العَقِيدَةُ الصَّحِيْحَةُ وَمَا يُضَادُّهَا
Die Korrekte Geloofsoortuiging ('Aqidah) en dit wat dit Weerspreek
لِسَمَاحَةِ الشَّيْخِ العَلَّامَةِ
عَبْدِ العَزِيزِ بْنِ عَبْدِ اللهِ بْنِ بَازٍ
رَحِمَهُ اللهُ
Abdul Aziz bin Abdullah bin Baz
بِسْمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِيمِ
Die Eerste Verhandeling:
Die Korrekte Geloofsoortuiging ('Aqidah) en dit wat dit Weerspreek
Alle lof behoort aan Allah alleen, en seëninge en vrede op hom na wie daar geen profeet is nie, asook op sy familie en metgeselle.
Om verder te gaan: Aangesien die korrekte geloofsoortuiging die oorsprong van die godsdiens van Islam en die grondslag van die geloof is, het ek dit belangrik geag om oor hierdie onderwerp te praat, en te skryf en saam te stel om dit te verduidelik en toe te lig.
Dit is bekend deur die Islamitiese bewyse uit die Boek en die Sunnah: dat dade en woorde slegs geldig en aanvaarbaar is as dit voortspruit uit 'n korrekte geloofsoortuiging. Maar as die geloofsoortuiging nie korrek is nie, dan word dit wat daaruit voortspruit aan dade en woorde nietig, soos die Verhewene gesê het:
﴿...وَمَن يَكۡفُرۡ بِٱلۡإِيمَٰنِ فَقَدۡ حَبِطَ عَمَلُهُۥ وَهُوَ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ﴾
"...En wie geloof verwerp, sy dade sal beslis vrugteloos wees, en in die Hiernamaals sal hy onder die verloorders wees." [Al-Ma'idah: 5].
En die Verhewene het gesê:
﴿وَلَقَدۡ أُوحِيَ إِلَيۡكَ وَإِلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكَ لَئِنۡ أَشۡرَكۡتَ لَيَحۡبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ 65﴾
"En daar is waarlik aan jou geopenbaar, asook aan diegene voor jou: As jy deelgenote (aan Allah) toeken, sal jou dade sekerlik vrugteloos wees, en sal jy beslis onder die verloorders wees."
[Az-Zumar: 65].
En die verse in hierdie verband is baie. En die duidelike Boek van Allah en die Sunnah van Sy betroubare Boodskapper — mag die beste seëninge en vrede van sy Here op hom wees — het aangedui dat die korrekte geloofsoortuiging in ses sake opgesom word, en dit is: Geloof in Allah, Sy engele, Sy boeke, Sy boodskappers, die Laaste Dag, en in die Goddelike Besluit (Qadar), die goeie sowel as die slegte daarvan. Hierdie ses sake is: die grondslae van die korrekte geloofsoortuiging waarmee die magtige Boek van Allah neergesend is, en waarmee Allah Sy boodskapper Muhammad (vrede en seëninge wees op hom) gestuur het,
En talryke bewyse vir hierdie ses grondslae is in die Boek en die outentieke Sunnah oorgelewer, en daaruit is die volgende as voorbeeld:
Eerstens: Bewyse uit die Boek; waaronder: Die woord van Allah die Almagtige en Majestueuse:
﴿لَّيۡسَ ٱلۡبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمۡ قِبَلَ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَلَٰكِنَّ ٱلۡبِرَّ مَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ وَٱلۡكِتَٰبِ وَٱلنَّبِيِّـۧنَ...﴾
"Vroomheid is nie of julle jul gesigte na die Ooste en (of) die Weste draai nie, maar die ware vrome is hy wat in Allah glo, en die Laaste Dag, en die engele, en die Boek, en die profete..." [Al-Baqarah: 177].
En Sy, die Verhewe en Almagtige, se woord:
﴿ءَامَنَ ٱلرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِ مِن رَّبِّهِۦ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَۚ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ لَا نُفَرِّقُ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّن رُّسُلِهِ...﴾
"Die Boodskapper glo in wat aan hom van sy Here geopenbaar is, en (so ook) die gelowiges. Almal glo in Allah, en Sy engele, en Sy boeke, en Sy boodskappers. 'Ons maak geen onderskeid tussen enige van Sy boodskappers nie'..."
[Al-Baqarah: 285],
En Sy, die Verhewene, se woord:
﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ ءَامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلَّذِي نَزَّلَ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلَّذِيٓ أَنزَلَ مِن قَبۡلُۚ وَمَن يَكۡفُرۡ بِٱللَّهِ وَمَلَٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ فَقَدۡ ضَلَّ ضَلَٰلَۢا بَعِيدًا 136﴾
"O julle wat glo! Glo in Allah, en Sy Boodskapper, en die Boek wat Hy aan Sy Boodskapper geopenbaar het, en die Skrif wat Hy tevore neergesend het. En wie nie in Allah en Sy engele en Sy boeke en Sy boodskappers en die Laaste Dag glo nie, het sowaar ver afgedwaal." [An-Nisa: 136],
En Hy, die Verhewene, se woord:
﴿أَلَمۡ تَعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۚ إِنَّ ذَٰلِكَ فِي كِتَٰبٍۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٞ 70﴾
"Weet jy dan nie dat Allah weet wat in die hemel en die aarde is nie? Waarlik, dit is in 'n Boek (aangeteken). Waarlik, dit is vir Allah maklik."
[Al-Hajj: 70].
Tweedens: Bewyse uit die Sunnah; waaronder die bekende outentieke Hadith oorgelewer deur Muslim in sy Sahih uit die Hadith van die Leier van die Gelowiges, Umar bin Al-Khattab (mag Allah tevrede met hom wees), dat Jibril (Gabriël), vrede wees op hom, die Profeet (mag Allah se vrede en seëninge op hom wees) oor geloof (Iman) gevra het, en hy het vir hom gesê:
«الإِيمَانُ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ، وَمَلَائِكَتِهِ، وَكُتُبِهِ، وَرُسُلِهِ، وَاليَوْمِ الآخِرِ، وَتُؤْمِنَ بِالقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ».
"Geloof (Iman) is dat jy in Allah glo, Sy engele, Sy boeke, Sy boodskappers, die Laaste Dag, en dat jy in die Goddelike Besluit (Qadar) glo, beide die goeie en die slegte daarvan"1. Die Hadith, En die twee Sjeiks (Al-Bukhari en Muslim) het dit oorgelewer - met 'n klein verskil - uit die Hadith van Abu Hurairah, mag Allah tevrede met hom wees.
En uit hierdie ses grondslae spruit voort: alles wat 'n Moslem verplig is om te glo, en om te aanvaar aangaande Allah die Almagtige en Majestueuse, die Opgestane (Al-Ma'ad), en ander sake van die ongesiene (Ghayb); wat deur Allah die Almagtige en Majestueuse en Sy Boodskapper (mag Allah se vrede en seëninge op hom wees) in kennis gestel is.
En die verduideliking van hierdie ses grondslae is as volg:
Die eerste grondslag: Geloof in Allah die Verhewene
En dit behels verskeie sake; waaronder: Om te glo dat Hy die Ware God is wat uitsluitlik die reg het om aanbid te word tot uitsluiting van enigiets anders; omdat Hy die Skepper van die dienaars is, die Weldoener teenoor hulle, die Voorsiener van hul lewensmiddele, die Een wat hul geheime sowel as hul openbare sake ken, en Hy in staat is om hul gehoorsames te beloon en hul ongehoorsames te straf.
En Allah het die twee weesens (mense en djinns) geskep vir hierdie aanbidding, en Hy het hulle dit beveel, soos die Verhewene gesê het:
﴿وَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ 56 مَآ أُرِيدُ مِنۡهُم مِّن رِّزۡقٖ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطۡعِمُونِ 57 إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلۡقُوَّةِ ٱلۡمَتِينُ 58﴾
"En Ek het nie die djinns en die mensdom geskep behalwe om My te aanbid nie."
"Ek soek van hulle geen voorsiening nie, en Ek wil ook nie hê dat hulle My moet voed nie."
"Waarlik, Allah is die Voorsiener, die Eienaar van Krag, die Sterke." [Adh-Dhariyat: 56-58].
En die Verhewene het gesê:
﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱعۡبُدُواْ رَبَّكُمُ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ21 ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ فِرَٰشٗا وَٱلسَّمَآءَ بِنَآءٗ وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَخۡرَجَ بِهِۦ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ رِزۡقٗا لَّكُمۡۖ فَلَا تَجۡعَلُواْ لِلَّهِ أَندَادٗا وَأَنتُمۡ تَعۡلَمُونَ 22﴾
"O mense, aanbid julle Here wat julle asook diegene voor julle geskep het, sodat julle vroom mag word."
"(Hy) wat vir julle die aarde 'n rusplek en die hemel 'n gewelf gemaak het, en water uit die hemel laat neerdaal en daarmee vrugte as voorsiening vir julle voortbring. Moet dus geen gelykes aan Allah toeken terwyl julle weet nie." [Al-Baqarah: 21-22].
En Allah het die boodskappers gestuur en die boeke neergesend: om hierdie waarheid te verduidelik, daartoe uit te nooi, en te waarsku teen dit wat daarmee in stryd is, soos Hy, die Verhewe en Almagtige, gesê het:
﴿وَلَقَدۡ بَعَثۡنَا فِي كُلِّ أُمَّةٖ رَّسُولًا أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱجۡتَنِبُواْ ٱلطَّٰغُوتَ...﴾
"En Ons het beslis na elke nasie 'n boodskapper gestuur (wat sê): Aanbid Allah en vermy die valse gode (Taghut)..." [An-Nahl: 36].
En die Verhewene het gesê:
﴿وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِيٓ إِلَيۡهِ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعۡبُدُونِ25﴾
"En Ons het voor jou geen boodskapper gestuur nie, of Ons het aan hom geopenbaar: Waarlik, daar is geen god behalwe Ek nie, aanbid My dus." [Al-Anbiya: 25].
En die Almagtige en Majestueuse het gesê:
﴿الر كِتَابٌ أُحْكِمَتْ آيَاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ1 أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنَّنِي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ2﴾
"Alif, Lam, Ra. ('n) Boek waarvan die verse vervolmaak is en daarna in detail verduidelik is deur die Alwyse, die Alwetende."
"(Met die bevel) dat julle niemand anders as Allah moet aanbid nie. Waarlik, ek is vir julle 'n waarskuwer en 'n bringer van blye tydings van Hom." [Hud: 1-2].
En die wese van hierdie aanbidding: Dit is om Allah die Verhewene alleen te erken in alles waarmee die dienaars Hom aanbid; soos smeking ('Du'a'), vrees, hoop, gebed, vas, offers bring, geloftes, en ander tipes van aanbidding. Dit moet gedoen word uit nederigheid voor Hom, 'n begeerte na Sy beloning, vrees vir Sy straf, gekombineer met volmaakte liefde vir Hom, en 'n gevoel van kleinheid weens Sy grootheid.
En wie die Heilige Koran oordink: sal vind dat die meeste daarvan rondom hierdie groot beginsel geopenbaar is; soos Sy, die Verhewe en Almagtige, se woord:
﴿إِنَّآ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ 2 أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ مَا نَعۡبُدُهُمۡ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلۡفَىٰٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡ فِي مَا هُمۡ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَنۡ هُوَ كَٰذِبٞ كَفَّارٞ3﴾
"Waarlik, Ons het die Boek in waarheid na jou neergesend, aanbid dus vir Allah deur die godsdiens suiwer aan Hom toe te wy."
"Weet dat die suiwer godsdiens slegs aan Allah behoort. En diegene wat beskermers naas Hom neem, (sê): 'Ons aanbid hulle net sodat hulle ons nader aan Allah kan bring in posisie.' Waarlik, Allah sal tussen hulle oordeel aangaande dít waarin hulle verskil. Waarlik, Allah lei nie hom wat 'n leuenaar en 'n oortuigde ongelowige is nie." [Az-Zumar: 2-3].
En Sy, die Verhewe en Almagtige, se woord:
﴿وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّآ إِيَّاهُ...﴾
"En jou Here het beveel dat julle niemand anders as Hom mag aanbid nie..." [Al-Isra: 23].
En Sy, die Almagtige en Majestueuse, se woord:
﴿فَٱدۡعُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡكَٰفِرُونَ14﴾
"Roep Allah dus aan deur jul godsdiens suiwer aan Hom toe te wy, al haat die ongelowiges dit." [Ghafir: 14].
En op dieselfde wyse, wie oor die Profetiese Sunnah nadink, sal ook die aandag op hierdie belangrike beginsel daarin vind. Byvoorbeeld: Wat in die twee Sahihs (Al-Bukhari en Muslim) oorgelewer is van Mu'adh, mag Allah tevrede met hom wees, dat die Profeet (mag Allah se vrede en seëninge op hom wees) gesê het:
«حَقُّ اللهِ عَلَى العِبَادِ أَن يَعْبُدُوهُ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا».
"Die reg van Allah oor die dienaars is dat hulle Hom moet aanbid en hoegenaamd niks as deelgenote met Hom moet toeken nie"2.
En geloof in Allah sluit ook in: Om te glo in alles wat Hy op Sy dienaars verpligtend en noodsaaklik gemaak het; soos die vyf uiterlike pilare van Islam.
En dit is: Die getuienis dat daar geen god behalwe Allah is nie, en dat Muhammad die boodskapper van Allah is, die verrigting van die gebed (Salah), die betaling van die verpligte aalmoese (Zakah), die vas in Ramadan (Sawm), en die bedevaart (Hajj) na die Heilige Huis van Allah vir diegene wat in staat is om die reis daarheen te onderneem, sowel as ander verpligtinge (Fara'id) wat die rein wetgewing (Shari'ah) gebring het.
En die belangrikste en grootste van hierdie pilare is: Die getuienis dat daar geen god behalwe Allah is nie, en dat Muhammad die boodskapper van Allah is. Hierdie getuienis vereis: Om aanbidding uitsluitlik aan Allah toe te wy, en dit te ontken aan enigiets anders as Hy. En dit is die betekenis van: "Daar is geen god behalwe Allah nie." Die betekenis daarvan - soos die geleerdes (mag Allah hulle begenadig) gesê het - is: Daar is niemand met reg aanbid mag word nie, behalwe Allah. Op grond hiervan: Alles wat naas Allah aanbid word - of dit nou 'n mens, 'n engel, 'n djinn, of iets anders is - word op 'n valse wyse aanbid, en die Een wat in waarheid die reg het om aanbid te word, is Allah alleen sonder enige deelgenote, soos die Verhewene gesê het:
﴿ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلۡحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ هُوَ ٱلۡبَٰطِلُ...﴾
"Dit is omdat Allah die Waarheid is, en dít wat hulle naas Hom aanroep die valsheid is..."
[Al-Hajj: 62].
En dit is reeds vroeër verduidelik: Dat Allah die Verhewene die twee weesens (mens en djinn) vir hierdie grondliggende beginsel geskep het, hulle dit beveel het, Sy boodskappers daarmee gestuur het, en Sy boeke daarmee neergesend het. Dus is dit aan die dienaar om goed daaroor na te dink, en baie daaroor te peins; sodat dit vir hom duidelik kan word in watter geweldige onkunde die meeste Moslems betreffende hierdie beginsel verval het; tot so 'n mate dat hulle ander dinge naas Allah begin aanbid het, en Sy uitsluitlike reg aan iemand anders as Hy gewy het. So, ons soek hulp by Allah.
En deel van geloof in Allah die Verhewene is om te glo dat Hy die Skepper van die heelal is, die Bestuurder van hul sake, en die Beskikker oor hulle deur Sy kennis en mag net soos Hy, die Verhewene, dit wil. En dat Hy die Eienaar van die teenswoordige wêreld en die Hiernamaals is, en die Here van al die wêrelde. Daar is geen ander skepper behalwe Hy nie, en geen ander here naas Hom nie. En dat Hy die boodskappers gestuur het, en die boeke neergesend het; vir die hervorming van die dienaars, om hulle uit te nooi na dít wat vir hulle redding en welsyn in hierdie lewe en in die Hiernamaals behels. En dat Hy, die Verhewene, in al hierdie sake geen deelgenoot het nie, Allah die Verhewe het gesê:
﴿ٱللَّهُ خَٰلِقُ كُلِّ شَيۡءٖۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ وَكِيلٞ 62﴾
"Allah is die Skepper van alle dinge, en Hy is die Beskermer oor alle dinge." [Az-Zumar: 62].
En die Verhewene het gesê:
﴿إِنَّ رَبَّكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ يُغۡشِي ٱلَّيۡلَ ٱلنَّهَارَ يَطۡلُبُهُۥ حَثِيثٗا وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ وَٱلنُّجُومَ مُسَخَّرَٰتِۭ بِأَمۡرِهِۦٓۗ أَلَا لَهُ ٱلۡخَلۡقُ وَٱلۡأَمۡرُۗ تَبَارَكَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ54﴾
"Waarlik, julle Here is Allah, wat die hemele en die aarde in ses dae geskep het, waarna Hy in Sy majesteit bo die Troon opgestyg (Istiwa') het. Hy laat die nag oor die dag val terwyl dit dit haastig agtervolg, en (Hy het) die son, die maan, en die sterre (geskep), almal onderwerp deur Sy bevel. Waarlik, aan Hom behoort die skepping en die bevel. Geseënd is Allah, die Here van die wêrelde." [Al-A'raf: 54].
En deel van geloof in Allah die Verhewe sluit ook in: Om te glo in Sy pragtige Name en Sy verhewe Eienskappe soos wat dit in Sy Magtige Boek voorkom, en soos bevestig is deur Sy betroubare Boodskapper, sonder verdraaiing (Tahrif), sonder uitsluiting (Ta'til), sonder om in te gaan op die 'hoe' daarvan (Takyif), en sonder om gelyk te stel aan die skepping (Tamthil),
﴿...لَيۡسَ كَمِثۡلِهِۦ شَيۡءٞۖ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ﴾
"...Daar is hoegenaamd niks soos Hy nie, en Hy is die Alhorende, die Alsiende." [Ash-Shura: 11].
Daar moet dus by hulle gestaan word presies soos hulle gekom het, sonder om 'hoe' te vra, tesame met geloof in die diep betekenisse waarna hulle dui as eienskappe van Allah die Almagtige en Majestueuse. En die verpligting om Hom, die Verhewene, daarmee te beskryf op 'n manier wat by Sy Majesteit pas, sonder dat Hy Sy skepping in enige van Sy eienskappe naboots, soos die Verhewene gesê het: En Hy, die Almagtige en Majestueuse, het gesê:
﴿فَلَا تَضۡرِبُواْ لِلَّهِ ٱلۡأَمۡثَالَۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ وَأَنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ74﴾
"Stel dus nie gelykenisse vir Allah (deur ander gelyk aan Hom te stel) nie. Waarlik, Allah weet terwyl julle nie weet nie." [An-Nahl: 74].
Dit is dan: Die geloofsoortuiging ('Aqidah) van Ahl as-Sunnah wal-Jama'ah (diegene wat die Sunnah en die Groep aanhang), van die metgeselle van die Boodskapper van Allah (mag Allah se vrede en seëninge op hom wees) en diegene wat hulle in goedheid gevolg het; aangaande die Name van Allah en Sy Eienskappe. En dit is wat Imam Abu Al-Hasan Al-Ash'ari, mag Allah hom begenadig, in sy boek "Al-Maqalat" van die mense van Hadith (Ahl Al-Hadith) en Ahl As-Sunnah oorgedra het, en dit is deur ander mense van kennis en geloof oorgedra.
Al-Awza'i, mag Allah hom begenadig, het gesê: (Az-Zuhri en Makhul is gevra oor die verse aangaande die Eienskappe, en hulle het albei gesê: "Laat hulle wees soos hulle gekom het")3.
En Al-Awza'i, mag Allah hom begenadig, het ook gesê: (Ons en die generasie na die metgeselle (Tabi'un) was volop, en ons het gesê dat Allah die Verhewene oor Sy Troon (Arsh) is, en ons glo in die Eienskappe wat in die Sunnah oorgelewer is)4.
En Al-Walid bin Muslim, mag Allah hom begenadig, het gesê: (Malik, Al-Awza'i, Al-Layth bin Sa'd en Sufyan At-Thawri, mag Allah hulle begenadig, is gevra oor die verslae wat oorgelewer is aangaande die Eienskappe, en hulle het almal gesê: "Laat hulle wees soos hulle gekom het, sonder om 'hoe' te vra")5.
En toe Rabi'ah bin Abi 'Abd Ar-Rahman — die sjeik van Malik, mag die genade van Allah op hulle albei wees — gevra is oor die "Istiwa'" (opstyging bo die Troon), het hy gesê: (Die "Istiwa'" is nie onbekend nie, en die 'hoe' kan nie begryp word nie, en die Boodskap is van Allah, en die duidelike oordrag daarvan rus op die Boodskapper, en die plig om dit te glo rus op ons)6, En toe Imam Malik, mag Allah hom begenadig, daaroor gevra is, het hy gesê: (Die "Istiwa'" is bekend, die 'hoe' is onbekend, die geloof daarin is verpligtend, en om daaroor te vra, is 'n innovasie (Bid'ah).) Toe sê hy vir die vraesteller: "Ek sien jou nie as iets anders as 'n slegte man nie!" En hy het beveel dat hy uitgebring moet word7. En hierdie betekenis is ook oorgelewer van die Moeder van die Gelowiges, Umm Salamah, mag Allah tevrede met haar wees8.
En Imam Abu 'Abd Ar-Rahman bin Al-Mubarak, mag die genade van Allah op hom wees, het gesê: (Ons ken ons Here, die Verhewene, daraan dat Hy bo Sy hemele oor Sy Troon (Arsh) is, afgesonder van Sy skepping)9.
En die uitsprake van die Imams in hierdie saak is ontelbaar en kan nie alles in hierdie lesing aangehaal word nie. Wie meer hiervan te wete wil kom, moet die werke raadpleeg wat die geleerdes van die Sunnah oor hierdie onderwerp geskryf het, soos die boek "As-Sunnah" deur 'Abdullah bin Al-Imam Ahmad, die boek "At-Tawhid" deur die edele Imam Muhammad bin Khuzaymah, die boek "As-Sunnah" deur Abu Al-Qasim Al-Lalika'i At-Tabari, die boek "As-Sunnah" deur Abu Bakr bin Abi Asim, asook die antwoord van Shaykh Al-Islam Ibn Taymiyyah aan die mense van Hama (Al-'Aqidah Al-Hamawiyyah). Dit is 'n geweldige antwoord vol voordeel, waarin hy (mag Allah hom begenadig) die geloofsoortuiging van Ahl as-Sunnah verduidelik het. Hy het baie van hul uitsprake daarin aangehaal, asook die godsdienstige (verwysend na die Skrif) en logiese bewyse vir die korrektheid van wat Ahl as-Sunnah gesê het en die valsheid van hul teenstanders se stellings.
Net so in sy verhandeling bekend as At-Tadmuriyyah; hierin het hy die onderwerp in diepte behandel. Hy het die geloofsoortuiging van Ahl as-Sunnah verduidelik met hul bewyse uit die Skrif en rasionele argumente, en diegene wat verskil so weerlê dat die waarheid duidelik word en die valsheid vernietig word vir enigiemand onder die mense van kennis wat dit met 'n goeie voorneme bestudeer, en met die begeerte om die waarheid te ken. Om dus op te som: Die geloofsoortuiging van Ahl as-Sunnah wal-Jama'ah in die saak van die Name en Eienskappe is dat hulle dit wat Allah die Verhewene in Sy Boek vir Homself bevestig het, of wat Sy boodskapper Muhammad (mag Allah se vrede en seëninge op hom wees) in sy Sunnah vir Hom bevestig het, bevestig, as 'n bevestiging sonder gelykstelling (Tamthil), en hulle verhef Hom (die Verhewene) daarbo om met Sy skepping ooreen te stem (Tanzih), 'n verheffing wat vry is van ontkenning (Ta'til); so hulle het veiligheid behaal teen weerspreking, En hulle het volgens al die bewyse gehandel as 'n genade van Allah; want dit is deel van die weë van Allah die Verhewene met diegene wat vashou aan die waarheid waarmee Hy Sy boodskappers gestuur het, en wat hul uiterste best gedoen het en opreg teenoor Allah was in hul soeke daarna; dat Hy hom tot die waarheid sal lei en sy bewyse sal laat seëvier, soos die Verhewene gesê het:
﴿بَلۡ نَقۡذِفُ بِٱلۡحَقِّ عَلَى ٱلۡبَٰطِلِ فَيَدۡمَغُهُۥ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٞ...﴾
"Nee, Ons slinger die waarheid teen die valsheid, en dit verpletter dit en sodoende verdwyn dit..." [Al-Anbiya: 18].
En die Verhewene het gesê:
﴿وَلَا يَأۡتُونَكَ بِمَثَلٍ إِلَّا جِئۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ وَأَحۡسَنَ تَفۡسِيرًا33﴾
"En daar is geen gelykenis waarmee hulle na jou toe sal kom nie, of Ons bring vir jou die waarheid, en die beste in verduideliking." [Al-Furqan: 33].
Maar vir diegene wat Ahl as-Sunnah teëstaan met betrekking tot wat hulle oor die Name en Eienskappe glo; sulkes sal sonder twyfel die Skriftuurlike en rasionele bewyse weerspreek; benewens die ooglopende teenstrydigheid in alles wat hulle bevestig en ontken. Die Hafiz Ibn Kathir, mag Allah hom begenadig, het in sy beroemde Tafsir (Eksegese van die Koran) pragtige woorde oor hierdie saak geskryf toe hy die woord van Allah die Almagtige en Majestueuse behandel het:
﴿إِنَّ رَبَّكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِ...﴾
"Waarlik, julle Here is Allah, wat die hemele en die aarde in ses dae geskep het, waarna Hy in Sy majesteit bo die Troon opgestyg het (Istiwa')..."
[Al-A'raf: 54].
Dit is passend om dit hier aan te haal weens die groot waarde daarvan. So het hy (mag Allah hom begenadig) in die bewoording gesê:
(Daar is talle menings in hierdie verband, en hierdie is nie die plek om daarop uit te brei nie. Ons volg egter in hierdie saak die metodiek van die Vroom Voorgangers (Salaf As-Salih): Malik, Al-Awza'i, Ath-Thawri, Al-Layth bin Sa'd, Ash-Shafi'i, Ahmad bin Hanbal, Ishaq bin Rahwayh, en ander imams van die Moslems in die verlede en die hede. En dít is: om dit te laat wees soos dit gekom het, sonder om 'hoe' te vra (Takyif), of gelykenisse te trek (Tashbih), of dit te ontken (Ta'til). Die oënskynlike betekenis wat dadelik by diegene opkom wat gelykstelling toepas, is onmoontlik in terme van Allah, want daar is niks in Sy skepping wat soos Hy is nie. En:
﴿...لَيۡسَ كَمِثۡلِهِۦ شَيۡءٞۖ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ﴾
"...Daar is hoegenaamd niks soos Hy nie, en Hy is die Alhorende, die Alsiende." [Ash-Shura: 11]. Inteendeel, die saak is soos die imams gesê het — onder wie Nu'aym bin Hammad Al-Khuza'i, die sjeik van Al-Bukhari, wat gesê het: "Wie Allah met Sy skepping gelykstel, is 'n ongelowige (het Kufr gepleeg), en wie enigiets ontken waarmee Allah Homself beskryf het, het ook ongeloof gepleeg"10, En daar is in dit wat Allah Homself mee beskryf het of Sy Boodskapper Hom mee beskryf het, geen gelykstelling (Tashbih) nie. Dus, wie ook al vir Allah die Verhewene bevestig wat in die duidelike verse en outentieke verslae (Akhbar) gemeld word; op die manier wat by die majesteit van Allah pas, en wat tekortkominge van Allah die Verhewene ontken; dan het hy werklik die pad van leiding gevolg11.) Einde van Ibn Kathir se woorde, mag Allah hom begenadig.
En dit val ook onder die geloof in Allah: Die oortuiging dat die geloof (Iman) uit woord en daad bestaan; dit vermeerder deur gehoorsaamheid en verminder deur ongehoorsaamheid. En dat dit nie toelaatbaar is om enige van die Moslems as ongelowige (Kafir) te bestempel weens enige van die sondes wat minder as afgodediens (Shirk) en ongeloof (Kufr) is nie; soos egbreuk, diefstal, die inname van woekerrente (Riba), die drink van bedwelmende middels, ongehoorsaamheid teenoor ouers, en ander groot sondes (Kaba'ir), solank hy dit nie as toelaatbaar (Halal) beskou nie, soos Allah die Verhewe en Almagtige gesê het:
﴿إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَغۡفِرُ أَن يُشۡرَكَ بِهِۦ وَيَغۡفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَآءُ...﴾
"Waarlik, Allah vergewe nie dat daar deelgenote aan Hom toegeken word (Shirk) nie, maar Hy vergewe enigiets minder as dit vir wie Hy wil..." [An-Nisa: 48]. En weens wat gevestig is in die oordragte deur baie kettings (Mutawatir Ahadith) van die Boodskapper van Allah (mag Allah se vrede en seëninge op hom wees), insluitend sy uitspraak:
«إِنَّ اللهَ يُخْرِجُ مِنَ النَّارِ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ إِيْمَانٍ».
"Allah sal uit die Vuur diegene uithaal wat in hul hart die gewig van 'n mosterdsaadjie aan geloof het"12.
Die Tweede Grondslag: Geloof in die Engele,
En dit behels twee aspekte: Die eerste aspek: Om in die algemeen in die engele te glo; en dit is deur te glo dat Allah engele het wat Hy geskep het om Hom te gehoorsaam, en wat Hy beskryf het as:
﴿وَقَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَلَدٗاۗ سُبۡحَٰنَهُۥۚ بَلۡ عِبَادٞ مُّكۡرَمُونَ 26 لَا يَسۡبِقُونَهُۥ بِٱلۡقَوۡلِ وَهُم بِأَمۡرِهِۦ يَعۡمَلُونَ27 يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡ وَلَا يَشۡفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ٱرۡتَضَىٰ وَهُم مِّنۡ خَشۡيَتِهِۦ مُشۡفِقُونَ28﴾
"En hulle sê: 'Die Barmhartige het 'n seun geneem.' Verhewe is Hy! Nee, hulle is (bloot) geëerde dienaars."
"Hulle praat nie voordat Hy gepraat het nie, en hulle handel volgens Sy bevel."
"Hy weet wat voor hulle is en wat agter hulle is, en hulle bemiddel vir niemand behalwe vir wie Hy behaag nie, en hulle is vervul met vrees (omdat hulle Hom so hoog) ontsag." [Al-Anbiya: 26-28].
En hulle is in baie verskillende kategorieë; onder hulle is diegene wie die taak opgelê is om die Troon te dra, onder hulle is die bewaarders van die Paradys en die Vuur, en onder hulle is diegene wat aangestel is om die dade van die dienaars te bewaar. Die tweede aspek: Om op 'n gedetailleerde wyse in die engele te glo; en dit is deur in dié te glo wat Allah en Sy Boodskapper by name genoem het; soos Jibril wat verantwoordelik is vir die Openbaring, Mika'il wat verantwoordelik is vir die reën, Malik, die bewaarder van die Vuur, en Israfil, wat verantwoordelik is om op die Basuin (Sur) te blaas. Soos hulle gemeld word in outentieke Ahadith, waaronder: dit wat in die Sahih bevestig is van 'A'ishah, mag Allah tevrede met haar wees, dat die Profeet (mag Allah se vrede en seëninge op hom wees) gesê het:
«خُلِقَتِ الـمَلَائِكَةُ مِن نُورٍ، وَخُلِقَ الجَانُّ مِنْ مَارِجٍ مِنْ نَارٍ، وَخُلِقَ آدَمُ مِمَّا وُصِفَ لَكُم»
"Die engele is uit lig geskep, die djinns is uit 'n rooklose vlam van vuur geskep, en Adam is geskep uit wat vir julle beskryf is"13. Oorgelewer deur Muslim in sy Sahih.
Die Derde Grondslag: Geloof in die Boeke, en dit behels ook twee aspekte:
Die eerste aspek: Om in die algemeen in die boeke te glo; naamlik dat Allah boeke aan Sy profete en boodskappers geopenbaar het; om Sy regte te verduidelik en daartoe uit te nooi, soos die Verhewene gesê het:
﴿لَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلَنَا بِٱلۡبَيِّنَٰتِ وَأَنزَلۡنَا مَعَهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمِيزَانَ لِيَقُومَ ٱلنَّاسُ بِٱلۡقِسۡطِ...﴾
"Ons het waarlik Ons boodskappers met duidelike bewyse gestuur, en met hulle die Boek en die weegskaal neergesend sodat die mense in geregtigheid kan lewe..." [Al-Hadid: 25]. En die Verhewene het gesê:
﴿كَانَ ٱلنَّاسُ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ فَبَعَثَ ٱللَّهُ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَ ٱلنَّاسِ فِيمَا ٱخۡتَلَفُواْ فِيهِ...﴾
"Die mensdom was een nasie; toe het Allah die profete as bringers van goeie tydings en as waarskuwers gestuur, en met hulle die Boek in waarheid neergesend sodat dit tussen die mense sou oordeel in dít waaroor hulle verskil het..."
[Al-Baqarah: 213].
Die tweede aspek: Om in detail in die boeke te glo; en dit is deur in dié te glo wat Allah by naam genoem het; soos die Torah (Tawrat), die Evangelie (Injil), die Psalms (Zabur), en die Koran. En ons glo dat die Koran die beste en die laaste van hulle is, asook die een wat beskerm en toesig hou oor hulle en hulle bevestig. En dat dit is wat die hele nasie (Ummah) verplig is om te volg en as regter aan te stel; tesame met dit wat as outentiek bevestig is in die Sunnah van die Boodskapper van Allah (mag Allah se vrede en seëninge op hom wees). Want Allah die Verhewene het Sy boodskapper Muhammad (mag Allah se vrede en seëninge op hom wees) as 'n boodskapper gestuur vir beide mens en djinn, en het hierdie Koran aan hom geopenbaar; om daarmee tussen hulle te oordeel. Hy het dit gemaak as 'n genesing vir wat in die borste (harte) is, 'n duidelike uiteensetting van alles, en as leiding en barmhartigheid vir die gelowiges, soos die Verhewene gesê het:
﴿وَهَٰذَا كِتَٰبٌ أَنزَلۡنَٰهُ مُبَارَكٞ فَٱتَّبِعُوهُ وَٱتَّقُواْ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ155﴾
"En dit is 'n geseënde Boek wat Ons geopenbaar het, volg dit dus en vrees Allah sodat julle begenadig mag word." [Al-An'am: 155]. En die Verhewene het gesê:
﴿...وَنَزَّلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ تِبۡيَٰنٗا لِّكُلِّ شَيۡءٖ وَهُدٗى وَرَحۡمَةٗ وَبُشۡرَىٰ لِلۡمُسۡلِمِينَ﴾
"...En Ons het aan jou die Boek neergesend as 'n duidelike uiteensetting van alles, en as leiding, barmhartigheid, en goeie tydings vir die Moslems." [An-Nahl: 89]. En die Verhewene het gesê:
﴿قُلۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنِّي رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيۡكُمۡ جَمِيعًا ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ فَـَٔامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِ ٱلنَّبِيِّ ٱلۡأُمِّيِّ ٱلَّذِي يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَكَلِمَٰتِهِۦ وَٱتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ158﴾
"Sê (O Muhammad): 'O mense! Ek is waarlik die Boodskapper van Allah aan julle almal, aan Hom behoort die koninkryk van die hemele en die aarde. Daar is geen god behalwe Hy nie; Hy gee lewe en Hy veroorsaak die dood. Glo dus in Allah en Sy Boodskapper, die ongeleerde Profeet, wat in Allah en Sy woorde glo. En volg hom sodat julle reg gelei mag word.'" [Al-A'raf: 158]. En daar is baie verse met hierdie betekenis.
Die Vierde Grondslag: Geloof in die Boodskappers
En dit behels ook twee aspekte: Die eerste aspek: Om in die algemeen in die boodskappers te glo; en dit behels om te glo dat Allah, die Verhewe en Almagtige, uit die midde van Sy dienaars boodskappers na hulle gestuur het as bringers van goeie tydings en waarskuwers, asook uitnodigers na die waarheid. Wie hulle dan ook al beantwoord, sal die geluk behaal, en wie hulle teëstaan, sal terugkeer met teleurstelling en spyt. Die laaste en beste van hulle is ons profeet Muhammad bin 'Abdullah (mag Allah se vrede en seëninge op hom wees), soos Allah die Verhewene gesê het:
﴿وَلَقَدۡ بَعَثۡنَا فِي كُلِّ أُمَّةٖ رَّسُولًا أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱجۡتَنِبُواْ ٱلطَّٰغُوتَ...﴾
"En Ons het beslis na elke nasie 'n boodskapper gestuur (wat sê): Aanbid Allah en vermy die valse gode (Taghut)..." [An-Nahl: 36]. En die Verhewene het gesê:
﴿رُّسُلٗا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى ٱللَّهِ حُجَّةُۢ بَعۡدَ ٱلرُّسُلِ...﴾
"Boodskappers as bringers van goeie tydings sowel as waarskuwers, sodat die mensdom geen verskoning teen Allah sal hê ná (die koms van) die boodskappers nie..." [An-Nisa: 165]. En die Verhewene het gesê:
﴿مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَآ أَحَدٖ مِّن رِّجَالِكُمۡ وَلَٰكِن رَّسُولَ ٱللَّهِ وَخَاتَمَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ...﴾
"Muhammad is nie die vader van enige van julle mans nie, maar (hy is) die Boodskapper van Allah en die Laaste van die Profete..." [Al-Ahzab: 40].
Die tweede aspek: Om in detail in die boodskappers te glo; en dit is deur in detail te glo en te spesifiseer dié wat Allah by naam genoem het, of wie se name as outentiek oorgedra is van die Boodskapper van Allah (mag Allah se vrede en seëninge op hom wees); soos Nuh (Noag), Hud, Salih, Ibrahim (Abraham), en ander. Mag die seëninge en vrede van Allah wees op hulle, en op hul families, asook op hul volgelinge.
Die Vyfde Grondslag: Geloof in die Laaste Dag
En dit behels:
Geloof in alles wat Allah en Sy Boodskapper ﷺ meegedeel het oor wat na die dood sal gebeur; soos die beproewing van die graf, die bestraffing en die genieting daarin, en dit wat op die Dag van Opstanding sal plaasvind van verskrikkinge en ontberinge, die Brug (As-Sirat), die Weegskaal (Al-Mizan), die Afrekening (Al-Hisab), die Vergelding, en die verspreiding van die registers (boeke van dade) onder die mense; waar party hul boek in hul regterhand sal ontvang, en party hul boek in hul linkerhand of agter hul rug sal ontvang.
Dit sluit ook in: Geloof in die Reservoir (Al-Hawd) wat aan ons Profeet Muhammad ﷺ gegee is, geloof in die Paradys en die Vuur, die aanskouing van die gelowiges van hul Here (die Verhewe en Almagtige), Sy gesprek met hulle, en ander sake wat in die Heilige Koran en die outentieke Sunnah van die Boodskapper van Allah ﷺ voorkom. Dit is verpligtend vir die dienaar om in dit alles te glo en dit te aanvaar op die wyse wat Allah en Sy Boodskapper ﷺ verduidelik het.
Die Sesde Grondslag: Geloof in die Goddelike Besluit (Al-Qadar)
En dit behels geloof in vier aspekte:
Die eerste aspek: Om te glo dat Allah, die Verhewe en Almagtige, reeds weet wat was en wat sal wees. Hy ken die omstandighede van Sy dienaars, hul lewensmiddele, hul sterftye, hul dade, en ander aspekte van hul sake. Niks daarvan is vir Hom (die Verhewene) verborge nie, soos Hy gesê het:
﴿...وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ﴾
"...en weet dat Allah Alwetend is oor alle dinge." [Al-Baqarah: 231]. En die Almagtige en Majestueuse het gesê:
﴿...لِتَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ وَأَنَّ ٱللَّهَ قَدۡ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عِلۡمَۢا﴾
"...sodat julle mag weet dat Allah mag het oor alle dinge en dat Allah alle dinge met kennis omring." [At-Talaq: 12].
Die tweede aspek: Om te glo dat Allah alles wat Hy bepaal en verorden het, neergeskryf het; soos die Verhewe en Almagtige gesê het:
﴿قَدۡ عَلِمۡنَا مَا تَنقُصُ ٱلۡأَرۡضُ مِنۡهُمۡۖ وَعِندَنَا كِتَٰبٌ حَفِيظُۢ 4﴾
"Ons weet reeds wat die aarde van hulle wegneem, en by Ons is 'n register wat alles bewaar." [Qaf: 4]. En die Verhewene het gesê:
﴿...وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ فِيٓ إِمَامٖ مُّبِينٖ﴾
"...En alles het Ons in 'n duidelike register opgeteken." [Ya-Sin: 12]. En die Verhewene het gesê:
﴿أَلَمۡ تَعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۚ إِنَّ ذَٰلِكَ فِي كِتَٰبٍۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٞ70﴾
"Weet jy dan nie dat Allah weet wat in die hemel en op die aarde is nie? Waarlik, dit is in 'n Boek (opgeteken). Waarlik, dit is vir Allah maklik."
[Al-Hajj: 70].
Die derde aspek: Geloof in die deurdringende wil (Masjiah) van Allah die Verhewene; wat Hy wil, gebeur, en wat Hy nie wil nie, gebeur nie, soos die Verhewe en Almagtige gesê het:
﴿...إِنَّ ٱللَّهَ يَفۡعَلُ مَا يَشَآءُ﴾
"...Waarlik, Allah doen wat Hy wil." [Al-Hajj: 18]. En die Almagtige en Majestueuse het gesê:
﴿إِنَّمَآ أَمۡرُهُۥٓ إِذَآ أَرَادَ شَيۡـًٔا أَن يَقُولَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ82﴾
"Waarlik, Sy bevel, wanneer Hy iets wil hê, is slegs dat Hy daarvoor sê: 'Wees!' en dit is." [Ya-Sin: 82]. En die Verhewene het gesê:
﴿وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ29﴾
"En julle sal niks wil hê nie, tensy Allah, die Here van die wêrelde, dit wil." [At-Takwir: 29].
Die vierde aspek: Geloof in Allah die Verhewene se skepping van alle bestaande dinge; daar is geen skepper behalwe Hy nie, en geen heer naas Hom nie; soos die Verhewene gesê het:
﴿ٱللَّهُ خَٰلِقُ كُلِّ شَيۡءٖۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ وَكِيلٞ62﴾
"Allah is die Skepper van alle dinge, en Hy is die Beskermer oor alle dinge." [Az-Zumar: 62]. En die Verhewene het gesê:
﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡۚ هَلۡ مِنۡ خَٰلِقٍ غَيۡرُ ٱللَّهِ يَرۡزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۚ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ فَأَنَّىٰ تُؤۡفَكُونَ3﴾
"O mense! Gedenk die guns van Allah op julle. Is daar enige skepper behalwe Allah wat julle uit die hemel en die aarde voorsien? Daar is geen god behalwe Hy nie. Hoe word julle dan mislei?"
[Fatir: 3].
Geloof in die Goddelike Besluit (Al-Qadar) behels dus geloof in al vier hierdie aspekte, soos wat dit die oortuiging van Ahl as-Sunnah wal-Jama'ah is; in teenstelling met die mense van innovasie (Ahl al-Bid'ah) wat dele daarvan ontken.
En onder die belangrike sake in die korrekte geloofsoortuiging wat Ahl as-Sunnah glo: Liefde ter wille van Allah en haat ter wille van Allah, lojaliteit ter wille van Allah en vyandigheid ter wille van Allah. Dit is die geloofsoortuiging van lojaliteit en distansiëring (Al-Wala' wal-Bara'), en dit is deel van geloof in Allah die Verhewene.
Die gelowige het dus die gelowiges lief en betoon lojaliteit aan hulle, en haat die ongelowiges en is vyandig teenoor hulle. Aan die hoof van die gelowiges van hierdie nasie is die metgeselle van die Boodskapper van Allah, mag Allah se vrede en seëninge op hom wees — soos dit vasgestel is by die mense van die Sunnah en die Groep —; hulle het hulle lief, betoon lojaliteit aan hulle, en glo dat hulle die beste mense naas die profete is, weens die uitspraak van die Profeet, mag Allah se vrede en seëninge op hom wees:
«خَيْرُ القُرُونِ قَرْنِي ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُم»
«Die beste van die eeue is my eeu, daarna diegene wat hulle volg, daarna diegene wat húlle volg»14. Ooreengekom oor die outentiekheid daarvan,
En hulle glo dat die beste van hulle is: Abu Bakr as-Siddiq, daarna Umar al-Faruq, daarna Uthman Dhu al-Nurayn, daarna Ali al-Murtada, mag Allah tevrede wees met hulle almal, daarna die res van die tien, daarna die res van die metgeselle, mag Allah tevrede wees met hulle almal. Hulle weerhou hulle van dit wat tussen hulle — dit wil sê die metgeselle — plaasgevind het, en glo dat hulle daarin gestrewe het na die waarheid; wie dit reg gehad het, kry twee belonings, en wie 'n fout gemaak het, kry een beloning.
En hulle het die mense van die huis van die Boodskapper van Allah, mag Allah se vrede en seëninge op hom wees, lief — diegene wat in hom glo — en betoon lojaliteit aan hulle. Hulle betoon ook lojaliteit aan die vroue van die Boodskapper van Allah, mag Allah se vrede en seëninge op hom wees, die moeders van die gelowiges, en vra Allah se welbehae oor hulle almal. En hulle distansieer hulle van die weg van die Rawafid wat die metgeselle van die Boodskapper van Allah, mag Allah se vrede en seëninge op hom wees, haat en hulle uitskel, en wat oordryf rakende die mense van die huis en hulle verhef bo die posisie wat Allah die Almagtige en Majestueuse aan hulle gegee het. Net so distansieer hulle hulself van die weg van die Nawasib wat die mense van die huis deur woord of daad leed aandoen.
Alles wat ons genoem het, val binne die korrekte geloofsoortuiging waarmee Allah Sy Boodskapper Muhammad, mag Allah se vrede en seëninge op hom wees, gestuur het. Dit is die geloofsoortuiging wat geglo moet word, waaraan vasgehou moet word, waarin standvastigheid getoon moet word, en waarteen gewaarsku moet word as iets dit weerspreek. Dit is die geloofsoortuiging van die geredde groep, die mense van die Sunnah en die Groep, waaroor die Profeet, mag Allah se vrede en seëninge op hom wees, gesê het:
«لَا تَـزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرِينَ عَلَى الحَقِّ، لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَذَلَهُمْ، حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللهِ وَهُمْ كَذَلِكَ».
«'n Groep van my nasie sal voortdurend seëvierend op die waarheid bly; diegene wat hulle in die steek laat, sal hulle nie skaad nie, totdat die bevel van Allah kom terwyl hulle in daardie toestand is»15, En in 'n (ander) oorlewering:
«لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الحَقِّ مَنْصُورَةٌ».
«'n Groep van my nasie sal voortdurend op die waarheid ondersteun word»16, En hy, vrede en seëninge op hom, het gesê:
«افْتَرَقَتِ اليَهُودُ عَلَى إِحْدَى وَسَبْعِينَ فِرْقَةً، وَافْتَرَقَتِ النَّصَارَى عَلَى اثْنَتَيْنِ وَسَبْعِينَ فِرْقَةً، وَسَتَفْتَرِقُ هَذِهِ الأُمَّةُ عَلَى ثَلَاثِ وَسَبْعِينَ فِرْقَةً كُلُّهَا فِي النَّارِ إِلَّا وَاحِدَةً فَقَالَ الصَّحَابَةُ: مَنْ هِيَ يَا رَسُولَ اللهِ؟ قَالَ: مَنْ كَانَ عَلَى مِثْلِ مَا أَنَا عَلَيْهِ وَأَصْحَابِي».
«Die Jode het in een-en-sewentig groepe verdeel, en die Christene het in twee-en-sewentig groepe verdeel, en hierdie nasie sal in drie-en-sewentig groepe verdeel, almal van hulle is in die Vuur behalwe een.» Die metgeselle het gevra: «Wie is hulle, o Boodskapper van Allah?» Hy het geantwoord: «Diegene wat op dit is waarop ek en my metgeselle vandag is»17.
Geloofsoortuigings wat die Korrekte Geloofsoortuiging weerspreek
Diegene wat van hierdie geloofsoortuiging afdwaal en die teenoorgestelde daarvan volg, is van baie soorte. Onder hulle is: aanbidders van afgode, beelde, engele, vroom bondgenote (Awliya), djinns, bome, klippe en ander dinge. Hierdie mense het nie die uitnodiging van die boodskappers beantwoord nie, maar hulle teëgestaan en hardkoppig beveg, net soos die Quraysh en ander Arabiese stamme met ons profeet Muhammad, mag Allah se vrede en seëninge op hom wees, gedoen het. Hulle was gewoond om hul afgode te vra vir die vervulling van behoeftes, die genesing van siekes en oorwinning oor vyande; hulle het vir hulle geslag en geloftes aan hulle afgelê. Toe die Boodskapper van Allah, mag Allah se vrede en seëninge op hom wees, dit veroordeel het en hulle beveel het om aanbidding uitsluitlik aan Allah alleen toe te wy, het hulle dit vreemd gevind en verwerp, en gesê:
﴿أَجَعَلَ ٱلۡأٓلِهَةَ إِلَٰهٗا وَٰحِدًاۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيۡءٌ عُجَابٞ5﴾
"Maak hy die gode (almal) een God? Waarlik, dit is 'n vreemde ding!" [Sād: 5].
Hy, mag Allah se vrede en seëninge op hom wees, het voortgegaan om hulle na Allah uit te nooi, hulle teen afgodediens (Shirk) te waarsku, en die werklikheid van dít waartoe hy uitnooi aan hulle te verduidelik; totdat Allah diegene gelei het wat Hy wou lei. Daarna het hulle die godsdiens van Allah in groot groepe betree. So het die godsdiens van Allah bo alle ander godsdienste geseëvier na 'n voortdurende uitnodiging en 'n lang stryd deur die Boodskapper van Allah, mag Allah se vrede en seëninge op hom wees, sy metgeselle, mag Allah tevrede met hulle wees, en diegene wat hulle in goedheid gevolg het. Daarna het omstandighede verander en onkunde het die meeste mense oorweldig. Die meerderheid het teruggekeer na die godsdiens van die Jahiliyyah (tyd van onkunde) deur oordrywing rakende die profete en vroom bondgenote, deur hulle aan te roep en redding by hulle te soek, asook ander soorte afgodediens. Hulle het nie die betekenis van "Daar is geen god behalwe Allah nie" verstaan soos wat die ongelowige Arabiere die betekenis daarvan verstaan het nie. So, ons soek hulp by Allah.
Hierdie afgodediens (Shirk) het voortgegaan om onder mense te versprei tot in ons huidige era, as gevolg van die oorheersing van onkunde en die lang tydperk wat verloop het sedert die era van profeetskap.
Die argument (twyfel) van hierdie latere mense is dieselfde as dié van die vroeëres, naamlik hul uitspraak:
﴿...هَٰٓؤُلَآءِ شُفَعَٰٓؤُنَا عِندَ ٱللَّهِ...﴾
"...Hulle is ons bemiddelaars by Allah..." [Yunus: 18], En hul uitspraak:
﴿...مَا نَعۡبُدُهُمۡ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلۡفَىٰٓ...﴾
"...Ons aanbid hulle net sodat hulle ons nader aan Allah kan bring in posisie..." [Az-Zumar: 3]. Allah het hierdie argument nietig verklaar en duidelik gemaak dat wie ook al 'n ander naas Hom aanbid, wie dit ook al mag wees, inderdaad afgodediens en ongeloof gepleeg het, soos die Verhewene gesê het:
﴿وَيَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمۡ وَلَا يَنفَعُهُمۡ وَيَقُولُونَ هَٰٓؤُلَآءِ شُفَعَٰٓؤُنَا عِندَ ٱللَّهِ...﴾
"En hulle aanbid naas Allah dít wat hulle nòg kan benadeel nòg bevoordeel, en hulle sê: 'Hulle is ons bemiddelaars by Allah...'" [Yunus: 18]. Allah die Verhewene het hulle beantwoord met Sy uitspraak:
﴿قُلۡ أَتُنَبِّـُٔونَ ٱللَّهَ بِمَا لَا يَعۡلَمُ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَلَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ سُبۡحَٰنَهُۥ وَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يُشۡرِكُونَ18﴾
"Sê: 'Lig julle vir Allah in oor iets in die hemele en op aarde waarvan Hy geen kennis dra nie?' Verhewe is Hy en hoog bo dít wat hulle met Hom vereenselwig." [Yunus: 18].
Die Verhewene het dus in hierdie vers duidelik gemaak dat die aanbidding van ander naas Hom, hetsy profete, vroom bondgenote of ander, die Groot Afgodediens is, selfs al noem die plegers daarvan dit iets anders. En die Verhewene het gesê:
﴿...وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ مَا نَعۡبُدُهُمۡ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلۡفَىٰٓ...﴾
"...En diegene wat beskermers naas Hom neem, (sê): 'Ons aanbid hulle net sodat hulle ons nader aan Allah kan bring in posisie...'" [Az-Zumar: 3]. Daarna het Allah die Verhewene hulle beantwoord met Sy uitspraak:
﴿...إِنَّ ٱللَّهَ يَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡ فِي مَا هُمۡ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَنۡ هُوَ كَٰذِبٞ كَفَّارٞ﴾
"...Waarlik, Allah sal tussen hulle oordeel aangaande dít waarin hulle verskil. Waarlik, Allah lei nie hom wat 'n leuenaar en 'n oortuigde ongelowige is nie." [Az-Zumar: 3].
Sodoende het Hy, die Verhewene, duidelik gemaak dat hul aanbidding van ander naas Hom deur smeking, vrees, hoop en dies meer, ongeloof (Kufr) in Hom is, en Hy het hul bewering dat hul gode hulle nader aan Hom bring, as 'n leuen bestempel.
En onder die ongelowige oortuigings wat die korrekte geloofsoortuiging weerspreek, en in stryd is met dít wat die boodskappers (vrede en seëninge op hulle) gebring het: Is dít wat die ateïste in hierdie era glo onder die volgelinge van Marx en Lenin en ander uitnodigers na ateïsme en ongeloof. Of hulle dit nou sosialisme, kommunisme, Ba'athisme of enige ander naam noem, een van die grondslae van hierdie ateïste is: "Daar is geen God nie en die lewe is slegs materie."
En onder hul grondslae is: die ontkenning van die opstanding, die ontkenning van die Paradys en die Vuur, en die verwerping van alle godsdienste. Wie hul boeke bestudeer en hul leerstellings ondersoek, sal dit met sekerheid weet. Daar is geen twyfel dat hierdie oortuiging in teenstryd is met alle hemelse godsdienste nie, en dit lei die aanhangers daarvan na die slegste gevolge in hierdie wêreld en die Hiernamaals.
En onder daardie oortuigings wat die waarheid weerspreek: Is dít wat sommige Soefi's glo, naamlik dat sommige van diegene wat hulle "Awliya" (vroom bondgenote) noem, saam met Allah deelneem aan die bestuur en beskikking oor die sake van die wêreld. Hulle noem hulle "Aytab", "Awtad", "Aghwath", en ander name wat hulle vir hul gode versin het. Dit is afgodediens in Heerskappy (Shirk fi al-Rububiyyah), en dit is een van die lelikste soorte afgodediens teenoor Allah die Verhewene.
En wie die afgodediens van die vroeëres van die tyd van onkunde (Jahiliyyah) oordink en dit vergelyk met die afgodediens wat onder die latere mense versprei het, sal vind dat die afgodediens van die lateres groter en erger is. Die verduideliking daarvoor is soos volg: Dat die ongelowige Arabiere in die tyd van onkunde deur twee dinge gekenmerk is: Die eerste saak: Dat hulle nie afgodediens in Heerskappy (Rububiyyah) gepleeg het nie; hul afgodediens was slegs in aanbidding. Hulle het erken dat die Heerskappy aan Allah die Almagtige en Majestueuse alleen behoort, soos die Verhewe en Almagtige gesê het:
﴿وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَهُمۡ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُ...﴾
"En as jy hulle vra wie hulle geskep het, sal hulle sekerlik sê: 'Allah' ..." [Az-Zukhruf: 87]. En Allah die Verhewene het gesê:
﴿قُلۡ مَن يَرۡزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ أَمَّن يَمۡلِكُ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡأَبۡصَٰرَ وَمَن يُخۡرِجُ ٱلۡحَيَّ مِنَ ٱلۡمَيِّتِ وَيُخۡرِجُ ٱلۡمَيِّتَ مِنَ ٱلۡحَيِّ وَمَن يُدَبِّرُ ٱلۡأَمۡرَۚ فَسَيَقُولُونَ ٱللَّهُۚ فَقُلۡ أَفَلَا تَتَّقُونَ31﴾
"Sê: 'Wie voorsien julle uit die hemel en die aarde? Of wie besit die gehoor en die gesig? En wie bring die lewende uit die dooie voort en bring die dooie uit die lewende voort? En wie bestuur die sake?' Hulle sal sekerlik sê: 'Allah.' Sê dan: 'Sal julle dan nie vroom word nie?'" [Yunus: 31]. En die verse met hierdie betekenis is baie talryk.
Die tweede saak: Dat hul afgodediens (Shirk) in aanbidding nie voortdurend was nie; dit het slegs in tye van voorspoed plaasgevind. Maar in tye van nood het hulle aanbidding uitsluitlik aan Allah toegewy, soos Allah die Verhewene gesê het:
﴿فَإِذَا رَكِبُواْ فِي ٱلۡفُلۡكِ دَعَوُاْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ فَلَمَّا نَجَّىٰهُمۡ إِلَى ٱلۡبَرِّ إِذَا هُمۡ يُشۡرِكُونَ65﴾
"En wanneer hulle op skepe vaar, roep hulle Allah aan deur hul godsdiens suiwer aan Hom toe te wy; maar wanneer Hy hulle veilig na die land bring, dan ken hulle dadelik deelgenote (aan Hom) toe." [Al-Ankabut: 65].
Wat die latere afgodedienaars betref, hulle het die vroeëres op twee maniere oortref: Die eerste manier: Die afgodediens van sommige van hulle in Heerskappy (Rububiyyah). Die tweede manier: Hul afgodediens in beide voorspoed en nood, soos bekend is aan diegene wat met hulle meng, hul omstandighede ondersoek, en sien wat hulle doen by die graf van Al-Husayn, Al-Badawi en ander in Egipte; by die graf van Al-Aydarus in Aden, Al-Hadi in Jemen, Ibn 'Arabi in die Levant (Sirië), en Sjeik 'Abd al-Qadir al-Jilani in Irak, en ander bekende grafte waaroor die algemene mense oordryf het. Hulle het baie van die regte van Allah, die Almagtige en Majestueuse, aan hierdie grafte gewy, en daar is min wat dit veroordeel of aan hulle die werklikheid van die eenheid van Allah (Tawhid) verduidelik waarmee Allah Sy profeet Muhammad, mag Allah se vrede en seëninge op hom wees, en die boodskappers voor hom gestuur het. Waarlik, aan Allah behoort ons en na Hom keer ons terug.
En onder die oortuigings wat die korrekte geloofsoortuiging weerspreek in die saak van die Name en Eienskappe: Die oortuigings van die mense van innovasie onder die Jahmiyyah en die Mu'tazilah, en diegene wat hul pad volg deur die eienskappe van Allah die Almagtige en Majestueuse te ontken, en dít wat Allah vir Homself genoem het aan eienskappe van volmaaktheid nietig te verklaar (Ta'til). Hulle beskryf Hom met die eienskappe van niksheid, lewelose voorwerpe en die onmoontlike. Verhewe is Allah bo wat hulle sê, 'n groot verheffing.
Dit sluit ook diegene in wat sommige eienskappe ontken en ander bevestig, soos die oortuiging van die Ash'arites. Hierdie mense word in dít wat hulle aan eienskappe bevestig, verplig tot presies dít waarvoor hulle gevlug het in die eienskappe wat hulle ontken en waarvan hulle die bewyse verdraai het (Ta'wil). Sodoende het hulle die Skriftuurlike en rasionele bewyse weerspreek en hulleself duidelik teenstrydig bewys.
Wat egter die mense van die Sunnah en die Groep (Ahl as-Sunnah wal-Jama'ah) betref: Hulle het vir Allah die Verhewene die Name en Eienskappe bevestig wat Hy vir Homself bevestig het, of wat Sy Boodskapper Muhammad, mag Allah se vrede en seëninge op hom wees, vir Hom op 'n volmaakte wyse bevestig het. Hulle het Hom verhef bo enige ooreenkoms met Sy skepping, 'n verheffing wat vry is van enige sweem van ontkenning (Ta'til). Hulle het volgens al die bewyse gehandel, nie verdraai nie en nie ontken nie, en hulle is gered van die teenstrydigheid waarin ander verval het — soos reeds voorheen verduidelik is.
En dit is die pad van redding en geluk in hierdie wêreld en die Hiernamaals. Dit is die Reguit Pad (Al-Sirat al-Mustaqim) wat die vroom voorgangers van hierdie nasie en hul imams gevolg het. Die laaste van hierdie nasie sal nie reggestel word nie, behalwe deur dít waarmee die eerste deel daarvan reggestel is, naamlik die navolging van die Boek en die Sunnah, en die verlating van dít wat daarmee in stryd is. Ons vra Allah die Verhewene om die nasie terug te lei na sy gesonde verstand, om die uitnodigers na leiding daarin te vermeerder, en om sy leiers en geleerdes by te staan om afgodediens te beveg, dit uit te wis, en te waarsku teen die middele daarvan... Waarlik, Hy is die Alhorende, die Nabye. En Allah is die Skenker van sukses, en Hy is vir ons genoeg, en Hy is die Beste Beskermer. Daar is geen mag of krag behalwe deur Hom nie. En mag die seëninge en vrede van Allah wees op Sy dienaar en boodskapper, ons profeet Muhammad, asook sy familie en metgeselle.
Die Vestiging van Bewyse aangaande die Bepaling van diegene wat Hulp soek by 'n ander as Allah
'Abd al-'Aziz bin 'Abdullah bin Baz
***
af397v5.0 - 13/07/2026
Oorgelewer deur Al-Bukhari (2856) en Muslim (30).
Oorgelewer deur Al-Lalika'i in Sharh Usul Al-I'tiqad (735), en Ibn 'Abd Al-Barr in Jami' Bayan Al-'Ilm wa Fadlih (1801), maar met die bewoording "Ahadith" in plaas van "verse aangaande die Eienskappe", en sy bewoording is: "Oorlewer hierdie Ahadith net soos hulle gekom het, en moenie daaroor debatteer nie."
Oorgelewer deur Al-Bayhaqi in Al-Asma' was-Sifat (865), en sy verslagketting (Isnad) is as outentiek geklassifiseer deur Ibn Taymiyyah in Al-Hamawiyyah (bl. 269), en Adh-Dhahabi het in Al-'Arsh (2/223) gesê: Die oordraers daarvan is betroubare imams.
Oorgelewer deur Al-Lalika'i in Sharh Usul Al-I'tiqad (930), en Al-Bayhaqi in Al-Asma' was-Sifat (955).
Oorgelewer deur Al-Lalika'i in Sharh Usul Al-I'tiqad (665), en Al-Bayhaqi in Al-Asma' was-Sifat (868).
Oorgelewer deur Al-Lalika'i in Sharh Usul Al-I'tiqad (664), Abu Nu'aym in Hilyat Al-Awliya (325/6), en Al-Bayhaqi in Al-Asma' was-Sifat (867).
Oorgelewer deur Al-Muzakki in Al-Muzakkiyyat (29), Ibn Battah in Al-Ibanah (120), en Al-Lalika'i in Sharh Usul Al-I'tiqad (663).
Oorgelewer deur Ad-Darimi in Ar-Radd 'Ala Al-Jahmiyyah (67), en Al-Bayhaqi in Al-Asma' was-Sifat (903).
Oorgelewer deur Adh-Dhahabi in Al-'Uluw (464), en Al-Albani het in Mukhtasar Al-'Uluw (bl. 184) gesê: Hierdie ketting van oordrag is outentiek, en sy oordraers is betroubaar en bekend.
Tafsir Ibn Kathir (426-427/3).
Oorgelewer deur Al-Bukhari (22), uit die Hadith van Abu Sa'id Al-Khudri, mag Allah tevrede met hom wees.
Oorgelewer deur Muslim (2996), uit die Hadith van 'A'ishah, mag Allah tevrede met haar wees.
Oorgelewer deur Al-Bukhari (3651) en Muslim (2533), uit die Hadith van 'Abdullah bin Mas'ud, mag Allah tevrede met hom wees.
Oorgelewer deur Muslim (1920), uit die Hadith van Thawban, mag Allah tevrede met hom wees.
Oorgelewer deur Ibn Majah (3952), uit die Hadith van Thawban, mag Allah tevrede met hom wees, en as outentiek geklassifiseer deur Ibn Hibban (6714) en Al-Hakim (8653).
Oorgelewer deur At-Tirmidhi (2641), uit die Hadith van 'Abdullah bin 'Amr, mag Allah tevrede met hulle wees. Al-Munawi het in Fayd al-Qadir (5/347) gesê: "Daarin is 'Abd al-Rahman bin Ziyad al-Ifriqi, en Adh-Dhahabi het gesê: 'Hulle het hom as swak beskou'", en Al-Albani het dit as outentiek geklassifiseer in Sahih al-Jami' (5343).
Oorgelewer deur Muslim (8).