ງແຫ່ງຮິຈເຣາະຫ໌ສັກກະຣາດ, ແລະ ບັນດາຜູ້ມີຄວາມຮູ້ກໍໄດ້ຕຳໜິການກະທຳດັ່ງກ່າວຂອງເພິ່ນ, ແຕ່ເພິ່ນເຫັນວ່າສິ່ງນັ້ນບໍ່ໄດ້ເປັນອຸປະສັກຕໍ່ການຂະຫຍາຍ, ແລະ ແທ້ຈິງເລື່ອງດັ່ງກ່າວແມ່ນມີຄວາມຊັດເຈນ ບໍ່ມີຄວາມຄຸມເຄືອ.

ແລະ ຈາກສິ່ງດັ່ງກ່າວ ຈຶ່ງເປັນທີ່ປະຈັກແຈ້ງແກ່ຊາວມຸສລິມທຸກຄົນວ່າ: ແທ້ຈິງທ່ານນະບີ ﷺ ແລະ ສໍຫາບະຫ໌ທັງສອງຂອງເພິ່ນ ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸມາ ບໍ່ໄດ້ຖືກຝັງຢູ່ໃນມັສຍິດ, ແລະ ການທີ່ຫຼຸມຝັງສົບຂອງພວກເພິ່ນຖືກລວມເຂົ້າໄປໃນມັສຍິດເນື່ອງຈາກການຂະຫຍາຍນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຫຼັກຖານອ້າງອີງໃນການອະນຸຍາດໃຫ້ຝັງສົບໃນມັສຍິດ; ເພາະວ່າພວກເພິ່ນບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນມັສຍິດ, ແຕ່ຫາກຢູ່ໃນເຮືອນຂອງທ່ານ ﷺ, ແລະ ເພາະວ່າການກະທຳຂອງທ່ານວະລີດ ບໍ່ສາມາດເປັນຫຼັກຖານອ້າງອີງໃຫ້ແກ່ຜູ້ໃດໄດ້ໃນເລື່ອງນີ້, ແຕ່ແທ້ຈິງແລ້ວ ຫຼັກຖານອ້າງອີງນັ້ນແມ່ນຢູ່ໃນຄຳພີ (ກຸຣອານ) ແລະ ຊຸນນະຫ໌, ແລະ ໃນມະຕິທີ່ເປັນເອກະພາບຂອງຊາວສະລັຟແຫ່ງອຸມມະຫ໌, ຣໍດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸມ, ແລະ ຂໍພຣະອົງໄດ້ໂຜດໃຫ້ພວກເຮົາເປັນຜູ້ຕາມພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມດີງາມ.

ເພື່ອເປັນການໃຫ້ຄຳຕັກເຕືອນ ແລະ ເພື່ອໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ຈຶ່ງໄດ້ຮຽບຮຽງຂຶ້ນໃນວັນທີ: 14/5/1415 ຮ.ສ.

ອັລລໍຫ໌ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດ. ແລະ ຂໍຄວາມຈຳເລິນ ແລະ ຄວາມສັນຕິສຸກ ຈົ່ງປະສົບແກ່ທ່ານນະບີຂອງເຮົາ ມຸຮຳມັດ, ຕະຫຼອດຮອດວົງວານ ແລະ ສະຫາຍຂອງທ່ານ, ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ດຳເນີນຕາມພວກເຂົາທັ້ງຫຼາຍດ້ວຍຄວາມດີງາມ.

***

بِسْمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِيمِ

ວາລະສານ ສະບັບ ທີ່ສິບສອງ: ການຊີ້ແຈງການປະຕິເສດສັດທາ ແລະ ຄວາມຫຼົງຜິດຂອງຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າອະນຸຍາດໃຫ້ອອກຈາກຊະຣີອະຫ໌ຂອງມຸຮຳມັດ ﷺ ໄດ້.

ມວນການສັນລະເສີນທັ້ງປວງເປັນສິດຂອງອັລລໍຮ໌ ຜູ້ອະພິບານແຫ່ງສາກົນລະໂລກ, ແລະ ສໍລະວາດ ແລະ ສະລາມສັນຕິຂໍຈົ່ງປະສົບຕໍ່ຜູ້ທີ່ເປັນຄົນສຸດທ້າຍແຫ່ງບັນດານະບີ ແລະ ສາສະນະທູດ, ທ່ານນະບີຂອງເຮົາ ມຸຮຳມັດ, ພ້ອມດ້ວຍວົງວານ ແລະ ມິດສະຫາຍຂອງທ່ານທັ້ງຫຼາຍ.

ຕໍ່ໄປນີ້: ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອ່ານບົດຄວາມໃນໜັງສືພິມ ອັຊ-ຊັຣກຸ ອັລ-ເອົາຊັຕ ສະບັບທີ (5824) ລົງວັນທີ 5/6/1415 ປີ ຮ.ສ, ເຊິ່ງຂຽນໂດຍຜູ້ທີ່ຕັ້ງຊື່ຕົນເອງວ່າ: ອັບດຸລ ຟັຕຕາຫ໌ ອັລ-ຫາຍິກ, ໃນຫົວຂໍ້: (ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຜິດ).

ບົດສະຫຼຸບຂອງບົດຄວາມນີ້ຄື: ການປະຕິເສດຂອງລາວຕໍ່ຫຼັກການພື້ນຖານຂອງສາສະຫນາອິສລາມທີ່ເປັນທີ່ຮູ້ກັນຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງ ໂດຍມີຫຼັກຖານ ແລະ ເປັນມະຕິເອກະພາບ; ເຊິ່ງກໍ່ຄືການທີ່ຄຳສອນຂອງສາດສະດາມຸຮຳມັດນັ້ນ ແມ່ນເພື່ອມວນມະນຸດທັ້ງຫຼາຍ, ແລະ ການອ້າງຂອງລາວທີ່ວ່າຜູ້ໃດກໍ່ຕາມທີ່ບໍ່ປະຕິບັດຕາມ ແລະ ບໍ່ເຊື່ອຟັງສາດສະດາມຸຮຳມັດ, ແຕ່ຍັງຄົງເປັນຊາວຢິວ ຫຼື ຄຣິດສະຕຽນຕໍ່ໄປ ຜູ້ນັ້ນກໍຍັງຖືວ່າຢູ່ໃນສາສະຫນາທີ່ຖືກຕ້ອງ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ລາວຍັງໄດ້ລ່ວງເກີນຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາກົນລະໂລກ ຜູ້ຊົງມະຫາສູງສົ່ງ ໃນປັນຍາຍານຂອງພຣະອົງກ່ຽວກັບການລົງໂທດຜູ້ປະຕິເສດ ແລະ ຜູ້ທີ່ຝ່າຝືນ, ໂດຍຖືວ່າສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນເປັນເລື່ອງທີ່ໄຮ້ສາລະ.

ລາວໄດ້ເຮັດການບິດເບືອນບົດບັນຍັດຂອງສາສະຫນາ, ແລະ ນຳໄປໃຊ້ໃນທາງທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ ພ້ອມທັງຕີຄວາມໝາຍຕາມອາລົມຂອງຕົນເອງ, ແລະຍັງໄດ້ເມີນເສີຍຕໍ່ຫຼັກຖານຕ່າງໆ ທີ່ຊັດແຈ້ງ ເຊິ່ງຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງການເຜີຍແຜ່ສາສະຫນາຂອງມຸຮຳມັດ ﷺ ທີ່ຄວບຄຸມທົ່ວທັງມວນມະນຸດ, ແລະ ການເປັນຜູ້ປະຕິເສດຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນກ່ຽວກັບທ່ານ ແຕ່ບໍ່ປະຕິບັດຕາມ, ແລະ ວ່າອັລລໍຫ໌ຈະບໍ່ຊົງຮັບສາສະຫນາອື່ນໃດ ນອກຈາກອິສລາມ, ແລະ ຫຍັງມີຫຼັກຖານອື່ນໆ ທີ່ຊັດເຈນທີ່ລາວໄດ້ເມີນເສີຍ; ທັງນີ້ກໍ່ເພື່ອຫຼອກລວງບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ດ້ວຍຄຳເວົ້າຂອງລາວ. ແລະ ສິ່ງທີ່ລາວໄດ້ກະທຳນີ້ແມ່ນການປະຕິເສດສັດທາຢ່າງຊັດແຈ້ງ, ເປັນການຕົກສາສະໜາອິສລາມ, ແລະ ເປັນການກ່າວເທັດຕໍ່ພຣະເຈົ້າອັນສູ່ງສຸດ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ﷺ, ດັ່ງທີ່ບັນດາຜູ້ມີຄວາມຮູ້ ແລະ ຄວາມສັດທາທີ່ໄດ້ອ່ານບົດຄວາມດັ່ງກ່າວຕ່າງກໍ່ຮູ້ດີ.

ແລະ ໜ້າທີ່ຂອງຜູ້ປົກຄອງຄື: ສົ່ງຕົວລາວໃຫ້ກັບສານ ເພື່ອຮຽກຮ້ອງໃຫ້ລາວສຳນຶກຜິດກັບຕົວ ແລະ ຕັດສິນຄະດີຂອງລາວຕາມທີ່ກົດບັນຍັດອິສລາມອັນບໍລິສຸດໄດ້ກຳນົດໄວ້.

ພຣະອົງອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງຊີ້ແຈງຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ຄຳສອນຂອງນະບີມຸຮຳມັດ ﷺ ແມ່ນເພື່ອມວນມະນຸດທັງປວງ, ແລະ ໄດ້ຊົງບັນຍັດໃຫ້ ຈິນ(ຜີ) ແລະ ມະນຸດທັງໝົດ ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມທ່ານ, ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ຊາວມຸສລິມທີ່ມີຄວາມຮູ້ພຽງເລັກນ້ອຍກໍ່ຮັບຮູ້ໄດ້.

ອັລລໍຫ໌ ຕະອາລາ ໄດ້ກ່າວວ່າ :

﴿قُلۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنِّي رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيۡكُمۡ جَمِيعًا ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ فَـَٔامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِ ٱلنَّبِيِّ ٱلۡأُمِّيِّ ٱلَّذِي يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَكَلِمَٰتِهِۦ وَٱتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ158﴾

(ຈົ່ງກ່າວເຖີດ (ມູຮຳມັດ) ວ່າ ໂອ້ມະນຸດທັ້ງຫລາຍ, ແທ້ຈິງຂ້ອຍຄືຣໍຊູລຂອງອັລລໍຫ໌ມາຍັງພວກທ່ານ, ເຊິ່ງອຳນາດແຫ່ງບັນດາຊັ້ນຟ້າ ແລະ ແຜ່ນດິນເປັນຂອງພຣະອົງ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບສັກກະລະຍົກເວັ້ນພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ, ຜູ້ຊົງໃຫ້ຊີວິດ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຕາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກທ່ານຈົ່ງສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ຜູ້ເປັນນະບີທີ່ຂຽນອ່ານບໍ່ເປັນ, ຊຶ່ງເຂົາສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ ແລະ ຄຳດຳລັດທັ້ງຫລາຍຂອງພຣະອົງ, ແລະ ພວກທ່ານຈົ່ງປະຕິບັດຕາມເຂົາເຖີດ ເພື່ອວ່າພວກທ່ານຈະໄດ້ຮັບທາງນຳ). [ອັລ-ອະຣໍຟ: 158].

ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿...وَأُوحِيَ إِلَيَّ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانُ لِأُنذِرَكُم بِهِۦ وَمَنۢ بَلَغَ...﴾

(...ແລະ ອັລກຸຣອານນີ້ ໄດ້ຖືກປະທານມາແກ່ຂ້ອຍ ເພື່ອຂ້ອຍຈະໄດ້ຕັກເຕືອນພວກທ່ານດ້ວຍກັບມັນ ແລະ ຜູ້ທີ່ມັນໄດ້ໄປເຖິງ...) [ອັລ-ອັນອາມ: 19].

ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿قُلۡ إِن كُنتُمۡ تُحِبُّونَ ٱللَّهَ فَٱتَّبِعُونِي يُحۡبِبۡكُمُ ٱللَّهُ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡ ذُنُوبَكُمۡۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ31﴾

(ຈົ່ງກ່າວເຖິດ (ມູຮຳມັດ) ວ່າ ຫາກພວກທ່ານຮັກອັລລໍຫ໌ ກໍ່ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມຂ້ອຍ ອັລລໍຫ໌ກໍ່ຈະຊົງຮັກພວກທ່ານ ແລະ ຈະຊົງອະໄພໃຫ້ແກ່ພວກທ່ານເຊິ່ງບັນດາຄວາມຜິດທັ້ງຫຼາຍຂອງພວກທ່ານ ແລະ ອັລລໍຫ໌ນັ້ນເປັນຜູ້ຊົງອະໄພໂທດ ຜູ້ຊົງເມດຕາສະເຫມີ) [ອາລາ ອິມຣອນ: 31].

ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَمَن يَبۡتَغِ غَيۡرَ ٱلۡإِسۡلَٰمِ دِينٗا فَلَن يُقۡبَلَ مِنۡهُ وَهُوَ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ85﴾

(ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ສະແຫວງຫາສາສະຫນາອື່ນນອກຈາກອິສລາມ ສາສະໜານັ້ນກໍ່ຈະບໍ່ຖືກຕອບຮັບເປັນອັນຂາດ ແລະ ໃນໂລກຫນ້າເຂົາຈະຢູ່ໃນກຸ່ມຊົນຜູ້ຂາດທຶນ) (ສູເຣາະຫ໌ ອະລາອິມຣອນ :85) ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا كَآفَّةٗ لِّلنَّاسِ بَشِيرٗا وَنَذِيرٗا...﴾

(ແລະ ເຮົາບໍ່ໄດ້ສົ່ງເຈົ້າ (ມູຮຳໝັດ) ໃຫ້ເປັນອື່ນໃດ ເວັ້ນແຕ່ເປັນຜູ້ຕັກເຕືອນ ແລະ ເປັນຜູ້ຊີ້ນຳໃຫ້ແກ່ມະນຸດທັງປວງ...) [ຊາບະອ໌ :28] ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا رَحۡمَةٗ لِّلۡعَٰلَمِينَ107﴾

(ແລະ ຂ້າບໍ່ໄດ້ສົ່ງເຈົ້າ (ມູຮຳມັດ) ມາເພື່ອອື່ນໃດ ນອກເພື່ອເປັນຄວາມເມດຕາແກ່ຊາວໂລກ) [ອັລ-ອຳບິຍາ: 107]. ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿...وَقُل لِّلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡأُمِّيِّـۧنَ ءَأَسۡلَمۡتُمۡۚ فَإِنۡ أَسۡلَمُواْ فَقَدِ ٱهۡتَدَواْۖ وَّإِن تَوَلَّوۡاْ فَإِنَّمَا عَلَيۡكَ ٱلۡبَلَٰغُۗ وَٱللَّهُ بَصِيرُۢ بِٱلۡعِبَادِ﴾

(ແລະ ຈົ່ງກ່າວແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄຳພີ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ໜັງສືວ່າ: ພວກເຈົ້າໄດ້ຍອມຈຳນົນແລ້ວບໍ່? ຖ້າຫາກພວກເຂົາຍອມຈຳນົນ, ແນ່ນອນພວກເຂົາກໍໄດ້ຮັບທາງນຳທີ່ຖືກຕ້ອງແລ້ວ. ແລະ ຖ້າຫາກພວກເຂົາຜິນຫຼັງໃຫ້, ແທ້ຈິງແລ້ວ ໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າມີພຽງແຕ່ການປະກາດເທົ່ານັ້ນ. ແລະ ອັລລໍຫ໌ນັ້ນເປັນຜູ້ຊົງເຫັນປວງບ່າວຂອງພຣະອົງ). [ອາລາ ອິມຣອນ: 20]. ແລະ ອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງມະຫາບໍລິສຸດ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿تَبَارَكَ ٱلَّذِي نَزَّلَ ٱلۡفُرۡقَانَ عَلَىٰ عَبۡدِهِۦ لِيَكُونَ لِلۡعَٰلَمِينَ نَذِيرًا1﴾

(ມະຫາຈຳເລິນຍິ່ງແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຊົງປະທານ ອັລກຸຣອານ ແກ່ບ່າວຂອງພຣະອົງ (ມູຮຳມັດ) ເພື່ອລາວຈະໄດ້ເປັນຜູ້ຕັກເຕືອນ ແກ່ປວງບ່າວທັ້ງມວນ) [ອັລ-ຟຸຣກອນ: 1].

ແລະ ອິຫມ່ຳອັລບຸຄໍຣີ ແລະ ມຸສລິມ ໄດ້ລາຍງານຈາກ ທ່ານຈາບິຣ ເຣາະດິຍັລລໍຮຸ ອັນຮຸ, ແທ້ຈິງທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

«أُعْطِيتُ خَمْسًا لَمْ يُعْطَهُنَّ أَحَدٌ قَبْلِي: نُصِرْتُ بِالرُّعْبِ مَسِيرَةَ شَهْرٍ، وَجُعِلَتْ لِيَ الْأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًا، فَأَيُّمَا رَجُلٍ مِنْ أُمَّتِي أَدْرَكَتْهُ الصَّلَاةُ، فَلْيُصَلّ، وَأُحِلَّتْ لِيَ الْمَغَانِمُ، وَلَمْ تُحَلَّ لِأَحَدٍ قَبْلِي، وَأُعْطِيتُ الشَّفَاعَةَ، وَكَانَ النَّبِيُّ يُبْعَثُ إِلَى قَوْمِهِ خَاصَّةً، وَبُعِثْتُ إِلَى النَّاسِ عَامَّةً».

«ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບ 5 ປະການ ທີ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດກ່ອນໜ້າຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍໄດ້ຮັບ: ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບໄຊຊະນະດ້ວຍຄວາມຢຳເກັງ (ທີ່ເກີດໃນໃຈສັດຕູ) ໃນໄລຍະທາງເດີນໜຶ່ງເດືອນ, ແລະ ແຜ່ນດິນໄດ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ເປັນສະຖານທີ່ລະຫມາດ (ມັສຍິດ) ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ສະອາດບໍລິສຸດສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ, ດັ່ງນັ້ນ ບຸກຄົນໃດກໍຕາມໃນປະຊາຊາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເມື່ອເຖິງເວລາລະຫມາດ ກໍໃຫ້ລາວລະຫມາດໄດ້ເລີຍ, ແລະຊັບສົມບັດຈາກສົງຄາມໄດ້ຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເຊິ່ງມັນບໍ່ເຄີຍຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ແກ່ຜູ້ໃດກ່ອນຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບການຊະຟາອະຮ໌ (ການອະນຸເຄາະ), ຂໍ້ສຸດທ້າຍບັນດານະບີກ່ອນໆ ໜ້ານີ້ ຈະຖືກສົ່ງມາສະເພາະກຸ່ມຊົນຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ, ສ່ວນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສົ່ງມາສູ່ມວນມະນຸດທັງປວງ».

ນີ້ຄື ຄຳຊີ້ແຈງທີ່ຊັດເຈນເຖິງຄວາມເປັນສາກົນ ແລະ ຄວາມຄອບຄຸມໃນຄຳສອນຂອງທ່ານນາບີມຸຮຳມັດ ﷺ ທີ່ມີຕໍ່ມວນມະນຸດທັງປວງ, ແລະ ຄຳສອນດັ່ງກ່າວໄດ້ຍົກເລີກບົດບັນຍັດທັງຫມົດທີ່ມາກ່ອນຫນ້ານີ້, ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ປະຕິບັດຕາມທ່ານມຸຮຳມັດ ﷺ ແລະ ບໍ່ເຊື່ອຟັງທ່ານ; ຜູ້ນັ້ນຄືຜູ້ປະຕິເສດສັດທາ ແລະ ເປັນຜູ້ຝ່າຝືນ, ສົມຄວນທີ່ຈະໄດ້ຮັບການລົງໂທດຈາກພຣະອົງ. ພຣະອົງຕຣັດວ່າ:

﴿...وَمَن يَكۡفُرۡ بِهِۦ مِنَ ٱلۡأَحۡزَابِ فَٱلنَّارُ مَوۡعِدُهُۥ...﴾

(...ແລະ ຜູ້ໃດໃນໝູ່ພວກພ້ອງຕ່າງໆ ທີ່ປະຕິເສດສັດທາຕໍ່ສິ່ງນີ້ ໄຟນາລົກກໍ່ຄືທີ່ໝັ້ນສັນຍາຂອງເຂົາ...) [ຮູດ: 17]. ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿...فَلۡيَحۡذَرِ ٱلَّذِينَ يُخَالِفُونَ عَنۡ أَمۡرِهِۦٓ أَن تُصِيبَهُمۡ فِتۡنَةٌ أَوۡ يُصِيبَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴾

(...ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຜູ້ທີ່ຝ່າຝືນຄຳສັ່ງຂອງເຂົາ ຈົ່ງລະວັງເຖີດວ່າ ໄພພິບັດຈະປະສົບແກ່ພວກເຂົາ ຫຼື ການລົງໂທດອັນເຈັບປວດຈະປະສົບແກ່ພວກເຂົາ) [ອັນ-ນູຣ: 63]. ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿وَمَن يَعۡصِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَيَتَعَدَّ حُدُودَهُۥ يُدۡخِلۡهُ نَارًا خَٰلِدٗا فِيهَا وَلَهُۥ عَذَابٞ مُّهِينٞ14﴾

(ແລະ ຜູ້ໃດຝ່າຝືນອັລລໍຫ໌ ແລະ ຣໍຊູລຂອງພຣະອົງ ແລະ ລະເມິດຂອບເຂດຂອງພຣະອົງແລ້ວ, ພຣະອົງກໍ່ຈະຊົງໃຫ້ລາວເຂົ້ານະລົກ ໂດຍທີ່ລາວຈະຢູ່ໃນນະລົກນັ້ນຕະຫຼອດການ ແລະ ລາວຈະໄດ້ຮັບການລົງໂທດທີ່ແສນອັບປະຍົດ) [ອັນນິຊາ: 14] ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿...وَمَن يَتَبَدَّلِ ٱلۡكُفۡرَ بِٱلۡإِيمَٰنِ فَقَدۡ ضَلَّ سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ﴾

(ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ປ່ຽນເອົາການປະຕິເສດສັດທາແທນການສັດທາ ແນ່ນອນເຂົາຜູ້ນັ້ນກໍ່ໄດ້ຫຼົງຜິດຈາກຫົນທາງທີ່ທ່ຽງກົງ) [ອັລ-ບະກໍເຣາະ : 108] ແລະ ໂອງການອື່ນ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ຢັງມີອີກຫຼາຍ.

ແລະ ອັລລໍຮ໌ ຜູ້ຊົງອຳນາດ ໄດ້ຊົງເຊື່ອມໂຍງການເຊື່ອຟັງຕໍ່ສາດສະດາທູດ (ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກຈົງປະສົບແດ່ທ່ານ) ເຂົ້າກັບການເຊື່ອຟັງຕໍ່ພຣະອົງ, ແລະ ໄດ້ຊົງຊີ້ແຈງວ່າ ຜູ້ໃດທີ່ນັບຖືສາສະໜາອື່ນນອກຈາກອິສລາມ ລາວກໍຄືຜູ້ທີ່ຂາດທຶນ, ຈະບໍ່ມີສິ່ງໃດຖືກຮັບເອົາຈາກລາວເລີຍ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງ ຕະອາລາ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَامِ دِينًا فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ﴾

(ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ສະແຫວງຫາສາສະຫນາອື່ນນອກຈາກອິສລາມ ສາສະໜານັ້ນກໍ່ຈະບໍ່ຖືກຕອບຮັບເປັນອັນຂາດ ແລະ ໃນໂລກຫນ້າເຂົາຈະຢູ່ໃນກຸ່ມຜູ້ຂາດທຶນ)

(ສູເຣາະຫ໌ ອະລາອີມຣອນ: 85) ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ...﴾

(ຜູ້ໃດ້ເຊື່ອຟັງຣໍຊູລ ເເນ່ນອນລາວກໍເຊື່ອຟັງອັລລໍຫ໌ເເລ້ວ) [ອັນນິຊາ: 80]. ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا عَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيْكُمْ مَا حُمِّلْتُمْ وَإِنْ تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا...﴾

(ຈົ່ງກ່າວເຖິດວ່າ: ພວກທ່ານຈົ່ງເຊື່ອຟັງອັລລໍຫ໌ ແລະ ເຊື່ອຟັງຣໍຊູລເຖິດ, ແຕ່ຖ້າພວກເຂົາຜິນຫຼັງໃຫ້, ແທ້ຈິງຫນ້າທີ່ຂອງເພິ່ນກໍຄືສິ່ງທີ່ເພິ່ນໄດ້ຮັບມອບຫມາຍ ແລະ ຫນ້າທີ່ຂອງພວກເຈົ້າກໍຄືສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຮັບມອບຫມາຍ. ແລະ ຖ້າຫາກພວກເຈົ້າເຊື່ອຟັງປະຕິບັດຕາມເພິ່ນ ພວກເຈົ້າກໍຈະໄດ້ຮັບທາງນຳ) [ອັນ-ນູຣ: 54]. ແລະ ພຣະຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ ໄດ້ຕຣັດວ່າ:

﴿إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا أُولَئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ 6﴾

(ແທ້ຈິງ ຜູ້ປະຕິເສດສັດທາທີ່ເປັນຊາວຄຳພີ ແລະ ຜູ້ຕັ້ງພາຄີ ຈະຢູ່ໃນນາລົກອາເວຈີຕະຫຼອດການ ຄົນເລົ່ານີ້ຄືມະນຸດທີ່ຊົ່ວຮ້າຍທີ່ສຸດ) [ອັລ-ໄບຍິນະຫ໌: 6].

ແລະ ອິຫມ່ຳມຸສລິມໄດ້ລາຍງານໄວ້ໃນຕຳລາຫະດິຊສໍເຮັຍຫ໌ຂອງທ່ານ ວ່າ ທ່ານຣໍຊູລ ຂອງອັລລໍຫ໌ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

«وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ؛ لَا يَسْمَعُ بِي أَحَدٌ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ، يَهُودِيٌّ وَلَا نَصْرَانِيٌّ، ثُمَّ يَمُوتُ وَلَمْ يُؤْمِنْ بِالَّذِي أُرْسِلْتُ بِهِ؛ إِلَّا كَانَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ».

« ຂໍສາບານຕໍ່ຜູ້ທີ່ຊີວິດຂອງຂ້ອຍຢູ່ໃນກຳມືຂອງພຣະອົງ; ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈາກປະຊາຊາດນີ້, ບໍ່ວ່າຈະເປັນຊາວຍິວ ຫຼື ຊາວຄຣິດສະຕຽນ, ທີ່ໄດ້ຍິນກ່ຽວກັບຂ້ອຍ, ແລ້ວຕາຍໄປໂດຍທີ່ບໍ່ໄດ້ສັດທາຕໍ່ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍຖືກສົ່ງມາ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ລາວຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຊາວນະຣົກ ».

ທ່ານນະບີ ຊັລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະສັລລຳ ໄດ້ຊີ້ແຈງຜ່ານການກະທຳ ແລະ ຄຳເວົ້າຂອງທ່ານ ເຖິງຄວາມເປັນໂມຄະຂອງສາສະໜາຂອງຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າມາໃນສາສະໜາອິສລາມ, ເພິ່ນໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບຊາວຢິວ ແລະ ຄຣິດສະຕຽນ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບບັນດາຜູ້ປະຕິເສດສັດທາອື່ນໆ, ແລະ ໄດ້ຮັບເອົາຈິຊຍະຫ໌ (ເງິນຄຸ້ມຄອງ) ຈາກຜູ້ທີ່ຍອມຈ່າຍໃນຫມູ່ພວກເຂົາ; ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ພວກເຂົາຂັດຂວາງການເຜີຍແຜ່ສາສະໜາໄປສູ່ຜູ້ຄົນທີ່ເຫຼືອຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ທີ່ປະສົງໃນຫມູ່ພວກເຂົາສາມາດເຂົ້າຮັບສາສະໜາອິສລາມໄດ້ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຢ້ານກົວວ່າຊົນຊາດຂອງຕົນຈະກີດກັນ, ຫ້າມປາມ, ຫຼື ຂ້າພວກເຂົາ.

ແລະ ໄດ້ມີລາຍງານຈາກທ່ານບຸຄໍຣີ ແລະ ມຸສລິມ ໂດຍລາຍງານຈາກ ທ່ານອາບູ ຮູຣອຍເຣາະຫ໌ ຣໍດີຢັລລໍອັນຮຸ ເລົ່າວ່າ: ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາຢູ່ໃນມັສຍິດ, ທ່ານຣໍສູລຸລລໍຫ໌ ﷺ ໄດ້ອອກມາ ແລ້ວກ່າວວ່າ:

«انْطَلِقُوا إِلَى يَهُودَ، فَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى جِئْنَا بَيْتَ الْمِدْرَاسِ، فَقَامَ النَّبِيُّ ﷺ، فَنَادَاهُمْ فَقَالَ :يَا مَعْشَرَ يَهُودَ، أَسْلِمُوا تَسْلَمُوا، فَقَالُوا: قَدْ بَلَّغْتَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ، فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: ذَلِكَ أُرِيدُ، أَسْلِمُوا تَسْلَمُوا، فَقَالُوا: قَدْ بَلَّغْتَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ، فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: ذَلِكَ أُرِيدُ، ثُمَّ قَالَهَا الثَّالِثَةَ...».

«(ທ່ານນະບີ ﷺ ໄດ້ກ່າວວ່າ:) “ຈົ່ງອອກເດີນທາງໄປຫາຊາວຢິວ”, ພວກເຮົາຈຶ່ງໄດ້ອອກເດີນທາງໄປກັບທ່ານຈົນກະທັ້ງພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງໄບຕຸລມິດຣໍຊ, ທ່ານນະບີ ﷺ ຈຶ່ງໄດ້ລຸກຂຶ້ນຢືນ, ແລ້ວເອີ້ນພວກເຂົາ ແລະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ກຸ່ມຊົນຊາວຢິວເອີຍ, ຈົ່ງເຂົ້າຮັບອິສລາມເຖີດ ພວກທ່ານຈະປອດໄພ”, ພວກເຂົາຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ແທ້ຈິງແລ້ວ ທ່ານໄດ້ປະກາດແລ້ວ ໂອ້ ທ່ານອະບັລກໍຊິມ”, ທ່ານຣໍຊູລຸລລໍຫ໌ ﷺ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ: “ນັ້ນຄືສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງການ, ຈົ່ງເຂົ້າຮັບອິສລາມເຖີດ ພວກທ່ານຈະປອດໄພ”, ພວກເຂົາຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ແທ້ຈິງແລ້ວ ທ່ານໄດ້ປະກາດແລ້ວ ໂອ້ ທ່ານອະບັລກໍຊິມ”, ທ່ານຣໍຊູລຸລລໍຫ໌ ﷺ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ: “ນັ້ນຄືສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງການ”, ຫຼັງຈາກນັ້ນ ທ່ານກໍ່ໄດ້ກ່າວຄຳນັ້ນເປັນຄັ້ງທີສາມ...». ອັລ-ຫະດິຊ.

ຄວາມໝາຍກໍຄື: ທ່ານໄດ້ເດີນທາງໄປຫາຊາວຢິວທີ່ສະຖານທີ່ສອນສາດສະໜາຂອງພວກເຂົາ, ແລ້ວໄດ້ເຊີນຊວນພວກເຂົາສູ່ສາສະໜາອິສລາມ, ໂດຍກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງເຂົ້າຮັບອິສລາມເຖີດ ພວກທ່ານຈະປອດໄພ», ແລະ ທ່ານໄດ້ກ່າວຊໍ້າຫຼາຍຄັ້ງ.

ເຊັ່ນດຽວກັນ: ທ່ານໄດ້ສົ່ງຈົດໝາຍຂອງທ່ານໄປຫາ ເຮີຣັອກ ເພື່ອຮຽກຮ້ອງເຊີນຊວນລາວສູ່ສາສະໜາອິສລາມ, ແລະ ໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ລາວຊາບວ່າ ຫາກລາວປະຕິເສດ ບາບຂອງຜູ້ທີ່ປະຕິເສດສາສະໜາອິສລາມຍ້ອນການປະຕິເສດຂອງລາວນັ້ນກໍຈະຕົກຢູ່ກັບລາວ. ດັ່ງທີ່ ອິມ່ຳ ບຸກຄໍຣີ ແລະ ມຸສລິມ ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນຊໍເຮີຍຂອງພວກທ່ານ, ວ່າ ເຮີຣັອກ ໄດ້ຂໍເອົາຈົດໝາຍຂອງທ່ານລໍຊູລ ﷺ ມາ, ແລ້ວກໍໄດ້ອ່ານມັນ, ເຊິ່ງໃນນັ້ນກ່າວໄວ້ວ່າ:

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، مِنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ، سَلَامٌ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى، أَمَّا بَعْدُ: فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ، أَسْلِمْ تَسْلَمْ، وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ، فَإِنْ تَوَلَّيْتَ، فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الْأَرِيسِيِّينَ وَ

ດ້ວຍພຣະນາມຂອງອັລລໍຮ໌ ຜູ້ຊົງກະລຸນາປານີ ຜູ້ຊົງເມດຕາສະເໝີ, ຈາກ ມຸຮຳມັດ ສາດສະດາທູດຂອງອັລລໍຮ໌ ເຖິງ ຮີຣັອກ ຈັກກະພັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຊາວໂຣມັນ, ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກຈົ່ງມີແດ່ຜູ້ທີ່ດຳເນີນຕາມແນວທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ, ອັນເນື່ອງຈາກນີ້: ແທ້ຈິງຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຊີນຊວນທ່ານສູ່ອິດສະລາມ, ຈົ່ງຮັບອິດສະລາມເຖີດ ທ່ານຈະປອດໄພ, ແລະ ຈົ່ງຮັບອິດສະລາມເຖີດ ອັລລໍຮ໌ຈະຊົງປະທານລາງວັນຕອບແທນໃຫ້ທ່ານເປັນສອງເທົ່າ, ແຕ່ຖ້າຫາກທ່ານຫັນຫຼັງໃຫ້, ແທ້ຈິງ ບາບຂອງບັນດາໄພ່ພົນກໍຈະຕົກຢູ່ກັບທ່ານ ແລະ

﴿يَٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ تَعَالَوۡاْ إِلَىٰ كَلِمَةٖ سَوَآءِۭ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَكُمۡ أَلَّا نَعۡبُدَ إِلَّا ٱللَّهَ وَلَا نُشۡرِكَ بِهِۦ شَيۡـٔٗا وَلَا يَتَّخِذَ بَعۡضُنَا بَعۡضًا أَرۡبَابٗا مِّن دُونِ ٱللَّهِۚ فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُولُواْ ٱشۡهَدُواْ بِأَنَّا مُسۡلِمُونَ64﴾

(ໂອ້ຊາວຄຳພີ (ຊາວຄຣິດສະຕຽນ ແລະ ຢິວ) ຈົ່ງມາສູ່ຄຳສອນທີ່ຄືກັນລະຫວ່າງເຮົາ ແລະ ທ່ານ, ວ່າເຮົາຈະບໍ່ກາບໄຫວ້ບູຊາສິ່ງໃດນອກຈາກອັລລໍຫ໌ ແລະ ເຮົາຈະບໍ່ເຄົາລົບບູຊາສິ່ງອື່ນທຽບຄຽງພຣະອົງ ແລະ ເຮົາຈະບໍ່ແຕ່ງຕັ້ງໃຜເປັນຜູ້ສັກສິດອື່ນນອກຈາກອັລລໍຫ໌. ຖ້າຫາກພວກເຂົາຍັງບໍ່ສົນໃຈກໍ່ຈົ່ງກ່າວວ່າ: “ເປັນພະຍານໃຫ້ເຮົານຳວ່າເຮົານັ້ນເປັນມຸສລິມ”). [ອາລິ ອິມຣອນ: 64] .

ຈາກນັ້ນເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ຫັນຫຼັງໃຫ້ ແລະ ປະຕິເສດການເຂົ້າຮັບອິສລາມ; ທ່ານນະບີ ຊໍລລັລລໍຮຸ ອະໄລຮິ ວະຊັລລຳ ແລະ ບັນດາຊໍຮາບະຫ໌ຂອງທ່ານ -ຂໍພຣະອົງອັລລໍຫ໌ຊົງພໍພຣະໄທຕໍ່ພວກເຂົາ- ຈຶ່ງໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບພວກເຂົາ, ແລະ ໄດ້ກຳນົດພາສີຈິຊຍະຫ໌ເໜືອພວກເຂົາ.

ແລະ ເພື່ອເປັນການຢືນຢັນເຖິງຄວາມຫຼົງຜິດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ການທີ່ພວກເຂົານັ້ນຢູ່ບົນສາສະໜາທີ່ເປັນເທັດ ຫຼັງຈາກທີ່ມັນໄດ້ຖືກຍົກເລີກດ້ວຍສາສະໜາຂອງທ່ານມຸຮຳມັດ ﷺ; ອັລລໍຫ໌ຈຶ່ງໄດ້ຊົງບັນຊາໃຫ້ຊາວມຸສລິມວິງວອນຂໍຕໍ່ພຣະອົງໃນທຸກໆ ວັນ, ໃນທຸກໆ ການລະຫມາດ ແລະ ໃນທຸກໆ ຣໍ່ກະອັດ ໃຫ້ພຣະອົງໄດ້ໂປດຊົງຊີ້ນຳເຂົາສູ່ແນວທາງທີ່ທ່ຽງຕົງ, ທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ເປັນທີ່ຕອບຮັບ, ເຊິ່ງນັ້ນກໍຄື: ສາສະໜາອິສລາມ, ແລະ ໃຫ້ເຂົາອອກຫ່າງຈາກເສັ້ນທາງຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກໂກດກຣິ້ວ, ເຊິ່ງແມ່ນ: ພວກຍະຮູດ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຄ້າຍຄືກັບພວກເຂົາ ຜູ້ທີ່ຮູ້ວ່າຕົນເອງນັ້ນຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງຜິດ ແຕ່ກໍຍັງຄົງດື້ດຶງຕໍ່ມັນ, ແລະ ປົກປ້ອງລາວໃຫ້ພົ້ນຈາກເສັ້ນທາງຂອງບັນດາຜູ້ຫຼົງຜິດ, ຜູ້ທີ່ດຳເນີນການເຄົາລົບພັກດີໂດຍປາສະຈາກຄວາມຮູ້, ແລະ ອ້າງວ່າຕົນເອງຢູ່ໃນເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ຄວາມຈິງແລ້ວພວກເຂົາກຳລັງຢູ່ໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງການຫຼົງຜິດ, ເຊິ່ງພວກເຂົາກໍຄື: ພວກນະຊໍຣໍ, ແລະ ຜູ້ທີ່ເອົາແບບຢ່າງພວກເຂົາຈາກປະຊາຊາດອື່ນໆ ທີ່ດຳເນີນການເຄົາລົບພັກດີຢູ່ບົນຄວາມຫຼົງຜິດ ແລະ ຄວາມໂງ່ຈ້າ, ແລະ ທັງຫມົດທີ່ກ່າວມານັ້ນ: ເພື່ອໃຫ້ຊາວມຸສລິມໄດ້ຮັບຮູ້ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອຫມັ້ນວ່າ ທຸກສາສະຫນາອື່ນນອກຈາກອິສລາມລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນໂມຄະ, ແລະ ທຸກຄົນທີ່ເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ອັລລໍຮ໌ໃນແນວທາງອື່ນທີ່ບໍ່ແມ່ນອິສລາມນັ້ນຄືຜູ້ທີ່ຫຼົງທາງ, ແລະ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບໍ່ເຊື່ອແບບນັ້ນ ລາວກໍບໍ່ແມ່ນຊາວມຸສລິມ. ແລະ ບັນດາຫຼັກຖານໃນເລື່ອງນີ້ ກໍມີຢູ່ຫຼວງຫຼາຍຈາກຄຳພີ ແລະ ສຸນນະຫ໌.

ສະນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນໜ້າທີ່ ທີ່ຈຳເປັນຂອງເຈົ້າຂອງບົດຄວາມ - ອັບດຸນ ຟັດຕາຫ໌ - ທີ່ຈະຕ້ອງຮີບຟ້າວທຳການເຕົາບະຫ໌ອັນບໍລິສຸດໃຈ ແລະ ຂຽນບົດຄວາມເພື່ອປະກາດການເຕົາບະຫ໌ຂອງຕົນ, ເພາະຜູ້ໃດທີ່ເຕົາບະຫ໌ຕໍ່ອັລລໍຫ໌ດ້ວຍການເຕົາບະຫ໌ທີ່ຈິງໃຈ; ອັລລໍຫ໌ກໍ່ຈະຊົງຮັບການເຕົາບະຫ໌ຂອງລາວຜູ້ນັ້ນ; ດັ່ງທີ່ອັລລໍຫ໌ ໄດ້ຊົງດຳລັດໄວ້ວ່າ:

﴿...وَتُوبُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ﴾

(...ແລະ ພວກເຈົ້າຈົ່ງກັບຕົວສູ່ອັລລໍຫ໌ໂດຍພ້ອມພຽງກັນເຖີດ ບັນດາຜູ້ສັດທາເອີຍ, ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດ) [ອັນ-ນູຣ: 31] ແລະ ໃນໂອງການຂອງອັລລໍຫ໌ໄດ້ກ່າວວ່າ:

﴿وَٱلَّذِينَ لَا يَدۡعُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ وَلَا يَقۡتُلُونَ ٱلنَّفۡسَ ٱلَّتِي حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَلَا يَزۡنُونَۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ يَلۡقَ أَثَامٗا68 يُضَٰعَفۡ لَهُ ٱلۡعَذَابُ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَيَخۡلُدۡ فِيهِۦ مُهَانًا69 إِلَّا مَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ عَمَلٗا صَٰلِحٗا فَأُوْلَٰٓئِكَ يُبَدِّلُ ٱللَّهُ سَيِّـَٔاتِهِمۡ حَسَنَٰتٖۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورٗا رَّحِيمٗا70﴾

(ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ວິງວອນຂໍພະເຈົ້າອື່ນໃດຄຽງຄູ່ກັບອັລລໍຫ໌, ແລະ ບໍ່ຂ້າຊີວິດທີ່ອັລລໍຫ໌ໄດ້ຊົງຫ້າມ ເວັ້ນແຕ່ເປັນໄປໂດຍຊອບທຳ, ແລະ ບໍ່ຜິດປະເວນີ. ແລະ ຜູ້ໃດຫາກກະທຳສິ່ງດັ່ງກ່າວ, ລາວຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບບາບກຳ )

ການລົງໂທດຈະຖືກເພີ່ມທະວີຄູນແກ່ລາວໃນວັນກິຍາມະຫ໌ ແລະ ລາວຈະພຳນັກຢູ່ໃນນັ້ນຕະຫຼອດໄປໃນສະພາບທີ່ຖືກດູຖູກ.

(ນອກຈາກຜູ້ທີ່ກັບຕົວ ແລະ ສັດທາ ແລະ ປະຕິບັດຄວາມດີງາມ, ດັ່ງນັ້ນ ຊົນເຫຼົ່ານັ້ນ ອົງອັລລໍຈະຊົງປ່ຽນແປງຄວາມຊົ່ວຂອງພວກເຂົາໃຫ້ເປັນຄວາມດີງາມ. ແລະ ອົງອັລລໍຫ໌ ເປັນຜູ້ຊົງອະໄພຢ່າງມາກໝາຍ, ຜູ້ຊົງເມດຕາສະເໝີ )

[ອັລ-ຟຸຣກອນ: 68-70].

ແລະ ຈາກຄຳກ່າວຂອງ ທ່ານນະບີ ﷺ:

«الإِسْلَامُ يَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهُ، وَالتَّوبَةُ تَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهَا».

«ອິສລາມລົບລ້າງສິ່ງທີ່ຜ່ານມາ, ແລະ ການເຕົາບະຫ໌ກໍ່ລົບລ້າງສິ່ງທີ່ຜ່ານມາ.» ແລະ ຄຳກ່າວຂອງເພິ່ນ (ຂໍຄວາມສັນຕິສຸກຈົ່ງມີແດ່ເພິ່ນ):

«التَّائِبُ مِنَ الذَّنْبَ كَمَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ».

«ຜູ້ທີ່ກັບຕົວຈາກບາບ ເໝືອນດັ່ງຜູ້ທີ່ບໍ່ມີບາບ»

ແລະ ໂອງການ ແລະ ຫະດິຊຕ່າງ ໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍທຳນອງນີ້ ມີຢູ່ຫຼວງຫຼາຍ.

ແລະ ເຮົາຂໍຈາກອັລລໍຫ໌ ຜູ້ຊົງບໍລິສຸດ ແລະ ສູງສົ່ງຍິ່ງ ໃຫ້ຊົງສະແດງແກ່ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນສັດຈະທຳວ່າເປັນສັດຈະທຳ(ຄວາມຈິງ), ແລະ ຊົງປະທານໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ປະຕິບັດຕາມມັນ, ແລະ ໃຫ້ຊົງສະແດງແກ່ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນສິ່ງທີ່ເປັນເທັດວ່າເປັນສິ່ງທີ່ເປັນເທັດ, ແລະ ຊົງປະທານໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ຫຼີກລ່ຽງຈາກມັນ, ແລະ ຂໍພຣະອົງໄດ້ໂປດປະທານແກ່ພວກເຮົາ, ແກ່ຜູ້ຂຽນ ອັບດຸນ ຟັດຕາຫ໌, ແລະ ແກ່ບັນດາມຸສລິມທັງໝົດ ເຊິ່ງການກັບເນື້ອກັບຕົວຢ່າງຈິງໃຈ, ແລະ ຂໍພຣະອົງຊົງຄຸ້ມຄອງພວກເຮົາທັງໝົດໃຫ້ພົ້ນຈາກການຫຼົງທາງຂອງບົດທົດສອບທັງຫຼາຍ ແລະ ຈາກການເຊື່ອຟັງຕາມອາລົມໄຝ່ຕ່ຳ ແລະ ໄຊຕອນ. ເເທ້ຈິງ ພຣະອົງນັ້ນຊົງເປັນຜູ້ມີສິດ ແລະ ເປັນຜູ້ຊົງອະນຸພາບໃນເລື່ອງດັງກ່າວ.

ຂໍອັລລໍຫ໌ ຊົງປະທານຄວາມສັນຕິຈຳເລີນ ແດ່ທ່ານນະບີ ມຸຮຳມັດ ຂອງພວກເຮົາ, ຄອບຄົວຂອງທ່ານ, ບັນດາມິດສະຫາຍຂອງທ່ານ, ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ດຳເນີນຕາມພວກທ່ານດ້ວຍຄຸນງາມຄວາມດີຈົນເຖິງວັນແຫ່ງການຕອບແທນ.

***

الفهرس

ຄວາມເຊື່ອທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ສິ່ງທີ່ກົງຂັນຂ້າມກັບມັນ 2

ຫຼັກການທຳອິດ : ການສັດທາຕໍ່ອັລລໍຫ໌ຜູ້ຊົງສູງສົ່ງ. 6

ຫຼັກການທີ່ສອງ : ສັດທາຕໍ່ມະລາອີກະຫ໌ (ເທວະທູດ), 22

ຫຼັກການທີ່ສາມ: ການສັດທາຕໍ່ບັນດາຄຳພີ, 24

ເຊິ່ງກໍປະກອບດ້ວຍ 2 ປະການຄື: 24

ຫຼັກການທີ່ສີ່ : ການສັດທາຕໍ່ບັນດານະບີ 27

ຫຼັກການທີ່ຫ້າ : ການສັດທາຕໍ່ວັນສິ້ນໂລກ (ວັນສຸດທ້າຍ) 28

ຫຼັກການທີ່ຫົກ: ການສັດທາຕໍ່ກົດກຳໜົດສະພາວະ (ກໍດັຣ) 29

ບັນດາຄວາມເຊື່ອທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບຄວາມເຊື່ອທີ່ຖືກຕ້ອງ 36

ສານສະບັບ ທີ່ສອງ: ວ່າດ້ວຍຫຸກົ່ມຂອງການວິງວອນຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຕໍ່ທ່ານນະບີ ﷺ 46

ວະລາສານ ທີ່ສາມ 66

ຂໍ້ຕັດສິນກ່ຽວກັບການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫລືອຈາກຈິນ ແລະ ໄຊຕອນມານຮ້າຍ ແລະ ການສາບານຕໍ່ພວກເຂົາ. 66

ວະລາສານ ທີ່ສີ່: 91

ຂໍ້ຊີ້ຂາດກ່ຽວກັບການອີບາດະຫ໌ດ້ວຍບົດວິຣິດຕ່າງໆ ທີ່ເປັນບິດອະຫ໌ ແລະ ຊິຣິກ 91

ວາລະສານ ທີ່ຫ້າ: 121

ຂໍ້ຊີ້ຂາດກ່ຽວກັບການສະເລີມສະລອງວັນເກິດຂອງທ່ານນະບີ ແລະ ບັນດາວັນເກິດອື່ນໆ 121

ວະລາສານ ທີ່ຫົກ: 134

ຂໍ້ຊີ້ຂາດກ່ຽວກັບການສະເຫຼີມສະຫຼອງຄ່ຳຄືນແຫ່ງອິສຣໍອ໌ ແລະ ມຽະຣອຕ 134

ວາລະສານ ທີ່ເຈັດ: 142

ຂໍ້ຕັດສິນກ່ຽວກັບການສະເຫລີມສະຫລອງໃນຄ່ຳຄືນເຄິ່ງເດືອນຊະອ໌ບານ 142

ວາລະສານ ທີ່ແປດ: 159

ຂໍ້ຕັກເຕືອນສຳຄັນກ່ຽວກັບຄວາມເທັດຂອງຄຳສັ່ງເສຍທີ່ຖືກກ່າວອ້າງ 159

ທ່ານອາຈານ ອະຫ໌ມັດ ຜູ້ຮັບໃຊ້ມັສຍິດອັນ-ນະບາວີ ອັນຊົງກຽດ 159

ວາລະສານ ທີ່ເກົ້າ: ຂໍ້ກຳຫນົດກ່ຽວກັບເວດມົນໄສຍະສາດ ແລະ ການເປັນຫມໍດູ ແລະ ສິ່ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພວກມັນ 178

ວາລະສານ ທີ່ສິບ: ການຕັກເຕືອນກ່ຽວກັບການສ້າງມັສຍິດເທິງບັນດາກຸໂບຣ (ຫຼຸມຝັ່ງສົບ) 197

ວາລະສານ ທີ່ສິບເອັດ: ການຝັງສົບຄົນຕາຍໃນມັສຍິດ 204

ວາລະສານ ສະບັບ ທີ່ສິບສອງ: ການຊີ້ແຈງການປະຕິເສດສັດທາ ແລະ ຄວາມຫຼົງຜິດຂອງຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າອະນຸຍາດໃຫ້ອອກຈາກຊະຣີອະຫ໌ຂອງມຸຮຳມັດ ﷺ ໄດ້. 208

***

lo397v4.0 - 12/04/2026